Ch 1-5

Chapter 1

လီကျင်းရှု "သူက နင့်ထက် အသက်ဆယ်နှစ်တောင်ပိုကြီးတယ်လေ၊ နင် သူ့ကို 'ဘေဘီ' လို့ ခေါ်တယ်ပေါ့၊ လင်းလေ့၊ နင် ရူးနေပြီလား"

လီကျင်းရှု မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး သူမရှေ့ရှိ အမျိုးသားအား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ မဟုတ်ဘူး၊ ရည်းစားဟောင်းလို့ ခေါ်ရမည်။

ခုလေးတင် သူက သူမနှင့် လမ်းခွဲချင်ခဲ့သည်။ သူ့အလုပ်ရှင်နှင့် တွဲနေပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့ထက် အသက်ဆယ်နှစ်ကျော်ကြီးသော အစ်မကျန်းက သူ့အသည်းအသက်ဖြစ်ကြောင်း ပြောလာခဲ့သည်။

လင်းလေ့ သူမ၏အကြည့်ကို ခဏတာရှောင်လွှဲလိုက်သော်လည်း ထို့နောက် လည်ပင်းကိုမတ်ကာ လီကျင်းရှု၏အကြည့်ကို အတင်းပြန်လည် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

လင်းလေ့ "ကျင်းရှု၊ ငါတို့အားလုံး တောနယ်ကလာတဲ့ သူတွေပါ၊ ဘဝမှာ အခွင့်အရေးဆိုတာ ခဏခဏမရနိုင်ဘူး"

လင်းလေ့ "အိမ်ထိန်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းမှာ ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုတွေနဲ့ အဆက်အသွယ်ရဖို့ အခွင့်အရေးရှိတယ်၊ ဘဝနဲ့ လူမှုအဆင့်အတန်း တိုးတက်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်မယ့်အစား ကလေးကို နေ့စဉ်ပြုစုစောင့်ရှောက်တဲ့အထဲမှာပဲ မင်းက နစ်မြုပ်နေတယ်၊ မင်း တစ်သက်လုံး အိမ်ထိန်းလုပ်ပြီး ကလေးနောက်ကလိုက် ရှင်းလင်းပေးချင်နေတာလား"

လီကျင်းရှု ခေတ္တရပ်သွားပြီး တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာကာ ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "ဒါဆိုရင် အရင်တုန်းက ငါ ဟိုသူဌေးမိသားစုတွေဆီမှာ ဆရာတွေဆီကနေ သင်ယူဖို့သွားတုန်းက နင် ကူညီပေးဖို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုက်လာခဲ့တာက တကယ်တော့ ဟိုသူဌေးကတော်တွေနဲ့ အဆက်အသွယ်ရဖို့ အခွင့်အရေးရှာချင်ရုံ သက်သက်ပဲပေါ့၊ ဒါ"

လင်းလေ့ လက်ကိုမြှောက်ကာ လီကျင်းရှုအား ဆက်မပြောရန် တားလိုက်သည်၊ သူနောက်ထပ်ပြောမည့်စကားများက သိပ်ပြီးလေးစားမှုရှိမည် မဟုတ်ကြောင်း သူသိနေသည်။ သူ နှုတ်ခမ်းကိုစေ့လိုက်ပြီး ဝန်ခံသည့်အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်

လင်းလေ့ "ဟုတ်တယ်၊ ငါက မင်းထင်နေတဲ့ အတိုင်းပဲ"

လင်းလေ့ "ကျင်းရှု၊ မင်း အခု ငါ့ကိုနားလည်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သုံးနှစ်ကနေ ငါးနှစ်အတွင်းမှာ မင်း နားလည်လာလိမ့်မယ်"

လင်းလေ့ "မင်း အလင်းရောင်မရှိတဲ့ ၉၉၆ အချိန်ဇယားထဲမှာ ရုန်းကန်ရပြီးတဲ့နောက် အခုငါ့ရဲ့ရွေးချယ်မှုက ဘယ်လောက်ပညာသားပါလဲဆိုတာ မင်း နားလည်လာလိမ့်မယ်"

လင်းလေ့ "ငါ့မိဘတွေ ငါ့ကို တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရတဲ့အထိ ထောက်ပံ့ဖို့ အပင်ပန်းခံခဲ့ရတာကို သာမန် အလုပ်သမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ အဆုံးသတ်မသွားစေချင်ဘူး၊ အခွင့်အရေးတိုင်းကို ငါ ဆုပ်ကိုင်ချင်တယ်၊ ဒါကသိပ်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိချင်မှရှိလိမ့်မယ်"

လင်းလေ့ "ဒါပေမဲ့ လူတွေက ရလဒ်ကိုကြည့်ပြီးပဲ သူရဲကောင်းလို့သတ်မှတ်ကြတာ အမြဲလိုလိုပဲ"

လီကျင်းရှု ဒေါသထွက်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်ရည်များ မကျလာစေရန် သွားကိုကြိတ်ထားကာ သူမကိုယ်သူမ ဒေါသတကြီး လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်

လီကျင်းရှု "ဒါဆို ငါက ဘာလဲ၊ ငါတို့ အတူတူဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်တာက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

လင်းလေ့၏အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် အားနည်းသွားသည်။ သူ ခေါင်းငုံ့ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ တိုးတိတ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ လီကျင်းရှုကို ရယ်မောနေခြင်းလား သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်နေခြင်းလား ဆိုသည်မှာ မသေချာပေ။ သူ လီကျင်းရှုကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်များက အနည်းငယ်ရှောင်လွှဲနေသည်။

လင်းလေ့ "ဒါကို လူငယ်ဘဝအတွက် ရှင်းပြချက်တစ်ခုလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ"

လီကျင်းရှုကို ထပ်မပြောချင်တော့သဖြင့် လင်းလေ့သည် သူ့ ခရီးဆောင်အိတ်ကို ဆွဲယူကာ အတင်းပြုံးပြလိုက်သည်။

လင်းလေ့ "ကျင်းရှု၊ မင်း တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ကိုပိုင်ဆိုင်နိုင်ပြီး လူကောင်းတွေနဲ့တွေ့ဆုံနိုင်ပါစေလို့ ငါ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် သူ၏ခရီးဆောင်အိတ်ကို ဆွဲယူကာ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်ထားပြီးဖြစ်သော မာစီဒီးကားဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားခဲ့သည်။ အိတ်ကိုချထားပြီးနောက် သူ ခရီးသည်ထိုင်ခုံသို့မဝင်မီ နောက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။

သူသည် အခြားလူတစ်ယောက်ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ပြတ်သားနေသည်။

မာစီဒီးကားသည် ဖြည်းညှင်းစွာစတင်ထွက်ခွာလာပြီး လီကျင်းရှုကို ဖြတ်မောင်းသွားသည်။ ယာဉ်မောင်းဘက်ရှိ ပြတင်းပေါက် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာပြီး အစ်မကျန်း၏ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာပေါ်လာသည်။ သူမ အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသော်လည်း ခရီးသည်နေရာရှိ လင်းလေ့ကမူ လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကိုသာ ငေးကြည့်နေကာ လီကျင်းရှုနှင့် ထပ်မံ အဆက်အသွယ် မလုပ်ချင်တော့သကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် လီကျင်းရှု မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ဤအရာက လှောင်ပြောင်သရော်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လီကျင်းရှု လက်သီးကိုဆုပ်ထားပြီး သူမ တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာကာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။ ကားလေးတဖြည်းဖြည်း ကွေ့သွားချိန်တွင် သူမလည်း မလွှဲသာဘဲ လိုက်လံကြည့်ရှုနေမိသည်။

ကားလေး ထောင့်ချိုးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ လီကျင်းရှု နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားစေရန် အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်ကြိမ်ရှူလိုက်သည်။

သူမ ပြုံးလိုက်ပြီး သွားကိုကြိတ်ကာ ကျဆင်းလာတော့မည့် မျက်ရည်များကို သုတ်ဖယ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခရီးဆောင်အိတ်ကို ဆွဲယူကာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူမ အလုပ်ခွင်ဖြစ်သော ဟက်ပီးအိမ်အကူဝန်ဆောင်မှုသို့ သူမ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယနေ့သည်...... သူမ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ပြီး သူမ၏ အိမ်ထိန်းလက်မှတ်ကိုရရှိသောနေ့ ဖြစ်သည်။

ထုံထိုင်းစွာဖြင့် လုပ်ငန်းစဉ်များကိုပြီးစီးစေပြီးနောက် လက်မှတ်ကိုလက်ခံရရှိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရင်းနှီးနေသော စက်သံတစ်ခုက သူမ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်

စနစ် "ဂုဏ်ယူပါတယ် ဟို့စ်၊ သင်ဟာ သင့်ရဲ့ အိမ်ထိန်းလက်မှတ်ကို ရရှိသွားပြီဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကလေးဘာသာစကားစနစ်ကို အောင်မြင်စွာဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပါပြီ"

စနစ် "အဆင့်မြင့် ကလေးစောင့်ရှောက်ရေး၊ အဆင့်မြင့် မီးဖွားပြီးစ စောင့်ရှောက်ရေး၊ အာဟာရပညာ...... မော်ဂျူးများ ထည့်သွင်းခြင်း ပြီးစီးပါပြီ၊ Host ကျေးဇူးပြုပြီး ပထမဆုံး အလုပ်ရှင်ထံမှ အသိအမှတ်ပြုမှုကို အမြန်ဆုံးရယူပါ၊ အသိအမှတ်ပြုမှု ဆုလာဘ် - ငွေသား ၁ သန်း၊ Xiaomi Su7 Ultra တစ်စီး၊ နောက်ပြန်ရေတွက်ချိန် - ၂၃ နာရီ၊ ၅၉ မိနစ် နှင့် ၅၅ စက္ကန့်"

