Ch 26-30

အပိုင်း (၂၆)
ဒီအကြောင်းကိုစဥ်းစားမိလိုက်တော့ သူမက လက်ထဲကနောက်ဆုံးကျန်တဲ့ တစ်ကိုက်စာကို မျိုချလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲမှာ စိတ်ဝင်စားမှုအပြည့် ဖြစ်သွားတော့တယ်။
 “အကြီးအကဲချီဟွမ်က ပြန်လာပြီဆိုတော့ ငါတို့တွေ သူ့ဆီ သွားလည်သင့်တယ် မဟုတ်လား”
ငါက ဒီလိုစစ်မှန်တဲ့ပါရမီရှင်မျိုးကို အရမ်းစိတ်ဝင်စားတာလေ။
နောက်ပြီးတော့... ပျက်စီးသွားတဲ့ အဲ့ဒီတစ်ခုသောနေရာကို နဂိုအတိုင်း တထေရာတည်း ပြန်ဖြစ်အောင် တကယ်ပဲ ပြန်လုပ်ပေးနိုင်သလား ဆိုတာကိုလည်း သိချင်သေးတယ်လေ။
လော့ယွင်တောင်ထွတ်ရဲ့ပင်မခန်းမထဲမှာ -
ချီဟွမ်က သူ့ဘေးမှာရှိတဲ့လူကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပြီး သတိအနေအထားနဲ့ မေးလိုက်တယ်။
 “လင်းရန် ဒီနေရာက တစ်ခုခုက နင့်အကြိုက်နဲ့ မကိုက်ညီတဲ့ဟာများ ရှိတယ်လို့ ထင်လား။ ငါ့တပည့်တွေကို ချက်ချင်းသွားပြီးတော့ ပြောင်းခိုင်းလိုက်မယ်လေ”
လင်းရန်က သူမကိုတောင် လှည့်မကြည့်ပါဘူး။ သူ့အသံထဲမှာ လုံးဝကို ရွံ့ရှာမှုအပြည့် ပါရှိနေလေတယ်။
 “မင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့အရာတိုင်းက ငါ့အကြိုက်တွေ မဟုတ်ဘူး”
ဝမ်းနည်းတဲ့အရိပ်အယောင်တစ်ခုက ချီဟွမ်ရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားတယ်။ သူမက အခိုက်တန့် နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်ပြီး တက်နိုင်သလောက်  မြန်မြန်ဆန်ဆန် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်တယ်။
 “နင်က ရွှင့်ချန်းဂိုဏ်းရဲ့ လင်းထူဆေးစိုက်ခင်းကို အရမ်းစိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုတာ ငါ မှတ်မိနေသေးတယ်။ အခုပဲ နင့်ကိုခေါ်ပြပေးမယ်လေ...”
 “ချီဟွမ်”
လင်းရန်က သူမကို စိတ်မရှည်လက်မရှည်နဲ့ ဖြတ်ပြောလိုက်တယ်။
 “ငါ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းကို လာရတဲ့အကြောင်းအရင်းကို နင် သေချာသိနေရဲ့နဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ဟန်ဆောင်နေသေးတာလဲ” 
“လင်းထူဆေးစိုက်ခင်းက အဆင့်ငါးစိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအင်တွေရှိတဲ့ စိုက်ခင်းတစ်ခုသာသာပဲ။ အဲ့ဒါက ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းမှာ လတ်တလောမှပေါ် ပေါက်လာတဲ့ အကြီးအကဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နှိုင်းယှဥ်လို့ရမှာလဲ”
သူက ချီဟွမ်ကို အကူအညီတောင်းရတဲ့ အနေအထားဖြစ်နေတာတောင် သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ချီဟွမ်အတွက် ဘာလေးစားမှု အရိပ်အယောင်တောင်မရှိပဲ ထောင်လွှားတဲ့မျက်နှာထားတစ်ခု ဖြစ်နေတော့တယ်။
 “ငါ့ကျင့်ကြံရေးအဆင့်က ရပ်တန့်နေတာ အရမ်းကိုကြာသွားပြီ၊ အဲ့ဒီအကြီးအကဲပိုင်က ငါ့ရဲ့အရည်အချင်းကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်မဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ဆေးပင်တစ်ခုကို စိုက်ပျိုးပေးနိုင်မှာ သေချာတယ်”
ချီဟွမ်က မသိမသာ မျက်မှောင်ကျုံ့သွားတယ်။ လင်းရန်ရဲ့ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်မှာတော့ သူမက လေသံပျော့ပျော့နဲ့ ရှင်းပြလိုက်တယ်။
 “ငါက ဒီနေ့မှဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်လာခဲ့တာလေ။ တောင်ထွတ်မှာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးရမဲ့ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။ ငါ ထွက်မလာခင်က အကြီးအကဲပိုင်က နာမည်တစ်ခုရလာသေးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါက သူနဲ့မရင်းနှီးသေးဘူး”
 “တော်လိုက်တော့”
လင်းရန်က ဒေါသတကြီး လက်ခါပြလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ မကျေမနပ်နဲ့ သူမကိုကြည့်လိုက်တယ်။ 
“မင်း ငါ့ကိုမကူညီချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ဒီအတိုင်းပဲပြောလိုက်၊ အမြဲတမ်းဆင်ခြေတွေ ပေးမနေနဲ့”
ချီဟွမ်က သူ့မျက်လုံးထဲကို ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ ဣန္ဒြေဆည်ထားလိုက်တယ်။
 “ငါ့မှာ တောင်ထွတ်က အရေးကိစ္စတွေကို ကူညီပေးဖို့လိုသေးတယ်”
“သုံးနာရီလောက်နေပြီးရင် ငါနင့်ကို အကြီးအကဲပိုင်ဆီ ခေါ်လည်ဖို့ လော့ရှူးတောင်ထွတ်ကို ခေါ်သွားပေးမယ်”
လင်းရန်က သူလိုချင်တဲ့အဖြေကို ကြားလိုက်ရတော့ နောက်ဆုံးမှာ ကျေကျေနပ်နပ်နဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူမကို ပြုံးပြလိုက်တယ်။
“ဒီလိုမှပေါ့”
သူက စကားပြောလို့ပြီးသွားတဲ့နောက်မှာ ပြသာနာကိုတောင် တစ်ဖက်လူကို ပြန်ပို့ဖို့ မမေ့လေဘူး။
 “နင်သာ ငါလိုအပ်နေတဲ့ဆေးလုံးကို သန့်စင်ပေးနိုင်ခဲ့ရင် ငါကရော အဲ့ဒီအကြီးအကဲပိုင်ဆီ သွားဖို့ လိုအပ်နေအုံးမှာလား”
ချီဟွမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက သူ့မျက်နှာပေါ်က လုံးဝမခွာလေဘူး။ သူမက မသိမသာ မျက်လွှာချထားလိုက်ပြီး သူမရဲ့အသံထဲမှာလည်း ဝမ်းနည်းတဲ့အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသယောင်ပါပဲ။
“ငါ့အမှားပါလေ”
လင်းရန်က သူမရဲ့စကားကိုကြားလိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူမျက်လုံးတွေထဲမှာ ဝံ့ကြွားမှုအပြည့်နဲ့ မျှော်လင့်ချက်တစ် ခုဖြစ်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။
ချီဟွမ်က အစွမ်းရှိတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်နေခဲ့ရင်တောင် သူက ဖိုထိုးတဲ့နေရာမှာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေရင်တောင် သူက ဘာကိစ္စပဲနေနေ သူ့ကိုချစ်နေအုံးမှာပဲ။
သူလိုချင်တာ မှန်သမျှပြောလိုက်သရွေ့ ဘယ်လောက်ပဲခက်ခဲနေပါစေ သူမက တတ်နိုင်တာအကုန် လုပ်ပေးပြီး အဲ့ဒီပစ္စည်းကို သူ့လက်ထဲနာနာခံခံနဲ့လွှဲပေးပြီး လက်ခံပေးဖို့တောင် သူ့ကို တောင်းပန်ရသေးတယ်။
သူက သူမကို ဘယ်လိုပဲဆက်ဆံနေပါစေ။ သူမကတော့ ခွေးတစ်ကောင်လိုပဲ။ သူ့ဆီကနေ ထွက်မသွားနိုင်ပါဘူး။
ဒီလိုစဥ်းစားလိုက်ပြီး သူက ရွံ့ရှာမှုအနည်းငယ်နဲ့ မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ပေးခဲ့တဲ့အကျိုးအမြတ်တွေကို စဥ်းစားမိလိုက်တော့ သူက နောက်ဆုံး ဒီဟာကိုပဲ သည်းခံထားလိုက်တော့တယ်။
ချီဟွမ် ကျွေးတဲ့ဆေးလုံးတွေကို ဆယ်နှစ်လောက် စားသောက်လာပြီးနဲ့အခါ သူရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ရွှေအမြုတေကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ထိ ရောက်လာနိုင်ခဲ့တယ်။ သူက သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ထပ်ပြီးတိုးမြင့်ချင်တယ်ဆိုရင် သူမဘေးမှာပဲ ဆက်ပြီးနေနိုင်မှဖြစ်မှာလေ။
ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒီလိုအစွမ်းအစရှိတဲ့သူမျိုးကို ထိန်းချုပ်နေနိုင်တာကပဲ သူ့ကို အလွန်မှထူးခြားတဲ့ စိတ်ချမ်းသာမှုတစ်ခု ယူဆောင်ပေးနိူင်တယ်လေ။
သူက ချီဟွမ်ကို တောင်ထွတ်ရဲ့ အရေးကိစ္စတွေကို မြန်မြန်ဖြေရှင်းခိုင်းဖို့ ပြောတော့မဲ့အချိန်မှာပဲ ပါးနပ်ပြီး ထက်မြက်တဲ့အသံတစ်ခုက ခန်းမရဲ့တံခါးဝကနေ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။
 “အကြီးအကဲချီ နှစ်နှစ်ဆယ်လောက် ခရီးသွားလာပြီးတဲ့နောက်တော့ ဂိုဏ်းကို ပြန်လာဖို့ဆန္ဒ ရှိသွားပြီပေါ့လေ”
ယောက်တန်းတောင်ထွတ်သခင်က လော့ယွင်တောင်ထွတ်ကို အရင်ဆုံးရောက်လာခဲ့တယ်။ ချီဟွမ်ကို တွေ့လိုက်ပြီးတဲ့နောက်တော့ သူက ပြုံးရင်း ကျီစယ်စကား ပြောလိုက်တယ်။
 “တောင်ထွတ်သခင်ဖန့်”
ချီဟွမ်က ခေါင်းကိုလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်လုံးက ရိုးသားတဲ့ အပြုံးတစ်ခုနဲ့အတူ နီမြန်းသွားခဲ့တယ်။
“အနှစ်နှစ်ဆယ်တောင်ရှိပြီနော်၊ ကျွန်မလေ တောင်ထွတ်သခင်ရဲ့ ဆေးအရက်ကို တကယ်ပဲ သတိရမိပါတယ်”
ဖန့်ချန်းဟွာက ခန်းမထဲကို လျှောက်ကာဝင်လာပြီး သူ့အသံထဲမှာ အပြစ်တင်တဲ့လေသံတွေ အပြည့်ဖြစ်နေတော့တယ်။
 “အကြီးအကဲပိုင်ရဲ့ ဆက်ခံခြင်းအခမ်းအနားသာ မရှိခဲ့ရင် အကြီးအကဲဟွမ်က နှစ်နှစ်ဆယ်လောက် ကြာပြီးသွားတဲ့နောက်တော့ ကျုပ်လို အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ကို သတိရမှာမဟုတ်ဘူးလို့တောင် စိုးရိမ်မိရတယ်။ ဟုတ်တယ်မလား”
“တောင်ထွတ်သခင်ဖန့်ရယ် ရှင်က ရှင့်အသက်ရဲ့အကောင်းဆုံးအရွယ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ရှင်က ဒီလိုမျိုး ကိုယ့်ဟာကိုကျီစယ်ဖို့ ဘယ်လိုများတတ်နိုင်ရသလဲ”
ချီဟွမ်က အပြုံးတစ်ခုနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
ဖန့်ချန်းဟွာက ခန်းမထဲက နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူက မြင့်မြင့်မားမားရပ်နေတဲ့ အဲ့ဒီလူဆီကို စိတ်မရှည်လက်မရှည်နဲ့ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်ပြီး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကျုံ့ထားလိုက်ကာ 
 “ဒီပုဂ္ဂိုလ်က ဘယ်သူများလဲ မသိဘူး”
ချီဟွမ်က ပြန်ဖြေတော့မဲ့ဆဲဆဲမှာပဲ ခန်းမရဲ့တံခါးဝဆီက နောက်ထပ်ခေါ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရတော့တယ်။
 “အကြီးအကဲချီ မတွေ့ရတာ အရမ်းကြာသွားပြီနော် နေကောင်းရဲ့လား”
 “ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး”
မကြာခင်မှာပဲ ချီဟွမ်နဲ့ ရင်နှီးကြတဲ့ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းက မိတ်ဆွေတွေက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အလည်အပတ် ရောက်လာကြပြီး ချီဟွမ်ကလည်း အပြုံးတစ်ခုနဲ့ သူတို့အားလုံးကို နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။
လင်းရန်က သူ တစ်ခါလောက်တောင် တွေ့ရမယ်လို့ အရင်က မစဥ်းစားခဲ့ဖူးတဲ့ ခန်းမထဲက အစွမ်းရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသလို ပျာယာခတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။
ဒါတွေက ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲနဲ့တောင်ထွတ်သခင်အပြင် ဂိုဏ်းချုပ်တွေလဲ ပါနေတယ်။ သူတို့အားလုံးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေက အခြေတည်ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အထက်မှာပဲ ရှိကြတယ် ။တခြားအခြေအနေမှာဆိုရင် သူက သူတို့တွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့တွေ့ဖို့တောင် အရည်အချင်း မရှိလေဘူး။
ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေက ချီဟွမ်နဲ့အလွန်မှရင်းနှီးပြီး သဘောကောင်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ့မှာ ယုံကြည်ချက်တွေပိုပြီး ရှိလာသလို ခံစားလိုက်ရတော့တယ်။
သူတို့တွေက ချီဟွမ်နဲ့အရမ်းကို ကောင်းတဲ့ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိနေတာဆိုတော့ သူတို့တွေကလည်း သူ့ကို သေချာပေါက်ချစ်ကြမှာပဲ။
လုကျင်းဟွိုင်က ဆေးအစွမ်းကို သုံးပြီး ရွှေအမြူတေကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရဲ့ ကနဦးအဆင့်သာ ရောက်သေးတဲ့ လင်းရန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးတော့ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ သံသယအရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သွားတော့တယ်။
 “အကြီးအကဲချီ ဒီလူက ဘယ်သူလဲ” 
 “ဒါက လင်းရန်တဲ့”
ချီဟွမ်က သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ်လှည့်လိုက်ပြီး သူ့ဘေးကလူကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ မကြုံစဖူး နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနဲ့ လွမ်းဆွတ်မှုတွေပါရှိနေတယ်။
 “သူက ကျွန်မရဲ့လူပါ”
လင်းရန်က သူမ မပြောသင့်တဲ့စကားတွေကို ပြောလိုက်မိမှာစိုးရိမ်သွားပြီး ရှေ့ကို မြန်မြန်တိုးကာ ပြောလိုက်တယ်။
 “ကျုပ်တို့က သာမန်မိတ်ဆွေတွေပါပဲ”
လုကျင်းဟွိုင်က တစ်ချိန်က ချီဟွမ်ကို သူပေးခဲ့ဖူးတဲ့ မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ စူးစမ်းတဲ့အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြစ်သွားတော့တယ်။ သာမန်မိတ်ဆွေတွေတဲ့လား။ 
ချီဟွမ်က ဒီလောက်အဖိုးတန်တဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ရတနာတစ်ခုကို သာမန်မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ကို ပေးနိုင်သတဲ့လား။
သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းလိုက်ပြီး ချီဟွမ်ဘက်ကို မျက်ခုံးပင့်ပြလိုက်ပြီးတော့ သူမရဲ့အဖြေကို စောင့်နေလိုက်တယ်။
ချီဟွမ်က အသာအယာခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး
 “ဟုတ်ပါတယ်၊ သာမန်မိတ်ဆွေတွေပါပဲ”
သူမရဲ့အဖြေကို ကြားလိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ လင်းရန် စိတ်အေးသွားသလို နောက်ဆုံးတော့ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ သူက ဒီလိုအစွမ်းရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေအရှေ့မှာ သူနဲ့ ချီဟွမ်ကြားက ဒွိဟဖြစ်စရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေကို ချန်မထားခဲ့ချင်ဘူးလေ။
ဒီလိုစဥ်းစားလိုက်ပြီးတော့ သူက တိတ်တိတ်လေး ခွာရပ်လိုက်ပြီး ချီဟွမ်နဲ့သူ့ကြားက အကွာအဝေးကို ထိန်းထားလိုက်တယ်။
လုကျင်းဟွိုင်က ဒီအဖြစ်ကိုဆက်ပြီး ကြည့်မနေနိုင်တော့တာကြောင့် အေးတိအေးစက်လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “အော်...ဟုတ်လား”
 “ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က စိတ်ကူးယဥ်ငှက်မွေးလက်စွပ်က အရမ်းရင်းနှီနေတဲ့ပုံပဲ ။ဒါက ကျုပ် အကြီးအကဲချီကို ပေးခဲ့တဲ့ အကာအကွယ်ကျောက်စိမ်းလက်စွပ်နဲ့ တူသလိုပဲ”
လင်းရန်က တအံ့တသြနဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကျောက်စိမ်းလက်စွပ်ကို ကြည့်လိုက်မိတော့တယ်။ ဒီကျောက်စိမ်းလက်စွပ်က သာမန်ပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို အစောကြီးကတည်းက သိထားခဲ့ပေမဲ့ ဒါက ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းချုပ်ကပေးထားတဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အရမ်းကို အဖိုးတန်နေလိမ့်မယ်လို ထင်မထားမိခဲ့ဘူး။
