Ch 6-10

Chapter 6

ဖူချွေ့ဝေ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားသည်။

လီကျင်းရှုသည် သူမကိုတွေးတောရန် အချိန်မပေးဘဲ ဆက်ပြောခဲ့သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ၊ ကျွန်မရဲ့နည်းလမ်းက အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်"

လီကျင်းရှု "ကျွန်မရဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုက မှန်ကန်ပြီး အစ်မကိုကလေးနဲ့အတူ ဘာမှမပါဘဲ ထွက်သွားစေချင်တာက ခင်ပွန်းဖြစ်သူရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ဆိုရင် အဲဒီဆယ်သန်းကျော် လျော်ကြေးငွေက တကယ်တမ်းကျတော့ အတုအယောင်ဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား"

လီကျင်းရှု "ဒါဆိုရင်၊ ဒီတရားစွဲဆိုမှုကိုယ်နှိုက်မှာ ပြဿနာတွေရှိနေတယ်ဆိုတာကို အစ်မ သက်သေပြနိုင်ရင် ဒီဆယ်သန်းကျော် လျော်ကြေးငွေက ကင်းလွတ်ခွင့်ရနိုင်မလား"

လီကျင်းရှု "သေချာတွေးကြည့်ရင် ဆယ်သန်းတန်ကြေးရှိတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို တခြားတစ်ယောက်ကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ ပေးအပ်လိုက်ရတာကို ဘယ်သူကများ ဒီလောက်တောင် သက်သောင့်သက်သာခံစားနေနိုင်မှာလဲ"

လီကျင်းရှု "ပြီးတော့ ဒါကကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်တွေရှိတဲ့ စတော့ရှယ်ယာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခုလေ"

လီကျင်းရှု "ဒါကြောင့် ဒီတရားစွဲဆိုမှုမှာ အစ်မဖူ၊ အဲဒီရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအကောင့်ရဲ့ လော့ဂ်အင် IP က အစ်မခင်ပွန်းရဲ့ဟာ ဟုတ်၊ မဟုတ် ဆိုတာကို အစ်မ စစ်ဆေးတာဖြစ်ဖြစ် စုံစမ်းတာဖြစ်ဖြစ် လုပ်ခဲ့ပြီးပြီလား"

လီကျင်းရှု "အကယ်လို့ လော့ဂ်အင် IP က အစ်မ ခင်ပွန်းရဲ့ဟာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်......"

ဖူချွေ့ဝေ လက်ကိုအနည်းငယ် မြှောက်ကာ လီကျင်းရှုအား ဆက်မပြောရန် တားဆီးလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု ဤစကားများကိုပြောလိုက်သည့် အချိန်တိုအတွင်းတွင် ဖူချွေ့ဝေ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ကြည့်ရဆိုးသွားခဲ့သည်။ သူမသည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ထားပြီး ယိုင်နဲ့နေကာ လဲကျသွားမည့် လက္ခဏာများ ပြသနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကလေးသည် ဗိုက်ဝသွားပြီဖြစ်၍ လီကျင်းရှု ချက်ချင်းပင် သူ့ကိုပွေ့ချီကာ ကလေးကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်သည်။

သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖူချွေ့ဝေသည် ဝိညာဉ်လွင့်သွားသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုလှောင်ပြောင်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပြုံးပြခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "တကယ်တော့ ဝမ်မား ငါ့ကို တစ်ခါ သတိပေးခဲ့ဖူးတယ်"

ဖူချွေ့ဝေ၏အသံတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ရောယှက်နေသည်။ သူမ လီကျင်းရှုကို ခါးသီးသောအပြုံးဖြင့် မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ဘူး"

ဖူချွေ့ဝေ "ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီပြီး အတူတူနေလာခဲ့တဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်က ငါ့ကိုအကြံအစည်နဲ့ ဒုက္ခပေးဖို့ ဒီလိုနည်းလမ်းတွေကို သုံးပြီး ဘာမှမပါဘဲ ထွက်သွားခိုင်းလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ မယုံနိုင်ဘူး"

ဖူချွေ့ဝေ စကားများကြောင့် လီကျင်းရှု အံ့သြမှင်တက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ ဆက်ပြောလာခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "အခုတော့ ကျင်းရှု၊ နင် ငါ့အတွက် အရမ်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပေးခဲ့ပြီပဲ"

ဖူချွေ့ဝေ "ငါထင်တယ်၊ ငါ နိုးကြားသင့်ပြီလို့"

လီကျင်းရှုသည် ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး ဤနေရာသို့ သူမရောက်နေသည့် နေ့တစ်ဝက်ကျော်အချိန်အတွင်း ဖူချွေ့ဝေမှာ အနည်းငယ်လွန်ဆွဲနေသလို ခံစားနေရသည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

သူမ ပထမဆုံးရောက်လာချိန်က အဖြေတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ မျက်မှောင်ကြုတ်လေ့ရှိပြီး စိုးရိမ်ပူပန်ကာ စိတ်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေရသည်။

သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမသည် တည်ငြိမ်နေပုံရပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် တစ်နေရာရာသို့ စိုက်ကြည့်ကာ အတွေးလွန်နေတတ်သည်။

သူမက ဘာဖြစ်နေသလဲဟု ပထမဆုံးအကြိမ်မေးလိုက်သောအခါ သူမ၏အတွင်းစိတ်ပဋိပက္ခမှာ အထင်ရှားဆုံးဖြစ်နေသည်။

သူမသည် ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်ရန် မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခဲ့သော်လည်း စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ထောက်ပြခံရပြီးနောက် သူမ ပြန်လည်နားလည်သွားပုံရသည်။

ထို့နောက် ခင်ပွန်းဖြစ်သူက စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ရှင်းပြပြီးနောက် သူမက သူ့ကို ယုံကြည်ကြောင်း ချောမွေ့စွာ ပြန်ပြောခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် လီကျင်းရှုသည် နောက်ဆုံး၌နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေသည် တကယ်တော့ အမြဲတမ်းနားလည်ထားပြီး ဤသဲလွန်စအားလုံးက ထိုဖြစ်နိုင်ခြေဆီသို့ ဦးတည်နေသည်ဟုပင်ဆိုခဲ့သည်။ သူမက တကယ်တော့ အဲဒီအကြောင်းကို တွေးခဲ့ဖူးသော်လည်း ခင်ပွန်းဖြစ်သူက ဤသို့လုပ်မည်မဟုတ်ဟု မိမိကိုယ်ကိုအမြဲပြောနေခဲ့သည် ၎င်းသည် သူမ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဆယ်စုနှစ်များနှင့်ချီ၍ အတူနေထိုင်လာခဲ့သော ခင်ပွန်းဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် ယင်းကိုမယုံကြည်လိုဘဲ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက သူမအပေါ် အကြံအစည်ရှိမည်မဟုတ်ဟု အမြဲတမ်း ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

သူမသည် ဤအရာများကိုတွေးတောနေမည့်အစား သူမ၏ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ရောင်းချပြီး ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ပြန်လည်ခြေစွမ်းပြစေလိုသည်။

သို့သော် သိသာထင်ရှားစွာပင် ယနေ့ညတွင် ဤအရာအားလုံးကိုဖော်ထုတ်ပြီးနောက် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏အပြုအမူကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သင့်ကို တကယ်ဂရုစိုက်သလားဆိုသည်ကို အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းတွင် ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် ဆယ်စုနှစ်များနှင့်ချီ၍ အတူရှိနေခဲ့သူနှင့်ဆိုလျှင် ပိုသိနိုင်သည်။ အပြောင်းအလဲတစ်ခုခု သို့မဟုတ် အကြည့်တစ်ချက်ကိုပင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သင် ဖတ်ရှုနားလည်နိုင်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ နှလုံးသားထဲရှိ နောက်ဆုံးကျန်နေသော ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုလေးများပါ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ရှူး

ဖူချွေ့ဝေ အသက်ရှိုက်လိုက်ပြီး လီကျင်းရှုကိုလှည့်ကြည့်ကာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုတည်ငြိမ်သွားစေပြီးနောက် သူမ၏ကိုယ်နေဟန်ထားကို ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်လိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ငါတို့တက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရပြီးတာနဲ့ ငါ့ယောကျ်ားနဲ့ ငါ လက်ထပ်ခဲ့ကြတယ်၊ ဘာမှမရှိတဲ့ဘဝကနေ တစ်ခုခုဖြစ်လာတဲ့အထိ၊ ရိုးသားဖြူစင်မှုကနေ ရင့်ကျက်လာတဲ့အထိ၊ မြည်းလေးတစ်ကောင်ကနေ Porsche ကားတစ်စီးအထိ၊ အငှားတိုက်ခန်းကနေ ဒီနေ့ ဒီလိုအိမ်ကြီးတစ်လုံးအထိ သူ့ဘေးမှာ ငါ အမြဲရှိနေခဲ့တာ"

သူမ စကားပြောနေစဉ် ဖူချွေ့ဝေ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူမ မျက်နှာအမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုတည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ဒါ ငါ့ရဲ့ ကျန်းမာရေးပြဿနာတွေကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ငါ ကိုယ်ဝန်မဆောင်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ အဲဒီတုန်းက သူက အဆိုးဆုံးအနေနဲ့ ငါတို့ တစ်သက်လုံး ကလေးမယူဘဲ နှစ်ယောက်တည်း နေသွားမယ်လို့ပြောခဲ့တယ်၊ ငါတို့မှာ ပိုက်ဆံရှိလာရင် တောင်တွေ ပင်လယ်တွေကို သွားကြည့်မယ်၊ အနောက်မြောက်ဘက်ကို ခရီးထွက်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ပတ်ကြည့်ကြမယ်တဲ့......"

