ကောက်ရထားတဲ့ငါ့အရူးခင်ပွန်း

စာညွှန်း

​တောင်ပေါ်ရွာလေးတစ်ရွာတွင် ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး ငါးနှစ်သားအရွယ်မျှသာ ဉာဏ်ရည်ရှိသော သခင်ငယ်လေးတစ်ဦးမှာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လာပါက နေမကောင်းဖြစ်သွားတတ်သော ကျေးလက်လူငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့၏။

​လူတိုင်းက တစ်ခါတလေ ဖျားနာတတ်ကြတာပါပဲ။

​ချင်ဟယ် ဓားကိုလက်မှကိုင်ထားပြီး ပို၍တိုးကပ်လာကာ

"ဒီကိုလာပြီး မင်းကိုယ်က သွေးနည်းနည်းလောက် ထုတ်ပေးပါဦး၊ ငါ သွေးနံ့မရတာကြာပြီဆိုတော့ တကယ်တောင့်တနေပြီ"

​ကုကျင်းမင် မျက်ရည်လည်ရွဲဖြင့် : "ချင်ဟယ်...ချင်ဟယ်က ငါ့ကိုသတ်တော့မယ်"

​သူတို့နှစ်ဦးလုံး နေကောင်းနေကြချိန်တွင်မူ

​ချင်ဟယ် မျက်လုံးလှန်လိုက်ကာ

"မင်းက ငတုံးလား"

​ကုကျင်းမင်လည်း မျက်လုံးလှန်လိုက်ကာ

"ငါက ငတုံးဆိုရင်တောင် ငတုံးနဲ့လက်ထပ်ဖို့ သဘောတူခဲ့တဲ့လူက ပိုတောင်တုံးတဲ့ ငတုံးကြီးမလား"

​သူတို့အကြည့်များ လေထဲတွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုံလိုက်ကြသည်။

​ကုရှောင်ပေါင် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး

"ရန်မဖြစ်ကြခင် သားအတွက် နို့လေးအရင်ဖျော်ပေးလို့မရဘူးလား"