သူက ဟွမ်းယွိလက်စွပ်ကို အမှတ်တမဲ့ တင်းနေအောင် ကိုင်ဆုပ်ထားလိုက်ပြီး သူရဲ့အသံထဲမှာလည်း ထိန်းချုပ်မထားနိုင်တဲ့ အံ့သြမှုတွေ ပြည့်နှက်သွားခဲ့တယ်။
 “ဒီတော့ ဒီကျောက်စိမ်းလက်စွပ်က ဂိုဏ်းချုပ်က ချီဟွမ်ကို ပေးထားတာကိုး”
ချီဟွမ်ဆီမှာ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေအများကြီးရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူးလေ။ သူက ချီဟွမ်ကို မဝံ့မရဲနဲ့ လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။
ချီဟွမ်က သူ့ကိုအသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။
 “နင်ကြိုက်တယ်ဆိုရင် နင့်အတွက် နောက်ထပ်တစ်ခု ထပ်ရှာပေးမယ်လေ”
 “မလိုပါဘူး”
လင်းရန်က ချီဟွမ်ရဲ့ နှိမ့်ချတက်တဲ့သဘောထားနဲ့ အစောကြီးကတည်းက ကျင့်သားရနေပြီးဖြစ်နေတော့ သူက တုံးတိပဲ ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “ပစ္စည်းတစ်မျိုးထဲကို နှစ်ခုရှိနေတော့ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ”
 “နင့်မှာ အချိန်ရတယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်ဖို့အတွက် ဆေးလုံးတချို့ကိုပဲ သန့်စင်ပေးဖို့လိုတယ်”
လင်းရန်ရဲ့ချီဟွမ်အပေါ် အထက်စီးဆန်လွန်းတဲ့ သဘောထားကို မြင်လိုက်ရတော့ လုကျင်းဟွိုင်ရဲ့ မျက်နှာက လုံးဝကိုမဲညိုသွားတော့တယ်။ သူတို့ရွှင်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲချီက သူမ သွားလိုက်တဲ့နေရာတိုင်းမှာ လေးစားအားကျမှု အပြည့်ရရှိခဲ့တာ။ သူက ဘယ်တုန်းက ဒီလို အနိုင့်ကျင့်ခံရတာမျိုး ရှိဖူးလဲ။
ဒါပေမဲ့ သူ တစ်ခုခုမပြောရသေးခင်မှာပဲ ချီဟွမ်က ပြုံးပြီး လင်းရန်ရဲ့စကားကို ထောက်ခံနေတာကို တွေ့လိုက်ရတော့တယ်။ 
လုကျင်းဟွိုင်တင်မကပဲ လော့ယွင်တောင်ထွတ်ကို ရောက်လာကြတဲ့ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းက လူအားလုံးက တအံ့တ သြဇဝေဇဝါအကြည့်တွေ ဖြစ်သွားတော့တယ်။ အကြီးအကဲချီက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားခဲ့တာလား။
အရမ်းကို ဖြောင့်မတ်ပြီး တခြားသူတွေကို ဘယ်တော့ကမှကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးဖို့မကြိုးစားခဲ့တဲ အကြီးအကဲချီကအခုတော့ ဒီလိုလူဖြစ်လာသတဲ့လား။
အချစ်ကြောင့်တဲ့လား။
အားလုံးက လင်းရန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူ့ကို သေသေချာချာ လေ့လာနေကြတော့တယ်။ သူရဲ့ချောမောတဲ့မျက်နှာကလွဲရင် ဘယ်တစ်ခုက အကြီးအကဲချီကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာမို့လို့လဲ။
ယောက်တန်းတောင်ထွတ်သခင်က ချီဟွမ်များ မျက်စိအမြင်စွဲဆောင်ခြင်းခံရတဲ့ ဆေးလုံးတစ်ခုခု သောက်ထားခဲ့မိလေသလားလို့ စပြီးတော့တောင် စဥ်းစားနေမိတော့တယ်။
ဒီလိုအမြင်ရောဂါမျိုးနဲ့ဆိုရင် မျက်လုံးကွယ်သွားတာက ပိုတောင် ကောင်းလိမ့်အုံးမယ်။
လင်းရန်က လူတွေ သူ့အပေါ်ထားတဲ့သဘောထား မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားတာကို သတိမထားမိလိုက်ဘူး။ သူက သူပြောလိုက်တဲ့စကားထဲမှာ အမှားအယွင်းတစ်စုံတစ်ခု ပါသွားတယ်လို့တောင် မထင်လိုက်မိဘူး။
သူက ချီဟွမ်ရဲ့အဖြေကို နားထောင်လိုက်ပြီး သူ့ကိုတောင် လှည့်မကြည့်လို့ ဂရုမစိုက်သလို အကြည့်လွှဲသွားတော့တယ်။
ဒီအဖြစ်ကို မြင်လိုက်တဲ့အခါမှာ လူအများစုက လက်သီးတွေကို ကြိတ်ဆုတ်ထားလိုက်ပြီး သူ့ကို အသေရိုက်ပစ်ချင်စိတ်ကို သည်းခံထားရတော့တယ်။
လူအုပ်ထဲမှာ စူးလီက ပိုင်ကျစ်ယွင်ရဲ့ဘေးမှာရပ်လိုက်ပြီး ချီဟွမ်ရဲ့ လင်းရန်အပေါ်ထားတဲ့ နောင်တကင်းတဲ့အချစ်ကိုကြည့်ရင်း ရှုံ့ချကာ မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်တော့တယ်။
 “ကျင့်ကြံရေးလောကထဲမှာ လူအများကြီးက ဘာဖြစ်လို့များ အချစ်နွံ့ထဲမှာ ပဲနစ်နေကြတာလဲ မသိဘူး”
သူမရဲ့သက်ပြင်းချတဲ့အသံကို ကြားလိုက်တဲ့အချိန်မှာ ပိုင်ကျစ်ယွင်က ရုတ်တရက် အလင်းပွင့်သွားသလို ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လေးစားအားကျတဲ့ဟန်နဲ့ စူးလီကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ချန်ပေ့သဘောကျတဲ့ဟာက အဲ့ဒီဝိညာဥ်စွမ်းအင်အပင်တွေလည်းမဟုတ်သလို ရှားပါးတဲ့ရတနာတွေလည်း မဟုတ်ဘူးပဲ။ ချန်ပေ့ သဘောကျတာက ကျင့်ကြံရေးလောကရဲ့အနာဂတ်ကိုပဲ။ ချန်ပေ့က ဘယ်သူ့ကိုမှ အချစ်ကြောင့် မျက်ကွယ်သွားပြီး အချစ်လို့အမည်ခံထားတဲ့ နောက်ကွယ်က ရည်ရွယ်ချက်တွေပါရှိနေတဲ့ အသုံးချခံရတာကို မမြင်ချင်တာ။ အရင်တုန်းက သူမ ဖြစ်ခဲ့သလိုပေါ့။
ဒီလိုစဥ်းစားလိုက်ပြီး သူမရဲ့မျက်လုံးတွေက တဖြည်းဖြည်း ပြတ်သားလာတော့တယ်။ သူမက စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားလိုက်တဲ့ပုံပါပဲ။
စူးလီကတော့ ပိုင်ကျစ်ယွင်ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ အရမ်းကိုကြီးမြတ်လာတဲ့ သူမရဲ့ပုံရိပ်ကို မစဥ်းစားမိလေဘူး။ သူမက သူမရဲ့သိချင်စိတ်ကို ဖိနှိပ်မထားနိုင်တော့တာနဲ့ သိစိတ်ပင်လယ်ထဲက ကောင်းကင်စာအုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့တယ်။
[လင်းရန်က ချီဟွမ်ကို ဘာအဆိပ်တွေများခတ်ထားသလဲ ငါကြည့်ချင်သေးတယ်]
လင်းရန်ကလည်း အရင်က အပြင်လောကကလာတဲ့အသံကို ကြားခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီတော့သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အရမ်းကြီးအံ့သြနေတဲ့ပုံ မဖြစ်လေဘူး။ အဲ့ဒီအစား သူက ဝံ့ကြွားမှုအပြည့်နဲ့ ခေါင်းကို မော့ထားလိုက်တယ်။
ချီဟွမ်က သူ့ကိုချစ်တယ်လေ။ ဒါပေါ့။ သူကသူမရဲ့အချစ်နဲ့ ထိုက်တန်တာကိုး။ 
ဒါပေမဲ့ ချီဟွမ်က သူ့ကို အဲ့လောက်အထိစွဲလမ်းနေရတဲ့အကြောင်းကိုတော့ နည်းနည်းလောက် သိချင်သေးတယ်။
ချီဟွမ်ကလွဲရင် ခန်းမထဲကလူအားလုံးက နားစွန့်ထားကြပြီး အလွန်မှသိလိုစိတ် ဖြစ်နေပုံပေါ်တယ်။
စူးလီက ကောင်းကင်စာအုပ်ထဲက ဖရဲသီးကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို စိတ်လှုပ်ရှားလာတော့တယ်။ 
[လင်းရန်က ချီဟွမ်ရဲ့သေသွားတဲ့ အချစ်ဦးနဲ့အရမ်းတူနေတာကိုး]
 [ချီဟွမ်က လင်းရန်အပေါ် အရမ်းကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံတာကလည်း သူ့ကို သူ့အချစ်ဦးရဲ့အစားထိုးလို့ သဘောထားတာကြောင့်ပဲ]
 [ဒီအချစ်ဦးက ဘယ်လောက်တောင်ကောင်းနေတာမို့လို့ ချီဟွမ်က နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်တိုင်တိုင် လင်းရန်ရဲ့မျက်နှာကိုပဲ ကြည့်ပြီးသည်းခံနိုင်ခဲ့တာလဲ]
လင်းရန်က ချီဟွမ်ကို မယုံကြည်နိုင်သလို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာလည်း ဒေါသနဲ့ ရှက်ရွံ့စိတ်တွေ ရောနှောလို့နေတော့တယ်။ သူက သူမကို ဒေါသတကြီး မေးခွန်းထုတ်လိုက်တော့တယ်။
 “မင်းကများ ငါ့ကို အစားထိုးတစ်ယောက်လို အသုံးချရဲရသလား” 
ချီဟွမ်က သူ့ကိုဘာမှမဖြစ်သလို ကြည့်နေပြီး သူမရဲ့မျက်လုံးထဲမှာလည်း ခါတိုင်းလိုပဲ သည်းခံနိုင်စွမ်းတွေ ပါရှိနေတော့တယ်။ သူမက  သူ့မျက်နှာကို မြင်နေရသရွေ့ သူဘာလုပ်လုပ် ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်တဲ့ပုံပါပဲ။
လင်းရန်က သူမ သူ့ကိုကြည့်နေတဲ့ပုံစံကို ကြည့်လိုက်ရင်း သူ့မျက်လုံးတွေက ဒေါသကြောင့် နီရဲလာခဲ့တယ် ။သူက အံကြိတ်လိုက်ပြီး စကားကို တစ်လုံးချင်းစီပြောလိုက်တယ်။
 “အဲ့ဒီအရိုင်းအစိုင်းကောင်က ဘယ်သူလဲ။ သူက ငါနဲ့ရုပ်ချင်းဆင်ရအောင် ဘာများတန်လို့လဲ”
သူ့စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ဝိညာဥ်စွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခုရဲ့ ရိုက်ပုတ်ခံလိုက်ရပြီး အနောက်ဘက်ကို လွင့်ထွက်သွားတော့တယ်။
သူက သူ့ကို ရိုက်နှက်လိုက်တဲ့သူကို ကြောင်အမ်းအမ်းနဲ့ ငေးကြည့်နေမိပြီး သူရဲ့အသံကလည်း လုံးဝမယုံကြည့်နိုင် ဖြစ်နေကာ လုံးဝနီးပါး ငေးကြောင်ကြောင်ဖြစ်သွားတော့တယ်။
 “ချီဟွမ် မင်း...”
နှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာ သူဘာပဲပြောပြော ဘာပဲလုပ်လုပ် သူမက သူ့ကိုစကားတစ်ခွန်းလေးတောင် အော်ငေါက်တာမျိုး မရှိခဲ့ဘူး။
ချီဟွမ်က လင်းရန်ကိုတစ်ခါမှမမြင်ဖူးတဲ့ အေးစက်စက်အကြည့်တစ်ခုနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။ သူမက သူမရဲ့ညာဘက်လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တင်းနေအောင်ဆုတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့လက်ထဲက ဝိညာဥ်စွမ်းအင်တွေက နေရာတိုင်းကို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တယ်။ ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်က ထွက်လာတဲ့ဖိအားတွေက သူ့ကို လှုပ်လို့မရအောင်လုပ်ထားတော့တယ်။
 “နင်က သူ့အကြောင်းပြောဖို့ ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့တုံး”
...
 အပိုင်း (၂၇)
အားလုံးက အပြင်ကလာတဲ့အသံရဲ့ ထုတ်ဖော်ပြောကြားပြီးလိုက်တဲ့နောက်မှာ သတိ ပြန်ဝင်လာကြတယ်။ တကယ်ပဲ အချစ်ဦးတစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာကို ပြန်စဉ်းစားဖို့ အချိန်မရလိုက်ခင်ဘဲ အချစ်ဦးရဲ့မကောင်းကြောင်းကို ပြောလိုက်မိတဲ့အတွက် လင်းရန်ဟာ ချီဟွမ်ရဲ့ ပါးရိုက်တာကို ခံလိုက်ရပြီး အခုချိန်တော့ သူက မြေကြီးပေါ်မှာ မယုံမကြည်နဲ့ လဲလျောင်းနေတော့တယ်။
ဒီမြင်ကွင်းက လူအများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရော ဝမ်းသာသွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်တော့တယ်။
ယောက်တန်းတောင်ထွတ်သခင်က လင်းရန်ရဲ့သနားစဖွယ်အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်ပြီး လက်နဲ့ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်လိုက်ကာ သူ့နှုတ်ခမ်းက ဝမ်းသာပီတိအပြုံးကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဖုံးကွယ်ထားရတော့တယ်။
သူ့ဘေးက လုကျင်းဟွိုင်က နှမြောတသတဲ့ပုံနဲ့ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဒီရိုက်ချက်က အရမ်းကို ပေါ့ပါးလွန်းတယ်။ ဒီထက်ပြင်းထန်သင့်တယ်လို့ စဉ်းစားလိုက်တယ်။
သူပြောခဲ့သားပဲ။ ချီဟွမ်က အမြဲတမ်းအမြင်စူးရှပြီး လူတွေကို ဝေဖန်သုံးသပ်တဲ့နေရာမှာ အရမ်းကို ကောင်းမွန်ခဲ့တာ။ သူမက လင်းရန်လို ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ချစ်ခင်နိုင်မှာလဲ။ အကျင့်စာရိတ္တညံ့ဖျင်းတာလည်း သိနေပါရက်နဲ့။
သူက ဒီအတိုင်း အစားထိုးတစ်‌ယောက်အဖြစ် အသုံးချခံတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး။
လင်းရန်က ဖရိုဖရဲနဲ့ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေရင်း ချီဟွမ်က သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ဖိအားကို ဖယ်‌ရှားပေးလိုက်တဲ့အခါမှ နောက်ဆုံးတော့ သူ့မှာ သတိပြန်ဝင်လာတော့တယ်။
သူက ပတ်ဝန်းကျင်က အစွမ်းရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့အကြည့်ကို ခံစားလိုက်မိပြီး သူ့မျက်နှာကလည်း နီရဲသွားခဲ့တယ်။
သူ့‌ဘေးမှာ ချီဟွမ် ရောက်လာပြီးကတည်းက ဘယ်တော့မှ ထပ်ပြီးနာကျင်ခံစားရတာမျိုး မရှိတော့ဘူး။ သူက ချီဟွမ်ဆီမှာ တစ်ခုခု လာတောင်းဆိုထားတဲ့သူတွေရဲ့ တလေးတစားနဲ့ မြှောက်ပင့်ဆက်ဆံတာကို ခံယူခဲ့ရပြီး ဘယ်တော့မှ စော်ကားခံရတာမျိုး မရှိခဲ့ဘူး။
သူ့အတွက် လက်ခံဖို့ရာ အခက်အခဲဆုံးအချက်က ဒီကိစ္စအားလုံးကို ဆွပေးခဲ့တဲ့သူကလည်း တကယ်တော့ ချီဟွမ်ပဲ ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ့ကို  ကျေနပ်အောင် ကြိုးစားပြီး လုပ်ပေးခဲ့တာလည်း ချီဟွမ်ဖြစ်နေတာကိုပါ။
“ ချီဟွမ် မင်းက အတင့်ရဲလို့ ငါ့ကို ရိုက်ရသလား “
သူက လက်တဖက်နဲ့ ရင်ဘတ်ကိုအုပ်ထားလိုက်ပြီး ချီဟွမ်ကို သူ့ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တဲ့ အစေခံတစ်ယောက်လို ကြည့်နေလိုက်တယ်။
သူက ခက်ခက်ခဲခဲထရပ်လိုက်ပြီး ချီဟွမ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ရက်ရက်စက်စက် ပြောဆိုတော့တယ်။
“ မင်းရဲ့စိတ်ပျက်စရာမျက်နှာကို ပြန်မကြည့်မိဘူးလား။ ငါက မင်းကို အချိန်အကြာကြီး သည်းခံလာခဲ့တာ၊ မင်းက ငါ့ကို ဒီလိုလုပ်ရဲတယ်ပေါ့”
“ငါ့ဘေးနားမှာ မင်း နေဖို့တောင်းပန်ခဲ့တဲ့အချိန်ကို မေ့သွားပြီးလား “
လင်းရန်က ခပ်ကြမ်းကြမ်းစကားလုံးတွေကို ပြောလိုက်ပြီး သူဒေါသ ထွက်လာတဲ့အချိန်တိုင်း လူတွေကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားအောင် လုပ်မိတော့တယ်။
“ခွေးတစ်ကောင်လိုပဲ။ မဟုတ်ဘူး။ ခွေးက သူ့ပိုင်ရှင်ကျေနပ်အောင် အဆင့်မြင့်တဲ့ဆေးလုံးတွေ မသုံးနိုင်ဘူး”
“ကြည့်ရတာ မင်းကတော့ ခွေးတစ်ကောင်ထက် သာတဲ့ပုံပါပဲ”
ဒီစကားလုံးကို ကြားလိုက်ရတဲ့လူတွေက မနေနိုင်တော့ဘဲ လက်သီးတွေကို ဆုပ်လိုက်ကြပြီး သူ့တို့ရဲ့မျက်လုံးတွေကလည်း သူ့ကိုအကြိမ်တစ်ထောင်မက ရိုက်ပစ်ချင်တဲ့အကြည့်တွေ ဖြစ်သွားတော့တယ်။
လင်းရန်က တခြားသူတွေရဲ့အမူအရာကို လုံးဝသတိမထားမိခဲ့ဘူး။ သူက ချီဟွမ်ကိုပဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းလောက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့တယ်။ သူမရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ ဘာခံစားချက်မှ မထုတ်ပြတာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ့မျက်လုံးထဲကအကြည့်က ပိုပြီးရူးသွပ်လာကာ ဆက်ပြီးတော့ ကြိမ်ဆဲလေတော့တယ်။
ချီဟွမ်ရဲ့တည်ငြိမ်နေသေးတဲ့မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ရင်း သူက တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားတဲ့ပုံနဲ့ ဆဲရေးတိုင်းထွာနေတာကို ရပ်လိုက်ပြီး ရက်စက်တဲ့ဟန်နဲ့ သူမကို ပြုံးပြလိုက်တယ်။
“ ဘယ်သူမှ မင်းကိုကြိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး”
နောက်ဆုံးတော့ ချီဟွမ်ရဲ့မျက်နှာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားတာကို တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ သူက သူမရဲ့အားနည်းချက်ကို တွေ့ရှိသွားသလိုမျိုး မပြောဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့တယ်။
“ငါ မင်းကိုမုန်းတယ်။ မင်းကြိုက်တဲ့သူကလည်း  မင်းကို အရမ်းမုန်းမှာ သေချာတယ် “
“ ဟားဟားဟား မင်းက ဒီအတိုင်း သေလူပဲ။ မင်းက ငါ့ကိုများ အတင့်ရဲလို့... “
သူ့စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ဓားတစ်ချောင်းက ရုတ်ခြည်းဆိုသလို သူ့ရဲ့လည်ပင်းရှေ့မှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကြောင့် သူရဲ့ဆံပင်နှစ်ချောင်းဟာ ပြတ်တောက်သွားပြီး ခန်းမထဲက လေနဲ့အတူ လွင့်ပါသွားတော့တယ်။