သူမ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ သူမ၏လေသံကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ငါ့ယောကျ်ားရဲ့ ကုမ္ပဏီမှာ ငါ့ရဲ့ ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်၊ အဲဒီအကြောင်းကို သူ့ကို ငါ တစ်ခါမှ မပြောပြဖူးဘူး၊ သူက သူတို့ရဲ့ ဒေတာဌာနမှာ အလုပ်လုပ်တာ"

ထိုသို့ပြောရင်း ဖူချွေ့ဝေသည် သူမ၏ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို ခဏအကြာတွင် ဖြေကြားခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ တိုက်ရိုက်ပင် "ငါ နင့်ဆီကို အကောင့်တစ်ခု ပို့ပေးမယ်၊ ဒီနှစ်ပထမနှစ်ဝက်မှာ ဆယ်သန်းကျော်ဆုံးရှုံးသွားတုန်းက ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ IP လိပ်စာက ဘယ်နေရာကလဲဆိုတာ ငါ့ကို ကူညီပြီး စစ်ဆေးပေးနိုင်မလား"

ဖူချွေ့ဝေ "အဲဒါက သူ တစ်ချိန်လုံး ဝင်ရောက်အသုံးပြုနေတဲ့ စက်ပဲလား"

ထို့နောက်…

ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ဖူချွေ့ဝေသည် လီကျင်းရှုကိုတစ်ဖန် မော့ကြည့်ကာ ခါးသီးစွာပြုံးပြလိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "နောက်ဆုံးတော့ ငါ တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"

သူမ စကားပြောနေစဉ် ကလေးကုတင်တွင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေပြီဖြစ်သော သားဖြစ်သူကိုလှည့်ကြည့်ကာ ညင်သာစွာပြောလိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ကျင်းရှု၊ ဒီကာလအတွင်းမှာ ရှောင်ရွှမ်းကို နင့်ဆီမှာ ငါ အပ်ထားခဲ့မယ်၊ သူ ဘေးကင်းလုံခြုံမှသာ ငါ အခက်အခဲအားလုံးကိုကျော်လွှားနိုင်မှာ"

ထိုကလေးသည် နေ့စဉ် ငိုယိုဂျီကျနေပြီး သူမ၏ကျန်းမာရေးအခြေအနေ ဆိုးရွားနေသည်ကိုမြင်တွေ့ရသဖြင့် ဖူချွေ့ဝေတွင် ယခင်က မည်သည့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမျှ စဉ်းစားရန် အင်အားမရှိခဲ့သလို တစ်ခုခုဖြစ်လာလျှင် ဘာလုပ်ရမည်ကို စဉ်းစားရန် စွမ်းအင်လည်းမရှိခဲ့ပေ။ ကံကြမ္မာကို လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်ရသကဲ့သို့ သူမကို တွန်းပို့ခံရရုံသာရှိတော့သည်။

ထိုသို့ပြောရင်း ဖူချွေ့ဝေသည် အိပ်ပျော်နေသော ရှောင်ရွှမ်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ရှောင်ရွှမ်း၊ စိတ်မပူနဲ့နော်"

ဖူချွေ့ဝေ "အမေ ဒီမှာရှိနေသရွေ့ သားရဲ့အိမ်က ဒီမှာရှိတယ်၊ အခုကစပြီး...... အမေက သားကို ကျန်းကျန်းမာမာကြီးပြင်းလာအောင် သေချာပေါက် ကူညီပေးမယ်"

လီကျင်းရှု ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်မဖူ၊ ရှောင်ရွှမ်းကို ကျွန်မ သေချာဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်"

ဒင်ခနဲအသံနှင့်အတူ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။

 Chapter 7

ဖူချွေ့ဝေသည် သူမ ဖုန်းကိုထုတ်ကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လီကျင်းရှုကို မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ကျင်းရှု၊ နင် မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ၊ အဲဒီအကောင့်က တကယ်တော့ ငါ့ယောကျ်ားရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ မရှိခဲ့ဘူး"

အားလုံးသော အဖြေများမှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

လီကျင်းရှု ပြန်မဖြေဘဲ ဖူချွေ့ဝေကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် ဖူချွေ့ဝေ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "အခု ငါ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိပြီ"

ဖူချွေ့ဝေ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျင်းရှု"

သူမ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူမ၌ ယခင်ကကဲ့သို့ အားနည်းမှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများ မရှိတော့ပေ။

သူမ လက်လှမ်းကာ လီကျင်းရှု၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် အခန်းထဲမှထွက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စနစ်မှ ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခုက လီကျင်းရှု စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။ 

[ပထမဆုံး အလုပ်ရှင် အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိသည့်အတွက် host အား ဂုဏ်ပြုပါသည်။ ဆုလာဘ် - ငွေသား ၁ သန်း၊ Xiaomi SU7 Ultra တစ်စီး၊ ငွေသားကို တရားဝင် နိုင်ငံခြားဝင်ငွေအဖြစ် သင့်အကောင့်ထဲသို့ လွှဲပြောင်းပေးမည်ဖြစ်ပြီး ယာဉ်သော့များကို သင့်လက်ဆွဲအိတ်ထဲတွင် ထည့်ထားကာ ကားကို စံအိမ်အပြင်ဘက် လမ်းဘေး ကားပါကင်တွင် ရပ်နားထားပါသည်!]

လီကျင်းရှု၏ ဖုန်းထဲသို့ စာတိုတစ်စောင် ချက်ချင်း ဝင်လာခဲ့သည်။ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ ဘဏ်ငွေသွင်းသည့် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

[Huaxia Wealth Bank] ချစ်ခင်ရပါသော ဖောက်သည်၊ မင်္ဂလာပါ။ [8888] ဖြင့် ဆုံးသော သင်၏စုဆောင်းငွေကတ်အကောင့်သို့ ဇူလိုင်လ ၁၅ ရက်နေ့ ၂၀:၂၅ နာရီတွင် [လွှဲပြောင်းမှု] တစ်ခုလက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ဝင်ငွေပမာဏမှာ [RMB 1,000,000.00] ဖြစ်ကာ လက်ရှိ အကောင့်လက်ကျန်ငွေမှာ [RMB 1,008,500.50] ဖြစ်ပါသည်။ မေးမြန်းလိုသည်များရှိပါက ကျေးဇူးပြု၍ ဖောက်သည်ဝန်ဆောင်မှု [93838] သို့ ခေါ်ဆိုပါ။

ဤမက်ဆေ့ချ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက်အတန့်တွင် လီကျင်းရှုသည် သူမ၏လက်ကျန်ငွေကို ဂရုတစိုက်ရေတွက်လိုက်ပြီး သူမ နှလုံးသားမှာ ချက်ချင်းပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ယခင်က သူမတွင် စုဆောင်းငွေ ယွမ်ရှစ်ထောင်သာရှိခဲ့သည်။ ကုန်တိုက်တွင် ဈေးဝယ်သည့်အခါ၌ပင် ဈေးနှုန်းတပ်ထားသော ကတ်ပြားများကို စစ်ဆေးလေ့ရှိပြီး အလွန်ဈေးကြီးသော မည်သည့်အရာကိုမှမဝယ်ဝံ့ခဲ့ပေ။

ယခုမူ......  ဇိမ်ခံအမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု မဟုတ်ပါက သင်ကိုယ်တိုင် အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်သွားလာနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏အိတ်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ အတွင်း၌ လှပသော ကားသော့တစ်ချောင်းရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် အထက်တန်းကျောင်း နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်အတွင်း သူမ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ရရှိခဲ့သည်။

ကားနှင့် စုဆောင်းငွေများ အားလုံးလက်ဝယ်ရှိနေသဖြင့် သူမ၏နောက်ထပ် ရည်မှန်းချက်ငယ်တစ်ခုမှာ ချင်းရွှေမြို့တွင် အိမ်တစ်လုံးဝယ်ယူရန် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လီကျင်းရှု၏ရည်မှန်းချက်ငယ်မှာ အဆောက်အအုံတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူမ ဝယ်လိုပါက ကိုယ်ပိုင်ခြံဝင်းတစ်ခုပါသည့် အိမ်တစ်လုံးကိုသာ ဝယ်ယူမည်ဖြစ်ပြီး ကားကို ခြံထဲသို့ တိုက်ရိုက်မောင်းသွင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ခြံဝင်းတစ်ဝိုက်တွင် ပန်းခင်းများကို စက်ဝိုင်းပုံစံ စိုက်ပျိုးထားလိုပြီး သူမ အကြိုက်ဆုံး ပန်းများနှင့် အပင်အချို့ကို စိုက်ပျိုးကာ သစ်သီးအချို့ကိုလည်း စိုက်ပျိုးချင်ခဲ့သည်။

အများကြီး လိုပါသေးတယ်...... 