စနစ် "နောက်ပြန်ရေတွက်ချိန် ကုန်ဆုံးသွားပါက မစ်ရှင်ကျရှုံးမည်ဖြစ်ပြီး ဆုလာဘ်များပျောက်ကွယ်သွားပါမည်"

လီကျင်းရှု မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ဆုံး၌ အပြုံးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်းပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမ မီးဖွားပြီးစ စောင့်ရှောက်ရေး အိမ်ထိန်းအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ ယင်းမတိုင်မီက သူမသည် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကလေးဘာသာ စကားစနစ်ကိုရရှိခဲ့သော်လည်း ဤစနစ်ကို ဖွင့်လှစ်ရန်အတွက် သူမအနေဖြင့် အိမ်ထိန်းလက်မှတ်ကို ဦးစွာရယူရန်လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤမတိုင်မီက သူမတွင် ကလေးဘာသာစကား စမ်းသပ်သုံးစွဲမှု အတွေ့အကြုံ သုံးရက်ရှိခဲ့သည်။ ကလေးကို ထိလိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့၏ငိုသံများကို သူမ နားလည်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ကလေးပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် တကယ့်အကောင်းဆုံး စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စနစ်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော အသိပညာများနှင့် အတွေ့အကြုံများက သူမ သိစိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် မရေမတွက်နိုင်သော ကလေးများကိုပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့် ကြွက်သားမှတ်ဉာဏ်များက သူမ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်သွားခဲ့သည်။

'ကောင်းပြီ'

'ဒါ အရမ်းကောင်းတယ်'

မမျှော်လင့်ဘဲ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ရွေးချယ်မှုတစ်ခုက သူမဘဝ၏ပထမဆုံး အမှိုက်ကောင်ကို စစ်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းက အမြတ်ပင်။

ထို့အပြင် လာမည့်မစ်ရှင်များအတွက် ဆုလာဘ်များက လီကျင်းရှုအား ဘဝသည် တကယ်ကို မျှော်လင့်ချက်ရှိသည်ဟု ခံစားရစေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အတွေ့အကြုံများနှင့် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်မှုများ ရှိနေသည့်တိုင် အလုပ်ရှင်၏အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူရန်မှာ လွယ်ကူသည့် အလုပ်တစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ် အနီးနားမှ အိမ်အကူဝန်ဆောင်မှု စာရေးမဖြစ်သူ အစ်မလျို၏အသံထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ ဖုန်းကိုကိုင်ထားပြီး အသံမက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပို့နေသည်

အစ်မလျို "မြန်မြန်၊ မြန်မြန်၊ မြန်မြန်၊ ဖောက်သည်တစ်ယောက်က မီးဖွားပြီးစစောင့်ရှောက်ရေး အိမ်ထိန်းတစ်ယောက် လိုအပ်နေတယ်၊ အရေးတကြီးဖြစ်ပြီး တောင်းဆိုချက်တွေကလည်း ထူးဆန်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းစရာမလိုသလို အရမ်းဆိုးနေတာမျိုးလည်း မဟုတ်ရဘူးတဲ့၊ အခု ငါနဲ့လိုက်ဖို့ အချိန်ရှိတဲ့သူဆိုရင် ငါ ဒီဖောက်သည်ကို သိတယ်၊ သူမက အချိန်ပြည့်သူဌေးမ တစ်ယောက်ပဲ၊ သူမယောကျ်ားက ငွေချေးသက်သေခံ လက်မှတ်ရုံးမှာ အလုပ်လုပ်ပြီး တစ်နှစ်ကိုဝင်ငွေ တစ်သန်းကျော်ရတယ်၊ ဒါကြောင့် ခံစားခွင့်တွေက သိပ်မဆိုးနိုင်ဘူး"

လီကျင်းရှုသည် အစ်မလျို၏စိုးရိမ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရပြီး အမြန်ရှေ့ထွက်ကာ ပြောလိုက်သည်

လီကျင်းရှု "အစ်မလျို၊ အစ်မလျို၊ ကျွန်မ အစ်မနဲ့လိုက်ခဲ့မယ်၊ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိတယ်"

စာပြန်နေစဉ် လျိုချွေ့ဟွာက လီကျင်းရှုကိုမော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ စာဆက်ရိုက်တော့မလို လုပ်ပြီးမှ လီကျင်းရှုကို မော့ကြည့်ကာ စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်

လျိုချွေ့ဟွာ "ရှို့၊ နင်က လက်မှတ် ခုမှရရုံပဲရှိသေးတယ်၊ အဲဒါကို ဖောက်သည်တွေရဖို့ ငါနဲ့လိုက်မလို့လား၊ ဘာပဲပြောပြော ဆရာနည်းနည်း နောက်ကိုလိုက်ပြီး ခုလိုမပြောခင် နောက်ထပ်နည်းနည်းလောက် ပိုလေ့လာသင့်တယ်"

လီကျင်းရှု အစ်မလျို၏ လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်နာသည့်အနေဖြင့် ပြောလိုက်သည်

လီကျင်းရှု "ဟုတ်ပါတယ် အစ်မလျို၊ ဒါက ဆရာတွေဆီကနေ သင်ယူဖို့ အခွင့်အရေးမဟုတ်ဘူးလား၊ သာမန်ဖောက်သည်တွေ အများကြီးရှိပါ တယ်၊ ထူးဆန်းတာတစ်ခုခုကို တောင်းဆိုတာကမှ အတွေ့အကြုံရဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲလေ"

လျိုချွေ့ဟွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

လျိုချွေ့ဟွာ "နင် ဒီကောင်မစုတ်လေး၊ နင် စကားပြောတော့ တတ်သားပဲ၊ ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"

လျိုချွေ့ဟွာနောက်မှ ကားပေါ်သို့ လိုက်ပါသွားရာတွင် အားလပ်နေသော အခြားမီးဖွားပြီးစ စောင့်ရှောက်ရေး အစ်မကြီး သုံးဦးကိုပါ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ သည်။ သူတို့အများစုမှာ အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ်များဖြစ်ကြပြီး အသက်နှစ်ဆယ်စွန်းစွန်းသာရှိသေးသော သူမကိုမြင်လျှင် အားလုံးက စပ်စုချင်နေကြသည်။

အစ်မကြီးတစ်ဦး "အစ်မလျို၊ ဝန်ထမ်းအသစ် ခေါ်လာတာလား"

အစ်မကြီးတစ်ဦး "မိန်းကလေး၊ ညီမလေးက အခုလေးတင် ဘွဲ့ရထားတာမလား၊ အိမ်အကူဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းမှာ ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ သူတစ်ယောက်က ဒီလိုအရှက်ခွဲခံရတာမျိုးကို တကယ်ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား"

အစ်မကြီးတစ်ဦး "ဟုတ်တယ်၊ အိမ်အကူဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းက စက်ရုံကရုံးခန်းမှာ အလုပ်လုပ်ရတာနဲ့ ဘာမှမကွာဘူး၊ ခက်ခဲတဲ့ဖောက်သည်တချို့နဲ့ မကြာခဏ ဆက်ဆံရတတ်တယ်"

လျိုချွေ့လန် ရယ်မောလိုက်သည်။

လျိုချွေ့လန် "တော်ကြပါတော့၊ သူမက ဒီမှာလေ့လာဖို့ ရောက်လာတာ၊ ပြီးတော့ အနာဂတ်မှာ နင်တို့ရဲ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ နင်တို့တစ်ယောက်ချင်းစီက ပိုပြီးပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်သင့်တယ်၊ ဒီခေတ်လူငယ်တွေက တကယ်သင်ယူမှုမြန်ကြတယ်၊ နောက်ကျရင် ကျင်းရှုက နင်တို့ထက် ပိုတော်သွားအောင်မလုပ်ကြနဲ့ဦး"

ဟက်ပီးအိမ်အကူဝန်ဆောင်မှုတွင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စနစ်တစ်ခုရှိသည်။ မီးဖွားပြီးစစောင့်ရှောက်ရေး အိမ်ထိန်းများကို ကြေး၊ ငွေ၊ ရွှေ နှင့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော ထိပ်တန်းအဆင့် အိမ်ထိန်းများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

Chapter 2

ကြေးအဆင့်အိမ်ထိန်းများအတွက် စတင်လစာမှာ ၃,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး ငွေအဆင့်မှာ ၆,၀၀၀၊ ရွှေအဆင့်မှာ ၁၀,၀၀၀ ဖြစ်ကာ ထိပ်တန်းအဆင့်မှာမူ ပုံသေမရှိသော်လည်း အလုပ်ရှင်၏ဆန္ဒအပေါ်မူတည်၍ များသောအားဖြင့် သုံးလစာ သို့မဟုတ် ယွမ် ငါးသောင်းမှ ခြောက်သောင်းအထိပင် ရှိတတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဟက်ပီးအိမ်အကူဝန်ဆောင်မှု လုပ်ငန်းသည် ဆယ်စုနှစ်များနှင့်ချီ၍ တည်ရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုသော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ထိပ်တန်းအဆင့် အိမ်ထိန်း နှစ်ဦးသာရှိသေးသည်။