လင်းရန်က စကားတစ်ခွန်းမှ ဆက်ပြီးမပြောနိုင်တော့ဘူး။ သူက ချီဟွမ်ရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ အတိုင်းသား ပေါ်နေတဲ့ လူသတ်လိုတဲ့ပြင်းပြစိတ်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း သူ့ခြေထောက်တွေက စပြီးတုန်ရငယလာတော့တယ်။
ဒီအခါကျမှ ချီဟွမ်က သူ့အိမ်ကအစေခံတွေနဲ့ မတူဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတော့တယ်။ သူမက ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အစွမ်းရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လေ။ သူမက ဆန္ဒရှိရင် တစ်ချက်ကလေး လှုပ်လိုက်ရုံနဲ့ သူ့ကို သ-တ်နိုင်တယ်။
ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ စူးလီက နောက်ဆုံးတော့ ကျေကျေနပ်နပ်နဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်စာအုပ်ကို ဆက်ပြီးတော့လှန်လိုက်ကာ ဖရဲသီးကို ဆက်စားနေလိုက်တယ်။
[ကြည်လိုက်အုံးမယ် ချီဟွမ်နဲ့ သူရဲ့လရောင်ဖြူတို့ကြားမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာပါလိမ့်]
[အစတုန်းကတော့ ချီဟွမ်က သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ သူ့မှာ ဖိုထိုနည်းပညာအတွက် ထူးခြားတဲ့အရည်အချင်း ပိုင်ဆိုင်ထားပေမဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သစ်ပင်တွေကို ဝယ်ဖို့ ငွေမတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး]
ချီဟွမ်ကလည်း အတိတ်ကဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့အရာကို သတိရသွားပြီး နှုတ်ဆိတ်ကာ မျက်လုံးတွေကိုမှိတ်ထားလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲက ခံစားချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်တော့တယ်။
အဲဒီအချိန်တုန်းက သူမရဲ့ကျင့်ကြံရေးအဆင့်က  မမြင့်သေးဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ သူမမှာအာဏာကို ဆန့်ကျင်ဖို့အတွက် ရည်မှန်းချက်တစ်ခုရှိခဲ့တယ်။ သူမက ဒေသအတွင်းက အထက်တန်းစား မိသားစုတွေကို ရန်ပြုခဲ့ပြီးတော့ အသက်တစ်မျှင်သာ ကျန်တဲ့အထိ နောက်ကလိုက်သ-တ်ခံခဲ့ရတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကုယန်ကျစ်က သူမကိုကယ်တင်ပေးခဲ့တာ။
ကုမိသားစုက အရမ်းကို ချမ်းသာတဲ့မိသားစုတွေထဲက တစ်ခုပေါ့။ နောက်ပြီး ကုယန်ကျစ်က ကုမိသားစုရဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူဟာ သူမက မော့ပဲကြည့်နိုင်ပြီး လက်လှမ်းမမှီတဲ့သူတစ်ယောက်ပေါ့။
သူကပဲ တခြားအထက်တန်းစားမိသားစုတွေနဲ့ ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းခဲ့ပြီး သေမိန့်ကို ရုပ်သိမ်းပေးခဲ့တယ်။ သူကပဲ မရေမတွတ်တဲ့ ဆေးလုံးတွေကို သုံးပြီးသူမကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက သူမက အခြေတည်စ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ။ သူမမှာ ဖိုထိုးခြင်းကျင့်ကြံရေး ပါရမီရှိတယ်ဆိုတာကိုလည်း သူပဲ သိရှိခဲ့တာ။သူကပဲ သူမကို ဆေးဆရာအဖွဲ့တစ်ခုဆီ ပို့ပေးခဲ့တာ။
သူကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူမက အဲဒီကတည်းက သေသွားလောက်ပြီ။
အဲဒီအချိန်မှာ ကုယန်ကျစ်က တောက်ပတဲ့လမင်းလေးတစ်ခုလိုပဲ သန်မာပြီး သိမ်မွေ့တယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း သူမကတော့ သူ့ကို ထိကိုင်နိုင်လိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး။
သူက မရေမတွက်နိုင်အောင် လူတွေကယ်ဆယ်ပေးခဲ့ပြီ သူမကတော့ အဲဒီလူထဲက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲပေါ့။
နောက်ပိုင်းမှာ သူမက ကျင့်ကြံရေးလောကထဲမှာ အတော်ဆုံး ဆေးဖော်စပ်တဲ့သူတစ်‌ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး  ပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာတော့ သူ့ရဲ့သေဆုံးတဲ့သတင်းကိုပဲ ကြားလိုက်ရတယ်။
[ကုယန်ကျစ်က ချီဟွမ်ကို ကယ်ခဲ့တုန်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အအေးအဆိပ်က သူ့ရဲ့အူနဲ့ သွေးကြောတွေကို ဖျက်ဆီးဖြစ်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့တယ်]
[နေမကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသယ်ပြီး အထက်တန်းစားမိသားစုတွေနဲ့ ညှိနှိုင်းပေးခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ချီဟွမ်အတွက် ချောမွေ့တဲ့လမ်းတစ်ခုကို စီစဉ်ပေးခဲ့တယ်]
[မဆန်းတော့ပါဘူးလေ။ ချီဟွမ်က... ဒီလိုလူမျိုးကို မေ့ဖို့ခက်မှာပဲပေါ့[
လင်းရန်က ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့အသံရဲ့ အတိတ်ကအကြောင်းအရာကို ပြောပြနေတဲ့အသံကို နားထောင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ တိုးထွက်လာတဲ့အရာက ဒေါသမဟုတ်နေဘဲ ကြောက်စိတ်မွှန်တဲ့ ခံစားချက် ဖြစ်နေတော့တယ်။ ချီဟွမ်က သူ့ကို တကယ်တမ်း လုံးဝ မကြိုက်ခဲ့တာပဲကို။
သူမက သူ့အ‌ပေါ် အရမ်းကောင်းပေးတယ်ဆိုတာကလည်း အဲဒီသေသွားတဲ့လူကြောင့်ပဲ။
သူကလက်တွေကို တင်းနေအောင် ဆုပ်ထား‌ပေမဲ့ သူ့ရဲ့လည်ပင်းပေါ်က အေးစိမ့်စိမ့် ခံစားချက်‌ကြောင့် ကုယန်ကျစ်ကို မကောင်းကြောင်းတစ်ခုမှ မပြောရဲခဲ့ဘူး။
ဒီအချိန်မှာပဲ သူက သေချာသိသွားတော့တယ်။ သူသာ ကုယန်ကျစ်အကြောင်း မကောင်းစကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရင် ချီဟွမ်က တွေဝေမနေဘဲ သူ့ကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။
သူကစိတ်ထဲမှာ ကိုယ့်ဟာကို နှစ်သိမ့်လိုက်တော့တယ်။ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ချီဟွမ်က သူ့ကို မကြိုက်တော့ရော ဘာအရေးလဲ။ သူ့မျက်နှာရှိနေသရွေ့ သူမက သူ့ကို ဘာမှလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။
သူက ချီဟွမ်ကို အမြဲမကြိုက်ကြောင်း ပြသပြီး ချီဟွမ်က သူနဲ့အတူတူနေဖို့ သူ့ကိုဖိအားပေးတဲ့ပုံစံမျိုး လူတွေကို ထင်မှတ်အောင် လုပ်ထားရင်တောင်မှပေါ့။
ဒါပေမဲ့လည်း သူ့ရဲ့စိတ်အတွင်းနက်ထဲမှာတော့ အမြဲတမ်း သိနေတာ ရှိတယ်။ သူက ချီဟွမ် မရှိရင် နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
ချီဟွမ်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူက လင်းမိသားစုထဲက သာမန်ကလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကလည်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကိုတောင် ရောက်လိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ချီဟွမ်ရဲ့ဆေးလုံးတွေကြောင့်သာ ရွှေအမြုတေကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်လာခဲ့တာ။
သုမက သူလိုအပ်သမျှအရာအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးတယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရတနာဖြစ်ဖြစ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဆာင်စာရွက်ဖြစ်ဖြစ် အဆက်သွယ်ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။
သူကတော့ ဒီနေ့ဖြစ်ခဲ့သမျှအရာအားလုံးကို ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်လိုက်ရင် သူတို့ကြားက အခြေအနေတွေလည်း အရင်လိုပဲ ဆက်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ဟုတ်တယ်။
လင်းရန်က သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်သွားအောင် လုပ်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းမော့လိုက်ကာ တုန်တုန်ယင်ယင်အသံနဲ့ ပြောလိုက်‌တော့တယ်။
“ချီဟွမ်”
သူက ခေါင်းကိုလှည့်လိုက်ပြီး ချီဟွမ်သဘောအကျဆုံးပုံရိပ်ကို လှစ်ပြလိုက်ကာ သတ္တိ‌တွေကို စုစည်းပြီး ပြောလိုက်တာ့တယ်။
“ငါ နည်းနည်း ပင်ပန်းလာလို့ မင်း ငါ့အတွက်စီစဉ်ထားပေးတဲ့အခန်းက ဘယ်နားမှာလဲ “
လင်းရန်က ဒီနေ့ဖြစ်သွားတဲ့ကိစ္စကို ရှောင်လွှဲချင်နေတာ တွေ့လိုက်ရတော့ လုကျင်းဟွိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်တော့တယ်။
“ အကြီးအကဲချီ တချို့လူတွေက မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတယ်။ သူတို့တွေ ဒီနေရာမှာ ရှိနေရင် ဘာတွေဒုက္ခပေးအုံးမလဲ ဘယ်သူကသိမှာလဲ “
“ဟုတ်တယ်”
ယောက်တန်းတောင်ထွတ်သခင်ကလည်း ချက်ချင်းထောက်ခံလိုက်တယ်။
“ဒီလို လူယုတ်မာတစ်ယောက်ကို ဆက်ပြီးထားထားတာက  တစ်ချိန်လုံး ကိုယ့်ဟာကို အန္တရာယ်တွင်းထဲမှာ ထားတာနဲ့အတူတူပဲ”
“ဟုတ်တယ်”
ဒီအချိန်မှာ ဒုတိယအကြီးအကဲကလည်း ထရပ်လိုက်ပြီး အလွန်အမင်း အေးစက်တဲ့အကြည့်တစ်ခုနဲ့ လင်းရန်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။
“ဒီလူကို ဒီနေရာမှာ ဆက်နေခွင့် လုံးဝမပြုနိုင်ဘူး”
ချီဟွမ်က လင်းရန်ရဲ့ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေကို တင်းနေအောင်စေ့ထားရင်းက သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်လိုက်တော့တယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တခြားလူတွေက သူမ ကောင်းဖို့အတွက်ပြောနေမှန်းသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း လင်းရန်က သူမရဲ့သဘောထားကို သတိထားမိသွားပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ဝမ်းသာတဲ့အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားတယ်။ သူ့မျက်နှာ ရှိနေသ‌ရွေ့ ချီဟွမ်က သူ့ကို ဘယ်တော့မှစွန့်ပစ်လိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက အောင်နိုင်သူအပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို ပြောတော့မဲအချိန်မှာပဲ ကောင်းကင်က ခြိမ်းခြောက်တဲ့အသံက ထွက်လာပြန်တော့တယ်။
[ဟင်  ဒီလင်းရန်မှာ လင်းယွီဆိုတဲ့အစ်ကိုတစ်ယောက်  ရှိသေးတာပဲ]
[ဟင်... ဒီပုံကို ကြည့်လိုက်ပါအုံး။ ဒီလင်းယွီက ကုယန်ကျစ်နဲ့ ပိုတူတာပဲ။ လင်းရန်နဲ့ယှဉ်ရင်လေ]
ချီယွမ်က ရုတ်တရက်မျက်လုံးကို ပြန်ဖွင်လိုက်တယ်။
စူးလီက ကောင်းကင်စာအုပ်ထဲက စာတွေကို ဖတ်လိုက်တယ်။ သူမရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ လင်းရန်အတွက် အထင်းသေးစိတ် အပြည့်ဖြစ်သွားတော့တယ်။
[ ဒီလင်းရန်က တော်တော်ကို ယုတ်မာတာပဲ]
[လင်းယွီက လင်းရန်းအပေါ် ငယ်ငယ်ကလေးကတည်းက ချစ်ခင်ပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိသားစုရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့အတွက် လင်းရန်ကတော့ အကောင်းဆုံးအရည်အချင်းတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လင်းယွီရဲ့ဝိညာဉ်သွေးကြောကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကလည်း အုတ်မြစ်တည်ကျင့်ကြံအဆင့်ကနေ ဘယ်တော့မှ တက်မလာတော့ဘူး]
[လင်းယွီ ပြန်ပြီးနလန်ထူမှာကို သူတို့တွေက ကြောက်ခဲ့ကြတယ်လေ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူတို့တွေက  လင်းယွီကို မထောက်ပံ့ပေးဖို့နဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဖြတ်တောက်လိုက်ဖို့ လင်းမိသားစုဆီ တောင်းဆိုခဲ့ကြတယ်တဲ့[
လင်းရန်ရဲ့မျက်လုံးတွေက ပျာယာခတ်သွားတော့တယ်။ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး လင်းယွီကလည်း ကုယန်ကျစ်နဲ့ အဲလောက်တူနိုင်မှာလဲ။
ကုယန်ကျစ်နဲ့ တူတဲ့ သူက သူတစ်ယောက်တည်းသာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ချီဟွမ်က သူ့ကို လက်လျှော့လိုက်‌တော့မှာလား။
မဖြစ်ဘူး။မဖြစ်ဘူး။
သူတို့တွေက နှစ်နှစ်ဆယ်လောက် အတူတူနေလာခဲ့တာလေ။ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး လင်းယွီက မျက်နှာကပါ လာတူနေရတာလဲ။
ဒါပေမဲ့လည်း သူ့ကိုယ်သူဘယ်လောက်ပဲ နှစ်သိမ့်နေပါစေ သူ့စိတ်ထဲက ကြောက်ရွံ့မှုတွေကတော့ လုံးဝပျောက်ကွယ်မသွားဘူး။
သူက ဘာတွေပဲစဉ်းစားနေပါစေ ကောင်းကင်ကလာတဲ့အသံကတော့ ဆက်ပြီးပြောနေတုန်းပဲ။
[အလို လင်းယွီက သနားစရာပါလား။ သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်သွေးကြောကလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရနေပြီး သူက လုံလောက်တဲ့ လေ့ကျင့်ခြင်းတွေကိုလည်း လက်မခံခဲ့ရဘူး။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အချိန်အကြာကြီး ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး]
စူးလီက ချီဟွမ်ကြောင့် ဝဖိုင့်ပြီး ဖြူဆွတ်နေတဲ့ လင်းရန်ကိုကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တော့တယ်။
[လူကောင်းတွေက အသက်မရှည်ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ မကောင်းမှုဒုစရိုက်ကတော့ နှစ်ထောင်ချီအောင် ကြာရှည်တယ်]
သူမ သက်ပြင်းချလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ အားလုံးရဲ့အာရုံစိုက်မှုအလယ်မှာရှိနေတဲ့ ချီဟွမ်က ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူမရဲ့လက်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို သိမ်းလိုက်ပြီး လုကျင်းဟွိုင်ဘက် လှည့်ကြည့်ကာ အလျင်စလိုလေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
“ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကျွန်မ အရေးတကြီးကိစ္စရှိတဲ့အတွက် ဂိုဏ်းကနေ ထွက်ရပါအုံးမယ်။ ရက်ပိုင်းအတွင်းတော့ ပြန်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
လုကျင်းဟွိုင်က မြန်မြန်လက်ရမ်းပြလိုက်တယ်။
“ မြန်မြန်သွားတော့”
သူက စကားပြောပြီးတဲ့နောက်မှာ တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး သူရဲ့ သိုလှောင်အိတ်ကို ထုတ်လိုက်ကာ အမြန်ယာဉ်ကို ချီဟွမ်ဆီကို လှမ်းပေးလိုက်တယ်။
“ မင်းရဲ့ဝိညာဉ်လက်နက်က ပျံတာ အရမ်းနှေးတယ်။ ဒါကိုသုံးလိုက် ဒီတစ်ခုက ပိုမြန်တယ်”
သူ့ဘေးက ဟွားဖူတောင်ထွတ်သခင်ကလည်း အမြန်ဆုံးအဆောင်မန္တန်ကို ထုတ်ပေးလိုက်တယ်။
“ ဟုတ်တယ်။ အမြန်ယာဉ်မန္တန်အဆောင်ကိုလည်း ယူသွားလိုက်၊ အရေးကြီးကိစ္စကို မနှောင့်နှေးစေနဲ့”
လင်းရန်က ထွက်သွားတဲ့ချီဟွမ်ရဲ့ကျောပြင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ပျာယာခတ်မှုအပြည့် ဖြစ်သွားတော့တယ် ။သူက ကမန်းကတန်းနဲ့ လှမ်းအော်လိုက်တယ်။
“ ချီဟွမ် ငါ့မျက်နှာကို ကြည့်ပါအုံး။ ငါတို့တွေ နှစ်နှစ်ဆယ်‌လောက် အတူတူနေလာတာ မေ့သွားပြီးလား။ ငါကမှ မင်းရဲ့အချစ်ဆုံးလူလေ။ ငါကမှ...”