လီကျင်းရှု၏ နှလုံးသားသည် တမ်းတမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။

စနစ်နှင့်ဆိုလျှင် ဤအရာများထဲမှ မည်သည့်အရာကမျှ အိပ်မက်တစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

ဘဏ်ကတ်ထဲရှိ တစ်သန်းနှင့် သူမလက်ထဲရှိ ကားသော့တို့သည် အစစ်မှန်ဆုံးသော သက်သေအထောက်အထားများ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထို့နောက် လီကျင်းရှုသည် ဖူချွေ့ဝေနှင့် လုံးဝ ပတ်သက်ရန် မလိုအပ်တော့ဘူးလားဟု စတင်တွေးတောလာခဲ့သည်။

ယုတ္တိဗေဒအရဆိုလျှင် သူမသည် သူမ၏ကလေးကို ကောင်းစွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန်နှင့် သူမ၏လစာကို ရရှိရန်သာ အာရုံစိုက်ရန်လိုအပ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမသည် အိမ်အကူတစ်ယောက်ဖြစ်ရန်မဟုတ်ဘဲ သားဖွားအိမ်ထိန်းတစ်ယောက်ဖြစ်ရန် ဤနေရာသို့ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤချမ်းသာသော မိသားစုများအကြား လမ်းကြောင်းများအမြန်ဖွင့်ရန်နှင့် အဆက်အသွယ်များ တည်ဆောက်ရန်အတွက် ဖူချွေ့ဝေအား နိုးကြားစေရန် ရိုးရှင်းသောစကားအနည်းငယ်က များများစားစား အလုပ်ဖြစ်မည်မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သူမ၏စိတ်ထဲတွင် သိထားသည်။

ဖူချွေ့ဝေ စိတ်ထဲတွင် သူမသည် ကလေးကိုကောင်းစွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် ကူညီပေးနိုင်သောဝန်ထမ်းတစ်ဦးကဲ့သို့ အနည်းငယ် ယုံကြည်ရသော သားဖွားအိမ်ထိန်းတစ်ဦးသာ။

အကယ်၍ အနာဂတ်တွင် ကောင်းသောအရာတစ်ခုခုကို သူမ သိလိုပါက ဖူချွေ့ဝေ မှတ်မိလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "အင်း"

'ကျင်းရှုက လူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ၊ ငါ့ဆီမှာ အခွင့်အရေးကောင်းနဲ့ ဖောက်သည်ကောင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်၊ ဒါကိုကျင်းရှုနဲ့ မျှဝေလိုက်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ'

ဤကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုကိုရရှိရန် လီကျင်းရှုသည် ပိုကြိုးစားအားထုတ်ရမည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လင်းလေ့ သူမကို စွန့်ပစ်သွားချိန်တွင် ပြောခဲ့သလိုပင် ဘဝတွင် အခွင့်အရေးအနည်းငယ်သာရှိပြီး ၎င်းတို့ကို သင်ကိုယ်တိုင် ဆုပ်ကိုင်ထားရမည်ဖြစ်သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် လီကျင်းရှုသည် မိမိကိုယ်ကိုသပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသော ကလေးလေးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ သူမကိုယ်တိုင်လည်း လှဲလျောင်းလိုက်သည်။

နောက်နေ့တွင် အိမ်ထိန်းကမူ နံနက်စာပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ဝူဝေ့လင်သည် အမြန်စားသောက်ပြီး စားပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အိမ်မှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

လီကျင်းရှုလည်း မြန်မြန်ဆန်ဆန်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ထမင်းစားပြီးနောက် ဖူချွေ့ဝေ ထွက်သွားတော့မည့်အချိန်၌ပင် လီကျင်းရှု သူမကို နောက်မှ လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ......"

ဖူချွေ့ဝေသည် ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များကို ဝတ်ဆင်နေစဉ် လီကျင်းရှုကို လှည့်ကြည့်ကာ ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးမြန်းခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

သူမ၏ခပ်ကင်းကင်းနေတတ်သော အမူအရာက လီကျင်းရှု ယမန်နေ့ညကတည်းက သံသယဖြစ်နေခဲ့သည့် အရာကိုအတည်ပြုပေးလိုက်သည်။ သူမသည် ဖူချွေ့ဝေ၏နေရာတွင် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူမနှင့်အတူ ယှဉ်တွဲတိုက်ပွဲဝင်ဖူးသူများကိုသာ သူငယ်ချင်းစစ်များအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ၊ အစ်မရဲ့ တန်ပြန်တရားစွဲဆိုမှုအတွက် အထောက်အထားတွေ ပြင်ဆင်တော့မလို့လား"

ဖူချွေ့ဝေ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ မျက်လုံးများတွင် စိတ်မရှည်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုရှိနေသည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် ဤအရာကို လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ချိန်တွင် သူမသည် အခြေအနေတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

လီကျင်းရှု အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ၊ အဲဒါကို ပိုပြီးပြည့်ပြည့်စုံစုံလုပ်နိုင်ဖို့ ကျွန်မ ကူညီပေးနိုင်တယ်"

လီကျင်းရှု "မနေ့က အစ်မရဲ့ အပြုအမူတွေကြောင့် အစ်မအမျိုးသားက တစ်ခုခုကို စတင်သံသယဖြစ်နေလောက်ပြီမလား"

လီကျင်းရှု "အစ်မက ကုမ္ပဏီအကောင့်ကနေပဲ စမယ်ဆိုရင် နောက်ဆုံးမှာ ဆယ်သန်းကျော် လျော်ကြေးပေးရမယ့် သူ့ရဲ့အစီအစဉ်က ကျရှုံးသွားလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက အစ်မကို ကွာရှင်းဖို့ တင်းခံနေမယ်ဆိုရင် အစ်မရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို တန်းတူခွဲဝေရဦးမှာပဲ"

လီကျင်းရှု "ဖြစ်နိုင်သမျှ ဥစ္စာဓနတွေ အများဆုံးရလာအောင် ကျွန်မ ကူညီပေးနိုင်တယ်"

ဖူချွေ့ဝေသည် ဖိနပ်စီးပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လီကျင်းရှု ဆက်ပြောမည့်အရာကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ၊ အစ်မ အရေးကြီးတာတစ်ခုကို မေ့နေလောက်တယ်"

လီကျင်းရှု "အဲဒါ မနေ့က ရှောင်ရွှမ်းက အစ်မရဲ့ ပထမဆုံးကလေးလားဆိုပြီး ကျွန်မ မေးခဲ့တဲ့ကိစ္စပဲ"

လီကျင်းရှု "အစ်မနဲ့ အစ်မခင်ပွန်းက ကောလိပ်က ဘွဲ့ရပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း လက်ထပ်ခဲ့ကြပြီး ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာတဲ့အထိ ကိုယ်ဝန်မရခဲ့ဘူးလေ၊ သူက အစ်မကို ဘာလို့ကွာရှင်းခဲ့တာလဲဆိုတာကို အစ်မ တစ်ခါမှ မတွေးမိဘူးလား"

လီကျင်းရှု "အဲဒီအကြောင်းကို အစ်မ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားဖူးဘူးလား၊ ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးကတော့ သူ့မှာ အပြင်မှာ အိမ်ထောင်တစ်ခု ရှိနေလောက်ပြီ"

လီကျင်းရှု "ပြီးတော့ အဲဒီမိသားစုက ကလေးတွေက ထို့ထို့တောင် ကြီးနေလောက်ပြီ"

လီကျင်းရှု "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိသားစုမျိုးဆက်ပြန့်ပွားရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ စွဲလမ်းမှုက စွန့်လွှတ်ဖို့ ဒီလောက်မလွယ်ဘူးလေ"

လီကျင်းရှု စကားပြောပြီးနောက် ဖူချွေ့ဝေ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားကာ သူမ၏ အကြည့်များ လွင်ပြင်သွားပြီး စတင်တွေးတောလာခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "နင် အဲဒီလိုပြောတော့ အရာအားလုံးက အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားသလိုပဲ"

