Ch 31-35

အပိုင်း (၃၁)
ဝိန်းရှောင်ယွိက တလေးတစား ပြောလိုက်တယ်။
“ဟုတ်ကဲ့”
ဝိန်းမိသားစု
ဝိန်းရှောင်ရှူးက သူမရဲ့လက်ထဲက ယွိလင်ရှန်းကိုကြည့်ရင် သူမရဲ့မျက်လုံးတွေထဲမှာလဲ လိုချင်တပ်မက်မှုအပြည် ဖြစ်နေတော့တယ်။
ဒါပေမဲ့ သူမက ဘယ်နှစ်ကြိမ် ကြိုးစားနေပါစေ သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို နိုးထအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ သူမက ဝိန်းမိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပေမဲ့လဲ ရတနာရဲ့ အသိအမှတ်ပြုခြင်း မခံရဘူး။ 
ဝိန်းရှောင်ရှူးက လက်ထဲကယွိလင်ရှန်းကို ဒေါသတကြီးနဲ့ ပစ်ထုတ်လိုက်တော့တယ်။
ယွိလင်ရှန်းဟာ မြေကြီးပေါ်ကိုကျတော့မဲ့ဆဲဆဲမှာပဲ လက်တစ်ဖက်က အသာအယာ သူ့ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်တယ်။
“ဒါက ဝိန်းမိသားစုရဲ့ရတနာပဲ၊ မင်းက တကယ်ပဲ ဒါကို ပေးပစ်တော့မှာလား”
စုန့်ရန်ကျစ်က လက်တစ်ဖက်က ယွိလင်ရှန်းကိုကိုင်ထားပြီး ကျန်တဲ့လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဝိန်းရှောင်ရှူးရဲ့ မျက်နှာကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်တယ်။ သူ့အသံကလဲ အနည်းငယ် မရေမရာ ဖြစ်နေတော့တယ်။
“ဝိန်းရှောင်ယွိက အပြစ်တွေကို ဝန်ချတောင်းပန်ပြီးရင် မင်းက ယွိလင်ရှန်းကို ဝိန်းမိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဆီ ပြန်ပေးလိုက်မှာလား”
“မင်းက ဒါကို ပြန်ပေးချင်တယ်ဆိုရင် မင်းပိုင်ဆိုင်ရမဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ဖယ်ရှားလိုက်တာပိုကောင်းတယ် “
ဝိန်းရှောင်ရှူးရဲ့ မျက်နှာက တောင့်တင်းသွားပြီး သူ့လှုပ်ရှားမှုကို ရှောင်ရှားလိုက်တယ်။
“ဒါကိုပြန်ပေးရမယ် ဟုတ်လား “
သူမက အံကြိတ်ထားလိုက်ပြီး သူမရဲ့မျက်လုံးထဲမှာလဲ ရက်စက်တဲ့အရိပ်အရောင်တစ်ခု ဖျပ်ခနဲလက်သွားတော့တယ်။
“ဒါကို ပြန်ပေးပြီးရင် မိသားစုခေါင်းဆောင်ဆီက ချီးမွမ်းစကားအနည်းငယ်အပြင် ကျွန်မက ဘာကိုရအုံးမှာမလို့လဲ”
“နောက်ပြီးတော့ ရှင်ပြောတဲ့အတိုင်း ဒီအချိန်မှာမှ ယွိလင်ရှန်းကို ပြန်ပေးလိုက်ရင် အားလုံးရဲသံသယစိတ်ကို နှိုးဆွသလိုဖြစိသွားမှာပေါ့”
“မင်းဖြစ်ချင်တာက....” စုန့်ရန်ကျစ်က မပြုံးတပြုံးနဲ့ သူမကို ကြည့်လိုက်တယ်။ “ဒီရတနာကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မပေါ်လာအောင် လုပ်မလို့လား”
“မင်းက ဝိန်းမိသားစုဝင်တစ်ယောက်လေ”
“ဝိန်းမိသားစုရဲ့ရတနာကို ပျောက်ဆုံးအောင်လုပ်ခဲ့တာ ဝိန်းရှောင်ယွိပဲ၊ မင်းနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ”
ဝိန်းရှောင်ရှူးက ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး မူလက သူမရဲ့သိမ်မွေ့လှပတဲ့မျက်နှာက အခုတော့အနည်းငယ်ပိုပြီး ရက်စက်တဲ့ပုံ ဖြစ်လာတော့တယ်။
“ဝိန်းရှောင်ယွိက ဝိန်းမိသားစုရဲ့အပြစ်သားပဲ”
စုန့်ရန်ကျစ်က သူ့မျက်ခုံးတွေကို မသိမသာပင့်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမျက်လုံးထဲမှာတော့ အံဩတဲ့အရိပ် အများအပြား ဖြစ်မနေဘူး။ အစ်မဖြစ်သူကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး သူ့ဆီက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရတနာကို ခိုးယူပြီး တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတဲ့ သူ့အတွက်တော့ ပုံမှန်ပါပဲ။
သူက လက်ထဲက ယွိလင်ရှန်းကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တယ်။
“ဒီတော့ မင်းက ဒါကိုဘာလုပ်ချင်တာလဲ”
ဝိန်းရှောင်ရှူးက အပြုံးတစ်ခုနဲ့ သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြုစားတော့မဲ့အသံတစ်ခုနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
“ဒါကဝိန်းမိသားစုရဲ့ အဖိုးအတန်ဆုံးရတနာလေ။ လူအများကြီးက ပိုင်ဆိုင်ချင်နေကြတဲ့ မှော်ရတနာတစ်ခုပေါ့။ ရှင်ရော မလိုချင်ဘူးလား”
စုန့်ရန်ကျစ်ရဲ့ စိတ်က အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့မျက်နှာကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလို ရှိနေဆဲပဲ။
“ဒီတော့ ငါက စိတ်လှုပ်ရှားတယ်ဆိုရင်ကော... ဒါဆိုရင်တော့ ပြဿနာကြီးပေါ့”
“ငါက အကျိုးအမြတ်ပဲ လိုချင်တာ။ ပြဿနာ မလိုချင်ဘူး။ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခုက ကျင့်ကြံရေးလောကထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ”
ဝိန်းရှောင်ရှူးက လေသံပျော့ပျော့နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
“ရှင်က ဝိန်းမိသားစုမှာ ဘယ်တော့မှ ပေါ်မလာဘူး။ ကျွန်မတို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးကိုလဲ ဖုံးကွယ်ထားမယ်လို့ ကတိပေးတယ်ဆိုရင် ဝိန်းမိသားစုရဲ့ဒီရတနာက ရှင့်ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”
သူမနဲ့ စုန့်ရန်ကျစ်တို့က မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားတယ်ဆိုပေမဲ့ စုန့်ရန်ကျစ်က ယုံကြည်ချင်စရာ မကောင်းဘူးဆိုတာလဲ သူမက သိနေတယ်။ တစ်နေ့နေ့ သူသာ တစ်ခုခုကို ထုတ်ပြောလိုက်ရင် သူမတော့ ပွဲသိမ်းသွားလိမ့်မယ်။
သူမ သုံးလို့မရတဲ့ ယွိလင်ရှန်းကို သူ့ဆီပေးလိုက်ပြီး ဒီနှစ်ခုကို လှေတစ်ခုတည်းမှာ အပြီးတိုင် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ဒီလိုဆိုရင် သူမလဲပဲ စိတ်အေးရလိမ့်မယ်။
“မိန်းကလေးဝိန်းက ဒီလိုပြောလာတယ်ဆိုမှတော့” စုန့်ရန်ကျစ်က ပြုံးလိုက်ပြီး “ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်က ဒါကိုမငြင်းတော့ပါဘူး”
သူ့စကား မဆုံး‌သေးခင်မှာပဲ တံခါးဆီကလာတဲ့ အလွန်မှပြင်းထန်တဲ့ အရောင်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ နောက် တစ်စက္ကန့်မှာတော့ အိပ်ခန်းတံခါးက အရောင်အဝါကြောင့် ပွင့်ထွက်သွားပြီး အပြင်ကလူတွေ ပေါ်လာခဲ့တယ်။
ဝိန်းရှောင်ရှူးက သိပ်မဝေးတဲ့နေရာက တွေ့လိုက်ရပြီး ဝိန်းမိသားစုရဲ့တပည့်တွေနဲ့ ဝိန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်ကို သူမရဲ့မျက်နှာက ဖြူဆုတ်သွားတော့တယ်။ သူတို့တွေ ဘယ်တုန်းက ရောက်နေတာလဲ။ ဘာကြောင့် ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာခဲ့တာလဲ။
သူမက ကပျာကယာနဲ့ နောက်ကို ခြေနှစ်လှမ်း ဆုတ်မိသွားတော့တယ်။ မိသားစုခေါင်းဆောင်ကြီးက ဝိန်းရှောင်ရှူးကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူမရဲ့မျက်လုံးအိမ်တွေက ရုတ်တရက်ကျုံ့သွားတော့တယ်။
ဝိန်းရှောင်ယွိက ကျန်းမြန်နဲ့စာရင်းရှင်းဖို့  ရွှင့်ချန်းဂိုဏ်းမှာ ရှိနေသင့်တာမလား။ သူကရော ဘာလို့ဒီကိုရောက်နေတာလဲ။
သူမကစိတ်အတွင်းက ဂယောင်ချောက်ချား ဖြစ်နေတာကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး လူအုပ်ကြီးရဲ့ အထင်သေးရွံရှာတဲ့အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရင်း တုန်ယင်နေတဲ့အသံနဲ့ ပြောလိုက်‌တော့တယ်။
“မိသားစုခေါင်းဆောင်က ဘာလို့များရုတ်တရက်...”
“ဒါပေါ့၊ ငါ ဒီကို‌ရောက်လာတာ မင်းကို လာတွေ့တာလေ။ ကိုယ့်အစ်မအရင်းကို ချောက်ချတဲ့တိရိစ္ဆာန်၊ ဝိန်းမိသားစုရဲ့ရတနာကို ခိုးဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်။ နောက်ပြီး ဝိန်းမိသားစုရဲ့ရတနာကို တခြားသူဆီ လိုလိုလားလားပေးခဲ့တယ်”
ဝိန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့အသံက ထိန်းချုပ်မရတဲ့ဒေါသ အပြည့်ပါနေတော့တယ်။
ဝိန်းမိသားစုက ဒီလိုသစ္စာမဲ့တဲ့ ရက်စက်တဲ့သမီးတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီးမွေးထားမိပါလိမ့်။
ဝိန်းရှောင်ယွိမျက်နှာက ရုတ်ခြည်းဆိုသလို ဖြူဆွတ်သွားတော့တယ်။
“သခင်ကြီး သခင်ကြီးဘာအကြောင်း ပြောနေတာလဲ။ ကျွန်မ ဘာဖြစ်လို့ နားမလည်တာလဲ”
ဝိန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့လက်က ဝှေ့ရမ်းသွားပြီး တိတ်တိတ်လေး ထွက်‌ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ စုန့်ရန်ကျစ်ကို ခြေတစ်လှမ်း မလှမ်းနိုင်ခင်မှာပဲ ရိုက်ချလိုက်တော့တယ်။ သူက မီတာအနည်းငယ် လွင့်ထွက်သွားပြီး သစ်ပင်နဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်မိသွားတော့တယ်။
သူ့လက်ထဲက ယွိလင်ရှန်းကလဲ ရုတ်ခြည်းဆိုသလို ဝိန်းမိသားစုရဲ့သခင်ကြီးဘေးမှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သူက အေးတိအေးစက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်။
“မင်းက နားမလည်ဘူး ဟုတ်လား”
“သက်သေက ဒီမှာရှိနေပြီးပြီ။ မင်းနားလည်တာဖြစ်ဖြစ် နားမလည်တာဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စမရှိဘူး”
ဝိန်းမိသားစုရဲ့ခေါင်းဆောင်က အေးတိအေးစက် မျက်နှာထားတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး သိက္ခာရှိတဲ့အကြည့်တစ်ခုနဲ့ အားလုံးကို ကြည့်လိုက်တယ်။
“ဝိန်းရှောင်ရှူး မင်းက အပြင်လူနဲ့ပူးပေါင်းပြီး မင်းရဲ့အစ်ကိုနဲ့ အစ်မကို ချောက်ချဖို့ကြိုးစားတယ်။ ဝိန်းမိသားစုရဲ့ရတနာကိုလဲ ခိုးခဲ့တယ်။ နောက်ပြီးတော့လဲ ဒီပစ္စည်းကို တခြားသူကိုလဲ လိုလိုလားလားနဲ့ ပေးခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့ အပြစ်က ခွင့်လွှတ်နိုင်စရာ မရှိဘူး”
“ဒီနေ့ကစပြီး မင်းရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ရလိမ့်မယ်။ မင်းကိုလဲ ဝိန်းမိသားစုကနေ ထုတ်ပယ်ပစ်ရလိမ့်မယ်”
ဝိန်းရှောင်ရှူးရဲ့မျက်နှာက လုံးဝဖြူဆုတ်သွားပြီး သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကလဲ တုန်ရင်သွားခဲ့တယ်။
“သခင်ကြီး ကျွန်မမှားမှန်းသိပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ”
“ယွိလင်ရှန်းက ဒီမှာရှိနေပါ‌သေးတယ်။ ယူမသွားရသေးပါဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်မကို ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်မ အမှားအကြီးကြီးလုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး”
သူမက သူ့ရှေ့ကို လေးဘက်ထောက်ပြီးသွားလိုက်တယ်။
“ကျွန်မ မိသားစုအရေးကို သေချာပေါက်ဦးစား‌ပေးပြီး မိသားစုရဲ့အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်မဲ့ကိစ္စ ဘာတစ်ခုမှ မလုပ်တော့ပါဘူး”
ဒါပေမဲ့လဲ သူမက ဘယ်လိုပဲပြောနေပါစေ မိသားစုခေါင်းဆောင်ကတော့ မတုန်မလှုပ်အမူအရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ သူမက ကယောင်ချောက်ချားနဲ့ လူအုပ်ထဲက သူမရဲ့မိဘတွေကို ကြည့်လိုက်တယ်။ 
“အဖေ အမေ သမီးမှားမှန်းသိပါပြီး ကျေးဇူးပြုပြီး သမီးကိုကယ်ပေးပါ။ သမီးကို ကယ်ပေးပါ”
ဝိန်းရှောင်ရှူးရဲ့မိဘတွေက ဝန်လေးလေးနဲ့ သူတို့ခေါင်းတွေကို တစ်ဖက်လှည့်ထားလိုက်ပြီး ဘာမှမပြောကြဘူး။
နောက်ဆုံးတော့ ဝိန်းရှောင်ရှူးက ဘယ်သူမှ သူမကို ကယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်မှန်း သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်။
သူမက အမြဲတမ်းလိုလို မောက်မာထောင်လွှားနေတတ်ပြီး ဒီနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအရာအားလုံးကို သူမအပေါ် အပြစ်တင်နေတဲ့ ဝိန်းရှောင်ယွိကို ကြည့်လိုက်တယ်။
သူမသာ သူမရဲ့အရည်အချင်းတွေကို မကြွားခဲ့ရင် သူမရဲ့ရှေ့မှာ တချိန်လုံး လက်ထဲမှာ ရှိတဲ့မှော်ပစ္စည်းတွေကို  မကြွားခဲ့ရင် သူမက သူ့ကြောင့် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရမှာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မှားယွင်းတဲ့ကိစ္စကိုလုပ်ခဲ့မိမှာလဲ။
ဝိန်းရှောင်ရှူးက ထိတ်ထိတ်ပျာပျာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
“ ဝိန်းရှောင်ယွိ  ငါကတော့ အပြစ်ပေးခံရတော့မယ်။ နင်ကလဲ ဒီထကိပိုပြီး မကောင်းမလာနိုင်ပါဘူး”
“နင်ကမှ ဝိန်းမိသားစုရဲ့ရတနာကို ပျောက်ဆုံးအောင်လုပ်ခဲ့တဲ့ တကယ့်တရားခံအစစ်ပဲ။ နင်သာ နမော့်နမဲ့နဲ့ တခြားသူတွေကို မယုံခဲ့ဘူးဆိုရင် ဒီရတနာကို စုန့်ရန်ကျစ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခိုးသွားနိုင်မှာလဲ”
“နင်က အပြစ်ရှိတဲ့သူပဲ၊ နင်က ဝိန်းမိသားစုရဲ့ဆက်ခံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး နင်က....”