ချီဟွမ်က လှည့်တောင်မကြည့်မိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့လက်ကို ဝှေ့ရမ်းလိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုက ဖျတ်ခနဲလက်သွားပြီး လင်းရန်ရဲ့ပါးစပ်ကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကာ သူ့မှာ စကားတခွန်းမှ ဆက်မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့တယ်။
သူမက လုကျင်းဟွိုင်ဘက်လှည့်ကာ တောင်းပန်တဲ့လေသံနဲ့ပြောလိုက်တယ်။
“အခု လောလောယ်တော့ လင်းရန်ကို ဂိုဏ်းထဲမှာ ဆက်ထားထားခွင့် ပြုပါအုံး။ ကျွန်မ ပြန်လာတဲ့ခါကျမှ သူ့ကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမယ်ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပါ့မယ်”
“ စိတ်မပူပါနဲ့ အကြီးအကဲချီ”
လုကျင်းဟွိုင်က အပြုံးတစ်ခုနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
ချီဟွမ် ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ခန်းမထဲကအားလုံးက စိတ်အေးသွားဟန် သက်ပြင်းချလိုက်ကြတော့တယ်။
ချီဟွမ်က လင်းရန်လိုလူမျိုးကို အစားထိုးတစ်ယောက်အနေနဲ့ လက်လျှော့လိုက်သရွေ့ ဒါက အဆင်ပြေပါတယ်‌လေ။
ကျန်တဲ့ကိစ္စကတော့လား။
အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံရေးအဆင့်ရှိတဲ့ လူပုဂ္ဂိုလ်တွေမှာ သူတို့ရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ အစွဲမရှိတဲ့သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ။
ဒါက အစားထိုးခံတစ်ယောက်ပဲ မလား။ ကိစ္စကြီးမှ မဟုတ်တာ။
တခြားမပြောနဲ့အုံး။ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဆေးလုံးတွေကို စဉ်းစားကြည့်လိုက်။ အစွမ်းအမျိုးမျိုးရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရတနာတွေကို စဉ်းစားကြည့်လိုက်။ ချီဟွမ်ကို အစားထိုးတစ်ယောက်အ‌နေနဲ့ ပိုင်ဆိုင်ထားတာကပဲ ကံကောင်ခြင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပြီးလေ။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် သက်တမ်းအများအပြားကို ရရှိနိုင်တယ်လေ။
ဒီအချိန်မှာ နယ်စပ်မြို့လေးမှာရှိတဲ့ လင်းမိသားစုထဲမှာတော့ လင်းရန်ရဲ့သေလုနီးပါး နှိပ်စက်ခံထားရတဲ့ လင်းယွီက ရုတ်တရက်ဆိုသလို မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းလေး ရရှိလာတော့တယ်။
လော့ယွင်တောင်ထွတ်ခန်းမထဲမှာ-
လုကျင်းဟွိုင်က လင်းရန်ကို ထိန်းသိမ်းထားမဲ့နေရာကို စီစဉ်ပြီးနောက်မှာ ထွက်မသွားချင်ပေမဲ့ နောက်ထပ် ထပ်ဖြစ်မဲ့ဟာကို သိချင်နေကြတဲ့ ခန်းမထဲကလူတွေကို ကြည့်လိုက်တယ်။ မတတ်သာတော့ဘဲ ခေါင်းခါလိုက်တော့တယ်။
အပြင်လောကက အသံပြောတာကတော့ အစောကြီးကတည်းက ထွက်သွားခဲ့ပြီး သူက ဒီနေရာမှာ ချီဟွမ်ရဲ့သတင်းကို မစောင့်နိုင်လောက်တော့ဘူး။
ဒါပေမဲ့  ဒီလိုစဉ်းစားကြည့်ရင်‌တောင် သူက ဒီနေရာက ထွက်သွားတာ လုံးဝမဟုတ်ခဲ့ဘူး။
အဟမ်း__ တကယ်လို့များ...
ချီဟွမ်က လင်းယွီကို တွေ့တဲ့အခါ သူရဲ့တုံ့ပြန်ပုံကို သူလည်း သိချင်မိသားပဲ။
လင်းယွီက တကယ်ပဲ ကုယန်ကျစ်နဲ့ ရုပ်ချင်းဆင်နေတာလား။ လင်းရန်ထက်တောင် ပိုပြီး‌တော့ ရုပ်ချင်းဆင်နေတာတဲ့လား။
ခန်းမထဲမှာ နေရခက်စေတဲ့ ငြိမ်သက်မှုကို ခံစားလိုက်မိပြီး လုကျင်းဟွိုင်က သူရဲ့မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ပွတ်သက်ရင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်တယ်။
“ဧည့်အကြီးအကဲတွေထဲမှာ  စီးရှတစ်ယောက်တည်း ဂိုဏ်းကို ပြန်မလာသေးတာပေါ့။ ဟုတ်လား”
သူ့စကားဆုံးသွားတာနဲ့ ခန်းမထဲက အငွေ့အသက်က ရုတ်တရက်ဆိုသလို နွေးထွေးရွှင်လန်းလာတော့တယ်။ ဒုတိယအကြီးအကဲက သူ့ရဲ့အင်္ကျီလက်ကို ခါရမ်းလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ နှစ်လိုဖွယ်အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့တယ်။
“ စီးရှက ငယ်ရွယ်ပြီး ကြင်နာသနားတတ်တဲ့သူလေ။ ကြည့်ရတာ ဂိုဏ်းကိုလာတဲ့ အပြန်လမ်းမှာ ကောင်းမှုကိစ္စတွေ လုပ်နေတာနေမှာပေါ့”
“ သိပ်မကြာခင်သေးတုန်းက စီးရှက ငါ့ကိုဆက်သွယ်လာတုန်းက ငါ့အတွက်လက်ဆောင်တစ်ခုတောင် ပြင်ဆင်ထားသေးတယ်လို့ ရွှင်ရွှင်လန်းလန်းနဲ့ ပြောလိုက်သေးတယ်” 
ဟွားဖူတောင်ထွတ်သခင်ရဲ့အသံက ဂုဏ်ယူ‌မှုပြည့်ဖြစ်နေတော့တယ်။
စီးရှက လုကျင်းဟွိုင် ဂိုဏ်းကို ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ ဝိညာဉ်သားကောင်ရဲ့ပါးစပ်ထဲကနေ ကယ်လာပေးတဲ့ကလေးပေါ့။ သူမက သူတို့ရဲ့ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှု အောက်မှာပဲ ကြီးပြင်းလာပြီး မကြာခဏဆိုသလို တောင်ထွတ်တွေဆီကို ပတ်ပြီး လည်ပတ်နေတတ်တယ်။ သူမက ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းထဲမှာ အရမ်းကိုနာမည်ကြီးပြီးတော့ ပိုင်ရှို့တောင်ထွတ်ပေါ်က ဝိညာဉ်သားရိုင်းကောင်တွေနဲ့တောင် ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိတယ်။
စီးရှက အင်မတန်ကို အရည်အချင်းရှိတယ်လေ။ သူက အသက်သုံးနှစ်အရွယ်မှာတင် မန္တန်စာရွက်တွေကို ရေးဆွဲတတ်နေပြီ။ သူရဲ့အရည်အချင်းတွေကြောင့် အားလုံးက သူ့ကိုချစ်ခင်ကြပေမဲ့ သူကတော့ အခွင့်အရေးယူတာမျိုးမရှိဘူး။ သူက အပြစ်ကင်းကြင်နာပြီး ရိုးသားတဲ့သူလေ။
ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းမှာ အဆိုးဝါးဆုံးဆက်ဆံရေးတွေရှိကြတဲ့ ပိုင်ရှို့သခင်နဲ့ အကြီးအကဲလေးယောက်က တွေ့တဲ့အချိန်တိုင်း ရန်ဖြစ်တတ်ကြပေမဲ့ စီးရှ ရှိနေရင်တော့ သူတို့က အောင့်အီးထားပြီး တည့်တည့်ရှုရှု နေတတ်ကာ စီးရှပြန်သွားတဲအထိ စောင့်ပြီးမှ ဆက်ပြီးရန်ဖြစ်တတ်ကြတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေက ဘယ်လောက်ပဲ ဆန္ဒမရှိပါစေ စီးရှကတော့ နောက်ဆုံးအရွယ်ရောက်လာပြီး သူ့လမ်းသူ့ရွေးချယ်သွားတာပါပဲ။
စူးလီက သူတို့ရဲ့စကားဝိုင်းကို နားထောင်ရင် သိစိတ်ပင်လယ်ထဲက မပိတ်ရသေးတဲ့ ကောင်းကင်စာအုပ်ကို ကြည့်လိုက်ကာ စာတစ်မျက်နှာကို ဒီအတိုင်း လှန်လိုက်တော့တယ်။
[စီးရှ ဟုတ်လား]
[သူ့ကို ရှာကြည့်လိုက်အုံးမယ်။ အခုသူ…]
[အလို.. စီးရှက အခု လူယုတ်မာတစ်ယောက်ရဲ့ ဖိအားပေးခံရပြီး သူရဲ့ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ်ကို ဆွဲထုတ်ခံနေရပါလား။ သူ့ရဲ့အချစ်စစ်အတွက် အလဲအလှယ်တဲ့]
…
အပိုင်း(၂၈) 
ဝိုးတဝါးမဲမှောင်နေတဲ့အခန်းထဲမှာ လူရိပ်တစ်ခုက အရှုပ်အထွေးတွေရဲ့အလယ်မှာ လှဲလျောင်းနေတယ်။ သူမရဲ့အောက်မှာတော့ မှော်စက်ဝိုင်းတစ်ခုပုံသဏ္ဌာန် သိပ်သိပ်သည်းသည်း ဖြစ်နေတယ်။ အင်းကွက်တွေ ရှိနေပြီး သူမကို အထဲမှာပိတ်လှောင်ထားကာ လှုပ်မရအောင်ဖြစ်နေတော့တယ်။ 
လျန်ဖုန်းက မှောင်မည်းနေတဲ့ အခန်းထောင့်တစ်နေရာမှာရပ်နေပြီး အပြစ်ရှိသလိုကြင်နာတတ်တဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခုနဲ့ စီးရှကို ကြည့်နေတယ်။ 
သူက စီးရှကို အစပိုင်းတုန်းက ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုနဲ့ ချဥ်းကပ်ခဲ့ပေမဲ့ အချိန်တစ်ခုအထိ အတူတူနေလာတဲ့အခါ စီးရှရဲ့အလှအပ၊ သွက်လက်မှု၊ သနားကြင်နာမှုတို့ကြောင့် သူ့မှာ စိတ်မလှုပ်ရှားပဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။
သူမက တကယ့်ကိုကောင်းလွန်ပါတယ်။ အရမ်းကောင်းလွန်းတဲ့အတွက်ပဲ သူမကို ထိခိုက်နာကျင်အောင်လုပ်မဲ့ သူရဲ့အစီအစဥ်ကိုလက်လျော့လိုက်ဖို့ အကြိမ်ကြိမ်စဥ်းစားခဲ့မိတယ်။
ဒါပေမဲ့လည်း....
လျန်ဖုန်းက ခေါင်းကိုလှည့်လိုက်ပြီး သူ့ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ပုံရိပ်တစ်ခုကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူရဲ့မျက်နှာက ဖြူဆုတ်နေပြီးတော့ သူ့မျက်ခုံးတွေကြားမှာလဲ ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေတယ်။ သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပြတ်သားလာခဲ့တယ်။
ယွီရင်းရဲ့ကျန်းမာရေးက ဆက်ပြီးတော့အချိန်ဆွဲထားလို့ မရတော့ဘူး။
အတိတ်တုန်းက ယွီရင်းရဲ့ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်က သူကိုကယ်ရင်းနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်။ နှစ်တွေကြာလာတဲ့အခါ သူမရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ရပ်တန့်သွားတဲ့အပြင် မကြာခဏဆိုသလို အေးခဲပြီး အေးစက်တဲ့ဒဏ်ကို ခံစားလာခဲ့ရတယ်။ အခုတော့ သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းကို အားအင်ချိနဲနေပြီး သူမရဲ့ဝိညာဥ်စွမ်းအားကိုတောင် မသုံးနိုင်တော့ဘူး။
သူမသာ သူမရဲ့လက်ရှိ ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကို မပြောင်းလဲပစ်နိုင်ဘူးဆိုရင် အချိန်အကြာကြီး သည်းခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ 
ယွီရင်း အခုလိုဖြစ်လာတာကလည်း သူမက သူ့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာကြောင့်လေ။ ဒီတော့ သူက သူမကို သေချာပေါက် ကယ်တင်ပေးရလိမ့်မယ်။
ဒီလို စဥ်းစားမိလိုက်ပြီး သူက စီးရှကို တောင်းပန်တဲ့အရိပ်အယောင်တစ်ခုနဲ့ကြည့်လိုက်တယ်။
စီးရှက ယွီရင်းရဲ့ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်နဲ့ အတူညီဆုံးသူဖြစ်ပြီးတော့ သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှာလာခဲ့တဲ့သူပေါ့ နောက်ပြီး...
သူတို့ရဲ့ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ရင်းမြစ်တွေက ကိုက်ညီတဲ့အပြင် ပိုအရေးကြီးတာက စီးရှမှာ ကောင်းမွန်တဲ့မိသားစု နောက်ခံမရှိဘူး။ ဒီတော့ သူက သူမကို ဘာပဲလုပ်လုပ် နောက်ဆက်တွဲပြသာနာတွေ ရှင်းရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။
သူတို့တွေ အတူတူနေခဲ့ကြတဲ့ အချိန်တုန်းက သူက သူမကို မရေမတွက်နိုင်အောင် စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့ပြီးပြီ။ စီးရှက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက မိဘမဲ့တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး အင်အားဆုတ်ယုတ်လာတဲ့ဂိုဏ်းတစ်ခုထဲမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့တာ။
လူတွေက လိမ်ညာနိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့ သူတို့ရဲ့မသိစိတ်က တုံ့ပြန်မှုနဲ့ လုပ်ရပ်တွေကိုတော့ လိမ်ညာလို့မရဘူး။
စီးရှက ဂိုဏ်းကအကြီးအကဲတွေအတွက် စျေးဆိုင်သေးသေးလေးကနေ လက်ဆောင် ဝယ်ပေးနေတာကို ပြန်စဥ်းစားမိတော့ သူစိတ်ထဲ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သနားတဲ့အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့တယ်။
ယွီရင်းရဲ့ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကို အစားထိုးပြီးသွားရင်တော့ သူက စီးရှကို သေချာပေါက် လျော်ကြေးပေးပါမယ်။ သူက သူမကို အရင်ကလို တူညီတဲ့နာကျင်မှုမျိုး ခံစားခွင့်ပေးတော့မှာ မဟုတ်သလို သူက သူမရှေ့မှာ အကောင်းဆုံးအရာတွေကိုပဲ ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်။
သူက သူမကို မောင်းမတစ်ယောက်အနေနဲ့တောင် လက်ခံပေးနိုင်သေးတယ်။ သူရဲ့တရားဝင် ဇနီးမယားနေရာက အစောကြီးကတည်းက ယွီရင်းကိုပေးလိုက်ပြီးသား။ ဒါပေမဲ့ သူ့နှလုံးသားထဲမှာတော့ စီးရှကို ထောင့်တစ်နေရာမှာ ထားပေးနိုင်သေးတယ်။
ဒီအချိန်မှာ သူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ဖျက်ဆ်ီးခံလိုက်ရပြီး မိသားစုနောက်ခံမရှိတဲ့စီးရှက အသက်ရှင်သန်ဖို့ သူ့ကိုပဲ မှီခိုနိုင်လိမ့်မယ်။ မောင်းမတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ကိုလက်ထပ်နိုင်ခြင်းကပဲ ကြီးမားတဲ့ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်နေပေတယ်။
လျန်မိသားစုက ချီဟွာမြို့ထဲက အကြီးဆုံးမိသားစုထဲက တစ်ခုပေါ့။ သူက လျန့်မိသားစုရဲ့ အရည်အချင်းအရှိဆုံးသားတစ်ယောက်။ စီးရှက အမြဲတမ်းဉာဏ်ကောင်းပြီး သူ့အပေါ်လည်း ခံစားချက်ရှိတယ်။ ဒီတော့ သူက ဘယ်လိုရွေးချယ်ရမယ်ဆိုတာ အလိုလိုသိနေမှာပဲ။
ဒီအချိန်မှာပဲ မှော်စက်ဝန်းထဲမှာ ပိတ်ဆို့ခြင်းထားခံရတဲ့သူက တဖြည်းဖြည်းချင်း သတိရလာခဲ့တယ်။
စီးရှက သူမရဲ့ဝိညာဥ်သွေးကြောတွေ ပိတ်ဆို့ခံထားရတာကို ခံစားလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ ပျာယာခတ်သွားပြီးနောက်တော့ စိတ်ကိုလျော့ချလိုက်ကာ သူမပတ်ဝန်းကျင်က အခြေအနေကို မသိမသာလေ့လာလိုက်တယ်။ 
သိပ်မဝေးလှတဲ့နေရာမှာရပ်နေတဲ့ လျန်ဖုန်းနဲ့ ကျန်းယွီရင်းတို့ကို တွေ့လိုက်ရပြီးတဲ့နောက်တော့ သူမက သတိမလစ်ခင်က မြင်ကွင်းကို ရုတ်တရက် သတိရသွားတော့တယ်။ လျန်ဖုန်း သူမကိုပေးလိုက်တဲ့ ဝိုင်ခွက်က တစ်ခုခုမှားယွင်းနေခဲ့တာပဲ။
သူမက လျန်ဖုန်းနဲ့တွေ့ခဲ့ပြီးနောက်မှာ သူက သူ့မအပေါ်အမြဲတမ်း အရမ်းကို ကောင်းမွန်ပေးခဲ့တယ်။ သူတို့တွေမှာ တူညီတဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုနဲ့ အကျင့်စရိုက်တွေလည်း ရှိကြတယ်။
လအနည်းငယ်လောက် အတူတူရှိလာပြီးတဲ့နောက်မှာ သူမက သူ့အပေါ်ထားတဲ့ အစောပိုင်းသတိတွေကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး သူ့အတွက် ခံစားချက်တွေတောင် တိုးလာခဲ့သေးတယ်။
ဒီတစ်ကြိမ် သူက သူမ ဂိုဏ်းကိုပြန်လာတဲ့အချိန်မှာ လျန်ဖုန်းကို အတူခေါ်သွားပြီး ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့တခြားသူတွေကို သူနဲ့တွေ့ပေးမယ်လို့ စဥ်းစားထားလိုက်တယ်။
စီးရှက မျက်လုံးတွေကို အသာချထားလိုက်ပြီး ခံစားချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်တယ်။ အခုတော့ လျန်ဖုန်းက သူမကို ပိတ်လှောင်ထားရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကို သိဖို့လိုအပ်တယ်လေ။
ဒီလိုစဥ်းစားလိုက်ပြီးတော့ သူမက ခေါင်းမော့လိုက်တယ်။ မျက်လုံးထဲမှာ ရှုပ်ထွေးမှုအပြည့်ဖြစ်နေပြီး အခုလေးတင်မှ နိုးလာတဲ့ပုံစံ လုပ်ထားလိုက်တယ်။
 “လျန်ဖုန်း ရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ”
သူမက ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားဖို့ ရုန်းကန်လိုက်ပေမဲ့ လုံးဝ လှုပ်ရှားလို့မရတာကို တွေ့လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ ကူကယ်ရာမဲ့နေတဲ့ အပြုံးတစ်ခုနဲ့ သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်တယ်။
 “ကျွန်မက ရှင့်ကို အရက်သောက်တဲ့ပြိုင်ပွဲမှာ တစ်ခါလေး အနိုင်ယူခဲ့တာ။ ရှင်က ကျွန်မကို ဒီလိုလက်စားချေလိမ့်မှာတော့ မဟုတ်ဘူးမလားဟင်”
လျန်ဖုန်းက သူမရဲ့စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မျက်လုံးထဲမှာ နောင်တရနေတဲ့အရိပ်တစ်ခုနဲ့ ရှေ့ကို တစ်လှမ်းတိုးလာခဲ့တယ်။ 
“စီးရှ ငါလေ....”