 Chapter 8

ဖူချွေ့ဝေ "ငါတို့ လက်ထပ်ပြီး ပထမနှစ်အနည်းငယ်မှာ သူက ပိုက်ဆံတွေကို အိမ်မှာပဲ သုံးခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ့အပေါ်ကိုလည်း အများကြီး ပိုပြီး ရက်ရောခဲ့တယ်"

ဖူချွေ့ဝေ "နောက်ပိုင်း ငါ ကလေးမရနိုင်တော့ဘဲ နေရာအနှံ့ ဆေးဖက်ဆိုင်ရာအကူအညီတွေ ရှာပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက အနားယူဖို့ ပြင်ဆင်တဲ့အနေနဲ့ ပိုက်ဆံစုဖို့လိုတယ်လို့ တဖြည်းဖြည်း စပြောလာတယ်၊ ငါတို့မှာ ကလေးမရှိတဲ့အတွက် ငါတို့ဘာသာ ပိုက်ဆံပိုစုရမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ"

လီကျင်းရှု ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "ဟုတ်တယ် အစ်မဖူ၊ အကယ်လို့ သူ့မှာ အိမ်အပြင်ဘက်မှာ မိသားစုတစ်ခုရှိနေပြီး အဲဒီ 'အပြင်ကအိမ်' အတွက် သက်သေအထောက်အထားတွေ ငါတို့ရထားပြီဆိုရင် ဥပဒေအရဆိုရင်တော့ တရားသူကြီးက သူ့ကို ဘာမှမပါဘဲ ထွက်သွားဖို့ အမိန့်ချနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီအိမ်မှာ သူသုံးခဲ့တဲ့ ငွေတွေကိုတောင် ပြန်ပေးဖို့ တောင်းဆိုနိုင်တယ်"

ဖူချွေ့ဝေ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းလာပြီး သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ်ကိုက်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ဟုတ်တယ်၊ သူက နှစ်တွေကြာလာတဲ့ သံယောဇဉ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အိမ်အပြင်ဘက်မှာ အိမ်ထောင်တစ်ခုထူထောင်ရဲမှတော့ သူက လဆန်းတစ်ရက်နေ့ဆို ငါက လပြည့်နေ့ ဖြစ်ရမှာပေါ့"

ဖူချွေ့ဝေ "အဲဒီ မယားငယ်ကိုလည်း အကြံအစည်ခံရပြီး ဘာမှမပါဘဲ ထွက်သွားရတဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို ခံစားစေချင်တယ်"

လီကျင်းရှု ဝင်ပြောလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "အဲဒီလိုဆိုရင် အစ်မဖူ၊ တန်ပြန်တရားစွဲဆိုမှုအတွက် အထောက်အထားတွေကို အစ်မက ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ၊ သူ့ရဲ့ 'အပြင်က မိသားစု' နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သက်သေစုဆောင်းရေးကိုတော့ ကျွန်မဆီမှာ ထားခဲ့လိုက်ပါ"

ဘာလုပ်ရမည်ကို စဉ်းစားနေသော ဖူချွေ့ဝေသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ လီကျင်းရှု၏မျက်နှာဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

ဤအချိန်၌ ဖူချွေ့ဝေ မျက်လုံးများမှနေ၍ လီကျင်းရှုသည် သူမရှိနေမှု၏အရေးပါမှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ခံစားလိုက်ရပြီး 'ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ' ဟု မေးစဉ်က ရှိခဲ့သော အကွာအဝေးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ မေးမြန်းခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "နင်က အဲဒါတွေကို စုဆောင်းချင်တာလား၊ နင် ဘယ်လို စုဆောင်းမှာလဲ"

လီကျင်းရှု "စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်မဖူ၊ လိုအပ်သလို ရလဒ်တွေကို အစ်မဆီ ကျွန်မ တင်ပြပါ့မယ်၊ ကလေးကိုလည်း လမ်းလျှောက်ထွက်ဖို့ ခေါ်သွားလို့ရတယ်၊ ရှောင်ရွှမ်းက သုံးလရှိနေပြီဆိုတော့ လေကောင်းလေသန့်ရဖို့လိုတယ်လေ၊ ပြီးတော့ အစ်မ စိတ်ပူရင် ဝမ်မားကိုပါ ကျွန်မနဲ့အတူ သူ့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ ခေါ်လာခဲ့လို့ရပါတယ်၊ ကျွန်မမှာ ကိုယ်ပိုင်ကားရှိတယ်"

လီကျင်းရှု စကားပြောပြီးနောက် ဖူချွေ့ဝေသည် သူမကိုစူးစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် စူးရှစွာမေးလိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "နင် ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလိုကူညီနေတာလဲ"

ဖူချွေ့ဝေ "ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးက နင့်အတွက် ဘာအကျိုးမှမရှိဘူးလို့ ထင်ရတယ်နော်"

လီကျင်းရှုသည် မျှော်လင့်ချက်ရှိမှန်းသိ၍ စိတ်ထဲတွင် ပြုံးလိုက်သည်။

သူမ ဤသို့ အဘယ်ကြောင့် လုပ်ဆောင်ရသနည်းဆိုသည်ကို စတင်စဉ်းစားလာသောအခါ သူမ၏ အကြံပြုချက်ကို လက်ခံလိုက်ပြီဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအချက်တွင် လူအများစုက သူမ ခင်ပွန်းလုပ်ရပ်များကို သည်းမခံနိုင်ကြောင်း ပြောဆိုကြမည်မှာ သေချာပြီး တရားမျှတမှုအကြောင်း ချက်ချင်း ပြောဆိုကြမည်ဖြစ်သည်။

လီကျင်းရှု ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "အကြောင်းပြချက် နှစ်ခုရှိတယ်"

လီကျင်းရှု "ပထမအချက်က အစ်မက ကျွန်မရဲ့ ဘော့စ်ပဲ၊ အစ်မ လက်ချည်းဗလာနဲ့ ထွက်သွားရပြီး ကျွန်မရဲ့လစာကို ပေးစရာပိုက်ဆံမရှိဖြစ်သွားမှာကို ကျွန်မ မလိုလားဘူး"

လီကျင်းရှုသည် လင်းလေ့၏စွန့်ပစ်ခြင်းခံရသည့် သူမ၏ဇာတ်လမ်းကို အလျင်အမြန်ဝေမျှခဲ့သည်။

လီကျင်းရှု "ဒုတိယအချက်က ကျွန်မလည်း လူယုတ်မာတစ်ယောက်ရဲ့ စွန့်ပစ်တာကို ခံလိုက်ရလို့ပဲ......"

ဤအကြောင်းပြချက်နှစ်ခုကို ကြားပြီးနောက် ဖူချွေ့ဝေ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမက ရယ်မောလိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "နင့်ရဲ့ ရည်းစားဟောင်းက ကျန်းဖူရုံနဲ့တွဲနေတာလား"

လီကျင်းရှု အနေရခက်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ၊ အစ်မကျန်းကို သိလို့လား"

ဖူချွေ့ဝေ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "သေချာပေါက် သိတာပေါ့၊ သူ့ယောကျ်ားက စောစောစီးစီး ဆုံးပါးသွားပြီး ကြီးမားတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို အမွေဆက်ခံခဲ့ရတယ်လေ၊ နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ သူမက ငါတို့ အဝတ်အစားလဲတာထက်တောင် ရည်းစားတွေကို ပိုမြန်မြန်လဲခဲ့တာ"

ဖူချွေ့ဝေ "ဒီအသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ သူမနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုရှိတယ်၊ သူမက အသက် ၂၅ နှစ်ကျော်တဲ့ ယောကျ်ားတွေကို တစ်ချက်တောင် လှည့်မကြည့်ဘူးတဲ့"

ဖူချွေ့ဝေ "ဒါပေမဲ့ တခြားတစ်ဖက်မှာလည်း ဒီအမျိုးသမီးက တကယ်ပဲယောကျ်ားတစ်ယောက်ရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်မှု လိုအပ်နေတာပါ၊ နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှာ ကျန်းဖူရုံက ပိုပြီးတော့တောင် တောက်ပလာပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက တောက်ပနေတာပဲ"

ဖူချွေ့ဝေ "နင့်ရည်းစားဟောင်းနဲ့ ဒီလိုအဆုံးသတ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

ဖူချွေ့ဝေ "ကျင်းရှု၊ နင့်ရည်းစားဟောင်း နောက်ပိုင်းနောင်တရလာအောင် ကြိုးကြိုးစားစား အလုပ်လုပ်ပါ"

လီကျင်းရှု စကားမပြောနိုင်တော့သော အမူအရာကိုမြင်သော် ဖူချွေ့ဝေ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ကောင်းပြီလေ၊ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက လောကကြီးထဲက လှည့်လည်သွားလာနေသူတွေပဲ၊ ပြီးတော့ ရှောင်ရွှမ်းလည်း နင့်နောက်ကို လိုက်ရတာ သဘောကျတယ်၊ သူ့ကို လေကောင်းလေသန့်ရအောင် အပြင်ခေါ်သွားပြီး ဝမ်မားကိုပါ ခေါ်သွားလိုက်ပါ၊ သက်သေစုဆောင်းနိုင်၊ မနိုင် ဆိုတဲ့ကိစ္စကတော့ အတင်းအကျပ်မလုပ်ပါနဲ့၊ ငါ့ကုမ္ပဏီက အထောက်အထားတွေ စုဆောင်းမိသရွေ့ အဲဒီဆယ်သန်းကျော်အကြွေးက ပုံမှန်အားဖြင့် ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ ဘူး၊ သူ့ကို ဘာမှမပါဘဲ ထွက်သွားခိုင်းဖို့ကတော့......"