ဝိန်းရှောင်ယွိက သူမရဲ့မျက်လုံးထဲက နာကျင်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်ပြီး ဆွဲ‌ခေါ်ခံသွားလိုက်ရတဲ့ ဝိန်းရှောင်ရှူးကို အေးတိအေးစက်နဲ့ ကြည့်နေလိုက်တော့တယ်။
အဲဒီနောက်တော့ သူမက ကိုယ့်ကို ပြန်လှည့်လာပြီး ဝိန်းမိသားစုခေါင်ဆောင်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ချလိုက်တော့တယ်။ 
“သခင်ကြီး လူတွေအကြောင်း သေချာမသိဘဲနဲ့ ယွိလင်ရှန်းကို သူခိုးလက်ထဲရောက်အောင် လုပ်ခဲ့သူဟာ ရှောင်ယီပါ။ သခင်ကြီး အပြစ်ပေးတာကို ကျွန်မက လိုလိုလားလားလက်ခံပါ့မယ် “
ဝိန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်က ဝိန်းရှောင်ယွိရဲ့ ကိုယ့်ဟာကို အပြစ်တင်နေတဲ့အမူအရာကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ မလိုလားတဲ့အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့တယ်။ သူမက ထူးခြားတဲ့အရည်အချင်းတစ်ခုနဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့အကျင့်စရိုက် ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ နှစ်ရာချီအောင် ပင်ပင်ပန်းပန်းနဲ့ ကျင့်ကြံ ပျိုးထောင်ပေးခဲ့တဲ့ကလေးလေ။ ဒါပေမဲ့ သူက အရမ်းချစ်မြတ်နိုးခဲ့လို့ ဝိန်းရှောင်ရှူးရဲ့ မျက်နှာအစစ်ကို သေချာမသိဘဲ သူမဘေးမှာ ဆက်ပြီးတော့ ထားထားပေးခဲ့တယ်။ သူမက ချစ်ခြင်းအပေါ်စွဲလန်းမိခဲ့လို့ ယွိလင်ရှန်းကို ပျောက်ဆုံးအောင် လုပ်ခဲ့မိတယ်။
သူက မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားလိုက်ပြီး အကြင်နာမဲ့စွာ ပြောလိုက်တော့တယ်။
“ဝိန်းရှောင်ယွိ မင်းကို ဆက်ခံသူအဆင့်ကနေ ဖြုတ်ချပြီး အမှောင်ခန်းတစ်ခုထဲမှာ ဆယ်နှစ်အထိ ကိုယ့်အမှားကို ပြန်သုံးသပ်ရလိမ့်မယ်”
ဝိန်းရှောင်ယွိက လေးလေးနက်နက်ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်တယ်။
“အကြီးအကဲရဲ့အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်”
“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးလုကို အရှက်ရအောင် လုပ်ခဲ့မိတဲ့အတွက် ကျုပ်က တောင်းပန်ပါတယ်” 
ဝိန်းမိသားစုရဲ့ခေါင်းဆောင်က ခေါင်းကိုလှည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာက ရုပ်ကြီးဆိုးသလို အနည်းငယ် အိုမင်းသွားသယောင် ဖြစ်သွား‌တော့တယ်။
သူက သိပ်မဝေးလှတဲ့နေရာ လုကျင်းဟွိုင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့အသံကလဲ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေတော့တယ် ။
“ဝိန်းမိသားစုက ပေါများကြွယ်ဝတဲ့ မိသားစုတစ်ခုပါ။ ဒီကိစ္စကလဲ အဆိုးထဲကအကောင်း ဖြစ်သွားတာပါ။ မိသားစုထဲက လူဆိုးတစ်ယောက်ရဲ့ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တယ်။ ဘယ်လောက်တောင် သဘောကျဖို့ကောင်းလိုက်သလဲ”
လုကျင်းဟွိုင်က သဘောထားပြည့်ဝတဲ့မျက်နှာနဲ့ ရှေ့ကိုနှစ်လှမ်းလောက် လှမ်းလိုက်ပြီး ခုနကဖြစ်ခဲ့ကိစ္စကို မမြင်သလို ထားလိုက်တော့တယ်။
ဒီစကားကိုကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ဝိန်းမိသားစုရဲ့ခေါင်းဆောင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်တော့တယ်။
“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့သတိပေးချက်ကြောင့် ကျေးဇူးတင်ရပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ဝိန်းမိသားစုက ပြင်းထန်တဲ့ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံစားရပါလိမ့်မယ်”
ဒီအချိန်မှာပဲ သူက ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး  သတိလစ်ချင်ဟန်ဆောင်နေတဲ့ စုန့်ရန်ကျစ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်တော့တယ်။
“ဒီလူက ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့အကြီးအကဲတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို ဒီလူကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးလုကိုပဲ လွှဲပေးလိုက်ပါ့မယ်”
လုကျင်းဟွိုင်က  ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ သူအမှတ် မမှားဘူးဆိုရင် စုန့်ရန်ကျစ်က မင်းမျိုးမင်းနွယ်မိသားစုတွေဆီက သခင်လေးတွေနဲ့ သခင်မလေးတွေရဲ့ ခံစားချက်ကို လှည့်စားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ရတနာတွေ အများကြီးကိုလဲ ခိုးယူခဲ့တာကြောင့် အထင်ကရမိသားစုကြီးတွေက သူ့ကိုဖမ်းဖို့ လျှို့ဝှက်အမိန့် ထုတ်ပြန်ထားခဲ့တယ်။
စုန့်ရန်ကျစ်ကတော့ ဒီနေ့ပြီးရင် အသက်ရှင်လျက် ရှိနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။
သူက လက်ကိုဝှေ့ရမ်းလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကြာပွတ်တစ်ခုနဲ့ စုန့်ရန်ကျစ်ကို တင်းနေအောင် ရစ်ပတ်ထားလိုက်တော့တယ်။
“ဒါဆိုရင် ကျုပ်က အရင်ဆုံး ပြန်နဲ့ပါမယ်”
ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ ပင်မတောင်ထွတ်မှာတော့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မရှိတော့ဘူးဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ စောင့်ကြည့်နေကြတဲ့သူတွေက စိတ်ထဲမှာ အတင်းစကားအများအပြားနဲ့ ပြန်သွားကြတော့တယ်။
စူးလီက ထွက်သွားတဲ့ကျန်းမြန်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း လက်တစ်ဖက်နဲ့ မေးကို ထောက်ထားလိုက်ကာ တွေးတွေးဆဆနဲ့ ပြောလိုက်တော့တယ်။
“လော့ရှာမြွေလို အတွင်းဒဏ်ရာတစ်ခုကို ကုသဖို့ဆိုရင် အဆင့်ရှစ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် လိုအပ်လိမ့်မယ်မလား”
သူမက သူမရဲ့ပြည့်နှက်နေတဲ့သိုလှောင်အိတ်ကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်ပြီး
“ အဆင့်ရှစ်ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းပန်းပွင့်က အဆင့်ရှစ်ပဲရှိ...”
သူ့စကား မဆုံးသေးခင်မှပဲ အခုလေးတင်ထွက်သွားပြီး အရိပ်လေးတောင်မှ မမြင်ရတဲ့ ကျန်းမြန်က ရုတ်တရက်ဆိုသလို မျက်လုံးထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားတဲ့အကြည့်နဲ့သူမရှေ့မှာ ပြန်ပေါ်လာခဲ့တယ်။
“ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းပန်းပွင့် မင်းမှာ ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းပန်းပွင့်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သဲလွန်စတွေများ ရှိသလား”
အဆင့်ရှစ်ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်း ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်က နှစ်တစ်ထောင်မှ ရှားရှားပါးပါးတွေ့ရတဲ့ပန်းမျိုးပဲ။ နှစ်အကြာကြီးနီးပါးကို သူက ပေါ်လာနိုးနိုး နေရာတိုင်းမှာ ရှာဖွေခဲ့ပေမဲ့လဲ ဘာသတင်းမှ မကြားခဲ့ရဘူး။ သဲလွန်စ ရှာတွေ့ဖို့နေနေသာသာပေါ့။
ကျန်းမြန်က ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ပဲရှိသေးတဲ့စူးလီကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမမှာ ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းပန်းပွင့်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာရှိဖို့
ဖြစ်နိုင်ခြေနည်းနည်းလေးပဲ ရှိတယ်လို့ သိလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ သူမကို တောင်းပန်တိုးလျှိုတဲ့ဟန်နဲ့ ကြည့်နေတုန်းပဲ။ တကယ်လို့များပေါ့။
ကျစ်ရိုးက အချိန်အကြာကြီး မထိန်းထားနိုင်တော့ဘူး။မျှော် လင့်ချက် ရေးရေးလေးတစ်ခုတောင် ရှိနေတယ်ဆိုရင် သူက အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကြည့်ရလိမ့်မယ်။
သူ့စကားကို ကြားလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ စူးလီက ပြန်မဖြေလိုက်ဘဲ ဘေးက သူမရဲ့သိုလှောင်အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ ကျန်းမြန်က သူမရဲ့လှုပ်ရှားမှုကို မြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ သူ့မျက်လုံးထဲက အံဩဟန်တွေကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ဘူး။ ဒီလူက တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းပန်းပွင့်အကြောင်း သိနေသလား။
အဆင့်ခြောက်ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းပန်းဆိုရင်တောင်  ကျစ်ရိုးရဲ့ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ဒဏ်ရာတွေကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကုသပေးနိုင်သေးတယ်လေ။
“မင်းမှာ ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းပန်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့အကြောင်းအရာကို သိတယ်ဆိုရင် မှန်တာပဲဖြစ်ဖြစ် မှားနေတာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါ မင်းကို ရက်ရက်ရောရော ချီးမြှင့်ပါမယ်”
ကျန်းမြန်ရဲ့စကားမဆုံးသေးခင်မှာပဲ သူက နေရာမှာတင် အေးခဲသွားတော့တယ်။
မယုံမကြည်နဲ့ သူရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို သုံးလိုက်ပြီး သူ့လက်တွေကို ပြတ်ရှရာတစ်ခု ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တယ်။ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်မှာ အိပ်မက်ထဲက နိုးလာသူတစ်ယောက်လို ခေါင်းကိုမော့ပြီး လျှိုဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်သလို စူးလီကို ကြည့်နေလိုက်တော့တယ်။
သူရဲ့လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတဲ့ဟာက အဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းပန်းပဲ။ ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းပန်းက အဆင့်ရှစ်ကို ရောက်သွားပြီဆိုရင် သူရဲ့ပုံစံကို ဝ်ညာဉ်သားကောင်ရဲ့သွေးကြော၊ အူမလိုပုံစံတွေ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး သူရဲ့ထိရောက်မှုကလဲ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ ညီမျှတယ်။
ကျစ်ရိုး မင်းကို ကယ်လို့ရပြီ။
စူးလီက သူမရဲ့လက်ထဲက ဝိညာဉ်စုစည်းပန်းကို လှုပ်ခါပြလိုက်ပြီး ပျင်းရိလေးတွဲစွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
“ရှင် ဒါကို လိုချင်သေးလား”
ကျန်းမြန်ရဲ့အကြည့်က သူမရဲ့လှုပ်ရှားမှုနောက် ဆက်တိုက် လိုက်ဝေ့ဝဲနေပြီး သူ့လက်တွေက အောက်ကနေ ဂရုတစိုက်ခံထားကာ ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းပန်း ပျက်စီးသွားမှာကို စိုးရိမ်နေတော့တယ်။
စူးလီရဲ့မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် သူကစဉ်းစားမ‌တော့နေဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
“လိုချင်ပါတယ်”
သူ့စကားဆုံးသွားတဲ့နောက်မှာ နောက်ဆုံးတော့ သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ့အသံက တုန်ယင်နေတော့တယ်။
“တာအိုရောင်ရင်း မင်းက ဒီအဆင့်ရှစ်ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းပန်းကို ကျွန်တော့်ကို တကယ်ပေးမှာလား”
“မဟုတ်ဘူးဆိုရင်ကော”  စူးလီက သူမရဲ့လက်ထဲကဆေးပင်ကို တဖန်လှုပ်ရမ်းလိုက်ပြီး
“ ကျွန်မက ဒါကိုထုတ်လာပြီး ရှင့်ကိုပြရုံသက်သက်ပဲ လုပ်ရမှာလား”
“ ကျွန်မက အဲလောက်တောင် ပျင်းစရာကောင်းနေလို့လား”
သူမစကား ဆုံးပြီးသွားတဲ့နောက်မှာ လက်ထဲဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းပန်းကို ပစ်ပေးလိုက်တယ်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ ဒါက ကျွန်မအတွင် အသုံးမဝင်ဘူးလေ။ ဒီတော့ ကျွန်မ ရှင့်ကို ပေးလိုက်မယ်”