သူ့စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ဘေးမှာရပ်နေတဲ့ ကျန်းယွီရင်းက မျက်မှောက်ကျုံ့လိုက်ပြီး မသက်မသာဖြစ်နေဟန် ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်လိုက်တော့တယ်။
“ယွီရင်း၊ မင်းရဲ့အအေးအဆိပ် ပြန်ထလာပြန်ပြီလား”
လျန်ဖုန်းက ဘာမှမစဥ်းစားပဲခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး ကျန်းယွီရင်းရဲ့ကျောပြင်ကို ဂရုတစိုက် ပွတ်သပ်ပေးရင်း မျက်နှာပေါ်မှာ စိုးရိမ်နေတဲ့အကြည့်တစ်ခုနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
 “ဒါမှမဟုတ် အမှောင်ခန်းက အရမ်းကိုအေးနေလို့ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က သည်းမခံနိုင်တာများလား” 
“ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်” 
ကျန်းယွီရင်းက နောက်ကို တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းမော့လိုက်ကာ သူမရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ သက်ပြင်းချသံနဲ့ မုန်းတီးတဲ့အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။
 “အစ်ကို လျန်ဖုန်း ရှင် အစ်မ စီးရှကို အဲ့လောက်တောင် သဘောကျသလား”
 “မင်း ဘာမဟုတ်တာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ” 
လျန်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်တယ်။ သူ့လေသံက အနည်းငယ် ပြင်းထန်သွားတာကို သတိထားမိလိုက်ပြီး သူက အသံကို မြန်မြန်တိုးလိုက်တယ်။
 “မင်းက ငါရဲ့အချစ်ရဆုံးသူပါ” 
ကျန်းယွီရင်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားလိုက်တယ်။
 “ကျွန်မသာ ဒီနေရာမှာမရှိဘူးဆိုရင် အစ်ကိုလျန်ဖုန်းက အခုအချိန်လောက်ဆိုရင် ပိုပြီးတော့ အဆင်ပြေပြေ ဖြစ်နေမှာပဲ ဟုတ်တယ်မလား”
 “ကျွန်မနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကိုရှာဖို့ နည်းလမ်းမျိုးစုံ သုံးစရာလည်း လိုမှာမဟုတ်ဘူး။ အစ်မစီးရှကိုလည်း ဒိလိုထိခိုက်အောင် လုပ်စရာမလိုတော့ဘူးပေါ့” 
ဒီအချိန်မှာတော့ သူမက ခေါင်းကိုမော့ပြီး ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “အစ်ကိုလျန်ဖုန်း ကျွန်မအထင် ကျွန်မရဲ့အခုအခြေအနေက အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီလိုလုပ်...”
သူမက တွေဝေနေတဲ့အကြည့်တစ်ခုနဲ့ စီးရှဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အချိန် သူမရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ မနာလိုမှုက ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့တယ်။ သူမက လျန်ဖုန်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ တစ်ဖန် အားနည်းပြီး ဖြူစင်နေဟန်ဖြစ်သွားပြန်တယ်။
 “အစ်မစီးရှကို နာကျင်အောင်မလုပ်ပါနဲ့တော့”
စီးရှက သူမရဲ့စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ အနည်းငယ်မျက်လွှာချထားလိုက်ပြီး သူမရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ လှောင်ပြောင်သရောရိပ်ပုန်းကွယ်နေတော့တယ်။
ကျန်းယွီရင်းက သူတို့တွေ သူမကို ပြန်ပေးဆွဲရတဲ့ရည်ရွယ်ချက် အကြောင်းကို ပြောပြထားပြီးသား ဖြစ်တာမလို့ သူမကို လွှတ်ပေးဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်ဘူး။
လျန်ဖုန်းက သူမကိုချဉ်းကပ်လာရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကလဲ သူမရဲ့ ဝိညာဥ်အရင်းအမြစ်ကို လိုချင်လို့ ဖြစ်နေတာပဲ။
သူမက အရမ်းကိုအယုံလွယ်ခဲ့တာမလို့ ဒီအခြေအနေကို ကိုယ်တိုင်ဆွဲချမိသလို ဖြစ်သွားခဲ့တာ။
အခုတော့ သူမရဲ့သိုလှောင်အိတ်နဲ့ အကာအကွယ်မှော်လက်နက်တွေကို လျန်ဖုန်းက သိမ်းထားလိုက်ပြီး သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကိုလည်း အင်းကွက်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားတယ်။ ဒီတော့ သူမမှာ ခုခံဖို့အင်အား လုံးဝမရှိတော့ဘူး။
သူမမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက သူ့အတွက်ပေးထားတဲ့ အကာအကွယ်အဆောင်တစ်ခု ကျန်နေသေးတယ်။ သူမ အသက်အန္တာရယ်ကြုံတွေ့ရတဲ့ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရင် ဒါက သူမကို ကာကွယ်ပေးပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကို အသိပေးလိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့ ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကို ဆွဲထုတ်ခံနေရာမလို့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်တဲ့အခြေအနေတစ်ခု မဟုတ်နေဘူး။ နောက်ပြီးတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ကသတင်းကို လက်ခံရရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် သူက အချိန်မီရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။
စီးရှက ဘယ်လိုထွက်ပြေးရမယ်ဆိုတာကို စဥ်းစားရင်း ဦးနှောက်ကို အလုပ်ပေးနေတဲ့အချိန်မှာ လျန်ဖုန်းက မျက်နှာပေါ်မှာ ဝမ်းနည်းနေတဲ့အကြည့်တစ်ခုနဲ့ ကျန်းယွီရင်းကို နှစ်သိမ်ဖို့ ကြိုးစားနေတော့တယ်။
 “ယွီရင်း တကယ်လို့ မင်းသာ ကိုယ့်ကိုမကယ်ပေးခဲ့ဘူးဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဒဏ်ရာရခဲ့မှာလဲ”
သူက ကျန်းယွီရင်းရဲ့ဖျော့တော့နေတဲ့မျက်နှာကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရင်း 
 “ဘယ်လောက်ပဲပေးဆပ်ရပါစေ၊ ကိုယ်က မင်းကို သေချာပေါက် ကုသပေးမယ်”
သူက ပြောလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ စီးရှဘက်ကို ပြန်လှည့်အကြည့်မှာ သူရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ တွေဝေတဲ့အရိပ်အယောင်တစ်ခုတောင် မရှိတော့ဘူး။
သူက လက်ကိုဝေ့ယမ်းလိုက်တယ်။ မြေကြီးပေါ်ကအင်းကွက်က အမှောင်ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဲ့ဒီအလင်းတန်းတွေက ရွှေရောင်ချည်မျှင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စီးရှဆီကို တစ်စတစ်စ ချဉ်းကပ်လာခဲ့တယ်။
 “စီးရှ ငါ ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်တွေကိုအစားထိုးပြီးသွားရင် မင်းကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပြီး နောက်ထပ်အနာတရဖြစ်အောင် ဘယ်တော့မှလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး”
“ငါက မင်းကို ငါ့အကာအကွယ်နဲ့ ချစ်ခြင်းတရားအောက်မှာ အေးချမ်းတဲ့ဘဝကို ထားပေးမယ်”
သူက ပြောရင်းဆိုရင်း အင်းကွက်ကို အကြင်နာမဲ့စွာ အသက်သွင်းလိုက်တော့တယ်။ 
အင်းကွက်က ကျုံ့သွားပြီး စီးရှရဲ့ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကို ထိုးဖောက်တော့မဲ့အချိန်မှာ ပြင်းထန်တဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်းအင် အလုံးကြီးက အမှောင်ခန်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းထိုးဝင်လာခဲ့တယ်။ လျန်ဖုန်းနဲ့ ကျန်းယွီရင်းတို့က ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ကြောင့် လွှင့်ထွက်သွားပြီး နံရံကိုအားနဲ့ သွားဆောင့်မိလိုက်ကြတော့တယ်။
လေထဲမှာ လုကျင်းဟွိုင်က အင်းကွက်ထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ စီးရှကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူက ဒေါသလည်း ဖြစ်မိသလို အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားတော့တယ်။
တော်သေးတာပေါ့။ စီးရှအန္တရာယ်ဖြစ်နေတာကို အချိန်မီအသိပေးတဲ့ အပြင်လောကအသံရှိနေလို့ပဲ။ ဒါကြောင့်ပဲ သူမရဲ့ဝိညာဥ်ရင်းမြစ် ဆွဲမထုတ်ခံရခင်မှာ သူမကို ကယ်တင်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်။
ဒီလိုမှမဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့... 
စီးရှရဲ့ ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရတဲ့မြင်ကွင်းကို စဥ်းတောင်မစဥ်းစားရဲတော့ဘူး။
လုကျင်းဟွိုင်က လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီး အင်းကွက်ကို ဖျက်ဆီးတော့မဲ့အချိန်မှာပဲ အလင်းရောင်တစ်ခုကို ဖျတ်ခနဲ မြင်လိုက်ရပြီး ဒုတိယအကြီးအကဲရဲ့ပုံရိပ်က အင်းကွက်ရှေ့မှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။
သူက လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အင်းကွက်ကို ဘာမှမဟုတ်တဲ့အရာလို သဘောထားလိုက်ကာ စီးရှကို ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲအသံထဲမှာတော့ ရင်နာမှုအပြည့် ဖြစ်နေတော့တယ်။
 “ငါရဲ့ ရှောင်ရှားရှား ဒီတစ်ခါတော့ မင်း နစ်နာခဲ့ရပြီ”
စီးရှက ရပ်နေတုန်းမှာပဲ အင်းကွက်က ရုတ်ခြည်းဆိုသလို ပြာမှုန့်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။
သူမက ဇဝေဇဝါနဲ့ မျက်တောင်ခတ်မိလိုက်တယ်။
 “ဒုတိယအကြီးအကဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်တို့ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီးတော့ ဒီကို...”
သူမရဲ့မေးခွန်းမဆုံးခင်မှာပဲ ကောင်းကင်ထဲက အသံတစ်ခုက ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာသယောင် သူမကို ပြန်ဖြေပေးလိုက်တယ်။
 [ဒီလျန်ဖုန်းဆိုတဲ့လူက လူရွေးတဲ့နေရာမှာ တကယ်တော်တာပဲ]
[အများကြီး ရွေးချယ်လိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကို ဆွဲထုတ်ဖို့ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့အချစ်ရဆုံး ဧည့်အကြီးအကဲကို ရွေးလိုက်သတဲ့]
 [စီးရှရဲ့ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကို ဆွဲထုတ်ဖို့အတွက် သူက ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းကိုပဲ သွားပြီးတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကိုပဲ တစ်ချက်လောက် ကန်ကျောက်ပေး လိုက်ပါတော့လား]
[ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စနှစ်ရပ်မှာ ရလဒ်ကတော့ ကွာခြားသွားတာရှိမှာ မဟုတ်ဘူး]
လျန်ဖုန်းက ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ကြောင့် မြေကြီးပေါ်ကို ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး မော့မကြည့်နိုင်သေးခင်မှာပဲ အခိုက်တန့် နေရာမှာ အေးခဲသွားခဲ့တယ်။
စီးရှက ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဧည့်အကြီးအကဲတစ်ယောက်တဲ့လား။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
သူ သူမကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်ခဲ့ပြီးပြီပဲ။ သူမက ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုက သာမန်တပည့်ဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။
ဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ လျန်မိသားစုဝင်တွေက ဒီနေရာကို အလောတကြီး ရောက်လာကြတယ်။
သူတို့ဘာကြားခဲ့တာ။
လျန်ဖုန်းက ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဧည့်အကြီးအကဲရဲ့ ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကို ဆွဲထုတ်ရဲသတဲ့လား။
အဲဒါက ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းလေ။ ကျင့်ကြံရေးလောကထဲက ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ခုထဲက တစ်ခုပေါ့ သူတို့တွေက တစ်ချက်လောက်လှုပ်လိုက်တာနဲ့ လျန်မိသားစုကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်လေ။
လုကျင်းဟွိုင်က လေထဲမှာရပ်နေပြီး လျန်မိသားစုရဲ့မိသားစုဝင်တွေကို အေးစက်စက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း စကားကိုတစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “ချီဟွာမြို့က လျန်မိသားစုက သီးသန့်ပြစ်ဒဏ်ကို ကျင့်သုံးပြီး တခြားသူတွေအတွက် အလဲအလှယ်အဖြစ်နဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကို ဆွဲထုတ်ရဲသတဲ့”
 “ကျင့်ကြံရေးလောကက ဒီလိုဒုစရိုက်အမှုကို လုံးဝသည်းခံမှာ မဟုတ်ဘူး”
လျန်မိသားစုရဲ့ခေါင်းဆောင်က လုကျင်းဟွိုင်က ကိစ္စကိုချဲ့ကားပြီး လျန်မိသားစုတစ်ခုလုံးအပေါ် အပြစ်ပုံချနေတဲ့အသံကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ အလွန်မှကြောက်ရွံ့သွားပြီး ဒူးထောက်ငိုယိုကာ ရှင်းပြလိုက်တော့တယ်။
 “ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးခင်ဗျာ ကျွန်တော်တို့မှာ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို လုံးဝမသိလိုက်ရပါဘူး ကျွန်တော်တို့မှာ ဒီလိုယုတ်ညံ့တဲ့ကိစ္စကိုလုပ်ရဲတဲ့ လျန်ဖုန်းဆိုတဲ့ လူယုတ်မာတစ်ယောက်ရှိတာ မသိခဲ့ပါဘူး”
 “ကျွန်တော်တို့မျိုးနွယ်ထဲမှာ ဒီလိုယုတ်မာတဲ့သူ ရှိနေတာ မသိရလောက်အောင် ကောင်းကောင်း မသင်ကြားပေးတဲ့အတွက် ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့အမှားပါ”
သူက လျန်ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တွေဝေမနေဘဲ ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးခင်ဗျာ ကျွန်တော်တို့က လျန်ဖုန်းနဲ့ ကျန်းယွီရင်းကို လျန်မိသားစုရဲ့ကျင့်ဝတ်ကို မှန်ကန်အောင် ပြုပြင်ပေးဖို့အတွက် နေရာမှာတင် ကွပ်မျက်လိုက်ပါ့မယ်”
လျန်ဖုန်းက စီးရှရဲ့သရုပ်မှန်ကြောင့် အံ့သြလို့မဆုံးသေးခင်မှာပဲ လျန်မိသားစု မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ရဲ့စကားကို ကြားလိုက်ရတော့တယ်။ သူက ခေါင်းကိုမော့လိုက်ပြီး မယုံမကြည်နဲ့ အော်ဟစ်ပြောဆိုတော့တယ်။
 “မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ကျွန်တော်က လျန်ဖုန်းလေ”
 “ကျွန်တော်က လျန်မိသားစုရဲ့ အရည်အချင်းရှိဆုံး တပည့်တစ်ယောက်ပဲ၊ ကျွန်တော်က လျန်မိသားစုရဲ့အနာဂတ်ပါ”
 “တိတ်စမ်း”
လျန်မိသားစုခေါင်းဆောင်က သူ့ကို ကျေအေးလို့မရနိုင်တဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်လို ကြည့်နေလိုက်တယ်။
 “မင်းက ဘယ်လောက်ပဲ အရည်အချင်းရှိနေပါစေ လျန်မိသားစုက မင်းလို ယုတ်မာပြီး ရက်စက်တဲ့လူမျိုးကို လုံးဝသည်းခံမှာ မဟုတ်ဘူး”
ပြောပြီးသွားတဲ့နောက်မှာ လျန်မိသားစုခေါင်းဆောင်က မြှောက်ပင့်နေတဲ့ အမူအရာတစ်ခုနဲ့ လုကျင်းဟွိုင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။
 “ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးခင်ဗျား အခုအချိန်ကစပြီး လျန်ဖုန်းက လျန်မိသားစုဝင်တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပါဘူး။ သူ့ကို သတ်လိုကသတ်နိုင်တယ်။ ဖျက်ဆီးပစ်လိုကလည်း ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ သဘောအတိုင်းပါပဲ”
လုကျင်းဟွိုင်က စီးရှဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့လေသံက အလိုလိုပျော့ပြောင်းသွားခဲ့တယ်။
 “စီးရှ မင်း လျန်ဖုန်းကို ဘယ်လိုအပြစ်ပေးမလဲ”
စီးရှက ဒုတိယအကြီးအကဲ တွဲထူပေးထားတဲ့အတိုင်း ရပ်နေပြီး အပျက်အစီးကြားထဲက လျန်ဖုန်းရဲ့ ရှက်ရွံ့နေတဲ့ပုံရိပ်ကို ငေးကြည့်နေမိတယ်။
လျန်ဖုန်းက သူမကို အသက်ကယ်ပေးတဲ့ကောက်ရိုးတစ်မျှင်လို ကြည့်နေတယ်။
 “စီးရှ ကိုယ်တို့တွေ အချိန်အကြာကြီး အတူတူရှိနေခဲ့ကြတာ။ ကိုယ် မင်းကို အချိန်အကြာကြီးကတည်းက ချစ်ခင်လာခဲ့ရတာ”
 “ကိုယ် ဒီလိုလုပ်တယ်ဆိုတာကလည်း.... အဲ့ဒီရက်စက်တဲ့မိန်းမ ကျန်းယွီရင်းက ကိုယ့်ကို အတင်းလုပ်ခိုင်းလို့ပါ”
သေရေးရှင်ရေး အရေးကြီးတဲ့အချိန်ကျမှ တွေဝေမနေဘဲ သူက ကျန်းယွီရင်းကို တွန်းထုတ်ပြစ်လိုက်တယ်။
 “ဟုတ်တယ် ကိုယ်ချစ်တာ မင်းကိုပါ။ ကိုယ်တို့တွေက အတူတူပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ နေလာခဲ့သင့်တာ။ ကိုယ်တို့ကို ဖျက်ဆီးပြစ်ခဲ့တာ ကျန်းယွီရင်းပဲ”
“လျန်ဖုန်း”
...