ဖူချွေ့ဝေ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "အချိန်တန်ရင် အဲဒီအကြောင်းပြောကြတာပေါ့"

ထိုသို့ပြောရင်း သူမသည် လီကျင်းရှု၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ခြံထဲရှိ ကားဆီသို့လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကြာတွင် သူမ လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "နင်တို့ အပြင်မှာ စားသောက်ပြီး အိမ်သာသွားတဲ့အခါ ငါ့သားကို သေချာဂရုစိုက်ပေးဖို့မမေ့နဲ့နော်၊ အပြင်ထွက်တဲ့အခါ ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို ငါ့ဆီကနေ ပြန်ထုတ်ဖို့မှတ်ထားပါ၊ ပြေစာမလိုဘူး"

လီကျင်းရှု ရယ်မောလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "နားလည်ပါပြီ ဘော့စ်"

ဖူချွေ့ဝေ၏သဘောတူညီချက်ဖြင့် လီကျင်းရှု ချက်ချင်းထွက်ခွာခဲ့သည်။

စကားတွေ မရပ်မနားပြောကာ နိုးလာခါစ ရှောင်ရွှမ်းကိုသန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးပြီးနောက် ကလေးအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်ကာ လီကျင်းရှုသည် ဝမ်မားကိုခေါ်လိုက်သည်။ လီကျင်းရှုသည် မျှော်လင့်ချက်များအပြည့်ဖြင့် သော့များကိုကိုင်ကာ စံအိမ်ထဲမှ လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ လမ်းဘေးကားပါကင်တွင် ပန်းရောင် Xiaomi SU7 Ultra တစ်စီး ရပ်ထားသည်။ လီကျင်းရှုသည် မှားယွင်းမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သော့ကို ဦးစွာနှိပ်လိုက်ပြီး မီးရောင်များတောက်ပလာသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းအပေါ် လွှမ်းမိုးနေသော ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယမန်နေ့က ဖူချွေ့ဝေနှင့် စကားပြောဆိုမှုမှတစ်ဆင့် ဝူဝေ့လင်အလုပ်လုပ်နေသော ငွေချေးသက်သေခံလက်မှတ်ကုမ္ပဏီအကြောင်းကို သူမ သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

လီကျင်းရှု၏ယနေ့အစီအစဉ်မှာ ရိုးရှင်းသည်။ စောင့်ကြည့်ရန်ဖြစ်သည်။

ဝူဝေလင်ရှိနေသော Huatian Securities Firm သို့သွားရန် မြေပုံကို အသုံးပြု၍ သွားလာရင်း လီကျင်းရှုသည် ဝူဝေလင်၏ကားကို ပင်မဝင်ပေါက်ရှိ ကားပါကင်တွင် ရပ်ထားကြောင်း အဝေးမှနေ၍ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူမသည် သူမ၏ကားကို တိတ်တဆိတ် ရပ်နားကာ လမ်းတစ်ဖက်တွင် ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်မားနှင့် အလှည့်ကျ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမသည် ကလေးကို လေကောင်းလေသန့်ရရန် အောက်သို့ခေါ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် အနီးနားရှိ ကုန်တိုက်ငယ်တစ်ခုသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူမကိုယ်တိုင် ကလေး၏ငိုယိုမှုကို နားလည်နိုင်သောကြောင့် သူမသည် အခြေခံအားဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ချက်ချင်းဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပြီး ဤမျှငယ်ရွယ်သောကလေးငယ်တွင် တောင်းဆိုမှုများ နည်းပါးလှသည်။

အခြေခံအားဖြင့် ၎င်းသည် စားချင်ခြင်း သို့မဟုတ် အလေးသွားချင်ခြင်းကဲ့သို့သော တစ်နေရာရာတွင် အဆင်မပြေမှုမျှသာဖြစ်သည်။

သို့သော် နှစ်ရက်အကြာတွင် လီကျင်းရှုသည် ဝူဝေ့လင်၏နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်မှာ နေရာနှစ်ခုကြားရှိ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိခဲ့ပြီး သူသည် အပြင်ဘက်တွင် အိမ်တစ်အိမ် တကယ်ပင်မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တတိယနေ့ရောက်မှသာ အချိန်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းသည် အလုပ်မဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူမကိုယ်တိုင် စတင်လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း လီကျင်းရှု သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဖူချွေ့ဝေက သူမ လှုပ်ရှားတော့မည်ဟု ပြောခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဖူချွေ့ဝေက သူမ လှုပ်ရှားပြီး ဘာမှမရသည်အထိစောင့်နေပါက ဤတိုက်ပွဲတွင် သူမ၏အခန်းကဏ္ဍမှာ အနည်းဆုံးဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူမ အကျိုးအမြတ်များမှာလည်း သဘာဝကျစွာပင် များစွာပိုမိုနည်းပါးသွားမည်ဖြစ်သည်။

'ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ပြောင်းလဲဖို့လိုအပ်တယ်'

 Chapter 9

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် အရုပ်များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် လီကျင်းရှုသည် ဝမ်မားအား အိမ်တွင်နေ၍ ရှောင်ရွှမ်းကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် မှာကြားခဲ့သည်။

ယခုရက်ပိုင်းတွင် ရှောင်ရွှမ်းကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် အလွန်လွယ်ကူနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ကောင်းစွာစားသည်၊ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သည်၊ နေ့စဉ် သက်သောင့်သက်သာရှိသဖြင့် ကလေး၏ပုံမှန် စိတ်အခြေအနေမှာ အတော်လေးတည်ငြိမ်နေသည်။

အချို့သော မိသားစုများတွင် နေ့စဉ် မရပ်မနား ငိုယိုနေသော ကလေးများရှိကြပြီး အကြောင်းရင်းကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ရှာမတွေ့နိုင်ဘဲ ဖြေရှင်းရန်အတွက် အမျိုးမျိုးသော ချော့မြူသည့်နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကြရာမှ မတည်ငြိမ်သော စိတ်ခံစားမှုများကိုဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤဆိုးရွားသော သံသရာဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပါက အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကလေးကိုပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် ပိုမိုခက်ခဲလာမည်ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီက ရှောင်ရွှမ်းသည် သူမအပေါ် လုံးဝနီးပါးမှီခိုလာခဲ့သည်။ သူမ ပေါ်လာတိုင်း သူ စကားများပြောကာ ပြောတတ်သည်။

ရှောင်ရွှမ်း "ဝိုး၊ မမအကြီးကြီးရေ၊ ဖက်ထားချင်တယ်၊ နမ်းချင်တယ်၊ ပွေ့ချီထားချင်တယ်၊ သားနဲ့ ကစားပေးပါ"

ရှောင်ရွှမ်း "အင်း၊ မမအကြီးကြီးရဲ့အနံ့လေးက အရမ်းမွှေးတာပဲ၊ သား အရမ်း သဘောကျတယ်"

ရှောင်ရွှမ်းသည် လီကျင်းရှု၏အနိုင်ယူမှုကို လုံးဝခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။ လီကျင်းရှု နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ ဖူချွေ့ဝေအား ဤတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရစေရန် ကူညီပေးပြီးနောက် သူမ၏ကိုယ်ပိုင် အရင်းအမြစ်များနှင့် ကွန်ရက်များကို ချဲ့ထွင်ရန် သူမ အကူအညီကို အသုံးပြုရန်ဖြစ်သည်။

ဝမ်မားအားမှာကြားပြီးနောက် ဝူဝေ့လင်နှင့် ဖူချွေ့ဝေတို့ထွက်သွားပြီးသည်နှင့် လီကျင်းရှုသည် ကော်ဖီဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်များကိုချည်း အားကိုးနေ၍ မလုံလောက်ပေ။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်များကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

သူမ ကော်ဖီဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်စုံတစ်ယောက်က အဝေးမှလက်လှမ်းပြခဲ့သည်။

ဝမ်ဝေ့ "ကျင်းရှု"