အစ်မကြီးသုံးဦးသည် ဤစကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကဲခတ်လိုက်ကာ တစ်ဦးစီ၏မျက်လုံးများထဲမှ ထိတ်လန့်မှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူတို့ အချင်းချင်းအကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး အားလုံးမှာရယ်ချင်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသနေကြသည်။

အစ်မကြီးတစ်ဦး "မိန်းကလေး၊ ဘာလို့ ဒီအလုပ်ကိုလုပ်ရမှာ အဆင်မပြေဖြစ်နေရတာလဲ၊ ဒီလိုရှုပ်ပွနေတဲ့ အလုပ်ကိုလုပ်တာက တကယ်ကို ဒုက္ခရှာနေတာပဲ"

အစ်မကြီးတစ်ဦး "ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့က အသက်ကြီးလာလို့ အလုပ်ရှာရခက်နေပြီမို့လို့ ကလေးတွေကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာမရှိလို့လေ၊ ညီမလေးက တက္ကသိုလ်ကနေ အခုလေးတင်ဘွဲ့ရလာပြီး ချက်ချင်းရောက်လာတာဆိုတော့ ဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာတောင် ငါ မသိတော့ဘူး"

အစ်မကြီးတစ်ဦး "ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်...... ညီမလေး ဘယ်နှရက်လောက် တောင့်ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့၊ ငါ ရောက်လာတုန်းကလည်း ငါလုပ်နိုင်တယ်ဆိုပြီး အမြဲတမ်းကျိန်ဆိုခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကြာတော့ ငါ ဒီအလုပ်နဲ့ မသင့်တော်ဘူးလို့ သူတို့က ပြောကြတယ်"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ လီကျင်းရှု ပြုံးလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "အနာဂတ်မှာ အစ်မတို့ဆီကနေ လမ်းညွှန်မှုတွေလိုအပ်ပါသေးတယ်၊ ကျွန်မ သေချာပေါက်ကြိုးစားပြီး သင်ယူသွားပါ့မယ်"

'အရင်ဆုံး ချိုချိုသာသာလေး ဆက်ဆံထားပြီး နောက်မှ သူတို့ကို ပညာပေးဖို့အခွင့်အရေးရှာရမယ်' လီကျင်းရှု သူမဘာသာ တွေးလိုက်သည်။

မကြာမီ ၎င်းတို့သည် ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ရှိ ဗီလာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ကားပေါ်မှ ဆင်းဆင်းချင်းပင် အထဲမှ ကလေးငိုသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ အသက်လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်ဝန်းကျင်ရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် လူအုပ်ဆီသို့ အလျင်စလို လျှောက်လာသည်။

အိမ်တော်ထိန်းဝမ်မားက လမ်းလျှောက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်မား "မကြာသေးခင်က ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိတော့ပါဘူး၊ သခင်လေးက နေ့တိုင်းမရပ်မနား ငိုနေတယ်၊ အိမ်သာလည်း မသွားဘူး၊ နို့လည်း ဝအောင်သောက်ထားတယ်၊ သူ ဒီရောက်နေတာ လအနည်းငယ်ရှိပြီ၊ ယောင်းမကတော့ သူ ဗိုက်ပွနေတာမျိုးမရှိဘူးလို့ ပြောတာပဲ၊ ဆရာဝန်ကလည်း ဘာရောဂါမှမပြောဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဆက်တိုက်ငိုနေတုန်းပဲ"

ဧည့်ခန်းမထဲတွင် ချီဖောင်ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အလွန်စိတ်ပူပန်နေပုံရသည်။ အိမ်တော်ထိန်းက လူများခေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးသမီး "အစ်မလျို၊ ကျေးဇူးပြုပြီး တစ်ယောက်ယောက်ကို ကူကြည့်ခိုင်းပေးပါ၊ ကျွန်မသားလေး ငိုနေတာ ရက်ပေါင်းများစွာကြာနေပြီ၊ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိတော့ဘူး၊ ဆရာဝန်က သူ နေမကောင်းတာ မဟုတ်ဘူးလို့ပြောတယ်၊ တကယ်လို့ ဒီလိုသာ ဆက်ဖြစ်နေရင် ကလေးကို နိုင်ငံခြားခေါ်သွားပြီးပြဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး"

လျိုချွေ့လန်၏ညွှန်ကြားချက်ကို မစောင့်ဘဲ လခစားအိမ်ထိန်းသည် ကလေးအားစစ်ဆေးရန် ချက်ချင်းရှေ့တိုးသွားခဲ့သည်။

လီကျင်းရှုလည်း လိုက်သွားပြီး လူအုပ်ကြီး အကဲခတ်နေမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ကလေး၏လက်ကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်သည်။

ရင်းနှီးနေသော စနစ်၏အသံက သူမ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်လာသည်

စနစ် [ဒင်... ကလေးပစ်မှတ်များကို တွေ့ရှိပါသည်၊ ၎င်း၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို စကင်ဖတ်နေပါသည်]

စနစ် [စကင်ဖတ်ခြင်း ပြီးစီးပါပြီ၊ ကလေး၏ကျန်းမာရေး အခြေအနေ ကောင်းမွန်ပါသည်]

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလို ကလေး၏ငိုသံများက စကားလုံးများအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားပြီး လီကျင်းရှု စိတ်ထဲသို့ဝင်ရောက်လာသည်။

ကလေး "အရမ်းစိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းတာပဲ၊ အရမ်းစိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းတာပဲ၊ ဒီဘောင်းဘီကိုမလိုချင်ဘူး၊ နေရတာ အဆင်မပြေဘူး၊ အရမ်းနူးညံ့တဲ့ အမျိုးအစားကိုပဲလိုချင်တယ်၊ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ဖေဖေ သွားကြည့်တုန်းက မေမေပေးခဲ့တဲ့ အမျိုးအစားမျိုးကိုပဲ လိုချင်တယ်"

လီကျင်းရှု အကြည့်များ ရပ်တန့်သွားပြီး ခေါင်းလေးကို လှည့်ကာ ဘေးနားရှိ ကလေး၏မိခင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း သူမ စိတ်ထဲတွင် သတင်းအချက်အလက်များကို ဆက်လက် စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်သည်။

ဖေဖေ ခေါ်သွားပြခဲ့တဲ့ အမေဆိုတာ ဒီအမေ မဟုတ်ဘူးလား။

အမေတွေက ဒိုက်ပါအတွက် အမြဲတည်းကိုပဲ တူညီတဲ့ ဘရန်းကို သုံးသင့်တာပေါ့။

ဒါဆိုရင်တော့...... 

လီကျင်းရှု၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျယ်သွားပြီး သူမကိုယ်တိုင်ပင် မယုံကြည်နိုင်သော သံသယတစ်ခုက သူမ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

အလုပ်စလုပ်တဲ့ ပထမနေ့မှာတင် အတင်းအဖျင်းတွေရနေပြီပေါ့။

ဒါပေမဲ့ သူမ ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။ သင်တန်းသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် သင်တန်းသားပီပီ နေရမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူမက ဘေးမှနေ၍ တိတ်တဆိတ်သာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

အစ်မကြီးသုံးဦးသည် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း အပေါ်မှအောက်သို့ အရာရာကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့ပြီး ဗိုက်ပွခြင်းလုံးဝမရှိကြောင်း စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။

လီကျင်းရှုက အနီးနားတွင်ရပ်ကာ ကလေးငိုယိုညည်းတွူနေသည်များကို နားထောင်နေသည်

ကလေး “ဒီဧရာမလူကြီးတွေ ဘာတွေလုပ်နေကြတာလဲ၊ ငါ့အဝတ်အစားတွေကို ဘာလို့ထပ်လဲနေကြတာလဲ၊ ဒီနေ့ သုံးကြိမ်မြောက်အဝတ်လဲနေရပြီ၊ ငါ တကယ် ဒေါသထွက်နေပြီ”

ကလေး “ဟင်၊ ငါ့အတွင်းခံကိုပါ လဲလိုက်တာလား၊ တော်လိုက်တာ တော်လိုက်တာ၊ အဲဒီနူးညံ့တဲ့ အတွင်းခံလေးတွေဆီကို ပြောင်းလိုက်မှာလား”

ကလေး “ဟင်၊ ဘာလို့ ဒါတွေက မသက်မသာဖြစ်တဲ့ အတွင်းခံတွေဖြစ်နေတုန်းပဲလဲ၊ အရမ်းမသက်မသာဖြစ်တာပဲ~ ဝါး~”

ဒိုက်ပါကို ချွတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး ကလေးကပိုပျော့ပျောင်းသော အတွင်းခံသို့ ပြောင်းလဲရန်လိုအပ်သည်ဟု ထင်လိုက်ကာ တစ်ဖန် ပြန်အော်ဟစ်လာသော်လည်း မရပ်မနားလောက်နီးပါးဖြစ်နေသည်။

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံး ပြီးဆုံးသွားသည့်တိုင် ကလေးမှာ ကျယ်လောင်စွာ ငိုနေဆဲပင်။ အစ်မကြီး သုံးဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

ဘေးမှနေ၍ ကြည့်နေသော လျိုချွေ့လန်လည်း စကားပြောစရာ စကားလုံးပျောက်ဆုံးနေသည်။ သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။ ကလေး ဆက်တိုက်ငိုနေရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိရမည်။ အိမ်ထိန်းက ပြဿနာကို မမြင်နိုင်ဘူးဆိုလျှင် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်ဟုတွေးကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံးဖြေရှင်းတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။