အပိုင်း (၂၉)
ကျန်းယွီရင်းက ရက်စက်တဲ့အမူအရာတစ်ခုနဲ့သူ့ကိုကြည့်လိုက်တယ်။
“ကျွန်မက ရှင့်ကို ဖိအားပေးတယ်ဟုတ်လား၊ အစကတည်းက စီးရှကို မျက်စိကျခဲ့တာလည်း ရှင်ပဲ၊ သူ့ကို ထိန်းချုပ်ပြီး သူ့ရဲ့ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကို ဖျက်ဆီးချင်ခဲ့တာလည်းရှင်ပဲလေ”
လူနှစ်ယောက်က ခွေးအချင်းချင်းကိုက်နေသလို ရန်ဖြစ်နေကြတော့တယ်။
ဒုတိယအကြီးအကဲက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီးပြောလိုက်တယ်။
 “အရင်ဆုံး သူ့ကို မသန်မစွမ်းဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီးမှ သ-တ်ရင်ကော...”
သိပ်မဝေးလှတဲ့နေရာက ယောက်တန်းတောင်ထွတ်သခင်က ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်တယ်။ 
စူးလီက အိပ်ရာပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတယ်။ အခင်းဖြစ်တဲ့နေရာက အရမ်းကို ဝေးတဲ့အတွက် သူမက လော့ရှူးတောင်ထွတ်ကို တန်းပြန်လာလိုက်ပြီး နောက်ဆက်ဖြစ်မဲ့ကိစ္စကိုကြည့်ဖို့ တိမ်လွှာကြေးမုံကို ထုတ်လိုက်တယ်။
ဒုတိယအကြီးအကဲရဲ့စကားကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ သူမက အဓိပ္ပာယ်ပါပါနဲ့ ခေါင်းခါလိုက်တော့တယ်။
 [သူတို့တွေက ဘာလို့ အဲလောက်တောင် အကြမ်းဖက်နေရတာလဲ။ သူတို့တွေက မစဥ်းမစားနဲ့ လူကို သတ်ပစ်ကြမလို့လား]
 [လျန်မိသားစုက ဒီလိုလူယုတ်မာတစ်ယောက်ကို ပျိုးထောင်ရတာ လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို ဒီအတိုင်းလည်း ခွင့်လွှတ်မပေးနိုင်ဘူးလေ။ ဟုတ်တယ်မလား]
 [ငါ့ကိုသာ လာမေးရင်တော့ လျန်မိသားစုမှာ အရည်အချင်းနည်းပါးပြီး ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်အားနည်းတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် သေချာပေါက်ရှိမှာပဲ။ ဒါက အဆင့်သင့် လုပ်ပြီးသား ကောင်းမွန်တဲ့ ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်တစ်ခု ရှိနေတာမဟုတ်လား။]
လုကျင်းဟွိုင်ရဲ့မျက်ခုံးတွေက တွန့်ချိုးသွားခဲ့တယ်။ လျန်မိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ရဲ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ အံ့သြတဲ့အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။
ကျန်းယွီရင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတဲ့ လျန်ဖုန်းက အရမ်းကိုထိတ်လန့်သွားပြီး နေရာမှာတ င်ပြိုလဲသွားကာ အင်အားတစ်စုံတစ်ရာ မကျန်လေတော့ဘူး။
စူးလီက စိတ်လှုပ်ရှားဝမ်းသာတဲ့ဟန်နဲ့ ထောက်ပြလိုက်သေးတယ်။
 [ဝိညာဥ်ရင်းမြစ် ပြန်ထည့်ပေးပြီးသွားရင် လျန်ဖုန်းကို လျန်မိသားစုမှာပဲ ပြန်ပြီးကုသခိုင်းဖို့ နေခိုင်းလိုက်ပေါ့။ ကျန်းယွီရင်းကိုတော့ သူ့ကို စောင့်ရှောက်ခိုင်းထားလိုက်၊ ဒါဆိုရင် ဆိုးတူကောင်းဖက် ချစ်ရတဲ့စုံတွဲတွေ ဖြစ်သွားမှာပေါ့]
သူတို့တွေက သေချာပေါက် တစ်ချိန်လုံး  အတူတူ နေချင်ကြမှာပဲလေ။
 “လျန်ဖုန်းရဲ့ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကို သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာဆက်ထားထားတာက အလကားဖြစ်ရုံပဲလို့ ငါ ထင်တယ်”
ဒုတိယအကြီးအကဲက ရန်ဖြစ်နေကြတဲ့လူနှစ်ယောက်ကို အားတက်သရော ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်တယ်။
 “သူက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကို အလဲအလှယ်လုပ်ချင်တာဆိုတော့ သူ့ကိုလည်း နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်ကို ခံစားကြည့်စေချင်တယ်”
စီးရှက လျန်ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ကာ ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “ကောင်းပါပြီ”
ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တခြားသူတွေသာ အချိန်မီ ရောက်မလာခဲ့ရင် သူမရဲ့ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကို ကျန်းယွီရင်းနဲ့ အလဲအလှယ် လုပ်ပြီးသွားလောက်ပြီ။
အခုတော့ သူမက မူရင်းအခြေအနေကို ပြန်ရောက်လာနိုင်ခဲ့ပြီ။
နောက်ဆုံး လျန်ဖုန်းရဲ့ ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကိုလည်း လျန်မိသားစုရဲ့ မိသားစုခွဲတစ်ခုက မျိုးဆက်တစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်ပြီး လျန်ဖုန်းကိုယ်တိုင်ကလည်း ဒုတိယအကြီးအကဲရဲ့ တောင်းဆိုမှုကြောင့် လျန်မိသားစုမှာ နေခွင့်ရသွားပြီး ကောင်းကောင်း ပြန်လည်ကုသခွင့်ရသွားတယ်။
 “အခုတော့ သူက ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကိုရှာဖွေဖို့အတွက် နေရာတိုင်းကို ဟိုပြေးဒီပြေးလုပ်နေစရာ မလိုတော့တဲ့အပြင် သူ့ဘေးမှာလည်း မိန်းမလှလေးတစ်ယောက် ရှိသွားပြီလေ”
...
စီးရှက လက်ထဲမှာ မုန့်တစ်တုံး ကိုင်ထားတဲ့စူးလီရဲ့ ဘေးမှာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး သရော်သလို ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “ဒါက သူ ကျွန်မကို ကတိပေးထားတဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ဘဝပေါ့။ သူ အခုတော့ အရမ်းကို ပျော်ရွှင်နေတော့မှာပါ” 
ဒီသုံးရက်အတွင်းမှာ အကြီးအကဲတွေနဲ့ဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုအစ်မတွေက သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးကြပြီး သူမကလည်း လျန်ဖုန်းအပေါ် ခံစားချက် လုံးဝလျော့ပါးသွားခဲ့တယ်။
တကယ်တော့ သူမကလည်း လျန်ဖုန်းကို သိခဲ့တာ သုံးလတောင်မပြည့်ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ခံစားချက်တွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နက်ရှိုင်းပါ့မလဲ။
 “အဲ့လောက်လည်း ပျော်စရာမကောင်းတော့ဘူး”
စူးလီက ဒီနှစ်ရက်အတွင်းမှာ ကောင်းကင်စာအုပ်ထဲက အကြောင်းအရာတွေကို ဖတ်ရင်း စဥ်းစားလိုက်ပြီး ပျင်းပျင်းရိရိနဲ့ သမ်းဝေလိုက်တယ်။
 “နေ့တိုင်း လျန်မိသားစုရဲ့ ရိုက်နှက်တာခံရလိုက်၊ နေ့တိုင်းသန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်၊ ပြီးရင် ကျန်ယွီရင်းနဲ့ ရန်ဖြစ်လိုက် ဒါပဲ”
သူမက အကြောင်းအရာကို အတိုချုပ်ပြောလိုက်တော့တယ်။
“ပျော်စရာမကောင်းဘူးဆိုပေမဲ့လည်း သေချာပေါက်တော့ စိတ်ကျေနပ်ရပါတယ်လေ”
“ဒါဆိုရင်ကောင်းတာပေါ့” စီးရှက ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်တယ်။ ”အခုဆိုရင် သူက တခြားသူတွေရဲ့ ဝိညာဥ်ရင်းမြစ်ကိုဆွဲထုတ်ဖို့ အန္တရာယ်ပေးမှာကို စိတ်ပူနေစရာမလိုတော့ဘူးပေါ့”
သူမက အကြောင်းအရင်းကိုတော့ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ စူးလီကို တွေ့လိုက်တဲ့အခိုက်အတန့်မှာပဲ သူမနဲ့ အလွန်ရင်းနှီးသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမရဲ့အသံကို ကြားရရင် အထူးတလည် ဝမ်းသာတယ်လို့ ခံစားမိလိုက်တယ်။
စီးရှက သူမကိုယုံကြည်တာမှ လုံးဝမစဥ်းစားတော့တာကို တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ စူးလီက သူမရဲ့ စားလက်စမုန့်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချထားလိုက်တယ်။
“လော့ယွမ်တောင်ထွတ်က ရေခဲပန်းတွေနဲ့ အပြည့်ဖြစ်နေတာဆို....”
“တကယ်လား”
စီးရှက ရုတ်ခြည်းဆိုသလို တက်ကြွသွားပြီး စူးလီကို လှမ်းဆွဲကာ သွားကြည့်ဖို့ပြင်လိုက်တယ်။
“ရေခဲပန်းကို အရမ်းကိုအေးတဲ့နေရာမှာပဲ စိုက်လို့ရတာလေ၊ တစ်နှစ်ပတ်လုံး နွေဦးရာသီလို ဖြစ်နေတဲ့ လော့ယွင်တောင်ထွတ်မှာ ရေခဲပန်းကို စိုက်နိုင်မယ်လို့ ကျွန်မတော့ မထင်ဘူး”
 “ဒါကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်လို့ ခေါ်တယ်”
စူးလီက ကူကယ်ရာမဲ့သွားသလို သူမရဲ့နဖူးကို ကိုင်လိုက်တော့တယ်။ စီးရှက ဒါဟာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုဆိုတာလည်း ယုံနေတာပဲ။ ငါ လိမ်နေတာကိုတောင် သူက သံသယ မဖြစ်ဘူးလား။
စီးရှက လပိုင်းအနည်းငယ်လောက်သာ သိရတဲ့ လျန်ဖုန်း လိမ်တာ ခံရပြီး သူမရဲ့ဝိညာဥ်ရင်းမြစ် ဆုံးရှုံးခါနီး ဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့တယ်။
စီးရှက စူးလီရဲ့ ကူကယ်ရာမဲ့နေတဲ့အမူအရာကို ဇဝေဇဝါနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။ သူမက တစ်ခုခု ပြောတော့မဲ့အချိန်မှာပဲ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့ ပင်မတောင်ထွတ်ဆီက ကြောက်လန့်ဖွယ်ရာ စွပ်စွဲသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရတော့တယ်။
 “ကျန်းမြန် သတ္တိနည်းတဲ့ကောင်၊ နင်က ငါ့ရဲ့လူတွေကို လှည့်စားရုံတင် မကဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ယွိလင်ရှန်းကိုလည်း ခိုးသွားခဲ့သေးတယ်”
 “ကျန်းမြန် ဒီကိုထွက်လာခဲ့စမ်း ငါရဲ့ ယွိလင်ရှန်းကိုလည်း ပြန်လာပေး”
 “ဒါက အဆင့်ကိုးအကြီးအကဲ မဟုတ်လား”
စီးရှက တအံ့တသြနဲ့ ပင်မတောင်ထွတ်ရှိရာဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ အဆင့်ကိုးအကြီးအကဲက တောက်ပပြီး အထက်တန်းဆန်တဲ့သူ။ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီးတော့ ဒီလိုလုပ်မှာလဲ....
ဒါပေမဲ့လည်း ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ရက်အတွင်းမှာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာကို စဥ်းစားမိလိုက်ပြီး သူမက ဇဝေဇဝါနဲ့ ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “မဖြစ်နိုင်ပါဘူး အဆင့်ကိုးအကြီးအကဲက ငွေနဲ့ ကာမကိစ္စကို လှည့်စားဖို့.... ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်လိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး ဟုတ်တယ်မလား”
စူးလီက ပင်မတောင်ထွတ်ဆီက ရောက်လာတဲ့ စွပ်စွဲသံတွေကို နားထောင်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ဖရဲသီးစားချင်တဲ့စိတ်ဝိညာဥ်ကလည်း ရုတ်တရက် နိုးထလာခဲ့တယ်။ သူမက စီးရှကိုဆွဲလာပြီး သူတို့တွေ ပင်မတောင်ထွတ်ဆီ ရောက်လာတော့တယ်။
ဒီအချိန်မှာတော့ ပင်မတောင်ထွတ်မှာ ပွဲလာကြည့်ကြတဲ့ တပည့်တွေ အကြီးအကဲတွေနဲ့ ပြည့်လို့ပါပဲ။
အလယ်မှာတော့ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က လက်ထဲမှာ ဝိညာဥ်ကြာပွတ်ကို ကိုင်ထားပြီး သိပ်မဝေးလှတဲ့နေရာက လူတွေကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း သူမက ဘယ်လောက်ပဲ ဒေါသထွက်နေပါစေ သူ့မရဲ့မျက်လုံးထဲက ဖော်ရွေတဲ့အရိပ်အယောင်ကိုတော့ ဖိနှိပ်မထားနိုင်ခဲ့ဘူး။
 “ကျန်းမြန်၊ ဘာဖြစ်လို့ ယွိလင်ရှန်းကိုပဲ ယူသွားပြီး ငါ့ကို ချန်ထားခဲ့တာလဲ”
 “နင် ငါ့ကို ချဉ်းကပ်လာကတည်းက ငါတို့ရဲ့ ဝိန်းမိသားစုရဲ့ရတနာကို ရဖို့ပဲလား”
ဝိန်းရှောင်ယွိရဲ့ မျက်လုံးတွေက နီရဲလို့နေတယ်။
 “နင် ငါ့ကို လုံးဝ မချစ်ခဲ့ဘူးပေါ့”
သူမက ဝိန်းမိသားစုရဲ့ အရည်အချင်းရှိဆုံး ဆက်ခံသူတွေထဲက တစ်ယောက်လေ။ သူမ လက်ထဲက ယွိလင်ရှန်းကလဲ ဝိန်းမိသားစုရဲ့ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး ပျောက်ဆုံးလို့မရတဲ့ အရမ်းကို အဖိုးတန်တဲ့ပစ္စည်းပေါ့။
ဒါပေမဲ့ သူမက ကျန်းမြန်ကို အလွန်မှယုံကြည်တာကြောင့် ယွိလင်ရှန်းအကြောင်းကို ပြောပြလိုက်တယ်။
သူမကို ဝိန်းမိသားစုရဲ့ မကောင်းတဲ့သူဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာ ကျန်းမြန်ပဲပေါ့။ 
ကျန်းမြန်က သူမရှေ့မှာရပ်နေပြီး သူရဲ့ပိန်ပိန်ပါးပါး ကိုယ်ခန္ဓာက အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံထဲမှာ ကောက်ကြောင်း ပေါ်နေတယ်။ သူက ဖြောင့်မတ်တဲ့ကိုယ်နေဟန်ထား၊ ချောမောတဲ့ရုပ်သွင်ပြင်နဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ မျက်နှာတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။
ဝိန်းရှောင်ယွိရဲ့စွပ်စွဲသံကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။
“ငါ မင်းကိုအရင်က တစ်ခါမှမတွေ့ခဲ့ဖူးဘူး။ ငါက မင်းတို့ရဲ့ရတနာကို လုယူတာဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
“ကျန်းမြန် နင်က နင်လုပ်ခဲ့တဲ့အရာတွေအတွက် တကယ်ပဲ တာဝန်မယူရဲဘူးပေါ့လေ”
ဝိန်းရှောင်ယွိရဲ့မျက်နှာက ဝမ်းနည်းမှုနဲ့မကျေမနပ်မှု အပြည့် ဖြစ်သွားတော့တယ်။
 “နင်က ဝိညာဥ်သားရိုင်းကောင်တွေရဲ့ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးချင်လို့ ဝိညာဥ်ရတနာတွေကို ရှာနေတာ ကျင့်ကြံရေးလောက တစ်ခုလုံး သိပြီးသား၊ ယွိလင်ရှန်းရဲ့ အရည်အသွေးကိုလဲ တစ်လောကလုံးက သိတယ်၊ နင်က လွဲရင် ငါ့ကို တမင်သက်သက် ချဉ်းကပ်မဲ့သူ ဘယ်သူကရှိအုံးမှာလဲ”
 “ပြီးတော့ နင့်ရဲ့မျက်နှာ... ငါသေသွားရင်တောင် ဘယ်တော့မှမေ့မှာ မဟုတ်ဘူး”
ကျန်းမြန်က အေးစက်စက်မျက်နှာတစ်ခုနဲ့ တစ်လုံးချင်းစီပြောလိုက်တယ်။
 “ငါ လုံးဝမလိမ်ဘူး။ တကယ်လို့ ငါယူခဲ့တယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ဝန်ခံမှာပေါ့”
 “နင် မဟုတ်ဘူးဟုတ်လား”
ဝိန်းရှောင်ယွိက အံ့ကြိတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့အရှက်ရဖွယ်ကိစ္စကို မျိုသိပ်ထားရင်း ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “ဒါဆိုရင် နင် မနေ့ညက ဘာလုပ်နေလဲပြောစမ်း”
မနေ့ညက သူတို့တွေ ချစ်ကြည်နူးကြတဲ့အချိန်တုန်းက သူရဲ့ဘယ်လောက်တောင် နူးညံ့သိမ်မွေ့ခဲ့လဲ ဆိုတာကို စဥ်းစားမိလိုက်တော့ သူမရဲ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ မျက်ရည်တွေက ဝေ့တက်လာတော့တယ်။
အားလုံးက ကျန်းမြန်ကို သိလိုစိတ်နဲ့ ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူ့အဖြေကို စောင့်စားနေကြတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျန်းမြန်ကတော့ သူ့နှုတ်ခမ်းကိုတင်းနေအောင် စေ့ထားပြီး နောက်ဆုံးတော့ဘာမှမပြောခဲ့ဘူး။
ပွဲကြည့်နေကြတဲ့တပည့်တွေက မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ဖြစ်သွားတော့တယ်။ မဟုတ်တာ ... သူတို့ရဲ့ အဆင့်ကိုးအကြီးအကဲက တကယ်ပဲအဲ့လိုမလုပ်....။
ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒါက အဆင့်ကိုးအကြီးအကဲလေ။ မိန်းမတွေနဲ့ ဘယ်တော့မှ အနီးကပ်မနေခဲ့တဲ့ အဆင့်ကိုးအကြီးအကဲ။
စူးလီကလည်း သိလိုစိတ်နဲ့ ကောင်းကင်စာအုပ်ကိုဖွင့်တော့တယ်။
[ကျန်းမြန်က ဘယ်မှာ____] 
[သူက ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းထဲမှာပဲ။ သူက မင်ရှန့်တောင်ထွတ်ပေါ်မှာ သူရဲ့ချစ်လှစွာသောမြွေမိစ္ဆာလေးနဲ့ တီးတိုးစကားပြောရင်း သူနဲ့တစ်အိပ်ရာထဲမှာ အတူတူအိပ်နေတာတဲ့]
ကြည့်ရှုနေကြတဲ့ တပည့်တွေအားလုံးက စိတ်အေးသွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တော့တယ်။ ပြောပါတယ်။ အဆင့်ကိုးအကြီးအကဲက သန့်ရှင်းပြီးတော့ ကိုယ့်ဟာကို စည်းကမ်းတင်းကြပ်တဲ့သူဆိုတာ နာမည်ကြီးပဲ။ သူကဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငွေအတွက် တခြားသူကို လှည့်စား...