ဝမ်ဝေ့ "ဒီဘက်မှာ"

ကောလိပ်ကျောင်းသားဘဝက ပါပါရာဇီအလုပ်ကိုလုပ်ကိုင်ခဲ့သော ကျောင်းနေဖက်သူငယ်ချင်းဟောင်း ဝမ်ဝေ့ဖြစ်သည်။ ဘွဲ့ရပြီးနောက်တွင် သူသည် ပုဂ္ဂလိကစုံထောက်တစ်ဦး ချက်ချင်းဖြစ်လာခဲ့သည်။

လီကျင်းရှု ပြုံးလျက် "မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"

ဝမ်ဝေ့သည် နာမည်ကြီးများကို နောက်ယောင်ခံလိုက်ရသည်ကို သဘောကျခဲ့သောကြောင့် ပါပါရာဇီတစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့ပြီး အရာအမျိုးမျိုးကို ရိုက်ကူးရန် နေ့စဉ် နာမည်ကြီးများနောက်သို့ လိုက်နေခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ့၌ တိတ်တဆိတ်လုပ်ဆောင်တတ်သော အရည်အချင်းရှိနိုင်သည်ကို သူ သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

လီကျင်းရှု သူမ၏လိုအပ်ချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ ရှင်းပြပြီးနောက် ဝမ်ဝေ့ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် အခက်တွေ့နေပုံပေါ်နေဆဲဖြစ်သည်။

လီကျင်းရှု "ငါးထောင်"

ဝမ်ဝေ့ "ကျင်းရှု၊ နင် တောင်းဆိုတာက အရမ်းများလွန်းတယ်"

လီကျင်းရှု "တစ်သောင်း"

ဝမ်ဝေ့ "ကျင်းရှု၊ အဲဒါ ပိုက်ဆံနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး"

လီကျင်းရှု "ငါးသောင်း၊ အားလုံးပြည့်စုံရမယ်၊ ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေအထောက်အထားကို ငါ လိုချင်တယ်"

လီကျင်းရှုသည် စားပွဲကိုညင်သာစွာပုတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ ဤစျေးနှုန်းကို လက်မခံသေးပါက ညှိနှိုင်းစရာ နေရာမရှိတော့ပေ။

ယင်းကိုမြင်သောအခါ ဝမ်ဝေ့သည် သူ့လက်ကို တိုက်ရိုက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဝမ်ဝေ့ "အခုကစပြီး ကျင်းရှု၊ နင်က ငါ့ရဲ့ဘော့စ်ပဲ"

လီကျင်းရှုသည် သူ့ကို စကားမပြောနိုင်တော့သော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အသေးစိတ်အချက်အလက်အချို့ကို ပေးကာ ဖူချွေ့ဝေ၏အိမ်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားခဲ့သည်။

အရာအားလုံး၏အဓိကအချက်မှာ ကလေးကို ကောင်းစွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန်ဖြစ်ကြောင်း သူမ အမြဲတမ်း မှတ်ထားသည်။

ထိုနေ့ညနေတွင် ဝမ်ဝေ့က မက်ဆေ့ချ်တစ်စောင် ပို့လာခဲ့ပြီး ဝူဝေ့လင်၏ ဖောက်ပြန်မှုနှင့်ပတ်သက်သော ငြင်းဆို၍မရနိုင်သည့် သက်သေအထောက် အထားများကို စုဆောင်းထားပြီးဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် နှိုင်းယှဉ်စစ်ဆေးရန် ကလေးနှစ်ဦး၏ DNA နမူနာများလည်း ရှိနေပြီး ထိုအချက်အလက်များကို မနက်ဖြန်အထိရရှိဦးမည် မဟုတ်ပေ။

ဝူဝေ့လင်နှင့် မယားငယ်တို့ကြားရှိ ဟိုတယ်ဘိုကင်မှတ်တမ်းများကိုလည်း ၎င်းတို့ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ မှတ်ပုံတင်ကတ်များကို စာရင်းသွင်းထားကြသည်ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထားပင်။

လီကျင်းရှုကို အံ့ဩစေဆုံးအရာမှာ ဝူဝေ့လင်မှ မယားငယ်ထံသို့ ငွေလွှဲထားသော မှတ်တမ်းများစွာကို ဝမ်ဝေ့ တကယ်ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မနက်ဖြန်တွင် ဖခင်ဖြစ်ကြောင်း စစ်ဆေးသည့် အချက်အလက်များကိုရရှိသရွေ့ လီကျင်းရှုသည် ဖူချွေ့ဝေအား ပြီးပြည့်စုံသော အဖြေလွှာတစ်ခုကို ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် လီကျင်းရှုနှင့် ဝမ်ဝေ့တို့ ထိုကော်ဖီဆိုင်တွင် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြသည်။ အချက်အလက်အားလုံးကို အတည်ပြုပြီးနောက် လီကျင်းရှုသည် ဝမ်ဝေ့ထံသို့ ငွေငါးသောင်းလွှဲပေးလိုက်သည်။

ဝမ်ဝေ့သည် သူ့မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ဝေ့ "ကျင်းရှု၊ နင် ကလေးထိန်းအဖြစ် အလုပ်လုပ်နေတာမဟုတ်ဘူးလား၊ သူတို့က ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုများ သိသွားကြတာလဲ၊ ဒါ နင့်ယောကျ်ားလား"

လီကျင်းရှု သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "ဒီလူက အသက်ဘယ်လောက်ရှိနေပြီလဲ၊ သူ့လိုလူမျိုးကို ငါက လိုအပ်နေလို့လား"

ဝမ်ဝေ့ အနေရခက်စွာ ပြုံးပြပြီးနောက် တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ဝေ့ "ကျင်းရှု၊ နင့်မှာ ရည်းစားရှိလား"

ဝမ်ဝေ့ "ငါတို့ အတူတူ အချိန်ဖြုန်းကြရင်ကော ဘယ်လိုလဲ၊ အတွင်းအပြင် အကုန်သိတဲ့ ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်းဟောင်းလေ"

လီကျင်းရှုသည် စာရွက်စာတမ်းများကိုကိုင်လျက် မတ်တတ်ရပ်ကာ ရယ်မောပြီး ဆူပူလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "လစ်စမ်းပါ၊ နင်နဲ့ ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးနေရင် ငါ စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဝမ်ဝေ့ "ဟေး၊ ဟေး၊ ကျင်းရှု၊ သွားဖို့ မလောပါနဲ့ဦး၊ လင်းလေ့က နင့်ကို နာကျင်အောင်လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကြည့်ပါဦး၊ ငါက အဲဒီလိုယောကျ်ားမျိုး မဟုတ်ပါဘူး"

လီကျင်းရှုသည် နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ဝေ့သည် ပေါင်းသင်းရလွယ်ကူသော ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်းဟောင်းများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုသေးသိမ်ပြီး ကောက်ကျစ်သော အကြံအစည် များကို သူ လုံလောက်စွာမြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့်လည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပြီး တကယ်တမ်းတွင် သူသည် ပိုပွင့်လင်းရိုးသားသူဖြစ်သည်။

သူသည် ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်ပြီး အကျင့်စာရိတ္တ ကောင်းမွန်သော်လည်း လီကျင်းရှုတွင် ချိန်းတွေ့ရန် စိတ်ဝင်စားမှုမရှိပေ။

'စီးပွားရေး၊ စီးပွားရေး၊ စီးပွားရေး၊ အဲဒါကသာ ငါ စဉ်းစားသင့်တဲ့အရာပဲ'

ဖူချွေ့ဝေ၏အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှောင်ရွှမ်းနှင့် ဝမ်မားတို့သည် ဧည့်ခန်းထဲ ကစားနေကြသည်။ လီကျင်းရှုသည် ရှောင်ရွှမ်း၏အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် အလျင်အမြန်သွားခဲ့ပြီး စနစ်မှတစ်ဆင့် သူ အနည်းငယ် ဆာလောင်နေကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူ့အတွက် နို့မှုန့်အမြန်ဖျော်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ရှောင်ရွှမ်းနှင့် အတူကစားနေခဲ့သည်။

ရှောင်ရွှမ်းသည် လီကျင်းရှု၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကို အလွန်ချစ်စရာကောင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ရှောင်ရွှမ်း "မမအကြီးကြီး ပြန်ရောက်ပြီလား၊ ဘယ်သွားနေတာလဲ၊ မမကို သတိရနေတာ"

ရှောင်ရွှမ်း "မမအကြီးကြီးဆီက အဖက်ခံချင်တယ်၊ ချိုမြိန်ပြီး မွှေးကြိုင်နေတာပဲ၊ အမ်း"