ကျန်းမြန်က အမှတ်တမဲ့ရှေ့ကို နှစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး
“တာအိုရောင်ရင်းက ဘာကိုပဲလိုအပ်လိုအပ်ပါစေ ကျုပ်က အကောင်းဆုံးလုပ်ပေးပါ့မယ်”
“ရှင့်မှာ အချိန်ရှိရင်ပေါ့”
စူးလီက ဖရဲသီး စားလို့ဝသွားတော့ ပျင်းရိပြီး စိတ်မပါသလို ကြည့်လိုက်ကာ
“ ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲမှာ ငြိမ်းချမ်းရေးကို သွားပြီးတော့ ထိန်းသိမ်းပေးပေါ့”
ကျန်းမြန်က အခိုက်အတန့် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားပြီးဖြစ်သွားပြီး စူးလီကတော့ ပင်မတောင်ထွတ်ကနေ ထွက်သွားနှင့်ပြီး ဖြစ်တော့တယ်။
လော့ရှူးတောင်ထွတ်မှာ စူးလီက ဝမ်းသာအားရနဲ့ သူမဆီပြေးလာတဲ့ ပိုင်ကျစ်ယွင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားခဲ့တယ်။
“ ဘာဖြစ်တာလဲ”
“ချန်ပေ့ ကျွန်မလုပ်နိုင်သွားပြီ”
ပိုင်ကျစ်ယွင်ရဲ့မျက်လုံးတွေက စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြည့် ဖြစ်နေတော့တယ်။
သူမက သိပ်မကြာ‌သေးခင်က လော့ယွင်တောင်ထပ်မှာ ချန်ပေ့ ညည်းညူခဲ့တဲ့စကားကို အမြဲတမ်းစိတ်ထဲမှာ မှတ်ထားတယ်လေ။ ချန်ပေ့က ချစ်ခြင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး သဘောမကျလေဘူးတဲ့။ ချန်းပေ့က ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲက လူတွေအများကြီးက အချစ်ကို စွဲလမ်းနေတာမျိုး မလိုချင်ဘူး။ အချစ်ကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရပြီး သူတို့ရဲကျင့်ကြံခြင်းကို လျစ်လျူရှုထားတာကိုလဲ မလိုချင်ဘူးလေ။
ဒီအတောအတွင်းမှာ သူမရဲ့ချန်ပေ့အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အစားအသောက် လုပ်ပေးတာအပြင် သူမက ဆေးနည်းတစ်ခုကိုလေ့လာဖို့ အာရုံစိုက်လာပြီးလေ။
ချီဟွမ်ဆီကနေ အသစ်အဆန်းဖြစ်တဲ့ဆေးရည်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သတိထားစရာအကြောင်းတွေကို လေ့လာပြီးတဲ့နောက်မှာ သူမက လူတွေကို အချစ်အပေါ်စွဲလမ်းမှု ရပ်တန့်စေတဲ့ ဆေးလုံးတစ်ခုကို ခက်ခက်ခဲခဲကြိုးစားပြီးလုပ်ခဲ့တယ်။
သူမက ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲက ဆေးလုံးတွေအားလုံးရဲ့ အသုံးပြုပုံနဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို နားလည်ထားတယ်။ ဒါတွေကိုလဲ အဆင့်မြင့်အောင်လဲ လုပ်ပေးနိုင်တယ်။ ဒီနှစ်ချက်နဲ့ တချို့မသိသေးတဲ့ အကြောင်းအရာတွေရဲ့အထောက်အပံ့နဲ့ သူမရဲ့ လေ့လာခြင်းနဲ့ ဆေးလုံးဖော်ထုတ်မှုက အမှားအယွင်း လုံးဝမရှိသလောက် အင်မတန်ကို ချောချောမွေ့မွေ့ ပြီးမြောက်ခဲ့တယ်။
ဒီလိုနဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်မှာပဲ သူမက ဒီဆေးပုလင်းကို လုပ်ခဲ့တာပေါ့။
“နင် ဘာလုပ်ထားတာလဲ” စူးလီက ဇဝေဇဝါနဲ့ကြည့်လိုက်တယ်။
ပိုင်ကျစ်ယွင်က သူမရဲ့လက်ဖဝါးပေါ်မှာ ဆေးပုလင်းကိုတင်လိုက်ပြီး စူးလီကို လှမ်းပေးလိုက်ကာ  ပြတ်သားတဲ့ပုံစံနဲ့ပြောလိုက်တယ်။
“စိတ်နှလုံးသန့်စင်ခြင်းဆေးလုံး (ချင်းရှင်းကွာယွိ)တွေလေ”
...
 အပိုင်း(၃၂)
စူးလီက ဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အသိပညာကြွယ်ဝတာတောင်မှ ပိုင်ကျစ်ယွင်ရဲ့စကားကို ကြားလိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ ခဏလောက် မှင်တက်အံ့သြသွားခဲ့တယ်။
 “ချင်းရှင်း....ကွာယွိဆေးလုံး ဟုတ်လား” သူမက အူကြောင်ကြောင်နဲ့ မျက်တောင်ခတ်လိုက်လေတယ်။
“ကျင့်ကြံရေးလောကထဲမှာ ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးရှိလို့လား”
နောက်ပြီး ဒီဆေးလုံးက... လူတွေကို စိတ်ငြိမ်းအေးစေနိုင်တယ်လို့ ဘာဖြစ်လို့ခံစားမိနေပါလိမ့်။
ပိုင်ကျစ်ယွင်က ဆေးပုလင်းကို စူးလီးရဲ့လက်ဖဝါးထဲ ဂရုတစိုက်ထည့်ပေးလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲမှာ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ ခေါင်းကိုမော့လိုက်တော့တယ်။
သူမကဆေးလုံးကို နေ့ညမနား ဖော်စပ်နေတဲ့အကြောင်းကို ထုတ်မပြောခဲ့သလို ဆေးလုံးရဲ့အဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် နေ့တိုင်းဝိညာဥ်ဆေးပင်တွေကို စမ်းသပ်ရတာ ခက်ခဲတဲ့အကြောင်းကိုလဲ ထုတ်မပြောခဲ့ဘူး။ သူမကတောက်ပတဲ့ အပြုံးတစ်ခုနဲ့စူးလီကို ကြည့်နေလိုက်ပြီး ကြည်လင်တဲ့အသံတစ်ခုနဲ့ ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “ချန်ပေ့ ဒါကပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ရက်တုန်းက ကျွန်မဖော်စပ်ထားခဲ့တဲ့ဆေးလုံးအသစ်လေ”
 “ကျင့်ကြံရေးလောကထဲက လူအများကြီးကအချစ်မှာပဲ စွဲလမ်းနေကြတယ်လို့ ချန်ပေ့ပဲ ညည်းညူနေတာမဟုတ်လား”
သူမက မျက်လုံးထဲမှာ လေးစားမှုနဲ့အားကျမှုအပြည့်ဖြစ်နေပြီး စူးလီကိုကြည့်လိုက်တော့တယ်။
 “ချန်ပေ့ပြောတဲ့စကားက လုံးဝမှန်ကန်တယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်လေ”
 “ဒါကြောင့်မလို့ ကျွန်မက ရက်အနည်းငယ်လောက်သုံးပြီး ချင်းရှင်းကွာယွိ ဆေးပုလင်းကို ဖော်စပ်ခဲ့တာ”
စူးလီက သူမရဲ့လက်ထဲက ကျောက်စိမ်းပုလင်းလေးရဲ့ အေးမြပြီးချော့မွတ်တဲ့ အထိအတွေ့ကိုခံစားရင်း သူမကိုကြည့်လိုက်ကာ သူမရဲ့နှလုံးသားထောင့်ထဲမှာ အနည်းငယ် ခံစားမိသွားတော့တယ်။
သူမက ဖုံးကွယ်ဖို့ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားနေရတဲ့ ပိုင်ကျစ်ယွင်ရဲ့ ညှိုးနွမ်းနေတဲ့မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပြီး မသိမသာ မျက်လွှာချထားလိုက်ကာ နောက်ဆုံးတော့ သူမရဲ့ပခုံးလေးကို အသာအယာပုတ်ပေးလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တဲ့လေသံတစ်ခုနဲ့ ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “နင်ရဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
 “မပင်ပန်းပါဘူး”
ပိုင်ကျစ်ယွင်က သူမရဲ့ ပခုံးပေါ်ကအလေးချိန်ကို ခံစားမိလိုက်ပြီး ရုတ်ခြည်းဆိုသလို အားအင်ပြည့်ဝလာတော့တယ်။
 “ဒါဆိုရင် ဒီချင်းရှင်းကွာယွိ ဆေးလုံးရဲ့ အာနိသင်အကြောင်းကို ငါ့ကိုပြောပြပါအုံး” 
စူးလီက သူမရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေကိုစောင့်ကြည့်နေလိုက်ပြီး သူမကိုယ်တိုင်တောင် သတိမထားမိလိုက်တဲ့ အပြုံးတစ်ခုကမျက်လုံးထဲမှာ ပေါ်လာတော့တယ်။
သူမကလက်ထဲက ဆေးပုလင်းကို ချိန်ဆကြည့်လိုက်ပြီး သိလိုတဲ့အရိပ်အယောင်တစ်ခုနဲ့ မေးလိုက်တော့တယ်။
 “ဒီဆေးလုံးကလူတွေရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားအောင် လုပ်နိုင်သလား”
ဆေးလုံးအကြောင်းကို ပြောလိုက်တော့ ပိုင်ကျစ်ယွင်ရဲ့မျက်လုံးတွေက ပိုပြီး ယုံကြည်ချက် ရှိလာခဲ့တော့တယ်။
 “ချင်းရှင်းကွာယွိ ဆေးလုံးကလေ လူတွေရဲ့စိတ်ခံစားချက်နဲ့ ချစ်မေတ္တာအားလုံးကို လုံးဝဖြတ်တောက်လိုက်တဲ့ တွမ့်ချင်ဆေးလုံးနဲ့မတူဘူး”
 “ချင်းရှင်းကွာယွိဆေးလုံးက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့စိတ်ထဲက အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေတဲ့ အတွေးတွေအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးတာ၊ အထူးသဖြင့် ချစ်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့အရာတွေကိုပေါ့။ သူတို့တွေက ကျင့်ကြံရေးကို အာရုံစိုက်နိုင်မယ်လေ”
 “ချင်းရှင်းကွာယွိဆေးလုံးကို သောက်ထားကြတဲ့ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်ကတော့ သူတို့တွေက အချစ်စကားကို ကြားလိုက်ရတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နည်းနည်းလေးရင်ခုန်သလို ခံစားလိုက်ရတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဆေးကအာနိသင်ပြပြီး သူတို့စိတ်ထဲကအချစ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အတွေးတွေကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပေးပြီး ကျင့်ကြံရေးကိုပဲ အာရုံစိုက်အောင်လုပ်ပေးမှာ။ နောက်ပြီးတော့ ဆေးလုံးကို သောက်ပြီးသွားရင် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်က ပုံမှန်ထက်သုံးလေးဆလောက် ပိုပြီးတော့မြင့်သွားနိုင်တယ်”
ဒီအချိန်မှာ သူမက ခဏလောက်ရပ်တန့်သွားပြီးတော့ ဆက်ပြောလိုက်တယ်။
 “တစ်ယောက်ယောက်က ခံစားချက်ကိုကျော်လွန်သွားပြီး ရှက်စရာကောင်းတဲ့ တစ်ခုခုကို လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့တွေက ရာဂစိတ်တွေ နည်းသွားလိမ့်မယ်”
စူးလီက ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းကိုရောက်လာကတည်းက လူယုတ်မာတွေရဲ့လှည့်စားတာကို ခံခဲ့ရတဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ထိပ်တန်းအချစ်ရူးတွေအကြောင်းကို ပြန်စဥ်းစားကြည့်လိုက်တော့ လေးလေးနက်နက်နဲ့ ခေါင်းညိတ်ကာ ချီးကျူးစကား ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “ကောင်းလိုက်တဲ့ပစ္စည်းပဲ”
ဒီဆေးလုံးနဲ့သာဆိုရင် ကျင်ကြံရေးလောကထဲက ကျင့်ကြံသူတွေအားလုံးက စိတ်အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ ကျင့်ကြံနိုင်တော့မှာပဲ။
ကောင်းကင်တာအိုတစ်ယောက်အနေနဲ့သူမက အနာဂတ်မှာဖြစ်လာမဲ့ ကျင့်ကြံရေးလောကရဲ့ ပေါများကြွယ်ဝတဲ့မြင်ကွင်းကို စဥ်းစားမိလိုက်ပြီး သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အမှတ်မထင် စိတ်အေးသွားတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။
 “ဒါက စဥ်းစားကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ လူတွေကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ အေးချမ်းသွားစေတဲ့ ခံစားချက်ကို တကယ်ပေးနိုင်တာပဲ”
စူးလီရဲ့ချီးကျူးစကားကို ကြားလိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ ပိုင်ကျစ်ယွင်ရဲ့မျက်လုံးတွေက လေးစားမှုအပြည့် ဖြစ်သွားတော့တယ်။
ချန့်ပေ ကကျင့်ကြံရေးလောကရဲ့ အနာဂတ်ကိုအမြဲဦးစားပေးတဲ့သူ ဖြစ်နေတာကိုး။
သူမကအလုပ်ကြိုးစားဖို့လိုတယ်။ ဒီလိုမှပဲသူမက သူမရဲ့ရှေ့က အကြီးအကဲနောက် အမှီလိုက်နိုင်မှာ။
တစ်ခုခုကို သတိရသွားသလို ပိုင်ကျစ်ယွင်က ခေါင်းကို နည်းနည်းလောက် ငုံ့ထားလိုက်ပြီး ချီတုံချတုံအမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “ချန်းရှင်းကွာယွိဆေးလုံးကလေ တကယ်ချစ်ကြတဲ့သူတွေကို ထိခိုက်မှု ရှိမလားဆိုတာတော့ ကျွန်မ မသိဘူး”
 “သူတို့တွေမှာ ဒီလို ထိခိုက်မှုရှိတယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့တွေက စိတ်ရင်းမမှန်ဘူး ဆိုတဲ့သဘောပဲပေါ့”
စူးလီက စဥ်းစားမနေဘဲ ပြောလိုက်တော့တယ်။ 
“ဒီတော့ဒီဆေးလုံးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာပြသာနာမှ မရှိဘူး”
ပိုင်ကျစ်ယွင်ကသူမရဲ့ စကားလုံးတွေကို သံသယမဖြစ်လေဘူး။ သူမက အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “ကျွန်မရဲ့ဆက်ခံခြင်းအခမ်းအနားက သုံးရက်နေရင် ကျင်းပမှာတဲ့။ ကျွန်မက ချန်းရှင်းကွာယွိဆေးလုံးတွေကို ထပ်လုပ်ပြီး အခမ်းအနားကို လာတဲ့သူတိုင်းကို တစ်လုံးစီပေးမယ်”
 “အလကားရတဲ့ပစ္စည်းကို လူတွေက တန်ဖိုးထားမှာ မဟုတ်ဘူး”သူမရဲ့စကားကို ကြားလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ စူးလီက မေးကိုလက်တစ်ဖက်နဲ့ ထောက်ထားလိုက်ပြီး ခေတ်သစ်လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲက ကြော်ငြာနည်းလမ်းတချို့ကို ရုတ်တရက် စဥ်းစားမိသွားတော့တယ်။
သူမကလက်ထဲက ဆေးပုလင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။
“ဒီဆေးလုံးကလူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို တိုးတက်အောင် လုပ်ပေးပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကိုလဲ အရှိန်မြင့်အောင်လုပ်ပေးနိုင်တယ် မဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင်တော့ ဒီပစ္စည်းကို အားပေးရမှာပေါ့”
 “နောက်ပြီးတော့ နင်က ဆေးလုံးဆယ်လုံးပဲ သန့်စင်ထားတယ်လို့ပြောနော်။ ဒီဆေးလုံးကို ရခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံသူတိုင်းကိုလဲ လူကြားထဲမှာ ထုတ်မပြောရဘူးလို့ ပြောထားလိုက်”
ပိုင်ကျစ်ယွင်က ဇဝေဇဝါနဲ့ မျက်တောင်ခတ်လိုက်တယ်။
 “ဆယ်လုံးထဲဆိုရင် အရမ်းနည်းမနေဘူးလား”
စူးလီက သူမရဲ့ပခုံးကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး “နင်နားမလည်ပါဘူး ဒါက မပြည့်၀ခြင်းစျေးကွက်လို့ ခေါ်တယ်။ နောက်ဆုံး ဆေးလုံးအရေအတွက်ကို တကယ်တမ်းတော့ ဒီအရေအတွက်ထက် အများကြီးပိုပြီးပေးလိုက်မှာပဲ”
ပိုင်ကျစ်ယွင်က သူမဒီလိုလုပ်ရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကို မသိပေမဲ့လဲ သူမက စူးလီရဲ့စကားလုံးတွေကို ဘယ်တော့မှ သံသယမဖြစ်လေဘူး။
“ကောင်းပါပြီ”
စူးလီက တစ်ခုခုကို သတိရသွားသလို ပျင်းရိပျင်းတွဲနဲ့ ရှေ့ကိုနှစ်လှမ်းလောက် လျှောက်လာလိုက်ပြီး လက်ထဲကဆေးလုံးကို လှုပ်ခါကြည့်လိုက်ကာ သိလိုစိတ်နဲ့ မေးလိုက်တော့တယ်။
 “ဒီဆေးက ဘယ်လောက် ကြာကြာခံသလဲ”
ပိုင်ကျစ်ယွင်က ဒီအကြောင်းကို လေးလေးနက်နက် စဥ်းစားလိုက်တယ်။ 
“ဒါကို သာမန်ဆေးပစ္စည်းတွေနဲ့ လုပ်ထားတာဆိုရင်တော့ အာနိသင်က တစ်လနှစ်လ လောက်ပဲခံမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမက အထက်ဆင့်ကနေ သာလွန်အဆင့်ရှိတဲ့ ဝိညာဥ်ဆေးပင်တွေကို သုံးထားတာဆိုတော့ ခန့်မှန်းခြေ.... ဒီဆေးရဲ့အာနိသင်က ဆယ်စုနှစ်ကျော်ကျော်အထိ ခံမယ်လို့ထင်တယ်... ဟုတ်တယ်မလား”
စူးလီက ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူမရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ လေးစားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အရမ်းကျေနပ်သွားတဲ့ပုံနဲ့ ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “အရမ်းကောင်းတယ်”
ဆေးလုံးတစ်လုံးက လူတစ်ယောက်ကို ကျင့်ကြံရေးလောကထဲမှာ ဆယ်နှစ်ကျော်လောက် ချစ်ခြင်းမေတ္တာမရှိဘဲ ကျင့်ကြံအောင်လုပ်ပေးနိုင်တယ်။ ဒီအကြောင်းကို စဥ်းစားလိုက်ရုံနဲ့တင် ကောင်းကင်တာအိုတစ်ယောက်က ပျော်ပြီပေါ့။
သူမက တွေးတွေးဆဆ စဥ်းစားလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့လဲ ဘာစဥ်းစားမိလိုက်မှန်းတောင် မသိလိုက်ဘူး။ သူမက ခေါင်းကို မော့လိုက်တဲ့အချိန်မှာ နူးညံ့ကြင်နာတဲ့အရိပ်တစ်ခုနဲ့ ပိုင်ကျစ်ယွင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။
သူမက လက်ကို အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ အမှတ်အသားတစ်ခုကို ပိုင်ကျစ်ယွင်ရဲ့ နဖူးပေါ်မှာရေး ဆွဲပေးလိုက်တော့တယ်။
ဒီကိစ္စက ကျင့်ကြံရေးလောကထဲက ကျင့်ကြံသူတွေကို ပြစ်မှားမိမလားတောင် မသိဘူး။ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့ အကာအကွယ်ကိုတောင်မှ သိပ်ပြီးစိတ်ချထားလို့မရဘူး။
ဒီလိုဆိုရင်တော့ငါက ငါ့ရဲ့မိတ်ဆွေကောင်းတွေကို ကာကွယ်ပေးရမှာပေါ့။
သုံးရက်ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဧည့်အကြီးအကဲ ဆက်ဆံခြင်းအခမ်းအနားကို စတင်လိုက်တယ်။
မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မြို့သခင်တွေနဲ့ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့အုပ်ချုပ်မှုအောက်က အထင်ကရမိသားစုခေါင်းဆောင်တွေက အခမ်းအနားကို တက်ရောက်ကြတယ်။
ထျန်းယန်မြို့သခင် ထျန်းယန်က ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းကို ရောက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် လုပ်နေကြတဲ့ လူတွေကိုကြည့်လိုက်ပြီး သူနဲ့သိပ်မဝေးလှတဲ့နေရာက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရှဲ့ကို အပြုံးတစ်ခုနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။
 “မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရှဲ့ အကြီးအကဲပိုင်မှာ ထူးခြားတဲ့အရည်အချင်းတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ကျုပ်ကြားထားတယ်။ ဆေးလုံးကိုသန့်စင်ပေးတဲ့ သူရဲ့အရည်အချင်းက ပိုပြီးတော့ တစ်မူထူးခြားတယ်တဲ့”
မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရှဲ့က သူ့ကို ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ထောက်ခံလိုက်တယ်။
“ဟုတ်တယ် ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းက အရမ်းကိုကံကောင်းတာ။ ဒီလိုအရည်အချင်းရှိတဲ့ ဧည့်အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်တာကိုပဲ ကျုပ်တို့က တကယ်ကိုအားကျနေမိပြီ”
“အကြီးအကဲပိုင်က ချင်းရှင်းကွာယွိလို့ခေါ်တဲ့ ဆေးတစ်မျိုးကို ထုတ်ထားတယ်လို့ ကျုပ် ကြားထားတာရှိတယ်”
မြို့သခင်ထျန်းနဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရှဲ့တို့က ဘေးချင်းယှဉ်လျက် လျှောက်လာကြတယ်။
“ဒါပေမဲ့ကျုပ်ကြားထားတာကတော့ ဒီဆေးလုံးကသန့်စင်ဖို့ အင်မတန်မှခက်ခဲတယ်တဲ့။ နောက်ပြီးတော့ လိုအပ်တဲ့ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကလဲ ကျင့်ကြံရေးလောကထဲမှာ ဘယ်တုန်းကမှမမြင်ဖူးတဲ့ အဆင့်တွေတဲ့။ အကြီးအကဲပိုင် တစ်ယောက်တည်းကသာ ဒီလိုစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးကို ဖော်စပ်နိုင်တာ” 
ဒီအချိန်မှာတော့ သူက တဟင်းဟင်း ရယ်မောပြီး ခေါင်းခါလိုက်တယ်။
 “ဒီဆေးလုံး ဆယ်လုံးက ဘယ်သူ့ဆီ ရောက်သွားမလဲဆိုတာ သိချင်လိုက်တာ”
မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရှဲ့က ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ရက်လောက်ကတည်းက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးလု သူ့ကို ပြောခဲ့တဲ့စကားကို စဉ်းစားမိလိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်ကအပြုံးကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ကာ သက်သောင့်သက်သာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
 “ဒီတစ်ကြိမ် ချင်းရှင်းကွာယွိဆေးလုံးက ဆယ်လုံးပဲ ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ အချိန်တိုအတွင်းမှာ နောက်ထပ် ချင်းရှင်းကွာယွိဆေးလုံးတွေ ထပ်ပြီးရလာလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်”
“အချိန်တန်ရင် ခင်ဗျားနဲ့ ကျုပ်မိသားစုတွေမှာလဲ ဒီဆေးလုံးရလာမှာပေါ့”
မြို့သခင်ထျန်းက သူ မနေ့ကမြင်ခဲ့တဲ့ ချင်းရှင်းကွာယွိဆေးလုံးကို သန့်စင်ဖို့လိုအပ်တဲ့ ဆေးပစ္စည်းတွေအကြောင်း စဉ်းစားမိလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ သရော်ဟန်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားတော့တယ်။
ထျန်းမိသားစုက မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေခိုင်းတယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့တွေက အဲဒီဆေးပင်တွေထဲက တစ်ပင်လောက်ကိုတောင် ရှာဖွေချင်မှ ရှာဖွေနိုင်လိမ့်မှာ။
အဆင့်လေးဆန်ရေသစ်အယ်သီးပန်း (တောက်လင်ဟွား)ကတော့ ပုံမှန်ပဲဆိုပေမဲ့ ကျင့်ကြံရေးလောကထဲမှာ ပိုင်ကျစ်ယွင်အပြင်ဘယ်သူက အဆင့်ခြောက်တောက်လင်ဟွားကို အသုံးပြုနိုင်လို့လဲ။
ချင်းရှင်းကွာယွိဆေးလုံးကို သန့်စင်ရာမှာ ခက်ခဲကြောင်းကို စဉ်းစားမိလိုက်တော့ အနာဂတ်မှာ ဒီထပ်ပိုပြီး ရှိလာတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သေချာသိနေတယ်။
ဒါပေမဲ့လဲ... မနေ့က ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးလုက သူ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ကတိအကြောင်း စဉ်းစားမိလိုက်တော့ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်နဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။
 “မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရှဲ့က တကယ်ကို စဉ်းစားပေးတတ်ပါပေတယ်”
 “ဟုတ်တယ် အကြီးအကဲပိုင်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် ကျုပ်တို့တွေလဲ ချင်းရှင်းကွာယွိဆေးလုံးရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရေတာ့မှာ မကြာတော့ဘူးလို့ယုံပါတယ်”
မင်စုန်းခန်းမထဲမှာ-
စူးလီက သူမ ဂရုတစိုက်ရွေးချယ်ထားတဲ့ ထောင့်တစ်နေရာမှာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ့မဘေးမှာ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် လုပ်နေကြတဲ့ သူတွေကို စိမ်ပြေနပြေကြည့်နေရင်းက ပွဲကြည့်ဖို့ရာအတွက် လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေလိုက်တယ်။
သူမက လက်တစ်ဖက်နဲ့မေးကို ထောက်ထားလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သစ်သီး ကိုင်ထားကာ ပျင်းရိပျင်းတွဲနဲ့ ပါးစပ်ထဲကို ထည့်လိုက်တော့တယ်။
သူမက ဘာတွေ့လိုက်တယ်ဆိုတာ မသိလိုက်ပေမဲ့ သူမရဲ့မူလက ပျင်းရိပျင်းတွဲနေတဲ့ အမူအရာက ရုတ်တရက်ဆိုသလို တက်ကြွလာခဲ့တယ်။
သူမရဲ့မြင်ကွင်းနောက်ကို လိုက်ကြည့်တော့ အနီရောင်အဝတ်အစားနဲ့ မိန်းမလှလေးတစ်ယောက်က ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့ချောမောလှပပြီး အရပ်မြင့်မြင့်တပည့်တစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်နေတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။ အရမ်းကို အာရုံစူးစိုက်နေတာမို့လို့ သူမက အရမ်းကို ရမ္မက်စိတ်ပြင်းနေသလို ဖြစ်နေတော့တယ်။
သူမရဲ့စူးစိုက်အကြည့်က စည်းကိုကျော်သွားရုံသာမက သူ့မရဲ့လက်ကလဲ တပည့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မရိုးမသား ထိမိသွားတော့တယ်။
ယွီလင်က သူ့ခါးမှာ အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရတော့ ရုတ်တရက် နောက်လှည့်ပြီး သူ့ကို ထိလိုက်တဲ့သူကို တအံ့တသြနဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။
 “မိန်းကလေးထျန်း မင်းဘာလုပ်တာလဲ”
ထျန်းမင်က သူ့မရဲ့ညာဘက်လက်ကို နှမြောတသသလို ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှမခံစားမိခဲ့သလို ဖြစ်သွားတယ်။
 “ရှင်က ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ပေါ့ ဟုတ်လား”
သူမကသူမရဲ့ အလှအပခံစားမှုနဲ့ အထူးတလည်ကိုက်ညီနေတဲ့ သူ့ရုပ်သွင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အရင်တုန်းက မရေမတွက်နိုင်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ပုံစံနဲ့ပဲ ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး အင်အားကြီးမားတဲ့ပုံစံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
 “ကျွန်မက ထျန်းရန်မြို့သခင်ရဲ့သမီးပါ၊ ရှင်ကျွန်မနဲ့ လိုက်ခဲ့ဖို့ ဆန္ဒရှိသရွေ့ ကျွန်မကရှင့်ကို မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ရတနာတွေကို ပေးမယ်”
ယွီလင်က ရုတ်တရက်ဆိုသလို မျက်လုံးတွေအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားပြီး သူက အရမ်းကို ဆင်းရဲနေတဲ့ပုံပေါက်လို့များ ထျန်းမင်ရဲ့စကားလုံးတွေကို နားလည်မှု လွဲသွားလေသလားဟု ထင်မိတော့တယ်။
အဲ့လိုမှမဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး လူတစ်ယောက်က ဒီလိုများ ...