မဟုတ်သေးပါဘူး။
ကောင်းကင်ကလာတဲ့အသံက ဘာပြောလိုက်တာ။
ဘယ်သူနဲ့ ပါးတွေနားတွေပွတ်သပ်ပြီး တစ်အိပ်ရာထဲမှာ အတူတူအိပ်ခဲ့တာ။
မြွေ ဟုတ်လား။
...
အပိုင်း(၃၀)
မဖြစ်နိုင်ဘူး။
ကျန်းမြန်ကို လေးစားကြတဲ့တပည့်တွေက သူတို့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ ကျန်းမြန်ရဲ့ အမူအရာ အပြုအမူတွေအတွက်  ဆင်ခြေတစ်ခုကို ဆက်တိုက်ရှာဖွေ‌နေ လိုက်ကြတယ်။ အဆင့်ကိုး အကြီးအကဲက သားရိုင်းကောင်းတွေကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်တဲ့နေရာမှာနဲ့ အင်းကွက်တွေကို ဖော်တဲ့နေရာမှာ အရမ်းကိုတော်တာလေ။ သူက အလုပ်လုပ်တဲ့အချိန်မှာ ဝိညာဉ်သားရိုင်းကောင်တွေကို အရမ်းဂရုစိုက်တာ။ ဒီတော့ သူနဲ့ မြွေမိစ္ဆာတို့ အတူတူအိပ်တယ်ဆိုတာကလဲ... ပုံမှန်ပဲပေါ့။ ဟုတ်တယ်။ ဒါက မြွေမိစ္ဆာကို  ဒီအတိုင်းအလိုလိုက်ထားတဲ့သဘောပဲ။
ဒါက သူတို့ရဲ့ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းမှာ အချောမောဆုံး အစင်ကြယ်ဆုံး အဆင့်ကိုးအကြီးအကဲလေ။ သူက အဲလိုလုပ်မယ်ဆိုတာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး...
ကံဆိုးချင်တော့ ထူးဆန်းအသံရဲ့နောက်က ဆက်ပြောလိုက်တဲ့စကားတွေက သူတို့ရဲစိတ်‌ထဲက မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်တော့တယ်။
[အဟက်___  ကြက်သွေးရောင်ဆည်းဆာမြွေက သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်‌ပေးထားတာတဲ့။ အဲဒီနေရာကို ရောက်တဲ့အချိန်တိုင်း သူ့ရဲ့အရေပြားပေါ်က အနီရောင်တွေက သူ့လှုပ်ရှားမှုအတိုင်း ပျံ့နှံ့သွားတာတဲ့]
စူးလီက ကြောင်တောင်တောင် အူကြောင်ကြောင်မျက်နှာကလေးနဲ့ ကောင်းကင်စာအုပ်ထဲက စကားလုံးတွေကို စိတ်ထဲကရေရွတ်လိုက်တော့တယ်။
ဒီလောက်များပြားတဲ့အတင်းအဖျင်းတွေနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စတွေ လျှိုဝှက်ချက်တွေကို အများအပြား သိခဲ့ပြီးနောက်မှာ ထပ်ပြီးတော့ ရှောခ့်ရစရာရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ အစတုန်းက ထင်ထားခဲ့တာလေ။
ဒါပေမဲ့- ဒီကိစ္စကြီးနဲ့တော့ ဘယ်သူက ရှောခ့်မရဘဲ နေမှာလဲ။
ဒါကမြွေလူသားလေ။ နောက်ပြီးတော့ မြွေလူသားနဲ့ အိပ်ရာပေါ်က ဗားရှင်းပေါ့။
ကျင့်ကြံရေးလောကထဲမှာ လူ့အထက်ကလူ၊ သားရိုင်းကောင်အထက်က သားရိုင်းကောင်၊ ကောင်းကင်ကို ကျော်လွန်ပြီးတော့လဲ သူအထက်မှာ နောက်ထပ်ကောင်းကင်တစ်ခု အမြဲရှိနေတာပါပဲ။
ဒါပေမဲ့လဲ... သူမက ကောင်းကင်စာအုပ်ထဲက ဆည်းဆာမြွေရဲ့ ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်နဲ့ မေးထောက်လိုက်ကာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကျင့်ကြံရေးလောကထဲ တမူထူးခြားတဲ့ trend ကိုလက်ခံပေးလိုက်တော့တယ်။
[တကယ်တော့လဲ ဒီလိုကြည့်လိုက်တော့ ဒီမြင်ကွင်းက အရမ်းကိုလိုက်ဖက်နေတာပဲ]
လိုက်ဖက်သတဲ့လေ။
ဝိန်းရှောင်ယွိ၏ မျက်လုံးများက မှေးမှိန်းသွားတော့တယ်။ သူမက ကျန်းမြန်ရဲ့ချောမောလှတဲ့မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ သူ့ကိုလာတွေ့ရတဲ့ နဂိုကအကြောင်းအရင်းကိုတောင် လုံးဝ မေ့လျော့သွားတော့တယ်။ သူမကတော့ ဒီနေ့ ကျန်းမြန်နဲ့ မြွေမိစ္ဆာတို့အကြောင်း ကြားပြီးတော့ ရူးသွားတော့မှာပဲ...
အပြင်လောကကလာတဲ့ သက်ပြင်းချသံကို ကြားလိုက်ပြီးရတဲ့နောက်မှာ နောက်ဆုံးတော့ သူမက သတိပြန်ဝင်လာခဲ့တယ်။ သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေက တုန်ယင်နေပြီးစကားတခွန်း ထုတ်မပြောနိုင်ရှာဘူး။
တခြားလူတွေကလဲ ငေးကြောင်ဆွံ့အ သွားကြတော့တယ်။
ကျန်းမြန်က အထိတ်တလန့်နဲ့ သူ့ကိုကြည့်နေကြတဲ့လူတွေကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှမဖြစ်သလို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒီလျှိုဝှက်ကိစ္စက ဘယ်ကလာမှန်းမသိတဲ့အသံတစ်ခုရဲ့ ဖော်ထုတ်တာ ခံရလိုက်ရရင်တောင် သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ရှက်ရွံ့တာတွေ ဒေါသဖြစ်တာတွေ လုံးဝမရှိနေဘူး။ အဲဒီအစား ဘာမှမတတ်နိုင်တော့သလို စိတ်အေးသွားတဲ့ အရိပ်အရောင်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့တယ်။
စူးလီကတော့ အခုချိန်မှာ အားလုံးက ဘာတွေစဉ်းစားနေတယ်ဆိုတာ မသိပါဘူး။ သူမက ရင်ခုန်တာထက် ကျော်လွန်သွားတဲ့ ဒီလိုအချစ်ရေးမျိုးအကြောင်းကို တကယ်ပဲ သိချင်နေမိတော့တယ်။
[တကယ်တည်း ဒီလူက ဘာတွေတွေ့ကြုံခဲ့ရလို့ ကလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလိုဖြစ်လာနိုင်ရတာလဲ...]
[ဟင်]
သူမ မြင်လိုက်ရတာကို မသိလိုက်ပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ သက်ပြင်းချလိုက်တော့တယ်။
[ဒါကြောင့် ဖြစ်နေတာကို]
ဘေးနားမှာနားထောင်နေတဲ့ လုကျင်းဟွိုင်: ???
နေရာအနှံ ပြန့်ကျဲနေတဲ့အကြီးအကဲနဲ့တောင်ထွတ်သခင်တွေ : ???
နေရာမှာ လာပြီးစုဝေးနေကြတဲ့တပည့်တွေ: ???
ဘာလဲ။ ပြောပြစမ်းပါ။
ဖြစ်ပျက်နေတာကို သိချင်နေကြလို့ အားလုံးက ခေါင်းကုတ်နေကြတဲ့အချိန်မှာပဲ ကောင်းကင်က လာတဲ့အသံက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်တော့တယ်။
[ကျန်းမြန်ကလဲ သနားစဖွယ်လူတစ်ယောက်ပဲ။ အဲဒီချိန်တုန်း ကျန်းမိသားစုက မထင်မှတ်ထားဘဲနဲ့ အဆင့်ခြောက်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရတနာကို ရရှိခဲ့တယ်လေ။ အဲဒီပစ္စည်းက သီးခြားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တပ်မက်စိတ်ကို ဆွဲဆောင်မိသွားခဲ့တယ်။ ရတနာကို ခိုးယူနေတဲ့အချိန်မှာပဲ သူတို့တွေက ကျန်းမိသားစုဝင် ဆယ့်သုံးယောက်ကို သတ်ပစ်ခဲ့ကြတယ်]
[အဲဒီတုန်းက ကျန်းမြန်က ခုနှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ။ သူက အခင်းဖြစ်တဲ့အချိန်တုန်းက အပြင်ဘက်မှာ ထွက်ကစားနေခဲ့တာ။ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေက သူ့ကိုနှုတ်ပိတ်ဖို့ သတ်ပစ်ချင်တဲ့အခါ မမျှော်လင့်ဘဲ သူ့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့သူ။ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို လက်လျော့ပြီး အနစ်နာခံပေးခဲ့တဲ့သူ။ ကျန်းမြန်အသက်ရှင်ဖို့အတွက် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဖွင့်ပေးခဲ့တဲ့သူက လော့ရှာမြွေ ဖြစ်နေတာကိုး]
[လူနဲ့ မြွေတို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီးတဲ့အခါ လှည့်ပတ်သွားလာနေကြတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့နောက်ကို လိုက်ဖမ်းနေသေးတာပေါ့။ အဲဒီကာလတုန်းက လော့ရှာမြွေက သူ့ကိုကယ်ဖို့အတွက် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အတွင်းဒဏ်ရာတွေ ရရှိခဲ့တယ်]
[ကျန်းမြန်က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သဘာဝရတနာပစ္စည်းတွေကို သုံပေးခဲ့တာတောင် သူက မြွေကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာအောင် မလုပ်ပေးနိုင်သေးဘူး။ အဆင့်တက်ဖို့အတွက်ကတော့ ဒီဘဝမှာ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး‌ပေါ့။ ကျန်းမြန်ရဲ့ကြီးမားတဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ရလဒ်‌အတွက်‌ကြောင့်ပဲ သူက နှစ်တစ်ရာနီးပါး ခက်ခက်ခဲခဲ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ရတာ]
စူးလီက သက်ပြင်းချပြီး ခေါင်းခါလိုက်တယ်။
[ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းက အဆင့်ကိုးအကြီးအကဲက ဝိညာဉ်သားကောင် အဆင့်တိုးတက်ဖို့အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရတနာတွေကို ရှာဖွေနေတာကို... ကျင့်ကြံခြင်းလောကကလူတွေ သိကြတာလဲ မဆန်းတော့ပါဘူး။ သူက မြွေကို သူနဲ့အတူ ဒီထက်ကြာကြာနေစေချင်တာကိုး]
[နောက်ဆုံးတော့လဲ လော့ရှာမြွေက အခုတော့ အချိန်အကြာကြီးဆက်ပြီး ထိန်းထားလို့ မရတော့ပါဘူး]
ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားလိုက်မိတော့ စူးလီက ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပြောလက်စ စကားကို ရပ်လိုက်တော့တယ်။ ငါက ဘာကိုနှမြောနေတာလဲ။
ငါ့ရဲ့သိုလှောင်အိတ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်သားကောင်တွေကို အဆင့်တက်ရာမှာ အကူအညီ ပေးနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာတွေ တစ်ထုတ်ကြီးများတောင်ရှိတာပဲ။
ဒီကိစ္စက လက်လေးတစ်ဖက်ဆန့်လိုက်ရုံနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ရတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလား။
ဒီလိုစဉ်းစားလိုက်မိပြီး သူမရဲ့အသံက ပေါ့ပါးလာကာ အပြုံးတစ်ခုနဲ့ ပြောလိုက်တော့တယ်။
[ကျန်းမြန်က လော့ရှာမြွေအပေါ် နက်ရှိုင်းတဲ့ခံစားချက်ရှိတာလဲ ဘယ်ဆန်းပါ့မလဲ။ နောက်ဆုံး သူမက သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာပဲ။ ဒီတော့ သူက သူမကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်သင့်တာပေါ့]
အပြင်လောကကလာတဲ့စကားတွေကို နားထောင်လိုက်ပြီး ကျန်းမြန်က ခေါင်းကိုငုံ့ထားလိုက်ကာ သူ့ဘေးက လင်းဖေ့ကို သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ ကြည့်လိုက်တော့တယ်။
ဒါကကျင့်ကြံရေးတစ်လာကလုံးမှာ ပတ်ပြီးရှာလာ‌ပြီးမှ တွေ့ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားလေ။ အဲဒီအထဲမှာ နေကြတဲ့ဝိညာဉ်သားရိုင်းကောင်က သူတို့ရဲ့အတွင်းဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးနိုင်ပြီး ပြန်လည်နလန်ထူနိုင်တာပေါ့။
ကျစ်ရိုးက အဲဒီတုန်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး အခုဆိုရင် သူမက တနေ့ကို တစ်နာရီလောက်ပဲ နိုးထနိုင်တော့တာ။ ဒီတော့ သူနိုးလာတဲ့အချိန်တိုင်း သူက သူမဆန္ဒရှိရာကို လုပ်ခွင့် အကုန် ပေးထားတာပေါ့။
အဲဒီအချိန်ကာလအတွင်းမှာတော့ ငါက နည်းနည်းလေး လွှတ်ထားပေးခဲ့တာအမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့လဲ သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အတွင်းဒဏ်ရာတွေကို စဉ်းစားမိလိုက်တဲ့အချိန်တိုင်း သူက သူမရဲ့ ဘယ်တောင်း‌ဆိုချက်ကိုမှ... ငြင်းဆန်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘူးပေါ့။
သူမသာ သူ့ကို မကယ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် သူမရဲ့အရည်အချင်းနဲ့ ဟိုအရင်ကတည်းက ကြက်သွေးရောင်အဆင့် တိမ်လွှာမြွေတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီလေ။ လူအသွင်ကိုတောင် ပြောင်းနိုင်နေလောက်ပြီ။ အခုတော့ သူမက ဒီလိုပဲ ဖြစ်နေတော့တယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားထဲမှာ နေထိုင်ပြီး ပြန်လည်အားဖြည့်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေရတော့တယ်။
“ဒီအချိန်အတွင်းမှာ တကယ်ပဲ ရှင် မဟုတ်ဘူးပေါ့”
ဝိန်းရှောင်ယွိက သူ့ရဲ့မျက်လုံးထဲက နူးညံ့တဲ့အကြည့်ကို သတိထားလိုက်မိပြီး နီရဲနေတဲ့ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေကို အကြည့်လွှဲထားလိုက်ကာ သူ့ကို ဆက်မကြည့်တော့ဘူး။
“ယွိလင်ရှန်းကို ယူသွားတာ ရှင် မဟုတ်ဘူးလား”
ကျန်းမြန်က နောက်ဆုံးတော့ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားဆီက အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ခပ်တန်းတန်း နေတတ်တဲ့သူရဲ့ အသံအောက်မှာ သက်ပြင်းချသံတစ်ခုနဲ့ ပြောလိုက်တော့တယ်။
“ယွိလင်ရှန်းက ဝိညာဉ်သားကောင်တွေရဲ့အဆင့်ကို တိုးတက်ပေးနိုင်စွမ်းရှိတာ အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဆင့်တိုးတက်ဖို့ အတင်းလုပ်ယူတာက ဝိညာဉ်သားကောင်တွေကို အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရစေနိုင်တယ်လေ”
သူက ခေါင်းကို မသိမသာ စောင်းထားလိုက်ပြီး မဝေးလှတဲ့နေရာတစ်ခုကို ကြည့်လိုက်တော့တယ်။
“ငါ ဒီအကြောင်းကို သိလိုက်ပြီးကတည်းက ကျစ်ရိုးဆီမှာ ယွိလင်ရှန်းကို  ဘယ်တော့မှ သုံးဖို့စိတ်ကူးမရှိတော့ဘူး”
ဝိန်းရှောင်ယွိက သူ့အဖြေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ သူမရဲ့လက်တွေကို ဆုပ်ထားလိုက်ပြီး သူမကိုယ်တိုင် နားမလည်နိုင်တဲ့ မျက်လုံးထဲက ခံစားချက်တစ်ခုနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်တော့တယ်။
“ကြည့်ရတာ တကယ်ပဲ ဒီကိစ္စက ရှင်နဲ့မဆိုင်ဘူးထင်ပါတယ်”
“ဒါဆိုရင် ဘယ်သူလဲ”
သုမက ပင့်သက်တချက်ရှိုက်လိုက်ပြီး စိတ်တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ထားလိုက်ပြီး ပြန်လည်ဆန်းစစ်လိုက်တယ်။
“တစ်ယောက်ယောက်က ကိုယ့်ဟာကို ရှင့်လို ရုပ်‌ဖျက်ပြီး ကျွန်မကို လှည့်စားခဲ့တာများလား”
ကျန်းမြန်အတုနဲ့အတူ ကုန်ဆုံးခဲ့တဲ့အချိန်ကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူမက မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ထားလိုက်ကာ တစ်ခွန်းချင်း ပြောလိုက်တော့တယ်။
“ရှင်က ကျွန်မရဲ့အကြိုက်တွေကို ကောင်းကောင်းသိနေတာပဲ။ ကျွန်မ ပြောလိုက်တဲ့စကားလေး တစ်ခွန်း၊ နှစ်ခွန်းကနေ ယွိလင်ရှန်းရဲ့ တည်နေရာကိုရှာနိုင်တယ်”
“ဒီလူက ကျွန်မနဲ့ အရမ်းကို ရင်းနှီးခဲ့သူဖြစ်ရမယ်၊ သူက ကျွန်မနဲ့ အချိန်တစ်ခုအထိ အတူတူ နေခဲ့ဖူးရမယ်”
“ဒီလူက...”