အစ်မလျိုနှင့် အစ်မကြီး သုံးဦးတို့ ဘာမှမတတ်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ လီကျင်းရှု သူမကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သခင်မလေး စကားပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် လီကျင်းရှု ဦးအောင်စကားပြောလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မ၊ ကလေးမငိုအောင် လုပ်နိုင်မယ့်နည်းလမ်း ကျွန်မမှာ ရှိတယ်လို့ထင်ပါတယ်"

လျိုချွေ့လန် စကားပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် လီကျင်းရှုကို ဦးစွာကြည့်လိုက်ပြီး စူးရဲစွာစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အခြေအနေက သိပ်မမှန်လှပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမ ခေါ်လာခဲ့သူဖြစ်သည်၊ မပြောဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ဤမိန်းကလေးငယ်လေးမှာ အိမ်ထိန်းလက်မှတ်ကို ရရှိခဲ့သည်မှာ နာရီဝက်သာ ရှိသေးသည်။

ခဏတာမျှ သူမ ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားသည်။

ထိုအစား ချက်ချင်းထခုန်လာကြသည်မှာ ထိုမီးဖွားပြီးစ စောင့်ရှောက်ရေး အစ်မကြီး သုံးဦးပင်။

အစ်မကြီးတစ်ဦး "ဟေ့ မိန်းကလေး၊ သခင်လေး မငိုအောင်လုပ်နိုင်မယ်လို့ နင်ထင်နေတာလား၊ စဉ်းစားဆင်ခြင်ခြင်းမရှိဘဲ အဲဒီလိုငယ်ငယ်နဲ့ စကားပြောတာကတော့ ငါတို့တောင် ပထမဆုံးအအနေနဲ့ မပြောရဲသေးဘူး၊ အခြေအနေကိုအရင်ကြည့်ရမယ်၊ နင်က စပြီးလုပ်တဲ့ ကောင်မလေးတစ် ယောက်ပဲ၊ အဲဒီလို စွမ်းရည်မျိုးတကယ်ရှိလို့လား"

အစ်မကြီးတစ်ဦး "ဒါပေါ့၊ အဲဒီလိုသာဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ဆယ်နှစ်၊ နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် အတွေ့အကြုံတွေက အလကားဖြစ်သွားတာပေါ့"

အစ်မကြီးတစ်ဦး "ကားပေါ်မှာ ကောင်မလေးက အကျင့်စာရိတ္တကောင်းတယ်လို့ပဲ ငါထင်ထားတာ၊ ဒီလောက်အသိတရားမဲ့ပြီး ရဲတင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

လီကျင်းရှု ထိုအစ်မကြီး သုံးဦးကို လျစ်လျိုရှုလိုက်ပြီး ကလေး၏မိခင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်

လီကျင်းရှု "အစ်မ၊ ကလေး မငိုတော့ဘူးဆိုတာကို သေချာစေဖို့အတွက် သာမန်ပြုစုစောင့်ရှောက်မှု အနည်းငယ်ပဲလိုအပ်ပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်မ မီးဖွားပြီးစ အိမ်ထိန်းတွေအများကြီးငှားခဲ့ဖူးတာပဲ၊ ဘယ်သူမှလည်း မကူညီနိုင်ခဲ့ဘူးလေ၊ အစ်မှာ တခြားတွေးထားတာမရှိသေးရင် ဘာလို့ ကျွန်မကို အရင်မစမ်းခိုင်းကြည့်ရမှာလဲ"

ဖူချွေ့ သက်ပြင်းအသာချလိုက်ပြီး သူမ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုက ပို၍လေးလံလာသည်။ သူမ လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်

အမျိုးသမီး "စမ်းကြည့်လိုက်တာပေါ့လေ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမ တစ်ခုခုအရေးကြီးသည်ကို ကိုင်တွယ်နေသကဲ့သို့ သူမ၏ဖုန်းကို ဆက်လက် ရိုက်နှိပ်နေသည်။

လီကျင်းရှု ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "အားလုံးပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆယ်စက္ကန့်လောက်စောင့်ပေးပါ"

သူမ ကားဆီသို့ အမြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။ အထဲတွင် အရန်ဒိုက်ပါများရှိသည်။ သူမ မှတ်မိသမျှ ကုမ္ပဏီတွင် မိတ်ဖက်ဘရန်းများ တပ်ဆင်ထားပြီး တစ်ခုမှာ အလွန်ပျော့ပျောင်းကာ အသားအရေနှင့် သင့်လျော်သောပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ လီကျင်းရှု ၎င်းကိုယူကာ အမြန်ပြန်ပြေးလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် လူတိုင်း၏မျက်စိရှေ့တွင်ပင် အပေါ်ပိုင်းကို ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်။

ပြောင်းလဲပြီး ငါးစက္ကန့်တောင်မပြည့်မီတွင် ငိုနေသော ကလေးမှာ တောင့်ခဲသွားပြီးနောက် ငိုခြင်းရပ်တန့်သွားသည်။

ကလေး “ဝါး~ သက်တောင့်သက်သာရှိလိုက်တာ~ တခြားအမေရဲ့နေရာနဲ့ မတူပေမဲ့ အရမ်း သက်တောင့်သက်သာရှိပါတယ်၊ ဟင်း~ ငါ အိပ်တော့မယ်၊ ဒီလှတဲ့ ဧရာမလူကြီးက ကောင်းလိုက်တာ၊ ငါ တကယ်သဘောကျတယ်၊ နိုးလာရင် ထပ်တွေ့မယ်နော်~”

ကလေးပေါက်စ အနည်းငယ် ညည်းတွူလိုက်ပြီးနောက် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ဘေးတိုက်ဖြင့် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

လက်တစ်ဖက်က သူ့မျက်နှာကို ဖိထားပြီး အသက်ရှူသံနှင့်အတူ နှုတ်ခမ်းဆူနေသည်။ သူ၏ချစ်စရာကောင်းသော ပုံစံကြောင့် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ရှိနေသူအားလုံး အလိုလိုပြုံးမိသွားကြသည်။

ထိုအစား လီကျင်းရှုနှင့်အတူလိုက်ပါလာသူ သုံးဦးမှာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားကြသည်။
Chapter 3

သူတို့ အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်းဆုံမိကြသောအခါ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏မျက်လုံးများထဲမှ အံ့သြမှုကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ငါတို့ ဒိုက်ပါကို အခုလေးတင် လဲလိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဒီကောင်လေးရဲ့ ဖင်က ဒိုက်ပါကို မှတ်မိနိုင်လို့လား"

"သူ ခုနက အညစ်အကြေးတောင် မစွန့်ခဲ့ဘူးလေ၊ သူလဲ လိုက်တဲ့ဟာတွေက အသစ်အတိုင်းပဲရှိနေသေးတယ်"

လျိုချွေ့လန်လည်း လီကျင်းရှုအား အံ့ဩစွာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ကြောင်ကန်းနဲ့ ကြွက်သေပက်ပင်းတိုးမိတာများ ဖြစ်နေမလား။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဖုန်းကိုငုံ့ကြည့်နေသော ဖူချွေ့ဝေသည် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အစောက ငိုနေသော သူမ၏သားကို အံ့ဩတကြီး မော့ကြည့်လိုက်ကာ ရုတ်တရက် ထရပ်ပြီး သူရှိရာသို့အမြန်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူ အမှန်တကယ် အိပ်မော ကျနေသည်ကို မြင်သောအခါ လီကျင်းရှုကို ထပ်မံမော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ မျက်နှာထက် အံ့သြမှုများအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်

အမျိုးသမီး "ရှင်...... မိန်းကလေး၊ ရှင်...... ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"

အမျိုးသမီး "ကျွန်မ သားလေး ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

အမျိုးသမီး "ဘယ်လို ဖြေရှင်းလိုက်တာလဲ"

လူတိုင်း လီကျင်းရှုကို ကြည့်နေကြပြီး ဤမေးခွန်းက အတော်လေးထူးဆန်းနေသည်ဟု တွေ့ရှိကြသည်။ သူမလုပ်ခဲ့သည်မှာ တခြားသူများ လုပ်ခဲ့သည်နှင့် ကြီးကြီးမားမား ကွာခြားခြင်းမရှိပါဘဲနဲ့ ဘာကြောင့် သူမက ဒိုက်ပါကို လဲလှယ်ပေးဖို့လိုအပ်ခဲ့ရတာလဲ။

လီကျင်းရှု ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်

လီကျင်းရှု "တကယ်တော့ ဒါက အဲ့လောက်မရှုပ်ထွေးပါဘူး၊ ကလေးအတွက် အခု သုံးနေတဲ့ ဒိုက်ပါပစ္စည်းက သူ့ကို အနည်းငယ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတာပါပဲ၊ ကလေးကို မပြောင်းခင်နဲ့ ပြောင်းပြီးနောက်ပိုင်းမှာ အစ်မကြီး သုံးယောက်ရဲ့စိတ်ခံစားချက် အပြောင်းအလဲအသေးစားတွေကို လည်း ကျွန်မ သတိထားမိတယ်။ သူတို့ ချွတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ သက်တောင့်သက်သာရှိမှုနဲ့အပန်းဖြေမှု အခိုက်အတန့်လေးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြခဲ့တယ်၊ အဲ့နောက် တူညီတဲ့ ဒိုက်ပါတွေကိုပြန်ဝတ်ပေးလိုက်တဲ့အခါ ကလေးက ရှေ့ရောနောက်ပါ တစ်ကိုယ်လုံးတောင့်တင်းသွားခဲ့တယ်"