ဒါပေမဲ့လဲ အဲ့ဒီနောက်မှာ ထျန်းမင်က သူမရဲ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေကို ထိတော့မဲ့ဆဲဆဲမှာပဲ နောက်ဆုံးတော့ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့တယ်။
ယွီလင်က ခြေနှစ်လှမ်းလောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ 
“မိန်းကလေးထျန်း ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ့်ဟာကိုဆင်ခြင်ပေးပါ”
သူ့အသံက ရုတ်ခြည်းဆိုသလို လူအများအပြားရဲ့အာရုံကို ဆွဲဆောင်ထားလိုက်တော့တယ်။
ခန်းမထဲက မဟာအကြီးအကဲက အရင်ဆုံးရောက်လာပြီး ယွီလင်ရဲ့ထူးဆန်းတဲ့ တုံ့ပြန်ပုံကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်တယ်။
 “ဘာဖြစ်တာလဲ”
ယွီလင်က ရှက်ရွံ့သွားကာ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ချိတုံချတုံ ဖြစ်သွားတော့တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ မဟာအကြီးအကဲရဲ့ လုံးဝစိတ်မရှည်တော့တဲ့ အကြည့်အောက်မှာ သူက အော်ပြောလိုက်တယ်။
 “မိန်းကလေးထျန်းက ကျွန်တော့်ကို ကြံစည်နေပါတယ်”
သူ့စကားဆုံးသွားတာနဲ့ တပြိုက်နက် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မျက်လုံးအစုံတွေက သူ့ဖက်ကို လှည့်လာတော့တယ်။
မဟာအကြီးအကဲက အခိုက်တန့် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားပြီး သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက်မှာတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စူးစမ်းတဲ့အကြည့်နဲ့ ထျန်းမင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။
သူကဘာမှမပြောရသေးခင်မှာပဲ ဆူညံသံကိုကြားလိုက်တဲ့ ထျန်းရုံရွှိက အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး ထျန်းမင်ရဲ့ဘေးမှာ ရပ်လိုက်တော့တယ်။
ထျန်းရုံရွှိက သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ တောင်းပန်နေတဲ့အကြည့်တစ်ခုကို ဆောင်ထားလိုက်ပြီး မဟာအကြီးအကဲကို နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။
 “မဟာအကြီးအကဲ အရမ်းကို တစွတ်ထိုး ဆန်သွားမိခဲ့တဲ့အတွက် အကြီးအကဲရဲ့တပည့်ကို ပြစ်မှားမိခဲ့ပါပြီ”
သူ့စကားဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာပဲ သူက နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မာမာထန်ထန်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
 “မင်အာ လာပြီးတော့တောင်းပန်လိုက်”
 “ကျွန်မက ဘာလို့တောင်းပန်ရမှာလဲ”
ထျန်းမင်က ထျန်းရုံရွှိကို မယုံမကြည်နဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့တယ်။
 “ကျွန်မက သူ့ကို မေးခွန်းလေးနည်းနည်းပါးပါးပဲမေးပြီး ထိမိတာပါ၊ ဒါကိုဘာဖြစ်လို့ တောင်းပန်ရမှာလဲ”
 “ထျန်းမင် တောင်းပန်လိုက်”
ထျန်းရုံရွှိက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ့အသံထဲမှာ ဒေါသအပြည့် ဖြစ်သွားတော့တယ်။
အမြဲတမ်းလိုလို သူမကို ချစ်ခင်အလိုလိုက်ခဲ့တဲ့ အဖေဖြစ်သူက ဒီလိုကိစ္စသေးသေးလေးအပေါ် အရမ်းဒေါသထွက်နေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူမရဲ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ ရှုပ်ထွေးပြီး ဝမ်းနည်းသလို ဖြစ်သွားတော့တယ်။
 “အဖေပဲပြောခဲ့တယ်မလား ကျွန်မက အဖေရဲ့သမီး... အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ပြီးတော့ ကြိုက်တာ လုပ်လို့ရတယ်။ လုပ်ချင်တာလုပ်လို့ရတယ် စိတ်ပူစရာမလိုဘူးဆို...”
ထျန်းရုံရွှိရဲ့မျက်လုံးတွေက ရုတ်တရက် စူးရှပြတ်သားလာခဲ့တယ်။ သူက ထျန်းမင်ရဲ့ စကားလုံးကို ရုတ်တရက် ကြားဖြတ်လိုက်ပြီး ပိုပြီးလေးနက်တဲ့အသံတစ်ခုနဲ့ပြောလိုက်တယ်။
“တောင်းပန်လိုက်”
“အဖေက တောင်းပန်ချင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ဟာကိုတောင်းပန်လိုက်ပေါ့”
ထျန်းမင်ကမျက်လုံးထဲက မျက်ရည်တွေကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းသုတ်ပစ်လိုက်ပြီး ယွီလင်ကို မကြည့်ဘဲ ဆိုးသွမ်းတဲ့ဟန်နဲ့ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “တောင်းပန်ပါတယ် ရပြီ မဟုတ်လား”
ဒီလိုပြောလိုက်ပြီးတော့ သူမက ခန်းမထဲကပြေးထွက်သွားတော့တယ်။
ထျန်းရုံရွှိက သူ့အကြည့်တွေကို ထျန်းမင်ဆီက ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အကြီးအကဲကို တောင်းပန်နေတဲ့ ရုပ်အသွင်တစ်ခုနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ 
...
အပိုင်း(၃၃)
“ကျွန်တော်က သမီးဖြစ်သူကို အလိုလိုက်ခဲ့မိတာပါ။ အကြီးအကဲကို ရယ်စရာဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့မိတဲ့အတွက်တောင်းပန်ပါတယ်”
သူ့စကား ဆုံးသွားတာနဲ့ သူက တစ်ဖန်ဦးညွှတ်ပြီး ထပ်ပြောလိုက်တယ်။
 “အကြီးအကဲရဲ့တပည့်တွေကိုလဲ ကျုပ်ရဲ့သမီးကိုယ်စား တောင်းပန်ပါတယ်”
သူကလက်ထဲမှာ ဆေးလုံးပုလင်း တစ်ခုကိုကိုင်ထားလိုက်ပြီး ယွီလင်ဆီကို အသာအယာ ကမ်းပေးလိုက်တယ်။
 “ညီငယ်လေးက ကျုပ်ကို အပြစ်မမြင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
မဟာအကြီးအကဲက သူရဲ့လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်နေရင်းက သူ့ မျက်လုံးထဲမှာ အစတုန်းကလို ပြတ်သားတဲ့ဟန် မရှိတော့ပေမဲ့ ထျန်းမင်အပေါ် သူရဲ့ထင်မြင်ချက်ကတော့ အောက်ဆုံးအထိ ကျသွားတော့တယ်။
ကျုပ် အစောကြီးကတည်းက ကြားခဲ့ဖူးသားပဲ။ ထျန်းရန်မြို့သခင်ရဲ့သမီးက လိုအင်ဆန္ဒပြင်းပြပြီး စည်းကမ်းမဲ့တယ်တဲ့။ ကျင့်ကြံရတာကိုလဲ မကြိုက်ဘူးတဲ့။ အထူးသဖြင့် လှပတဲ့ချောမောတဲ့ ယောကျာ်းတွေကို လိုက်စားရတာ ကြိုက်သတဲ့လေ။
ဒီနေ့တွေ့လိုက်ရမှ ဒါကအခြေအမြစ်မရှိတာ မဟုတ်မှန်းသိလိုက်ရတော့တယ်။
နောက်မှာရှိနေတဲ့ စူးလီကလဲ ဖြစ်စဥ်အားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့တယ်။ သူမက သိစိတ်ပင်လယ်ထဲက ကောင်းကင်စာအုပ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှန်လိုက်တယ်။
 [ဒီထျန်းရုံရွှိက တကယ်ပဲ သူ့သမီးကို အဲ့လိုအလိုလိုက်ပြီးချစ်သတဲ့လား]
 [သူပြောလိုက်တဲ့စကားလုံးတိုင်းက ထျန်းမင်ကို ကောင်းစေချင်တယ်ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ သူက ထျန်းမင်မှာ မကောင်းတဲ့အကျင့်တစ်ခု ရှိတယ်လို့ပြောနေတဲ့ပုံ ဘာလို့ပေါက်နေတာလဲ] 
ထျန်းရုံရွှိက ရုတ်တရက်ဆိုသလို နေရာမှာပဲ အေးခဲသွားတော့တယ်။ သူက အံကြိတ်ထားလိုက်ပြီး သမီးဖြစ်သူအပေါ် သူ့ရဲ့ရွံ့ရှာအထင်သေးမှုက တိုးလာတော့တယ်။
သူမသာ အခမ်းအနားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြသာနာမရှာခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့အသံက သူ့ကို သတိထားမိမှာလဲ။
အပြင်လောကကလာတဲ့အသံကို ကြားလိုက်ကြတဲ့ လူတွေကလဲ တုံ့ပြန်လိုက်တယ်။
ဟုတ်သားပဲ။ ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ပြောရမယ်ဆိုရင်တောင် ဒါက အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က အမျိုးသားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ကျီစယ်တာလေးပဲ မဟုတ်လား။ ဒီထက်ပိုပြီး ပြင်းထန်စရာမရှိပါဘူး။
ထျန်းရုံရွှိက ဘယ်လိုများ ပြောနိုင်ရတာလဲ။ အပြစ်ကပဲ ခွင့်မလွှတ်နိုင်လောက်တဲ့အတိုင်း။ အဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးကို လျော်ကြေးအဖြစ် ပေးဖို့လိုလို့လား။
စူးလီကတော့ အရမ်းကိုသိချင်နေတာ ထင်ရှားနေတယ်။ သူမက ကောင်းကင်စာအုပ်ထဲမှာ ထျန်းရုံရွှိလုပ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေကိုကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်တော့တယ်။
 [ထျန်းမင်က ထျန်းရုံရွှိရဲ့ ချစ်ခြင်းနဲ့ အလိုလိုက်မှုတွေကြားမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့တယ်။ သူက သူလိုချင်သမျှ အရာအားလုံးကို ပေးခဲ့တယ်။ သူက မကျင့်ကြံချင်ဘူးဆိုရင်လဲ နေလိုက်တယ်။ သူက ကစားချင်တယ်ဆိုရင်လဲ ကစားလိုက်တယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို မတော်တဆ ထိမိသွားရင်လဲ သူက ရေးကြီးခွင့်ကျယ်တွေ လုပ်ပြီး သူတို့ကို တောင်းပန်ခိုင်းသတဲ့]
 [ဝိုး~~ ထျန်းမင်ရဲ့ အနောက်ဖက်ခြံဝန်းထဲက အမျိုးသားအချစ်တော် ဆယ်ယောက်လောက်က ထျန်းရုံရွှိကိုယ်တိုင် သေသေချာချာ ရွေးပေးထားတာတဲ့]
 [တချို့က ကိုယ်ခန္ဓာပိန်ပိန်သွယ်သွယ်နဲ့ ထူးထူးခြားခြား ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။ တချို့ကျတော့ ကြွက်သားတွေ အမြောင်းလိုက်နဲ့ ပခုံးကျယ်ဝန်းပြီး တချို့ကျတော့ ဟဲဟွမ်ဂိုဏ်းကနေ လေ့ကျင့်ပြီး ပြန်လာကြတဲ့သူတွေတဲ့...]
[ကျွတ်ကျွတ်ကျွတ် ဒီခါး၊ ဒီခြေထောက်တွေ၊ ဒီမျက်နှာက___]
အားလုံးကသူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ရှင်းမပြတက်တဲ့တွေဝေမှုတွေနဲ့ ထျန်းရုံရွှိကို ကြည့်လိုက်ကြတယ်။ သောက်ကျိုးနဲ ဒီလူက ဘာတွေစဥ်းစားနေတာလဲ။ သူ့သမီးကိုများ ဒီလိုအရာတွေ ပေးရတယ်လို့....