[ဒီလူက နင့်ရဲ့ညီမ အလိမ္မာလေးလေ]
ဝိန်းရှောင်ယွိက ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင်လိုက်ပြီး အံဩမှုတွေက မျက်လုံးထဲမှာ အပြည့် ဖြစ်သွားတော့တယ်။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
သူမနဲ့ အတူတူကြီးပြင်းလာတဲ့ ညီအစ်မအရင်း ဝိန်းရှောင်ရှူး။ သူက အကျင့်စာရိတ္တကောင်းမွန်ပြီး ကြင်နာတတ်တဲ့သူပဲ။ ဒီကိစ္စက သူနဲ့တစ်ခုခု ပတ်သက်နေလိမ့်မယ်လို့ သူမကလုံးဝထင်မထားခဲ့တာပါ။
နောက်ပြီးတော့ သူမက ဝိန်းရှောင်ရှူးကို အရမ်းကောင်းခဲ့တာပဲ။ ဘာကိစ္စပဲရှိရှိ သူမအတွက် စဉ်းစားပေးတယ်။ သူမရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်အောင်လဲ ကြိုးစားပြီးတော့ ကူညီပေးတယ်။ ဒါကိုများ သူက ဘယ်လိုဖြစ်လို့...
သူတို့အတူတူ ကြီးပြင်းခဲ့တဲ့ အချိန်တိုင်းကို ပြန်စဉ်းစားမိတော့ သူမက နှုတ်ခမ်းတွေကို တင်းနေအောင် စေ့ထားလိုက်ပြီး ဘယ်ကလာမှန်းမသိတဲ့အသံရဲ့ စကားတစ်လုံးကို သေသေချာချာ နားထောင်ဖို့ ကိုယ့်ဟာကို ဖိအားပေးလိုက်တော့တယ်။
စူးလီက ကောင်းကင်စာအုပ်ထဲက စာလုံးတွေကိုဖတ်ရင်း သူမ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းကို ပထမဦးဆုံး ရောက်လာတုန်းက ကိုယ့်ရဲ့အစ်ကိုအရင်းကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ စုန့်ယုံလဲ့ကို စဉ်းစားမိသွားတော့တယ်။ သူမက ဘာမှမဖြစ်တဲ့ပုံစံမျိုးနဲ့ ခေါင်းခါလိုက်တော့တယ်။
[ဟုတ်တာပေါ့။ အပြစ်တင်ရမယ်ဆိုရင်လဲ မနာလိုတဲ့စိတ်ကိုပဲ အပြစ်တင်ရမှာပေါ့]
[ဝိန်းရှောင်ယွိက မိသားစုထဲမှာ အရည်အချင်းရှိဆုံးတပည့်တွေထဲက တစ်‌ယောက်လေ။ သူ့ကို ငယ်ငယ်ကလေးတည်းက ဆရာတစ်ယောက်နဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရင်းမြစ်တွေလဲ ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝိန်းရှောင်ရှူးရဲ့အရည်အချင်းက‌တော့ သာမန်ထက် နည်းနည်းလေးပဲ ပိုတာကို။ ဒါကြောင့် သူကတော့ မိသားစုထဲက တခြားကလေးတွေလိုပဲ တူညီတဲ့ပညာရေးကို သင်ကြားနိုင်ခဲ့တယ်]
[အစ်မဖြစ်သူက အရမ်းကို ပါရမီရှိတော့ မှော်ပစ္စည်းတွေ ရလာတဲ့အချိန်တိုင်း သူမက ဝေစုတစ်ခုကို ပေးတတ်တယ်။ သူမအနေနဲ့ အရမ်းကို ကျေးဇူးတင်မိပြီး နာကြည်းစိတ်တွေ ဖြစ်လာတာနဲ့အမျှ မနာလိုဖြစ်လာတော့တာပေါ့ ]
[ကျွတ်..ကျွတ်.. လူတစ်ယောက်ကို ရတနာတွေ လက်ဆောင်ပေးတာကိုမှ ကြွားဝါတယ်လို့ ထင်တဲ့နောက်တစ်ယောက်ပေါ့]
စိတ်ဝင်တစားနဲ့ နားထောင်နေကြတဲ့ဘေးကလူတွေက စကားကို ကြားလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အထင်အမြင်သေးတဲ့ဟန်နဲ့ ခေါင်းခါလိုက်ကြတော့တယ်။
ဒါက ဘယ်လိုရူးသွပ်မှုမျိုးလဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရတနာတွေ အများကြီး ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် သူတို့က သူမကိုလေးစားကြည်ညိုရမှာပေါ့။
တပည့်တစ်ယောက်က ဝိန်းရှောင်ယွိကို ကိုယ်ချင်းစာတဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်တော့တယ်။ ဒီလိုကျေးဇူးကန်းတဲ့ညီမမျိုးနဲ့ တွေ့ရတာ အရမ်းကို ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာပဲ။ ဝိန်းရှောင်ယွိက ခေါင်းကိုငုံ့ထားတဲ့အတွက် သူမရဲ့မျက်နှာပေါ်က စိတ်ခံစားချက်တွေကို ဘယ်သူမှ မမြင်နိုင်ခဲ့ကြဘူး။ သူတို့မြင်လိုက်တာက သူမရဲ့ဆုပ်ထားတဲ့လက်သီးနဲ့ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါပဲ။
[ဒီဝိန်းရှောင်ရှူးက တကယ်ကို တွက်ချက်တတ်တာပဲ။ သူမက ဝိန်းရှောင်ယွိကို မြှူဆွယ်ဖို့အတွက် လူတစ်ယောက်ကို ရှာပြီး ကျန်းမြန်လို ဟန်ဆောင်ခိုင်းပြီးတော့ ဝိန်းမိသားစုရဲ့ရတနာ ယွိလင်ရှန်းကို ခိုးခိုင်းခဲ့တယ်]
[ဒီလိုဖြစ်သွားရင် ဝိန်းရှောင်ယွိက ဝိန်းမိသားစုရဲ့ရတနာကို ပျောက်ရှအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက် မိသားစုရဲ့ အပြစ်ပေးတာကို သေချာပေါက်ခံလိုက်ရမယ်]
[နောက်ပြီးတော့ လှည့်စားခံလိုက်ရပြီးရင် ဝိန်းရှောင်ယွိက ရွှင့်ချန်းဂိုဏ်းကို သေချာပေါက် ရောက်လာပြီး ကျန်းမြန်ဆီမှာ ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု သေချာပေါက် လာတောင်းလိမ့်မယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ဝိန်းရှောင်ယွိက ရွှင့်ချန်းဂိုဏ်းကို ပြစ်မှားမိပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်]
[ဝိန်းမိသားစုရဲ့မိသားစုခေါင်းဆောင်က ဝိန်းရှောင်ယွိရဲ့ အရည်အချင်းကို လက်မလွှတ်ချင်ဘူးဆိုရင်တောင်မှ သူက ဆက်ခံသူအဖြစ် သူမရဲ့ဆက်ခံခွင့်ရာထူးကို ဖြုတ်ချဖို့ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်]
[ခဲတစ်လုံးနဲ့ငှက်နှစ်ကောင်ပစ်လိုက်တာပဲ။ တကယ်ကောင်းတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ]
အချိန်အကြာကြီး နားထောင်လာခဲ့တဲ့ လုကျင်းဟွိုင်က မသိမသာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့တယ်။ တကယ်လို့များ အဆင့်ကိုးအကြီးအကဲက သူ့ရဲ့ဖြူစင်မှုကို သက်သေမပြနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ရွှင့်ချန်းဂိုဏ်းနဲ့ ဝိန်းမိသားစုကြားမှာ ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းစရာတွေ သေချာပေါက်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။
သူတို့တွေက ရန်သူတွေ ဖြစ်မလာဘူးဆိုရင်တောင် သူတို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးတွေကို သေချာပေါက် ထိခိုက်မှာပဲ။
သူက စဉ်းစားနေတဲ့အချိန်မှာပဲ အပြင်လောကကလာတဲ့အသံက ဆက်ပြောလိုက်တယ်။
[ ဒါက...]
စူးလီရဲ့အမူအရာက စိတ်ရှုပ်ထွေးတဲ့ဟန်အပြည့် ဖြစ်သွားတော့တယ်။
[ဝိန်းရှောင်ရှူးအတွက် အကျိုးအမြတ်ရစရာ ရှိလို့လား]
[အစ်မဖြစ်သူက ဆက်ခံသူရာထူးကို ဆုံးရှုံးသွားမယ်။ ဒီလိုဆိုရင်တောင် သူ့အလှည့် မရောက်လာသေးဘူး‌လေ။ ဟုတ်တယ်မလား]
[ဝိန်းရှောင်ယွိက ဝိန်းမိသားစုရဲ့ ရင်းမြစ်တွေကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီးရင် ဝိန်းရှောင်ရှူးကလဲ သူ့မကို ရတနာပေးမဲ့သူတစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရမှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား]
[ဒါက တခြားသူတွေကို ဒုက္ခပေးပြီးတော့ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်လဲ အကျိုးအမြတ် မရတဲ့အဖြစ်ပဲ]
ခိုးပြီးနားထောင်နေကြတဲ့သူအားလုံးက တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်တော့တယ်။ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူကပြောမှာလဲ။
ဝိန်းရှောင်ယွိက အပြင်ကလာခဲ့တဲ့အသံကို  နားထောင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ နောက်ဆုံးတော့ ခေါင်းမော့လိုက်တယ်။
ဝိန်းမိသားစုရဲ့ ဆက်ခံသူ‌တွေထဲက တစ်ယောက်အ‌နေနဲ့ သူမက ကိုယ့်ဟာကို ဣန္ဒြေမြန်မြန်ပြန်ဆည်လိုက်တယ်။
သူမက တခြားသူတွေကို မှားယွင်းယုံကြည့်မိခဲ့တဲ့သူပဲ။ ဒီတော့ မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ အပြစ်ပေးခံရတာကလဲပဲ မှန်ကန်တဲ့ကိစ္စပဲ။ ဒါပေမဲ့အခုအချိန်မှာ အရေးအကြီးဆုံးက ယွိလင်ရှန်းရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖို့ပဲ။
ဒီလို စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာ သူမရဲ့ကြုတ်နေတဲ့မျက်ခုံးတွေက တဖြည်းဖြည်းပြေလျော့သွားပြီး သူမကိုယ်သူမ ပြန်ပြောနေတဲ့အတိုင်း စကား ပြောလိုက်တယ်။
“တကယ်လို့များ ဒါက ငါနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူတစ်ယောက်ယောက်က တကယ်ပဲ ကြံစည်ထားခဲ့တာဆိုရင် ယွိလင်ရှန်းက အဲဒီလူရဲ့လက်ထဲမှာ ရှိနေမှာပေါ့။
အပြင်လောကရဲ့အသံက မျှော်လင့်ထားတဲ့အဖြေကို ပေးလိုက်ပေးလိုက်တယ်။
[အမှန်ပဲ]
[ဝိန်းရှောင်ရှူးက အရင်တုန်းက ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ရတနာပစ္စည်းကို တpfခါမှမတွေ့ဖူးဘူးလေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူက အဲဒီပစ္စည်းကို ရသွားပြီး သူမကအဲဒီပစ္စည်းကို သူမရဲ့လက်ထဲမှာပဲ သေချာပေါက်အသုံးချလိမ့်မယ်]
[ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရတာ ဝိညာဉ်ရတနာက သူ့ကို အသိအမှတ် မပြုတဲ့ပုံပဲ။ ငါ့အထင်တော့ သူက ဒီရတနာကို မကြာခင်မှာပဲ တခြားတစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်တော့မယ်ထင်တယ်]
စူးလီရဲ့စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ဝိန်းရှောင်ယွိက ကျန်းမြန်ကို မြန်မြန်ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးပြောလိုက်တော့တယ်။
“အဆင့်ကိုးအကြီးအကဲ ကျွန်မ လုပ်စရာ အရေးကြီးကိစ္စလေး ရှိနေလို့ပါ။ မနက်ဖြန်ကျမှပဲ လာပြီးတော့ တောင်းပန်ပါမယ်”
ကျန်းမြန်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ကိုယ့်ကိုလှည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်တာကို ရှောင်ရှားလိုက်တယ်။
“ဒီလိုဖြစ်လာမဲ့ အကြောင်းအရင်း ရှိနေတာပဲ။ နောက်ပြီးတော့ ဝိန်းမိန်းကလေးကလည်း နစ်နာသူတစ်ယောက်ပါ”
ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းချုပ် လုကျင်းဟွိုင်ကလည်း ဒီအချိန်မှာ ထရပ်လိုက်တယ်။ ဝိန်းမိသာစုနဲ့ ရွှင့်ချန်းဂိုဏ်းတို့က တတ်နိုင်သလောက် မိတ်ဆွေ ဖြစ်ထားသင့်တယ်လေ။
ဝိန်းမိသာစုက  ရွှင့်ချန်းဂိုဏ်းရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်က အကြီးမားဆုံးမိသားစုတွေထဲကတစ်ခုပဲ။ ဒီကိစ္စက သေချာပေါက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်ဖို့ လိုတယ်။
အဆင့်ကိုးအကြီးအကဲလို ဟန်ဆောင်ခဲ့တဲ့သူခိုးကို ဖြေရှင်းဖို့ရန်ကတော့ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်က အလိုလို လိုအပ်တယ်။
အဲလိုမှမဟုတ်ဘူးဆိုရင် လူတိုင်းက ရွှင့်ချန်းဂိုဏ်းရဲ့ နာမည်အောက်မှာ တခြားလူတွေကို လိမ်ညာလှည့်ပတ်ပြီး ဒါက ဆိုးဝါးတဲ့ကိစ္စတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။
ဒီလိုစဉ်းစားလိုက်ပြီး သူက ဝိန်းရှောင်ယွိကို အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။
“ဝိန်းမိသာစုရဲ့လူငယ်လေး ဒီအဖိုးကြီးက မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်”
“ရွှင့်ချန်းဂိုဏ်းရဲ့အကြီးအကဲလို့ ဟန်ဆောင်ရဲတဲ့သူကို ကျုပ်က ကြည့်ချင်သေးတယ်”
သူ့အသံကို ကြားလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဝိန်းရှောင်ယွိက ကိုယ့်ကို ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို ဦးညွှတ်လိုက်တယ်။
“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကျွန်မက သတိမမူမိတဲ့အတွက်ကြောင့် မသိလိုက်...”
လုကျင်းဟွိုင်က သူရဲ့လက်ကို အသာအယာဝှေ့ရမ်းလိုက်ပြီး သူမရဲ့စကားကို ဖြတ်လိုက်ကာ လေထဲမှာ မှော်လက်နက်ပျံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြီးတော့ကြီးမားလာပြီး သူက လှေပျံပေါ် ခုန်တက်လိုက်ပြီး သိက္ခာရှိတဲ့အသံတစ်ခုနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
“သွားကြစို့”
...