သူ့ကို လက်မောင်းထဲတွင် ပွေ့ချီထားရင်း သုံးလကျော်အရွယ်ကလေးငယ်သည် ချော့မြူခြင်းအကြောင်းကို သိနေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာအမူအရာက လီကျင်းရှုကို ချက်ချင်းသက်သာရာရစေခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဤကလေးများသည် အလွန်ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု လီကျင်းရှု တွေးမိပြီး အကယ်၍ သူမ အနာဂတ်တွင် မိခင်နှင့်ကလေး စောင့်ရှောက်ရေးစင်တာတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ပါက နေ့စဉ်ချစ်စရာကောင်းသော ကလေးလေးများစွာကို မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်ကာ ငွေလည်းရှာနိုင်ပြီး သူငယ်ချင်းများလည်း ဖွဲ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဘဝမျိုးက အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်။

အနီးနားမှ ဤမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေသော ဝမ်မားသည် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ဝမ်မား "ရှောင်လီ၊ သမီးက ဒီလောက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ကလေးကိုပြုစုစောင့်ရှောက်ရာမှာ ဒီလောက် ကျွမ်းကျင်လိမ့်မယ်လို့ အဒေါ် မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ အရင်ကလာခဲ့တဲ့ ကလေးထိန်းတွေထက်တောင် သမီးက ပိုပြီးကျွမ်းကျင်နေသေးတယ်"

လီကျင်းရှု ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "ဝမ်မား၊ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူတို့ထက် ကျွန်မက နည်းနည်းလေးပိုဂရုစိုက်ရုံပါ၊ ဒါတွေက ကလေးပြုစုပျိုးထောင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ အတူတူပါပဲ"

တကယ်တော့ လီကျင်းရှုသည် လုံးဝလိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်သည့် နည်းလမ်းမှာ တကယ်တမ်းတွင် အလွန်ရိုးရှင်းပြီး အရာအနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်။ အဓိကအားဖြင့် စနစ်က ကလေး၏အတွင်းစိတ်လိုအပ်ချက်များကို နားလည်သောကြောင့် သူမသည် ကလေး၏ ငိုယိုသည့်ပြဿနာကို ချက်ချင်းဖြေရှင်းပေးနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

 Chapter 10

ဝမ်မား ရယ်မောကာ ဆူပူလိုက်သည်။

ဝမ်မား "သမီးက အရမ်းနှိမ့်ချလွန်းတာပါ၊ ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလောက်အခက်အခဲတွေကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်ပြီး ကလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက် တဲ့နေရာမှာလည်း အရမ်းကို ဂရုစိုက်တတ်တယ်၊ ဟူး၊ အဒေါ့်သား လက်ထပ်သွားတာ နှမြောစရာပဲ၊ မဟုတ်ရင် သမီးတို့နှစ်ယောက် တစ်ချိန်တည်း လက်ထပ်ဖြစ်မှာ"

လီကျင်းရှု ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

ညနေပိုင်းတွင် ဖူချွေ့ဝေအရင်ပြန်ရောက်လာသည်။ ရှောင်ရွှမ်း အိပ်ပျော်နေပြီး သူမသည် ယူဆောင်လာသော စာရွက်စာတမ်းများနှင့်အတူ ဖူချွေ့ဝေ၏ အခန်းသို့ ချက်ချင်းသွားခဲ့သည်။

တံခါးခေါက်လိုက်သည်။ ဖူချွေ့ဝေ မျက်နှာအမူအရာမှာ တင်းမာနေသော်လည်း သူမ လီကျင်းရှုကို အထဲသို့ ဝင်ရန်ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ၊ ဒါက ကျွန်မ စုဆောင်းထားတဲ့ နောက်ဆုံးအချက်အလက်တွေပါ၊ အထောက်အထားတွေက အရမ်းပြည့်စုံပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကြည့်လိုက်ပါဦး"

လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က ဟိုပြေးဒီလွှားလုပ်နေရသဖြင့် ဖူချွေ့ဝေသည် ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါးစလုံး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ ဤကိစ္စကို တန်ပြန်တရားစွဲဆိုခြင်းမှာ သေချာပေါက် ထိုမျှမရိုးရှင်းပေ။ ထို့အပြင် ဝူဝေ့လင် မသိစေရန်လည်း သူမ တားဆီးရမည်ဖြစ်ပြီး သူမ လှုပ်ရှားရမည်ဖြစ်သောကြောင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ မကိုင်တွယ်နိုင်ပါက ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ကွဲပြားခြင်းမျိုးပင်ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဖူချွေ့ဝေသည် သူမ မျက်ခုံးကြားကို ပွတ်သပ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စာရွက်စာတမ်းများကိုကောက်ယူ၍ တစ်ရွက်ပြီးတစ်ရွက် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

လီကျင်းရှုသည် ဖူချွေ့ဝေ၏အနောက်သို့ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ချဉ်းကပ်သွားပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိစေရန် သူမ၏ပခုံးနှင့် လည်ပင်းတို့ကို ညင်သာစွာ နှိပ်နယ်ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် အချက်အလက်များကို လှန်လှောနေသည့် စာရွက်လှန်သံများ ထပ်ခါတလဲလဲ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဖူချွေ့ဝေ မတ်မတ်ထိုင်လိုက်စဉ် သူမ တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားသည်ကို လီကျင်းရှု ရှင်းလင်းစွာခံစားလိုက်ရသည်။

ဖူချွေ့ဝေ "လူယုတ်မာ သားနှစ်ယောက်၊ အခု သူ့မှာ အပြင်ဘက်မှာ သားနှစ်ယောက်ရှိနေပြီပဲ၊ ဝူဝေ့လင်၊ အဲဒီ လူယုတ်မာ"

ချင်းရွှေမြို့၊ ငွေကြေးလမ်းမ၊ တင်းရှန်ငွေချေးသက်သေခံလက်မှတ်ကုမ္ပဏီ၊ တတိယထပ်။

ဝူဝေ့လင်သည် ဖောက်သည်၏ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီးသည်နှင့် သူ့ဖုန်းက ထပ်မံမြည်လာခဲ့သည်။

ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ကျိုးချင်ဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံး လင်းလက်သွားသည်။

သူ အနည်းငယ် ဟဟလေးပွင့်နေသော ရုံးခန်းတံခါးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ ဖုန်းဖြေရန် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အသံကိုနှိမ့်လိုက်သည်။

ဝူဝေ့လင် "ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကျိုးချင် "ရှင့်ကို သတိရလို့"

ကျိုးချင်၏အသံမှာ အလွန်ချိုသာနေသဖြင့် ဝူဝေ့လင်၏ လက်မောင်းတွင် ကြက်သီးများပင် ထသွားစေသည်။ ဖုန်းထဲမှတစ်ဆင့်ပင် တစ်ဖက်တွင် သူမ နှုတ်ခမ်းဆူနေမည်ကို သူ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သော်လည်း ထိုအချိန်က သူမသည် ထိုသို့သော မိန်းမမျိုး အတိအကျဖြစ်မနေခဲ့ဘူးလား။

ကျိုးချင် "ဒီည ရှင်လာမှာလား၊ ရှောင်ပေါင်က ဒီနှစ်ရက်အတွင်း တံခါးကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေပြီး စကားတွေ မရပ်မနားပြောနေတာ၊ သူက သူ့အဖေကို ရှာနေတာလို့ ကလေးထိန်းက ပြောတယ်"

ဝူဝေ့လင်သည် ပြတင်းပေါက်ဘောင်ကို မှီကာ ငွေကြေးလမ်းမပေါ်ရှိ ယာဉ်ကြောအသွားအလာများကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဝူဝေ့လင် "ဒီနှစ်ရက်တော့ မဟုတ်သေးဘူး၊ အခုက အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ပဲ"

သူသည် သူ့ မျက်ခုံးကြားကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ဝူဝေ့လင် "ဖူချွေ့ဝေရဲ့ ဘက်မှာတော့ ကိုယ် တည်ငြိမ်နေတုန်းပဲ၊ ကွာရှင်းပြတ်စဲရေး သဘောတူညီချက်ရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို အပြီးသတ် မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး၊ ပြီးတော့ ငွေကြေးကိစ္စတွေလည်း လုပ်ထုံးလုပ်နည်း နည်းနည်းလိုအပ်သေးတယ်၊ ရှေ့နေကတော့ အစောဆုံး နောက်ထပ် တစ်ပတ်လောက် စောင့်ရမယ်လို့ ပြောတယ်"

ကျိုးချင်၏အသံတွင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်လာပြီးနောက် ချွဲနွဲ့ကာနစ်နာနေပုံရသော လေသံသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကျိုးချင် "တစ်ပတ်တောင်လား၊ ရှင့်ကို မတွေ့ရတာ ရက်တော်တော်ကြာပြီ၊ ပြီးခဲ့တဲ့ သုံးရက် ရှင်လာတုန်းကလည်း ရှောင်ပေါင်ကို ဆယ်မိနစ်လောက်ပဲ ဖက်ပြီး ထွက်သွားတာလေ"