ကောင်းကင်အပြင်ဘက်က အသံကစိတ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့မေးခွန်းတွေကို မေးပစ်လိုက်တော့တယ်။
[သမီးဖြစ်သူအတွက် ဒီလိုအမျိုးသားအချစ်တော်တွေကို ရွေးပေးခဲ့တာ တကယ် အဖေရော ဟုတ်ရဲ့လား]
စူးလီက ကောင်းကင်စာအုပ်ထဲက စာမျက်နှာတွေကိုနောက်ထပ် အနည်းငယ် ထပ်လှန်လိုက်ပြီး သူမရဲ့အသံထဲမှာ နှမြောတဲ့ဟန်တစ်ခု ပါသွားတော့တယ်။
[ဒီတော့ သူတို့တွေက တကယ်ကို ကလေးအရင်းတွေပဲ]
[ကြည့်လိုက်အုံးမယ်___ထင်ထားတဲ့အတိုင်း ပြသာနာတစ်ခုက ရှိနေတာကိုး]
 [အဟက်___ ကိုယ်တိုင်က ကျင့်ကြံရေးလောကထဲမှာ ရောက်နှင့်ပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါနဲ့များ မိန်းကလေးထက် ယောကျာ်းလေးကို ပိုပြီးမျက်နှာသာပေးရသလား]
 [အဲ့ဒီတုန်းက ရှောင်းယာချင်က အမြွှာကလေးတွေကို မွေးခဲ့ပြီး ယောကျာ်းလေးတစ်ယောက် မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရလာခဲ့တယ်။ ထျန်းမင်ရဲ့ အရည်အချင်းက ထျန်းချန်းထက် အများကြီးပိုမြင့်မားတယ်။ ဒါကြောင့်မလို့ ရှောင်းယာချင်က ထျန်းမင်ကို ထျန်းရန်မြို့သခင်ရာထူးရဲ့ ဆက်ခံသူ ဖြစ်စေချင်တယ်]
[ဒါပေမဲ့ ထျန်းရုံရွှိကတော့ သူရဲ့စိတ်ထဲမှာ သူ့ရာထူးကို သားဖြစ်သူကိုပဲ အမွေပေးသင့်တယ်လို့ ခံစားရတယ်။ သားဖြစ်သူက အရည်အချင်း ကင်းမဲ့တဲ့အတွက်ကြောင့်မလို့ သူက ကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင်မှာ ရှိတဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ရတနာတွေက သားဖြစ်သူရဲ့အရည်အချင်းကို သေချာပေါက် တိုးမြှင့်ပေးလိမ့်မယ်လို့ထင်တယ်]
[သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ ထျန်းချန်းတစ်ယောက်ကပဲ သူရဲ့ဆက်ခံသူဖြစ်နိုင်တယ်တဲ့]
ဟင်...
အတွင်းရေးအကြောင်းအရာကို ကြားလိုက်ကြတဲ့လူတိုင်းက သူများ ရူးနေသလားဆိုတဲ့ အမူအရာတစ်ခု ဖြစ်သွားကြတော့တယ်။ 
ဟုတ်တယ်လေ။ ကျင့်ကြံရေးလောကထဲမှာ တန်ဖိုးအထားဆုံးအရာက အရည်အချင်းပဲ။ ယောကျာ်းနဲ့ မိန်းမကြားမှာ ဘာကွာခြားချက် ရှိလို့လဲ။
အရည်အချင်းရှိတဲ့သမီးတစ်ယောက်က အရည်အချင်းမရှိတဲ့ သားဆယ်နှစ်ယောက်ထက်တောင် ပိုပြီးတော့ ထိုက်တန်သေးတယ်။
ထျန်းရုံရွှိက ဦးနှောက်မှာရောဂါများ ဖြစ်နေလေသလား။
ကောင်းကင်ရဲ့အသံက ထျန်းရုံရွှိရဲ့လုပ်ရပ်တွေကို အသေးစိတ်ဖော်ထုတ်တော့တယ်။
 [ရှောင်းမိသားစုက ထျန်းရန်မြို့မှာ အကြီးမားဆုံးမိသားစုတစ်ခုလေ။ သူက သူ့မိန်းမရဲ့သဘောကို လုံးဝမဆန့်ကျင်ရဲဘူးပေါ့၊ ဒီတော့ နောက်ကွယ်မှာပဲ တိတ်တိတ်လေး ကြိုးစားနိုင်တော့တယ်]
 [ထျန်းမင်ကိုမွေးဖွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ရှောင်းယာချင်က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ထွက်သွားတော့တယ်။ ဒါကြောင့်မလို့ ထျန်းရုံရွှိကနဂိုက လိမ္မာရေးခြားရှိတဲ့ ထျန်းမင်ကို အလိုလိုက်ပြီး ပျိုးထောင်လာတော့တယ်]
စူးလီက တအံ့တသြနဲ့ တုံ့ဆိုင်းသွားတော့တယ်။
 [ဒီထျန်းမင်ကလဲ ပါရမီရှိတဲ့သူပဲ၊ သူ့ကိုကလေးဘဝကတည်းက ဒီလိုပျိုးထောင်လာတာတောင် သူ့ရဲ့အကျင့်စရိုက်တွေက အများကြီး ပျက်စီးသွားတာ မရှိခဲ့ဘူး]
ထျန်းရုံရွှိရဲ့အသေးစိတ်ကျလာတဲ့ သင်ကြားမှုအောက်မှာ ထျန်းမင်က သူမရဲ့ကျင့်ကြံရေးအဆင့်ကို လျစ်လျူရှူပြီး ချောမောတဲ့အမျိုးသားတွေကို သဘောကျတဲ့ မကောင်းတဲ့အကျင့်ပဲ တိုးလာခဲ့တယ်။
 [သူမက အလှအပတွေကို နှစ်သက်သဘောကျတဲ့အပြင် ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ရတနာတွေနဲ့ ရာထူးအဆင့်တွေကို ပေးစွမ်းတဲ့နေရာမှာလဲ ရက်ရောတဲ့လူမျိုး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူ့ဆီမှာ ဘာဝိညာဥ်စွမ်းအင် ရတနာတွေပဲရှိလာလာ တစ်ရက်တောင်သိမ်းမထားဘဲ အနောက်ဆောင်မှာရှိတဲ့ အမျိုးသားအချစ်တော်လေးတွေကို ပေးပြစ်လိုက်သတဲ့]
[ဒီတော့ ပြောရမယ်ဆိုရင် ထျန်းမင်က ဘာမှအမှားလုပ်မထားဘူးပေါ့]
ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ ထျန်းမင်အပေါ်ထားတဲ့သူတို့ရဲ့အမြင်က ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ ဒီကလေးမှာ အရမ်းကိုကောင်းမွန်တဲ့ အကျင့်စရိုက်တစ်ခု ရှိခဲ့တာပဲ။
ဒီလိုအဖေမျိုးကိုရထားတာ သနားစရာပဲ။
ထျန်းမင်ရဲ့မကောင်းသတင်းတွေ နေရာတိုင်းကိုပျံ့နေတယ်။ ဒါကိုလဲ ထျန်းရုံရွှိကပဲ လုပ်နေတာများလား။
 [ထျန်းရန်မြို့ထဲကလူတွေက ထျန်းမင်ကို မြို့သခင်ရာထူးရဲ့ ဆက်ဆံသူတစ်ယောက်လို့ မစဥ်းစားတာလဲ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။ သူတို့က သူ့ကို ရမ္မက်ပြင်းပြတဲ့ မိန်းမငယ်လေးလို့ပဲ ထင်နေကြတာကိုး]
[ဒါပေမဲ့လဲ သားဖြစ်သူက အခုတော့အဲ့လောက်ကြီး ကောင်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ရှင်က သူ့ကို ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ရှားပါးတဲ့ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ရတနာမျိုးစုံကို ကျွေးမွေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့လဲ အခုတော့ သူရဲ့ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေက သုံးရက်လောက်လေ့ကျင့်ပြီး နှစ်ရက်လောက် အနားယူတတ်တဲ့ ထျန်းမင်လောက်တောင် မကောင်းရှာဘူးမလား]
သမီးဖြစ်သူကို မျက်လုံးထဲမှာ အသည်းကျော်လေးလို့ သတ်မှတ်ထားကြတဲ့ သူတွေက ထျန်းရုံရွှိကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ကြတယ်။
ထျန်းရုံရွှိကတော့ ဒီကိစ္စက အရေးမကြီးတဲ့အတိုင်း တစ်စက်ကလေးမှ ပြန်သုံးသပ်ပုံမရပဲ မျက်နှာ ကအေးတိအေးစက် ဖြစ်နေလေတယ်။
ချင်းအာက မွေးလာတုန်းကထက်စာရင် အများကြီး အရည်အချင်း တိုးတက်လာတာပဲ။ သူက ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ရတနာတွေကို ထပ်ပြီးသုံးလိုက်ရင် မင်အာရဲ့ကျင့်ကြံရေးအဆင့်ကို အမှီလိုက်နိုင်မှာပဲ။
နောက်ပြီးတော့ သူက မင်အာအပေါ်လဲ ကောင်းခဲ့တာပဲမဟုတ်လား။
အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဒီလောက်အဆင့်မြင့်တဲ့ ကျင်ကြံခြင်းနဲ့ရာထူး ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ကော ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ။ သူက အချိန်တန်ရင် အိမ်ထောင်ပြုပြီး ကလေးမွေးရအုံးမှာပဲ။
ချင်းအာရဲ့ကျင့်ကြံရေးအဆင့်က တိုးတက်လာတဲ့အချိန်မှာ သူကလဲ မင်အာကို ကာကွယ်ပေးမှာပဲလေ။ ဒါက မင်အာကို ကာကွယ်ပေးမဲ့လူတစ်ယောက် ထပ်တိုးလာတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။
သူအမှားလုပ်ထားတာ ဘာမှမရှိဘူး။
စူးလီက ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ထျန်းရုံရွှိစဥ်းစားနေတဲ့ အကြောင်းအရာကို မသိလေဘူး။ ထျန်းရုံရွှိက သမီးဖြစ်သူကို ပြစ်မှတ်ထားပြီး ထျန်းမင်ရဲ့နာမည်သတင်းကို ဖျက်ဆီးဖို့ကြိုးစားနေတဲ့အကြောင်းကို ကောင်းကင်စာအုပ်ထဲက မှတ်တမ်းကိုကြည့်ရင်း အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ စွံ့အနေမိတော့တယ်။
နောက်ဆုံးတော့ သူမက စိတ်ထဲမှာလိုရင်းကိုပဲ အကျဥ်းချုပ် ပြောလိုက်တော့တယ်။
[နေရာတိုင်းမှာ မကောင်းတဲ့လူတွေကြီးပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မကောင်းတဲ့အဖေကတော့ ရှားပါးတယ်]
အပြင်လောကကအသံကို ကြားလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်းဆိုသလို ရှောင်းရန်ဖျင်က မင်ကျုံးခန်းမထဲကို ဝင်လာတော့တယ်။
သူက အဲဒီအကြောင်းကို နားထောင်မိလေလေ အမူအရာကပိုပြီး စိတ်ပျက်လာလေလေ ဖြစ်သွားတော့တယ်။
ဒီအခိုက်မှာပဲ မင်အာက ပြေးထွက်သွားပြီး ဒီစကားတွေကို မကြားလိုက်ရတဲ့အတွက် ရုတ်တရက် ဝမ်းသာမိသွားတယ်။
သူမက အရမ်းကို ငယ်ရွယ်ပြီး ဘာအနှောင့်အယှက်ကိုမှလဲ မတွေ့ကြုံခဲ့ဖူးဘူးလေ။ သူမသာ ဒီစကားတွေကို ကြားလိုက်ရရင် စိတ်ထိခိုက်သွားမှာ သေချာတယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူက ညီမဖြစ်သူ၊ ထျန်းရုံရွှိရဲ့မိန်းမဆီကို စာတစ်စောင် ပို့လိုက်တော့တယ်။ ရှောင်းယာချင်က အပြင်လောကကပြောလိုက်တဲ့ စကားလုံးတိုင်းကို ကြားလိုက်ရတယ်။
သူမက သီးသန့်ကျင့်ကြံရေးကနေ ထွက်လာပြီး သူမရဲ့လက်တွေကိုလဲ တင်းနေအောင် ဆုတ်ထားလိုက်တယ်။ မျက်လုံးထဲမှာလဲ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေ လှိုင်းထနေပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အေးစက်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်တော့တယ်။
သူမက ကလေးနှစ်ယောက်ကို မွေးပြီးတာနဲ့ မကြာခင်မှာပဲ သူမရဲ့ကျင့်ကြံရေး ဆုတ်ယုတ်သွားတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး မကြာခဏဆိုသလို သီးသန့်ဂူအောင်းခဲ့ရတယ်။ ကလေးတွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးဖို့အတွက် ထျန်းရုံရွှိရဲ့ လက်ထဲကို အပ်ထားခဲ့ရတယ်။ သူမက သီးသန့်ကျင့်ကြံခြင်းက ထွက်လာတဲ့အချိန်တိုင်း ကလေးနှစ်ယောက်ကို ကိုယ်တိုင် စောင့်ရှောက်ပေးပေမဲ့လဲ ကလေးနှစ်ယောက်က သူမရဲ့ရှေ့မှာဆိုရင် လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ လုံ့လရှိရှိ ပြုမူနေတတ်တော့ သူမက ဘာမှမထူးခြားတာကို သတိမထားမိခဲ့ဘူး။