လီကျင်းရှု "ဒါက လူအချို့ ဂျင်းဘောင်းဘီဝတ်ရတာကို နှစ်သက်ကြပြီး တချို့ကပေါ့ပါးတဲ့ ဝတ်စုံကိုပိုနှစ်သက်ကြတာနဲ့ တူပါတယ်၊ ခံစားချက်ချင်း မတူကြပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့အရေပြားနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘယ်လိုဆိုးကျိုးမှ မဖြစ်ပေါ်စေပါဘူး၊ အဲ့ဒါပါပဲ"

ဧည့်ခန်းထဲတွင် ရှိနေသူအားလုံး ဤရလဒ်ကိုကြားလိုက်ရပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

အတူတူလိုက်ပါလာကြသော မီးဖွားပြီးစ စောင့်ရှောက်ရေး အစ်မကြီး သုံးဦးမှာ စကားပြောစရာ စကားလုံးပျောက်ဆုံးသွားကြသည်။ သူတို့ အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြရာ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများပြည့်နှက်နေပြီး လီကျင်းရှုကို ကြည့်သည့် အကြည့်များမှာ သူမက တစ်ခုခုကို လုပ်ကြံပြောဆိုနေသည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။

သို့သော် သူဌေးမ ဖူချွေ့ဝေကမူ လေးလေးနက်နက်ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် အစ်မကြီး သုံးဦးက သူဌေးမ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမည့်အချိန်နှင့် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ရမည့်အချိန်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနားလည်သဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်ကြသည်

အစ်မကြီးတစ်ဦး "အစ်မ၊ ဒီအခြေအနေက အမှန်တကယ်ကို အတော်လေးထူးဆန်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့အားလုံးမှာ ကလေးပြုစုပျိုးထောင်တဲ့ ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် အတွေ့အကြုံတွေရှိပါတယ်၊ ကလေးငိုနေတဲ့ ပြဿနာကို အခုဖြေရှင်းပြီးသွားပြီလေ၊ ခုကစပြီး ကျွန်မတို့ သုံးယောက်ထဲက ဘယ်သူမဆို ဒါကိုကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်"

အစ်မကြီးတစ်ဦး "ဒါပေါ့၊ ကျွန်မတို့......"

သို့သော် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အခွင့်အရေးမဆုပ်ကိုင်နိုင်မီမှာပင် ဖူချွေ့ဝေ ဆက်မပြောရန် လက်ကိုမြှောက်ကာ တားလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် သူမ၏ဖုန်းကို တစ်ချက်ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်

အမျိုးသမီး "မလိုပါဘူး၊ ဒီမိန်းကလေးကိုပဲ ဆက်နေခိုင်းလိုက်ပါ၊ ကျွန်မကလေးက ပြုစုရတာ ခက်ခဲတာမဟုတ်ပါဘူး၊ အသေးစိတ်အချက် အလက်တွေကို အရမ်းအာရုံစိုက်တတ်တာပါ၊ ဒီမိန်းကလေးက ကျွန်မသားရဲ့စရိုက်နဲ့ လုံးဝကိုက်ညီနေတယ်၊ သူမ အရင်စမ်းကြည့်ပါစေ၊ အကယ်၍ အဆင်မပြေဘူးဆိုမှ ကျွန်မ အစ်မလျိုကိုဆက်သွယ်လိုက်ပါမယ်!"

တခြားသူများကို ဆက်လက်တိုက်ပွဲဝင်ရန် အခွင့်အရေးမပေးဘဲ ဖူချွေ့ဝေ ဖုန်းကို ငုံ့ကြည့်လျက် ဆက်လက်ရိုက်နှိပ်နေကာ ဝမ်မားအား ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

အမျိုးသမီး "ဝမ်မား၊ ဧည့်သည်တွေကိုလိုက်ပို့လိုက်ပါ၊ ကျွန်မမှာ လုပ်စရာတွေရှိသေးတယ်!"

သူမ၏မျက်ခုံးနှစ်ခုမှာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ရှုံ့မဲ့နေပြီး သူမ အကြည့်အောက်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖုံးကွယ်နေသည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသော်လည်း လျိုချွေ့လန်ကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမက အဆက်အသွယ်လုပ်ပေးခြင်းနှင့် ကော်မရှင် ကောက်ခံ ခြင်းအတွက်သာ တာဝန်ရှိသူဖြစ်ရာ မည်သူမဆိုလုပ်နိုင်သည်ပင်။ သူမက လီကျင်းရှုအား သတိထားရမည့်အချက် အချို့ကို မှာကြားခဲ့ပြီးနောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေကြသော အစ်မကြီး သုံးဦးနှင့်အတူ ဗီလာမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ညနေပိုင်းတွင် လီကျင်းရှုသည် ကလေးကို သပ်ရပ်အောင်ပြုစုပြီးခါစသာ ရှိသေးသည်။ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ကလေးကိုပွေ့ချီထားရင်း ကလေး၏မိခင်နှင့် စကားပြောရန် စဉ်းစားနေသည်။ သူမ ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ဖူချွေ့ဝေ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူမ နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

လီကျင်းရှု မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ၊ အစ်မ ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဘာလို့ ကျွန်မကို မပြောပြတာလဲ၊ ပြောပြလိုက်ရင် ပိုပြီးသက်သာသွားမှာပေါ့~"

ဖူချွေ့ဝေ လီကျင်းရှု၏ပွေ့ချီခြင်းကိုခံရကာ ပျော်ရွှင်စွာ ဗျစ်တောက်ဗျစ်တောက်လုပ်နေသော သူမ သားကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်

အမျိုးသမီး "အာ~ တကယ်တော့...... ကျွန်မတို့ မိသားစု ဒေဝါလီခံရတော့မှာပါ!"

အမျိုးသမီး "ကျွန်မယောကျ်ားက ဖောက်သည်တစ်ယောက်ရဲ့အကောင့်ကို မှားယွင်းကိုင်တွယ်မိလို့ ငွေသန်းပေါင်းများစွာဆုံးရှုံးသွားခဲ့တယ်၊ အခု ဖောက်သည်က သူ့ကိုတရားစွဲထားပြီး တရားရုံးကလည်း ဖောက်သည်ကို ငွေသန်းဆယ်ကျော်လျော်ကြေးပေးဖို့တောင်းဆိုနေတယ်"

အမျိုးသမီး "ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့မိသားစုရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို အကုန်ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် ခုနစ်သန်း သို့မဟုတ် ရှစ်သန်းပဲရှိတယ်၊ ကျွန်မယောကျ်ားကို အရမ်းချစ်တယ်၊ သူ့ကိုပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်ဖို့အတွက် ပိုင်ဆိုင်မှုတွေအားလုံးရောင်းဖို့စီစဉ်နေတာ!"

အမျိုးသမီး "ဒါပေမဲ့ အခု ကျွန်မယောကျ်ားက ကျွန်မနဲ့ကလေးကိုကာကွယ်ဖို့အတွက် ကျွန်မကို ဘာမှမယူဘဲ ထွက်သွားခိုင်းချင်နေတယ်၊ ဒီကြွေးတွေအားလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်း ခံမယ်လို့ပြောနေတာ၊ ကျွန်မသာ မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုကိုမယူခဲ့ဘူးဆိုရင် ဒီကြွေးတွေအတွက် ကျွန်မ တာဝန်ယူစရာမလိုတော့ဘူးပေါ့"

ဧည့်ခန်းထဲရှိ ကလေးငယ်သည် မရပ်မနား စကားပြောနေခဲ့သည်။ ဖူချွေ့ဝေ၏စကားများကို ကြားပြီးနောက် လီကျင်းရှု မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်း သွားခဲ့သည်။ ကလေး၏ပါးစပ်မှ အခြားအမေတစ်ယောက်အကြောင်း ထွက်လာသည်ကို သူမကြားခဲ့ရသည့် အစောပိုင်းဖြစ်ရပ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သော အခါ မယုံနိုင်စရာအတွေးတစ်ခုက လီကျင်းရှု စိတ်ထဲတွင်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤအတွေးသည် တကယ်တော့ Douyin တွင် သူမ တွေ့ခဲ့ဖူးသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖူချွေ့ဝေကို တိုက်ရိုက်မပြောပြနိုင်ခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ ဒီကိုရောက်သည့် ပထမဆုံးနေ့သာဖြစ်သောကြောင့် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သူမ မေးမြန်းခဲ့သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ၊ အစ်မရဲ့အခြေအနေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မမှာ သံသယတချို့ရှိနေတယ်၊ တကယ်ဆိုရင် အစ်မ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက ဒီလောက်မြန်မြန် လျော်ကြေးပေးဖို့ အမိန့်ပေးမခံရသင့်ဘူးလေ"

လီကျင်းရှု "ကျွန်မ မေးခွန်းတစ်ခုလောက် မေးပါရစေ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မရှိပါနဲ့နော်"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖူချွေ့ဝေသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သောအခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူမ အနည်းငယ် လမ်းပျောက်နေသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ ယခုအချိန်အထိ နှစ်များတစ်လျှောက်လုံး ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့်အတူ အဆင့်တိုင်းမှာ လိုက်ပါခဲ့သော်လည်း သူမသည် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းများတွင်သာ အများဆုံးလုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမနှင့်အတူ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် ဆန္ဒရှိနေပြီး သူမလည်း နားထောင်ရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။ သူမ ခိုင်ခိုင်မာမာ ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ရပါတယ် ကျင်းရှု၊ ငါတစ်ခုခု မှားပြောမိရင်လည်း ရပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင့်ဆီက စကားနည်းနည်းက ဘာကိုမှသက်ရောက်မှုရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါနဲ့ စကားစမြည်ပြောပြီး လေညင်းခံရတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ"