ဝူဝေ့လင် "ကောင်းပြီလေ၊ ကိုယ်တို့ လုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး"

ဝူဝေ့လင်သည် သူ၏အသံကို နှိမ့်လိုက်ပြီး သူ့လေသံတွင် စိတ်မရှည်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ဝူဝေ့လင် "နည်းနည်းလောက် ထပ်သည်းခံပေးပါ၊ ကိစ္စတွေ ပြီးသွားတာနဲ့ ကိုယ်တို့ အခုကစပြီး နေ့တိုင်း အတူတူရှိနေရတော့မှာပါ"

လွန်ခဲ့သည့်နှစ်အနည်းငယ်က ဖူချွေ့ဝေ ကလေးမရနိုင်ခဲ့ခြင်းသာ မဟုတ်လျှင် သူသည် ကျိုးချင်နှင့် အတူရှိနေမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး အလိုလိုက်ခံထားရသော ကျိုးချင်ကပြောခဲ့သည်။

ကျိုးချင် "ကျွန်မ ဘယ်လို အဆင့်အတန်းမျိုးကိုမှ မရှာဖွေပါဘူး၊ ရှင့်အတွက် ကလေးတစ်ယောက်လောက်ပဲ မွေးပေးချင်တာပါ၊ ရှင်က ဒီလောက် ထူးချွန်တဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ဖြစ်နေရက်နဲ့ ရှင့်မိန်းမက ရှင့်အတွက် ကလေးတစ်ယောက်မှမချန်ထားပေးနိုင်ဘူး၊ အဲဒါက ရှင့်အတွက် စိတ်ပျက်စရာပဲလို့ ကျွန်မ ထင်တယ်"

ကျိုးချင် "ဒါပေမဲ့ ရှင် ဒီလိုနစ်နာမှုကိုခံစားရတာကို ကျွန်မ မလိုလားဘူး၊ ရှင့်အတွက် ကလေးမွေးပေးဖို့ ကျွန်မ ဆန္ဒရှိတယ်"

သူ အဂရုစိုက်ဆုံးသောနေရာကို ထိမှန်သွားသည့် ဤစကားများကြောင့် သူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

မည်သည့် ယောက်ျားက မိသားစုမျိုးဆက်ပြန့်ပွားမှုကို မဆက်ခံချင်ဘဲ နေမည်နည်း၊ သားမြေးများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော အိမ်တစ်လုံးကို သူ မလိုချင်ဘဲ နေမည်လား။

အထူးသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်က အောင်မြင်သော ယောက်ျားတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အားလပ်ရက်နှင့် ပွဲတော်တိုင်းတွင် ဆွေမျိုးများနှင့် သူငယ်ချင်းများက သူတို့အကြောင်းကို လေးစားအားကျစွာဖြင့် ပြောဆိုကြသော်လည်း သူတို့၏ ကလေးအကြောင်း ရောက်လာသောအခါ လူတိုင်းက နှမြောတသစွာဖြင့် သက်ပြင်းချကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးချင် သူ၏အတွက် ကလေးမွေးပေးရန်ဆန္ဒရှိကြောင်း ပြောလာသောအခါ ဝူဝေ့လင်သည် မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ဝူဝေ့လင်အပေါ် ကျိုးချင်၏မှီခိုအားထားမှုက ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး သူ့အပေါ် အလွန်အမင်း လေးစားမှု၊ နာခံမှုနှင့် နားလည်မှုတို့ကို အမြဲပြသခဲ့သည်။

ကလေးရှိလာခြင်းနှင့်အတူ ကျိုးချင်နှင့်အတူ ရှိနေခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အိမ်တစ်အိမ်ဖြစ်ကြောင်းကို သူ အမှန်တကယ် ခံစားခဲ့ရသည်။

ဖူချွေ့ဝေနှင့်အတူ ရှိနေမည့်အစားဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ့အပေါ်ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံပြီး ဂရုစိုက်သော်လည်း တစ်ခုခုလိုအပ်နေသည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ခံစားခဲ့ရသည်...... အိမ်၏အရသာ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူ တွေးလိုက်သည်၊ ဖြစ်နိုင်ပါတယ် သူ ကွာရှင်းလိုက်ပြီး ကျိုးချင်နှင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရိုးရိုးသားသား နေလိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် သူ့ အိမ်အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုများကို မခွဲဝေချင်ခဲ့ပေ။ နှစ်များတစ်လျှောက် သူ့ အောင်မြင်မှုများတွင် ဖူချွေ့ဝေက ပံ့ပိုးကူညီခဲ့သော်လည်း သူမ၏ စားသောက် စရိတ်၊ အဝတ်အစား၊ နေထိုင်စရိတ်နှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို သူမကိုယ်တိုင်သာ ကျခံခဲ့သောကြောင့် သူမအပေါ် တရားမျှတအောင် လုပ်ဆောင်ပေးနေခြင်းသာဖြစ်သည်။

နှစ်များတစ်လျှောက် လုပ်ငန်းခွင်အတွင်း သူ့ရုန်းကန်ခဲ့ရမှုများနှင့် စားပွဲတွင် ဖောက်သည်များ၏တိုက်ကျွေးမှုကြောင့် မူးယစ်ခဲ့ရသည့် မြင်ကွင်းများကို ပြန်လည်တွေးတောကြည့်ရာ ထိုပိုင်ဆိုင်မှုများသည် သူနှင့်သာ သက်ဆိုင်သင့်သည်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရသည်။

ဖူချွေ့ဝေသည် အိမ်တွင် မည်သည့် အိမ်မှုကိစ္စကိုမျှ မလုပ်ခဲ့ပေ၊ အိမ်အလုပ်အားလုံးကို ကလေးထိန်းကသာ ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။ အရာများစွာက ပိုက်ဆံကုန်ကျပြီး အရာအားလုံးကို သူမကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုဆယ်သန်းကျော်အကြွေးက ထိုသို့ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင် နှစ်စက္ကန့်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စကားမပီမသပြောသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကလေး၏ ငိုသံမှာ တိုးညှင်းနေပြီး နိုးခါစလူတစ်ယောက် ညည်းတွားသံနှင့် တူသည်။ ဝူဝေ့လင်၏တွန့်ချိုးနေသော မျက်ခုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် အတော်လေး ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။

ကျိုးချင် "ရှင့်သား နိုးလာပြီ"

ကျိုးချင် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးချင် "လာပါဦး ရှောင်ပေါင်၊ ဖေဖေလို့ ခေါ်လိုက်ပါ၊ ဖေဖေ ဒီမှာရှိတယ်"

ထို ကလေးဆန်သော စကားမပီမသပြောသံများကို ဝူဝေ့လင် ကြားလိုက်ရပြီး ဖုန်းကိုဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်ချောင်းများက ခဏတာ တင်းကျပ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် သူ့နဖူးကို အေးစက်နေသော မှန်နှင့် ဖိကပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ခဏမှိတ်ထားကာ ပြောလိုက်သည်။

ဝူဝေ့လင် "ကောင်းပြီ၊ ဒီည ကိုယ်လာခဲ့မယ်"

ကျိုးချင်၏စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျိုးချင် "တကယ်လား၊ ဒါဆို အဒေါ်ကြီးကို စွပ်ပြုတ်လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်၊ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါက ရှင် ကြာစွယ်နဲ့ ဝက်နံရိုးစွပ်ပြုတ် သောက်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ"

ဝူဝေ့လင် "အရမ်း နောက်မကျစေနဲ့"

ဝူဝေ့လင် သူမကိုဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ဝူဝေ့လင် "ကိုယ် နောက်မှ မက်ဆေ့ချ်ပို့လိုက်မယ်၊ ခုနစ်နာရီခွဲလောက်ဆို ရပြီ"

ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် သူသည် ပြတင်းပေါက်နားတွင် နောက်ထပ် ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ရပ်နေခဲ့ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်အနည်းငယ်ရှူကာ မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် လှည့်ကာ သူ့စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်ကာ ပင်ထိုးထားသော သူ့ "ဇနီး" ထံသို့ မက်ဆေ့ချ်တစ်စောင် ပို့လိုက်သည်။

ဝူဝေ့လင် "ဒီည ကိုယ် ဖောက်သည်တစ်ယောက်နဲ့ ညစာစားစရာရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ညနက်တဲ့အထိ နောက်ကျနေနိုင်တယ်၊ ကိုယ့်ကို မစောင့်နဲ့၊ စောစောအိပ်တော့"

မက်ဆေ့ချ် ပို့ပြီးနောက် ငါးစက္ကန့်ပင် မပြည့်မီ အသည်းပုံ အီမိုဂျီတစ်ခုနှင့်အတူ အကြောင်းပြန်စာတစ်စောင် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ဟုတ်ကဲ့၊ အချစ်၊ ရှင့်ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"