သူမက ထျန်းရုံရွှိကို အင်မတန်မှ ယုံကြည်ထားတာလေ။ သူမက လုံးဝကို လက်လွှတ်ပေးပြီးတော့ ကလေးတွေကို သူ့စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ခွင့်ပေးဖို့ မဖြစ်သင့်ခဲ့တာပဲ။
သူက သူမရဲ့သမီးကို နောက်ကွယ်မှာ ဒီလိုဆက်ဆံနေလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝကို ထင်မထားခဲ့မိတာပါ။
ဘယ်ကလေးက ထျန်းရန်မြို့တော်သခင်ရဲ့ ရာထူးကိုရမယ်ဆိုတဲ့ ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူမက သိပ်ပြီး ဂရုစိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ထျန်းရုံရွှိကတော့ မင်အာကို အသုံးမကျတဲ့ကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင် မပျိုးထောင်သင့်ပါဘူး။
သူမက သူ့ကို လက်ထပ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရင်းကလဲ သူတို့ရဲ့ကံကြမ္မာက လိုက်ဖက်ပြီး သူက သူမကို ကျင့်ကြံရေးအဆင့်တိုးမြှင့်အောင် ကူညီပေးနိုင်လို့ပဲ။
သူမကလဲ သူ့ကိုထျန်းရန်မြို့သခင်ရာထူးကို ပေးလိုက်တာမို့လို့ သူမအနေနဲ့ သူ့အပေါ် ဘာအကြွေးမှ မရှိဘူးပေါ့။
 “ထျန်းရုံရွှိ”
ရှောင်းယာချင်ရဲ့အသံက ဆက်သွယ်ရေးပစ္စည်းထဲမှာ အေးစက်နေတော့တယ်။
 “အခုချက်ချင်းပြန်လာခဲ့ ကွာရှင်းဖို့ကိစ္စ စကားပြောကြမယ်”
ထျန်းရုံရွှိရဲ့မျက်နှာက ရုတ်ခြည်းဆိုသလို ဖြူဆုတ်သွားခဲ့တယ်။ 
 “ရှင်မ မင်းနားလည်မှုလွဲနေတာ ဖြစ်ရမယ်၊ ငါက___” 
သူက လူ့လောကကနေ လာခဲ့တာ။ ဒီနှစ်အတွင်းမှာ သူ စုဆောင်းလာခဲ့တဲ့ အရာတွေကလဲ ထျန်းရန်မြို့သခင်ဆိုတဲ့ သူ့ရာထူးကို ခိုင်ခိုင်မာမာ မထိန်းထားနိုင်သေးဘူး။ သူက ရှောင်းမိသားစုနဲ့ ရှောင်းယာချင်ကို လိုအပ်သေးတယ်။
 “ရှင်မ ချင်းအာက အရမ်းငယ်ပါသေးတယ်။ ကိုယ်တို့တွေ သူ့ကို ခွဲထားမယ်ဆိုရင် ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ”
သူ့အသံက ကယောင်ခြောက်ခြား အပြည့်ဖြစ်နေတော့တယ်။
 “မင်းလဲ သိပါတယ် ချန်းအာက မင်းကို အရမ်းကိုတလေးတစားရှိခဲ့တာ သူက မင်းမရှိရင် နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” 
“ရှင် ဘာမှပြောစရာမလိုဘူး၊ ကျွန်မမှာ တောင်းဆိုစရာဆိုလို့ တစ်ခုပဲရှိတယ်”
သူ့စကားကို ကြားလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ရှောင်းယာချင်ရဲ့အသံက ပိုပြီးတော့ အေးစက်လာခဲ့တယ်။
 “ကွာရှင်းပြီးသွားရင် ကျွန်မက မင်အာကို ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ချင်တယ်”
အနီးနားမှာရပ်နေတဲ့ ရှောင်းယန်ဖျင်က ထျန်းရုံရွှိရဲ့လက်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်ပြီး သူ့ကို တားမြစ်ထားလိုက်တယ်။
သူက မျက်နှာပေါ်မှာ တောင်းပန်တဲ့အကြည့်တစ်ခုနဲ့ အကြီးအကဲကို ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “ရှောင်းမိသားစုမှာ ဖြေရှင်းစရာအရေးကြီးကိစ္စ ရုတ်တရက်ပေါ်လာလို့ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်က___”
မဟာအကြီးအကဲက သူ့စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ခေါင်းညိတ်ပြီး
 “သခင်လေးရှောင်း မြန်မြန်သွားလိုက်ပါ”
ထျန်းရုံရွှိက သူ့ကို ကိုင်ထားတဲ့ ရှောင်းရန်ဖျင်ကို အသက်ကယ်ကောက်ရိုးတစ်ခုလို့ ကြည့်လိုက်တော့တယ်။
 “ညီလေး မင်းလဲ ယောကျာ်းတစ်ယောက်ပဲ၊ ငါက သားဖြစ်သူကို နည်းနည်းလောက် မျက်နှာသာ ပေးမိတာပါ ဘာမှားလို့လဲ” 
“ရှင်မကိုသွားပြီး နားချပေးပါ၊ အလွန်ဆုံး နောက်ပိုင်းကျရင် ငါက ရှင်းအာရဲ့ ရင်းမြစ်တချို့ကို မင်အာကို ပေးလိုက်ရုံပေါ့”
ရှောင်းရန်ဖျင်က ကိုင်ထားတဲ့သူရဲ့လက်တွေကို ပိုပြီးတင်းလာအောင် ဆုပ်ထားလိုက်ပြီး ဖျတ်ခနဲ အသံတစ်ခုနဲ့အတူ ထျန်းရုံရွှိရဲ့လက်တွေက အားပျော့ပြီး ကျသွားတော့တယ်။
 “အား__”
သူက ဘာမှမပြောရသေးခင်မှာပဲ ရှောင်းရန်ဖျင်က သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်တော့တယ်။
 “မင်း ငါ့ရှောင်းမိသားစုက မျိုးဆက်တွေကို ထိရဲထိကြည့်စမ်း၊ မင်းကို တန်ကြေးပြန်ပေးရအောင် လုပ်ပစ်မယ်”
သူက အပြင်လောကက လာတဲ့စကားသံကို သတိရသွားပြီး သူ့လက်ထဲမှာ အားကို ပိုထည့်လိုက်တော့တယ်။ မင်အာက အရမ်းငယ်ပြီး ကစားမက်တယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် သူမရဲ့ကျင့်ကြံရေးအဆင့်က တက်နေတာ အရမ်းနှေးတယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ။ သူမရဲ့အဖေ ထျန်းရုံရွှိက ဒီလိုလုပ်နေတယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။
ရှောင်းရန်ဖျင်က ထျန်းရုံရွှိကို လှေပျံပေါ်ကို ပစ်တင်လိုက်ပြီးနောက်မှာတော့ ထျန်းရန်မြို့ဆီကို မြန်မြန်ပျံသန်းသွားလိုက်တယ်။
ထျန်းရန်မြို့သခင်အိမ်တော်-
ရှောင်းယာချင်က အခုလေးတင် ကောင်းကင်ဝိညာဥ်အင်းကွက်နဲ့ ကျင့်ကြံလို့ပြီးစီးလာတဲ့ ထျန်းချင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး အခုလေးတင် သူမကြားခဲ့တဲ့ အပြင်လောက ကလာတဲ့အသံကို စဥ်းစားကြည့်လိုက်ပြီး သူမရဲ့မျက်လုံးကို ရုတ်တရက် ပိတ်ထားလိုက်တယ်။
သူမက မျက်လုံးတွေကို တဖန်ပြန်ဖွင့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ သူမရဲ့အမူအရာက ပြန်ပြီး တည်ငြိမ်သွားခဲ့တယ်။
 “ချင်းအာ ဒီကောင်းကင်ဝိညာဥ်အင်းကွက်ကို မင်းတစ်ယောက်တည်း သုံးနေတာလား”
ထျန်းချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲအသံထဲမှာ တနည်းနည်းနဲ့ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေဟန် ပါနေတယ်။
 “အမေက ဘာဖြစ်လို့ဒီမေးခွန်းကို မေးတာလဲ။ မြို့သခင်အိမ်တော်မှာ ဒီလိုအဆင့်မြင့်မှော်အင်းကွက်ကို သုံးနိုင်တဲ့အရည်အချင်းရှိတဲ့သူက ကျွန်တော့်အပြင် ဘယ်သူရှိသေးလို့လဲ”
“သားရဲ့အစ်မလေ၊ သူရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အခုတလော ရပ်တန့်နေတယ်၊ သားက ကောင်းကင်ဝိညာဥ်အင်းကွက်ကို ခဏလောက်ပေးသုံးလိုက်ပါလား”
ရှောင်းယာချင်က ကိုယ်ကိုအနည်းငယ်လောက်ညွှတ်လိုက်ပြီး သွေးတိုးစမ်းသလို မေးလိုက်တယ်။
 “မရဘူး အဖေက ပြောထားတယ်၊ ကောင်းကင်ဝိညာဥ်အင်းကွက်ကို သုံးဖို့တစ်ဦးတည်းသော အရည်အချင်းရှိတဲ့သူက ကျွန်တော်ပဲတဲ့”
ထျန်းချင်းက စဥ်းစားမနေဘဲ ငြင်းပစ်လိုက်တယ်။
ထျန်းရန်မြို့ရဲ့ ရင်းမြစ်တွေအကုန်လုံးက အမြဲတမ်း သူပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ။ ဘာဖြစ်လို့ သူက အကြောင်းမရှိဘဲနဲ့ အစ်မဖြစ်သူ့ကို ဝေငှ ပေးရမှာလဲ။
ရှောင်းယာချင်ရဲ့မျက်နှာက လုံးဝမကောင်းတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ထျန်းချင်းက ရှေ့ကို နှစ်လှမ်းလောက်တိုးလာပြီး သူ့ကို ချော့မော့တော့တယ်။
 “အမေ အစ်မကလေ ကျင့်ကြံရတာကိုမကြိုက်ဘူး၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူ့ကိုဖိအားမပေးပါနဲ့”
 “အစ်မ ကြိုက်တဲ့အရာတွေကို အမေက မသိဘူးလား” ဒီအချိန်မှာတော့ သူက ထျန်းမင်ကို မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေတယ်။
 “ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းကလေ အစ်မက အိမ်က စောင်းပညာရှင်ကို အရမ်းသဘောကျတဲ့ပုံပဲ။ မနက်ဖြန်ကျရင် အစ်မဆီကို လူတစ်ယောက်နဲ့သူ့ကို ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်” 
သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ ရှောင်းယာချင်ရဲ့အမူအရာက အေးစက်သွားတော့တယ်။ ကြည့်ရတာ ထျန်းချန်းက ထျန်းရုံရွှိ လုပ်သမျှအရာအားလုံး ကို အမြဲတမ်းသိထားတဲ့ပုံပဲ။
သားအဖတွေလို့ကို မပြောရဘူး။ သူတို့ရဲ့အကျင့်စရိုက်တွေကလဲ အရမ်းကို ဆင်တူကြတယ်။
သူမက နီးကပ်လာတဲ့ လှေပျံကိုကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှာဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချထားလိုက်တော့တယ်။
ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့ မင်ကျုံးခန်းမထဲမှာတော့ ရောက်ရှိလာကြတဲ့မြို့သခင်တွေနဲ့ အထက်တန်းစား မိသားစုခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ မျက်နှာအားလုံးပေါ်မှာ အထိတ်တလန့်ဖြစ်နေခြင်းက သိသာထင်ရှားနေပြီး ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းထဲက လူအားလုံးရဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့အမူအရာနဲ့ သိသိသာသာဆန့်ကျင်ဖက် ဖြစ်နေတော့တယ်။
မဟာအကြီးအကဲက စိတ်ထဲမှာ အထင်အမြင်သေးမှုတချို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ဂရုမမူတတ်တဲ့အမူအရာကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒါက ယောကျာ်းလေးတွေကို မိန်းကလေးထက်ပိုပြီး မျက်နှာသာပေးရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီကိစ္စက တကယ်ကို ရှားပါးတယ်ဆိုပေမဲ့လဲ ဒီအမူအရာကြီး ဖြစ်နေတာကတော့...