လီကျင်းရှု ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ၊ အစ်မနဲ့အစ်မခင်ပွန်း လက်ထပ်ခဲ့တာ ဘယ်နှနှစ်ရှိပြီလဲလို့ မေးလို့ရမလား၊ ဒါက ဘယ်နှယောက်မြောက် ကလေးလဲ"

ဖူချွေ့ဝေသည် သူမ နားနောက်ရှိ ဆံပင်များကို သပ်တင်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ငါ ဒီနှစ်ဆို ၃၉ နှစ်ရှိပြီ၊ ဒါက ငါ့ရဲ့ပထမဆုံးကလေးပဲ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်နှစ်လောက်က ငါကိုယ်ဝန်မရနိုင်ခဲ့လို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆေးဖက်ဆိုင်ရာ အကူအညီတွေကို နေရာအနှံ့ ရှာခဲ့ပေမယ့် အထောက်အကူမဖြစ်ခဲ့ဘူး"

ဖူချွေ့ဝေ "နောက်တော့ ငါတို့ အဲဒါကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်ပြီး စိတ်နေစိတ်ထားကိုပြင်ဆင်လိုက်တယ်၊ မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီနှစ်မှာ ကိုယ်ဝန်ရလာခဲ့တာပဲ"

လီကျင်းရှု နှလုံးခုန်သံတစ်ချက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ထိုဆိုးရွားသောအတွေးက သူမ စိတ်ထဲတွင် ပိုရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။

သူမ ထပ်မံခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ၊ အစ်မကို ကာကွယ်ဖို့နဲ့ အစ်မရော ကလေးပါ အကြွေးတွေရဲ့ဒဏ်ကို မခံရအောင် အစ်မကို ဘာမှမပါဘဲ ထွက်သွားဖို့နဲ့ ကလေးကိုခေါ်ပြီး ကွာရှင်းဖို့ အစ်မခင်ပွန်းက ပြောခဲ့တယ်လို့ အစ်မပြောခဲ့တယ်နော်၊ အဲဒါဆို ကျွန်မ မေးချင်တာက သူက အစ်မနဲ့ ကလေးအတွက် ကြိုတင်ပြီးတော့ အရန်အစီအစဉ်တွေ ပြင်ဆင်ထားတယ်လို့ ပြောခဲ့လား"

လီကျင်းရှု "ဥပမာ အနာဂတ်မှာ အစ်မနဲ့ ကလေးက အသက်ရှင်ရပ်တည်ဖို့ ဘာကိုအားကိုးရမလဲ"

လီကျင်းရှု "ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် အစ်မကို ရှာမတွေ့နိုင်တဲ့ ငွေကြေးပမာဏတစ်ခု ပေးထားသလားဆိုတာပါပဲ၊ ပြီးတော့ ဒီငွေက နောင်လာမယ့်အချိန်အတော်ကြာအထိ အစ်မနဲ့ ကလေးရဲ့ဘဝကို အနည်းဆုံး ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရမယ်လေ"

လီကျင်းရှု "ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် အစ်မက ဘာမှမပါဘဲ ထွက်သွားပြီး ကလေးကိုပါ ခေါ်သွားမယ်ဆိုရင် တရားရုံးက အမှုကိုအတည်ပြုတဲ့အခါ အစ်မနဲ့ အစ်မခင်ပွန်းရဲ့ အကောင့်တွေ အေးခဲသွားမှာ အသေအချာပဲ၊ အဲဒီအခါကျရင် အစ်မနဲ့ ကလေးက ဘယ်လို အသက်ရှင်ရပ်တည်မလဲ"

ကွက်တိပင် ဖြစ်သည်။

လီကျင်းရှု စကားများကြောင့် ဖူချွေ့ဝေ ချက်ချင်းအေးခဲသွားခဲ့ပြီး သူမ မျက်လုံးများက လီကျင်းရှုအကြည့်နှင့်ဆုံရန် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

လီကျင်းရှု ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ အကြည့်ချင်းဆုံချိန်တွင် သူမ၏အကြည့်က တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သိမ်မွေ့စွာအဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝနေသည်။

ထို့နောက် ဖူချွေ့ဝေ မျက်လုံးများက ဘယ်ညာကြည့်ကာ ဂရုတစိုက်စဉ်းစားနေရင်း ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

 Chapter 4

ခဏအကြာတွင် ဖူချွေ့ဝေ ဖြည်းညှင်းစွာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး အသက်ရှူသွင်းစဉ်တွင် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

သူမသည် အတွေ့အကြုံသိပ်မရှိဘဲ ဈေးကွက်ထဲတွင် များများစားစား မတွေ့ရသော်လည်း သူမနှင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူမှာ ကောလိပ်ကျောင်းနေဖက်များ ဖြစ်ကြပြီး ဘွဲ့ရပြီးမကြာမီမှာပင် လက်ထပ်ကာ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို စတင်ခဲ့ကြသည်။

ကျောင်းပြီးပြီးနောက်တွင် သူမသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး သူ့ကို အမြဲတမ်းပံ့ပိုးကူညီကာ အားပေးနေခဲ့ပြီး သူ့ကို မကြာခဏ ပြောလေ့ရှိသည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ရှင်က အကောင်းဆုံးပဲ၊ ရှင် သေချာပေါက် လုပ်နိုင်တယ်"

တစ်ခါတစ်ရံ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ တစ်စုံတစ်ရာပြီးမြောက်အောင်မြင်သောအခါ သူမသည် သူမ၏ချီးကျူးစကားများကို ချုပ်တည်းမထားတတ်ပေ။

ဖူချွေ့ဝေ "ဝိုး၊ အချစ်က အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ၊ ရှင်က စူပါဟီးရိုးတစ်ယောက်လိုပဲ"

သူမသည် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝက ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ရိုးသားလှိုက်လှဲသောအပြုံးကို မှတ်မိနေသေးသည်။

နှစ်များတစ်လျှောက်လုံး သူတို့အတူတကွရှိခဲ့သည့် အချိန်များ၏အမှတ်တရများက သူတို့စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

သူမတွင် လူမှုရေးအတွေ့အကြုံနည်းပါးသည်မှာ သေချာသော်လည်း သူမ မိုက်မဲသည်ဟု မဆိုလိုပေ။

စာတစ်ကြောင်းတည်းနှင့်ပင် ဖူချွေ့ဝေသည် ပြဿနာ၏အဓိကအချက်ကို ချက်ချင်းသဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူမ အသံက အနည်းငယ်တုန်ယင်သွားသည်။

ဖူချွေ့ဝေ "သူ...... သူ အဲဒါကို မပြောခဲ့ဘူး"

ဖူချွေ့ဝေသည် သူမ ပြောမည့်စကားကို နားလည်ပုံရသည်ကို လီကျင်းရှု သိနိုင်သော်လည်း သူမ ဆက်မပြောခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို အဆိုးရွားဆုံးဖြစ်နိုင်သည့်နည်းလမ်းဆီသို့ ဦးတည်သွား၍မရနိုင်ပေ။

ဖူချွေ့ဝေ၏ခင်ပွန်းက တကယ်ပဲပြင်ဆင်ထားပြီး သူမကို ဒီလောက်အမြန်မပေးတာလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သူမ ကွာရှင်းရန် သဘောတူပြီး သူမကိုပေးလိုက်တာလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ၏ထူးဆန်းသော စိတ်အခြေအနေကို သတိပြုမိသဖြင့် လီကျင်းရှု ခဏစဉ်းစားပြီး ဆက်ပြောခဲ့သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ၊ ဒီည လူကြီးမင်းပြန်လာတဲ့အခါ သူ့ကို ထပ်ပြောကြည့်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"

ဖူချွေ့ဝေ ဘာဆွေးနွေးရမည်ကို မသိမည်စိုးသဖြင့် လီကျင်းရှု သူမကို သတိပေးခဲ့သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မ လက်ချည်းဗလာနဲ့ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ ဘယ်လိုစီစဉ်မလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးကြည့်ကြတာပေါ့"

နောက်ဆုံးတော့ ဖူချွေ့ဝေ၏အကြည့်က ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ သူမ နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဟုတ်သည်၊ သူမ ခင်ပွန်းက အစီအစဉ်တွေ မလုပ်ရသေးတာလည်းဖြစ်နိုင်ပြီး သူမအတွက် ငွေကိုတော့ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဥပဒေကြောင်းအရ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းမှ လွတ်မြောက်ရေးမှာ လွယ်ကူသောအလုပ်မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ခင်ပွန်းက သူမနှင့် ကလေးအတွက် တာဝန်ရှိပြီး ယခုမှစ၍ ဤအရာအားလုံးအတွက် အပြစ်တင်မှုများကို သူခံယူမည်ဖြစ်သည်။ သူမနှင့် ကလေးအတွက် သူ ဒီအထိရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို တွေးလိုက်မိသဖြင့် ဖူချွေ့ဝေ၏ စိတ်အခြေအနေက ချက်ချင်းအနည်းငယ်တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူမ ခိုင်ခိုင်မာမာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ဟုတ်တယ်၊ ဒီည သူပြန်လာရင် ငါ ထပ်မေးကြည့်မယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျင်းရှု၊ နင် ငါ့ကို အရမ်းအရေးကြီးတဲ့အရာတစ်ခုကို သတိပေးခဲ့တာပဲ"

ဖူချွေ့ဝေ "အခုတော့ နောက်ထပ်ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ငါသိပြီ"

ဖူချွေ့ဝေ "ငါ့ယောကျ်ားက ငါ့အတွက် အရန်အစီအစဉ်တစ်ခု စီစဉ်ပေးနေတာဆိုတော့ သူ အရန်အစီအစဉ်တစ်ခု စဉ်းစားဖို့ ငါလည်း ကူညီပေးရမယ်"

လီကျင်းရှု ပါးစပ်ဟသွားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

'ဒါဆို ရှင်က ရှင့်ကိုယ် ရှင် ပြန်လည်အနိုင်ယူဖို့ ကြိုးစားနေတာပေါ့လေ ဟုတ်လား'

'အဝါရောင်မြစ်ကို မရောက်မချင်း ရှင် လက်မလျှော့ဘူးပေါ့'

ကလေးက အခြားအမေတစ်ယောက်အကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ခြင်း မဟုတ်လျှင် လီကျင်းရှုသည် အစ်မဖူ ထောင်ချောက်ဆင်ခံရကြောင်းကို သေချာမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူမ လက်မလျှော့သေးသည့်အတွက် ဘာဖြစ်မည်ကိုသိရန် ဤညလွန်သည်အထိ စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ညနေ ခြောက်နာရီကျော် အနည်းငယ်အချိန်တွင် စားပွဲပေါ်ရှိ အစားအစာများ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ အိမ်ထိန်းကမူ ရှင်းလင်းရေး လုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဖူချွေ့ဝေ ဒုတိယထိုင်ခုံတွင် မလှုပ်မယှက်ထိုင်နေကာ လီကျင်းရှုကမူ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ကလေးငယ်နှင့်အတူ စကားများပြောကာ ကစားနေခဲ့သည်။

ကလေးဘာသာစကားစနစ်ဖြင့် ကလေးစဉ်းစားသမျှကို သူမ ချက်ချင်းကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လီကျင်းရှုရောက်လာကတည်းက အိပ်ရာမှနိုးကာ အနည်းငယ်ငိုနေသော ကလေးမှလွဲ၍ ကျန်အချိန်များတွင် ရယ်မောပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် လီကျင်းရှုသည် အနည်းငယ်ကူကယ်ရာမဲ့သလို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူမသည် ဖူချွေ့ဝေ၏အသိအမှတ်ပြုမှုကို မရရှိသေးသလို စနစ်၏ ဆုလာဘ်များကိုလည်း မရရှိသေးပုံပေါ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤတံခါးထဲသို့ဝင်ရောက်လာပြီးဖြစ်ရာ ၂၄ နာရီရေတွက်မှုမှာ တစ်ညနှင့် တစ်ရက်နီးပါး ကြာမြင့်နေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖူချွေ့ဝေက သူမကို လက်ခံစေချင်ပါက ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့်အတူ အခက်အခဲများကို မျှဝေခံစားရမည့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးဖြင့် ဝန်းရံခံရခြင်းက သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ခံယူချက်ကို များစွာ အားနည်းသွားစေနိုင်သည်။

ကလေးကို ကောင်းစွာပြုစုစောင့်ရှောက်ရန်မှာ သူမအတွက် လက်ခံရခက်ခဲနေမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ကလေးက ဆူညံမနေချိန်တွင် သူမသည် အနာဂတ်တွင် ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် ဘာလုပ်ရမည်ကို သေချာပေါက် စဉ်းစားနေသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တစ်ခုတည်းသော အချိုးအကွေ့မှာ အိမ်၏ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ပြန်လာပြီးနောက် ဖူချွေ့ဝေက သူနှင့် စကားပြောရန်ဖြစ်သည်။

ဖူချွေ့ဝေကို နိုးကြားလာစေရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာရန်လိုအပ်ခဲ့သည်။

ဤသည်ကို တွေးလိုက်မိသဖြင့် လီကျင်းရှုသည် ဖူချွေ့ဝေကို ဓားတစ်ချောင်း ကမ်းပေးရမည်ကို သိခဲ့သည်။

သူမခင်ပွန်း၏နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်နိုင်သော ဓားတစ်ချောင်းဖြစ်သည်။

လီကျင်းရှု ဘာလုပ်ရမည်ကို တွေးနေစဉ်မှာပင် အိမ်ရှေ့တံခါးက ဖွင့်သံမြည်သွားခဲ့သည်။

ဝိုင်နီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် မတ်မတ်ရပ်နေသော လူတစ်ဦးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။

ဝင်ပေါက်တွင် လက်ဆွဲအိတ်ကိုချထားကာ ဖိနပ်လဲပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ ဧည့်ခန်းထဲရှိ လီကျင်းရှုကို မြင်သွားခဲ့သည်။

အသံကြားသည်နှင့် ဖူချွေ့ဝေ ချက်ချင်းရှေ့တိုးလာခဲ့သည်။ ဝူဝေ့လင်၏အကြည့်ကို မြင်သောအခါ သူမ အလျင်စလို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ဒါက အိမ်ထိန်းအသစ်လေ၊ သူမက အရမ်းဂရုစိုက်တတ်တယ်၊ တခြားလူတွေက ရှောင်ရွှမ်းငိုနေတာကို မတားနိုင်ကြပေမယ့် သူမ တစ်ယောက်တည်းလုပ်နိုင်ခဲ့တာ"

ဝူဝေ့လင်သည် လီကျင်းရှုအား ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးကာ မယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အကြည့်ဖြင့် သူမကို အထက်အောက် အကဲခတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် ခေါင်းညိတ်ရုံသာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ထမင်းစားစားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ကောင်းပြီ ကျင်းရှု၊ ကလေးကို ခဏလောက် သူ့ဘာသာ သူ ဆော့ခိုင်းထားလိုက်ပါ၊ လာစားကြရအောင်"

အားလုံးနေရာယူကြသည်။

လီကျင်းရှုသည် ဝူဝေ့လင် မျက်မှောင်ကြုတ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး သူ့အကြည့်က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေသကဲ့သို့ တွေးတောနေသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်အတွေးများရှိကြပြီး တိတ်ဆိတ်စွာစားသောက်နေကြကာ ပန်းကန်များကို ထိခတ်နေသော တူသံများသာ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

သူမ၏တစ်သန်းနှင့် SU7 Ultra တို့အတွက် ဤတိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း လီကျင်းရှု သိခဲ့သည်။

သူမသည် လည်ချောင်းကို ညင်သာစွာရှင်းလိုက်ပြီးနောက် ဖူချွေ့ဝေကို ရုတ်တရက်မော့ကြည့်ကာ ပြုံးပြခဲ့သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ၊ အစ်မနဲ့ အစ်မခင်ပွန်းက ဆယ်သန်းကျော်တာဝန်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်ပုံရတဲ့ အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုကို ဒီနေ့ ကျွန်မ စဉ်းစားမိတယ်"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် စားပွဲထိပ်တွင်ထိုင်နေသော ဝူဝေ့လင်သည် လီကျင်းရှုအား ရုတ်တရက်ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့အကြည့်များတွင် ရန်လိုမှုများ အပြည့်ပါနေခဲ့သည်။

 Chapter 5

လီကျင်းရှုသည် မျက်လုံးထောင့်မှ ဝူဝေ့လင်အကြည့်ကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသော ရန်လိုမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ထိုအကြည့်က ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး ဖူချွေ့ဝေကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဖူချွေ့ဝေသည် မူလက လီကျင်းရှုကိုကြည့်နေခဲ့သည်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏အကြည့်ကို ခံစားမိသောအခါ သူမ အလျင်စလို ရှင်းပြခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "အချစ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မရှိပါနဲ့၊ ငါ နည်းနည်းလမ်းပျောက်နေသလိုဖြစ်လို့ ဒီနေ့ ငါတို့မိသားစုအကြောင်း ကျင်းရှုနဲ့ စကားပြောဖြစ်တာပါ"

သူမ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းလာပြီး မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်တစ်ခုနှင့်အတူ ဝူဝေ့လင်ကိုရှင်းပြခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ဒီအတိုင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောရင်း ကျင်းရှုက ငါတို့အတွက် အဓိကကျတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုကို တကယ်ရှာတွေ့ခဲ့တယ် သိလား"

ဝူဝေ့လင်သည် လီကျင်းရှုအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ ဇနီးဖြစ်သူကိုကြည့်၍ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်နှင့် မေးမြန်းခဲ့သည်။

ဝူဝေ့လင် "အဓိကမေးခွန်းက ဘာလဲ"

သူ စွပ်ပြုတ်သောက်ရန် ခေါင်းငုံ့ရင်း မေးမြန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဖူချွေ့ဝေ ပျော်ရွှင်စွာပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ကျင်းရှုက ငါ့ကို တစ်ခုခု သတိပေးခဲ့တယ်၊ ယောကျ်ား၊ ရှင်က ကျမတို့ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ကလေးနဲ့အတူ ဘာမှမပါဘဲ ထွက်သွားခဲ့တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင် ကျမတို့ သားအမိအတွက် အရင်ဆုံးနေထိုင်စားသောက်ဖို့ အစီအစဉ်တချို့ ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီလား"

ဖူချွေ့ဝေ "ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် တရားရုံးက အမှုကိုအတည်ပြုတဲ့အခါ အခု ကျမတို့ ကွာရှင်းလိုက်ရင်တောင် သူတို့က ကျမပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သေချာပေါက် စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးကာကွယ်မှာပဲ၊ ကျမအကောင့်တွေ အားလုံးအေးခဲသွားမယ်ဆိုရင် သားအမိနှစ်ယောက်လုံးရဲ့ ဘဝက ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"

ဝူဝေ့လင် ရပ်တန့်သွားပြီး အနီးတွင် ရပ်နေသော လီကျင်းရှုသည် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားမှုကို ချက်ချင်းသတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြင့် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အကြည့်ချင်းဆုံမိသည့်အချိန်တွင် မျက်နှာလွှဲသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူ မတ်မတ်ထိုင်ကာ တည်ငြိမ်စွာဖြေကြားခဲ့သည်။

ဝူဝေ့လင် "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကိုယ် အဲဒါကို စီစဉ်ပြီးပါပြီ၊ မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ထိန်းချုပ်မှု မဆုံးရှုံးစေဖို့အတွက် ကိုယ် မင်းကို မပြောပြသေးတာပါ၊ နားလည်လား"

ဖူချွေ့ဝေ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းလာသည်။ လီကျင်းရှု အစောပိုင်းက နှိုးဆွပေးခဲ့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူမ လီကျင်းရှုကို ကြည့်ကာ ရှင်းပြခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ကျင်းရှု၊ ငါ့ယောကျ်ားက အားလုံးစီစဉ်ပြီးပြီတဲ့၊ အခုတော့ ငါ စိတ်အေးလက်အေး နေလို့ရပြီ"

ဖူချွေ့ဝေ "ငါ နင့်ကို ပြောသားပဲ၊ ငါ့ယောကျ်ားက မိသားစုကို အရမ်းဦးစားပေးတာ၊ သူ အားလုံး စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်ရမယ်၊ ငါက လိမ္မာပြီး စကားနားထောင်ဖို့ပဲ လိုတယ်မလား၊ အချစ်"

ဖူချွေ့ဝေသည် ဝူဝေ့လင်ကို အနည်းငယ် နောက်ပြောင်သလို ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အလိုလိုက်ခံထားရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

ဝူဝေ့လင်သည် အတင်းအကြပ်ပြုံးပြကာ ဖူချွေ့ဝေ၏လက်ခုံကို ပုတ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဖူချွေ့ဝေနှင့် ဝူဝေ့လင်တို့သည် လျော်ကြေးငွေ ဆယ်သန်းကျော်မှ ရှောင်ရှားရန် ကူညီပေးခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ လီကျင်းရှု ပြောခဲ့သည်များကို မေ့သွားပုံရသည်။

သို့သော် လီကျင်းရှု၏ နှလုံးသားက လုံးလုံးလျားလျား ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

အစမှအဆုံးတိုင် ဝူဝေ့လင်သည် သူနှင့် ဖူချွေ့ဝေတို့၏စကားပြောဆိုမှုအကြောင်းကို မေးမြန်းနေပုံပေါ်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူမ တစ်ခုခု သိသွားသလားဆိုတာကို စမ်းသပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သူမက နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ်များအကြောင်းကိုသာ မေးမြန်းရန်ပြောခဲ့သည်ကို သိရှိပြီးနောက် သူ သိသိသာသာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ညစာစားပြီးဖြစ်၍ ထွက်သွားတော့မည်ဖြစ်သည်။ မထွက်ခွာမီ လီကျင်းရှုကိုနောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီး ချွေ့ဝေ့ကို လှမ်းခေါ်ခဲ့သည်။

ဝူဝေ့လင် "ချွေ့ဝေ့၊ ကိုယ်နဲ့ ခဏလောက် လိုက်ခဲ့ပါ"

ဖူချွေ့ဝေ "ကောင်းပြီ"

ထမင်းစားပွဲတွင် လီကျင်းရှု စားသောက်ပြီးစီး၍ ပန်းကန်နှင့် တူများကို ချထားတော့မည့်အချိန်၌ အနီးတွင်ရပ်နေသော အိမ်ထိန်းက ရုတ်တရက် အနားသို့တိုးလာကာ အနည်းငယ် ကိုင်းညွှတ်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

အိမ်ထိန်း "မိန်းကလေးလီ၊ သူဌေးကတော်နဲ့ သူဌေးကြားက ဆက်ဆံရေးက အမြဲတမ်းအရမ်းကောင်းတာ"

အိမ်ထိန်း "သူဌေးကတော်က သူဌေးကို လုံးဝယုံကြည်နေတာ၊ ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေအထောက်အထားမရှိဘဲနဲ့တော့ သူမကို ယုံကြည်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အိမ်ထိန်း "သူဌေးကတော်က...... သူမက အရမ်းသဘောကောင်းလွန်းနေတာပါ"

အိမ်ထိန်း၏အသံတွင် သက်ပြင်းချသံများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမ ပန်းကန်များကို ရှင်းလင်းပြီး မီးဖိုချောင်ဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ယင်းကိုကြားသောအခါ လီကျင်းရှု၏မျက်လုံးများ ရပ်တန့်သွားပြီး အကြံတစ်ခု ရနေပြီဖြစ်သည်။

ကလေးကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးပြီးနောက် လီကျင်းရှုသည် ဖူချွေ့ဝေ၏တံခါးရှေ့သို့ ကလေးကိုတမင်တကာ ချီသွားပြီး တံခါးခေါက်ကာ လှမ်းခေါ်ခဲ့သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ၊ ကလေးကို နို့တိုက်ရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ၊ သူ ဗိုက်ဝသွားရင် အိပ်ချိန်ရောက်တော့မယ်၊ ဒီည နို့မှုန့်တိုက်ဖို့ ကျွန်မ ထပါ့မယ်"

အခန်းထဲမှ ခပ်သဲ့သဲ့ တုံ့ပြန်သံထွက်ပေါ်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် ဖူချွေ့ဝေသည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ဝူဝေ့လင် နောက်မှကပ်ပါလာသည်။ သူ အပြင်သို့ လိုက်မထွက်လာဘဲ လီကျင်းရှုကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့ မျက်လုံးများမှာ ရှုံ့မဲ့ကာ အေးစက်နေသည်။

လီကျင်းရှုသည် သူနှင့်အကြည့်ချင်း တစ်ချက်သာဖလှယ်ပြီး ဖူချွေ့ဝေနှင့်အတူ ကလေးအခန်းဆီသို့ သွားခဲ့သည်။

သူမ ဝင်သွားသောအခါ တံခါးကို တမင်တကာပိတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဖူချွေ့ဝေသည် ကလေးကိုပွေ့ချီကာ မိခင်နို့ စတင်တိုက်ကျွေးနေသည်။ လီကျင်းရှု ရှေ့သို့တိုးလာပြီး တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မဖူ၊ ကျွန်မ အစ်မကို သတိပေးစရာတစ်ခုရှိတယ်"

ဖူချွေ့ဝေ မျက်နှာက ပေါ့ပါးနေဆဲဖြစ်သည်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏နှုတ်ကတိက သူမကို စိတ်အေးသွားစေသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

လီကျင်းရှုသည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဆက်ပြောခဲ့သည်။

လီကျင်းရှု "အစ်မ အောင်ပွဲခံတာ စောလွန်းနေတာဖြစ်နိုင်တယ်"

လီကျင်းရှု "ခုနက ထမင်းစားပွဲမှာ ကျွန်မ အစတုန်းက အစ်မတို့ကို အဲဒီလျော်ကြေးငွေ ဆယ်သန်းကျော်ကနေ ကင်းလွတ်နိုင်မယ့် အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ရှိတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တာကို အစ်မ သတိထားမိလား"

ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ဖူချွေ့ဝေ၏မျက်လုံးများ အရောင်လင်းလာပြီး သူမ မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ မေးမြန်းခဲ့သည်။

ဖူချွေ့ဝေ "ဟုတ်တယ်၊ နင် ခုနကပြောခဲ့တာကို ငါ လုံးဝမေ့သွားတယ်၊ ကျင်းရှု၊ နင် ဘာလုပ်နိုင်လို့လဲ"

လီကျင်းရှုသည် သူမ လက်ကို မြှောက်ကာ ဖူချွေ့ဝေဘက်သို့ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

လီကျင်းရှု "ကြည့်လေ၊ ကျွန်မ အဲဒီလိုပြောတာကို ကြားတော့ အစ်မ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားတယ်မလား၊ ဒါပေမဲ့ ခုနက ထမင်းစားပွဲမှာ အစ်မခင်ပွန်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို အစ်မ မှတ်မိသေးလား"

ဖူချွေ့ဝေသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောသွားသည်။

လီကျင်းရှု ဆက်ပြောခဲ့သည်။

လီကျင်းရှု "သူက လျော်ကြေးငွေ ဆယ်သန်းကျော်ကနေ ကင်းလွတ်ခွင့် ရ၊ မရဆိုတာကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး၊ အဲဒီအစား သူက အစ်မရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ထုတ်ပြောလာအောင်လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ပြီး အစ်မရဲ့ စိုးရိမ်မှုတွေကို ငြိမ်သက်သွားစေပြီးတဲ့နောက်မှာ အဲဒီဆယ်သန်းကျော် လျော်ကြေးငွေကိစ္စကို သူ့စိတ်ထဲကနေ ထုတ်ပစ်လိုက်တာပဲ"

လီကျင်းရှု "ဒီဆယ်သန်းကျော် လျော်ကြေးငွေက အရေးမကြီးဘူးလို့ ထင်ရတယ်"

လီကျင်းရှုသည် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဖူချွေ့ဝေ၏အကြည့်နှင့် ဆုံသွားသည်။

လီကျင်းရှု "အဲဒီအစား...... ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ကလေးနဲ့အတူ ဘာမှမပါဘဲ ထွက်သွားဖို့ဆိုတာက အရေးကြီးဆုံး အစီအစဉ်ပဲ"