ဒီကာလအတောအတွင်းမှာ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းထဲမှာ ဖြစ်သွားတဲ့ကိစ္စတွေကို သူတို့များ သိသွားလို့ကတော့ အရမ်းကို အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားပြီး သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကတော့ ကျွတ်ထွက်လာလောက်တယ်။
ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေက အနည်းငယ် စိတ်ကျဥ်းကြပ်သွားတဲ့အချိန်မှာ ချောင်မိသားစုခေါင်းဆောင်နဲ့ ချောင်မိသားစုကသခင်လေးတို့က နောက်ကျမှ ရောက်လာတော့တယ်။
ချောင်မိသားစုရဲ့ခေါင်းဆောင်က နက်နဲသိမ်မွေ့တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်တဲ့ ကိုယ်နေဟန်ထားတစ်ခုနဲ့အတူ ရောက်လာပြီး သူ့ခြေလှမ်းတွေက အထက်တန်းစားမိသားစုတစ်ခုရဲ့ တည်ငြိမ်ပြီး ကျက်သရေရှိမှုအပြည့် ပါနေတော့တယ်။
ချောင်မိသားစုရဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်အလောင်းအလျာအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပြီး သူ့နောက်ကလိုက်တဲ့ ချောင်မိသားစုသခင်လေးကတော့ အသက်နှစ်သုံးရာရှိနေပြီး ကျင်ကြံခြင်းအဆင့်က အခုမှ အုတ်မြစ်တည်ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ပဲရောက်သေးတယ်။ သူရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရှားပါးရတနာတွေနဲ့ ဖုံးကွယ်ထားပြီး အပေါ်ယံသက်သက်ကြွားဝါပြီး အလေးအနက်မရှိတဲ့ ခန့်ငြားထည်ဝါမှု အာရုံတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေလေတယ်။
သူ့ခြေလှမ်းတွေထဲမှာ ရှင်းမပြတက်တဲ့ ဝင့်ဝါခြင်းမာနတစ်ခု ရှိနေတယ်။ သူက အထက်တန်းစားမိသားစုတစ်ခုရဲ့ ဆက်ဆံသူတစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝမတူလေဘူး။
ချောမောလှပတဲ့ရုပ်ရည်အပြင် ချောင်မိသားစုရဲ့သခင်လေးမှာ သူတို့မသိသေးတဲ့ တခြားအရည်အချင်းတွေများ ရှိနေသေးလို့လား။
အဲ့လိုမှမဟုတ်ဘူးဆိုရင် မရေမတွက်နိုင်အောင် အရည်အချင်းနဲ့ တပည့်များစွာရှိတဲ့ နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ ချောင်မိသားစုလို မိသားစုတစ်ခုက ဒီလိုလူကို မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဆက်ခံသူအဖြစ် ဘာလို့ ရွေးချယ်ထားခဲ့တာလဲ။
ဒီအချိန်မှာပဲ တပည့်တစ်ယောက်က လေသံနဲ့ပြောလိုက်တယ်။
 “ချောင်မိသားစုရဲ့ သခင်လေးကို ချောင်မိသားစုရဲမြင့်မြတ်သားရဲက ဆက်ခံသူအဖြစ် ရွေးချယ်ထားခဲ့တာတဲ့။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ချောင်မိသားစု တစ်ခုလုံးက ဘယ်သူကမှ မငြင်းဆန်ရဲကြဘူးလေ”
ဒဏ္ဍာရီလာ အဆိုအရ တစ်ခါက ချောင်မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ယောက်က အပြင်းအထန်ဒဏ်ရာရနေတဲ့ မြင့်မြတ်သားရဲဖြစ်တဲ့ ကျောက်စိမ်းချီလင်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာတဲ့။ ဒီကျေးဇူးကို ပြန်ပေးဆပ်တဲ့အနေနဲ့ မြင့်မြတ်သားရဲက ချောင်မိသားစုထဲမှာ သိစိတ်အမျှင်တန်းတစ်ခုကို ချန်ထားပေးခဲ့တယ်တဲ့။ နှစ်ထောင်ချီအောင် ပြောင်းလဲလာပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီသိစိတ်အမျှင်တန်းလေးက၇ြဒုတိယမြောက် မြင့်မြတ်သားရဲပေါက်လေး ဖြစ်လာတော့တယ်တဲ့။
ချောင်မိသားစုကလဲ ဒဏ္ဍာရီလာသားရဲ ရှိနေတဲ့အတွက် နှစ်ထောင်ချီအောင် ကြွယ်ဝချမ်းသာလာခဲ့ကြတယ်။
စူးလီက ထောင့်တစ်နေရာမှာရှိတဲ့ တပည့်ရဲ့စကားကို ကြားလိုက်ပြီး သိချင်စိတ် ဖြစ်လာတော့တယ်။
 [ဒီမြင့်မြတ်သားရဲ ချောင်ယန့်စယ်ကို ဘာဖြစ်လို့များ မိသားစုရဲ့ ဆက်ခံသူအဖြစ် ရွေးချယ်တာလဲ ကြည့်လိုက်အုံးမယ်]
 [အဟမ်း___ တကယ်တော့ ဒီချောင်ယန့်စယ်က မြင့်မြတ်သားရဲအတုကို မြှူဆွယ်ထားတာပဲ]
 [ဘယ်လို၊ သူက မနေ့ညက မြင့်မြတ်သားရဲဆီမှာ သူ့ကိုယ်သူ စွန့်လွှတ်ခဲ့တာတဲ့]
ျ [အလို... ဒါက မြင့်မြတ်သားရဲတစ်ကောင်ပဲ ချောင်ယန့်စယ်က ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ကို တကယ်ပဲ ဘယ်လိုများ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ]
...
အပိုင်း(၃၄)
ရှေ့ကနေပြီး ရောက်လာတဲ့ ချောင်မိသားစုခေါင်းဆောင်က ခလုတ်တိုက်သွားပြီး‌ မြေကြီး‌ပေါ်ကို လဲကျမလို ဖြစ်သွားတော့တယ်။
သူ့နောက်မှာတော့ ချောင်ယန့်စယ်က လွဲပြီး ချောင်မိသားစုဝင်အားလုံးက အထိတ်တလန့်နဲ့ ဆွံ့အတဲ့အမူအရာ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ အားလုံးက အဲဒီနေရာမှာပဲ အသံမထွက်နိုင်တဲ့ ရုပ်တုကြီးတွေလို ငြိမ်ငြိမ်လေးရပ်မိသွားတော့တယ်။
ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
သူတို့တွေက အရမ်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိုးစားခဲ့ကြလွန်းလို့ အလွန်အကျွံဖြစ်သွားပြီး ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေခဲ့ကြတာပဲ။ ဟုတ်တယ်။ သူတို့တွေ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေကြတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။
အဲတာက ချောင်မိသားစုကို နှစ်တစ်ထောင်ကြာအောင် ကာကွယ်ပေးလာခဲ့တဲ့ ကျောက်စိမ်းနက်ချီလင်လေ။ ဘယ်သူကများ သူ့ကို ဒီလိုမဖွယ်မရာကိစ္စတွေ လုပ်ရဲပါ့မလဲ။
ခန်းမထဲက တခြားလူတွေရဲ့တုံ့ပြန်ပုံကလဲ ချောင်မိသားစုဝင်တွေလိုပဲ တစ်ထပ်တည်း ဖြစ်နေတော့တယ်။
ဒီကိစ္စကြီးက အရမ်းကို တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့် အားလုံးက အချိန်အကြာကြီး မှင်တက်အံဩနေကြတော့တယ်။
အရင်ဆုံး သတိပြန်ဝင်လာတဲ့သူကတော့ အသိပညာကြွယ်ဝတဲ့အကြီးအကဲတစ်ယောက်ပေါ့။ သူက အောင့်သက်သက်နဲ့ လက်ကို ပါးစပ်နားမှာ ကပ်လိုက်ပြီး နှစ်ခါလောက် ချောင်းဟန့်လိုက်တယ်။
သူက အဲဒီကိစ္စကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားထားခဲ့ပေမဲ့လဲ သူ့ရဲ့စိတ်ထဲက တုန်လှုပ်မှုက ချောင်းဟန့်သံထဲမှာတောင် ကြားနေရတယ်။
မဟာအကြီအကဲနဲ့ သိပ်မဝေးလှတဲ့နေရာက ထျန်းရွှမ်းမြို့သခင်က နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ချောင်းဟန့်သံကို ကြားလိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့တယ်။
သူက လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်မှုကြောင့် အမှတ်တမဲ့ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားတဲ့ သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်တယ်။
သူစိတ်ထဲမှာတော့ အဆက်မပြတ်အော်ဟစ်နေမိတော့တယ်။ အဲဒါက သားရဲအတုတဲ့။ ဒါက စကားအရ အတုဆိုရင်တောင် သူ့ရဲ့စွမ်းရည်က မြင့်မြတ်သားရဲရဲ့ ငါးပုံတစ်ပုံလောက်ရှိနေတယ်။
မြင့်မြတ်အသွင်ပြောင်းခြင်းကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ဘဝတသက်တာမှာ ဒီအကောင်ကို ဘယ်နှစ်ခါများ တွေ့ဖူးလို့လဲ။ ဒါကိုတောင် ချောင်ယန့်စယ်က တကယ်တည်း....
ဒီအချိန်မှာပဲ သူက ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့တယ်။ မြင့်မြတ်သားရဲအပေါက်လေးက လူသားအသွင် မပြောင်းနိုင်ဘူးလေ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လူသားတွေက သူတို့ရဲ့အစွမ်းရှိလှတဲ့ မြင့်မြတ်အရောင်အဝါကို ခံနိုင်ရည် မရှိလို့ပေါ့။
ဒီလိုတွေးနေကြတာလဲ သူတစ်ယောက်တည်းတော့ မဟုတ်လေဘူး။
သူနဲ့ သူ့ဘေးမှာရှိတဲ့ ယွင်မိသားစုခေါင်းဆောင်က အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့ရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အရောင်တစ်ခုပါနေတော့တယ်။
အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းချီလင်ရဲ့ အရွယ်အစားနဲ့ မြင့်မြတ်သားရဲပေါက်လေးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းတွေ....
သူတို့တွေဟာ ပါးစပ်အဟောင်းသား မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး။
ထောင့်တနေရာမှာတော့ စူးလီလဲ အထိန်တလန့် ဖြစ်သွားတော့တယ်။
လူသားနဲ့ မြွေတို့ရဲ့ ချစ်ခြင်းဇာတ်လမ်းအကြောင်းကို တွေ့ကြုံရပြီးနောက်မှာ သူမကို ထပ်ပြီး အံ့ဩစရာရှိစေမှာ မဟုတ်‌တော့ဘူးလို့ ထင်ထားခဲ့တာလေ။
အခုတော့ မှားသွားပြီပဲ။ သူမက ကျင့်ကြံရေးလောကရဲ့ အကန့်အသတ်ကို လျှော့တွက်ခဲ့မိတာ။
သတိပြန်ဝင်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ သူမက ပင့်သက်တချက် ရှိုက်လိုက်ပြီး အသိပညာ ရှာဖွေရမယ်ဆိုတဲ့သဘောထားတစ်ခုနဲ့ ကောင်းကင်စာအုပ်ကို ပြန်ဖွင့်လိုက်တယ်။
ကောင်းကင်စာအုပ်ထဲက အရိပ်တစ်ခုကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမက အခိုက်တန့်နှုတ်ဆိတ်သွားတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ချောင်ယန့်စယ်ကို လေးစားတဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်မိတော့တယ်။
[အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းချီလင်က သူရဲ့အရွယ်အစားကို ကျုံ့လိုက်ရင်တောင် ချောင်ယန့်စယ်ရဲ့ နှစ်ဆလောက် ကြီးနေသေးတာပဲ။ အရွယ်အစားက ကွာခြားတာမှ အဖြူနဲ့ အမဲလိုပဲ ]
[အဟက်__ တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းသလို အရမ်းလဲကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ]
စူးလီက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးတော့ နှစ်ခါလောက် ထပ်ကြည့်လိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အင်တင်တင်နဲ့ နောက်တစ်မျက်နှာကို လှန်လိုက်တော့တယ်။
တစ်ချက်နှစ်ချက်လောက် အသက်ရှူပြီးလိုက်တဲ့နောက်မှာပဲ သူမက လူသားနဲ့ တိရိစ္ဆာန်တို့ ဇာတ်လမ်းကို လုံးဝလက်ခံနိုင်သွားတော့တယ်။
ထင်ထားအတိုင်းပါပဲ... လူသားတွေကလေ... ဟင့်အင်း... အကြောင်းအရာအသစ်တွေကို လက်ခံဖို့အတွက် ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ အရည်အချင်းက အရမ်းကို သန်မာပါသေးတယ်။
[ဟယ်  အဲဒီအနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းချီလင်ရဲ့ချိုက ထိပြီးရင် အရမ်းခံစားလို့ ကောင်းတာပဲလား။ ချောင်ယန့်စယ်က အဲဒီချိုလေးကို အရမ်းကို ညင်ညင်သာသာသာနဲ့ ခဏခဏ ထိကိုင်နေတာ ဘာလို့များပါလိမ့်]
[အိုဟဲ့... ထိနေရုံတင်မကဘူး... နမ်းလဲနမ်းသေးတယ်~ ~]
အပြင်ဘက်ကလာတဲ့အသံက အစတုန်းကလောက် ထိတ်လန့်နေသလို မဖြစ်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့လဲ အဲဒီအကြောင်းကို ကြားလိုက်ကြတဲ့ ချောင်မိသားစုဝင်တွေကတော့ လုံးဝကို စိတ်မအေးနိုင် ဖြစ်ရတော့တယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့တွေက ချောင်ယန့်စယ်က မြင့်မြတ်သားရဲကို ဆွဲဆောင်ခဲ့တဲ့ကိစ္စကို လက်ခံလိုက်ရတောတယ်လေ။ ဒါပေမဲ့လဲ ချောင်ယန့်စယ်က မြင့်မြတ်သားရဲကို လုပ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ကြားလိုက်ရမယ်လို့‌တော့ သူတို့က ထင်မထားခဲ့ဘူး။
ချီလင်ရဲ့ချိုဆိုတာ အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းချီလင်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စုစည်းထားတဲ့နေရာပဲ။ ဒါက ခမ်းနားကြီးကျယ်မှုရဲ့ သင်္ကေတ တစ်ခုပဲ။
ချောင်ယန့်စယ်က မြင့်မြတ်သားရဲကို ဆွဲဆောင်ခဲ့တယ်ဆိုလဲ ထားလိုက်ပါအုံး။ ဒါပေမဲ့ သူက မြင့်မြတ်သားရဲကို ဒီလိုတကယ်ပဲ ရုတ်ရင်းကြမ်းတမ်းတဲ့အပြုအမူကို လုပ်ရဲရသလား။
ချောင်မိသားစုရဲ့မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်အပါအဝင် ချောင်မိသားစုဝင်အားလုံးက ချောင်ယန့်စယ်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ကြတယ်။ အကြည့်တွေကသာ လူကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ချောင်ယန့်စယ်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က မရေမတွက်နိုင်လောက်တဲ့အပေါက်တွေ ဖြစ်သွားလောက်ပြီ။
စူးလီက ခန်းမထဲလှုပ်ရှားမှုတွေကို စိတ်မဝင်စားလေဘူး။ သူမရဲ့ စိတ်အစဉ်တစ်ခုလုံးကို ကောင်းကင်စာအုပ်ထဲက စကားလုံးတွေက ဆွဲဆောင်ထားလေတယ်။
[အယ်... ဒီလိုဖြစ်နေတာကိုး။ ချောင်မိသားစုဝင်အားလုံးက အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းချီလင်နဲ့ တွေ့တဲ့အခါ သူတို့အားလုံးက တလေးတစားနဲ့ အမူအရာတွေ ဖော်ပြတတ်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရဲကြဘူး။ သူတို့တွေက မြင့်မြတ်သားရဲ ကျင့်ကြံနေတာကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေချင်ဘူးလို့ပြောပြီး   ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီး ပြန်သွားကြတာ တယ်]
[တောင်ရဲ့အနောက်ဘက်ကိုလဲ ချိပ်ပိတ်ထားတာလေ။ သူ့ကို ဘယ်သူကမှ သွားနှောင့်ယှက်ခွင့်မပေးထားဘူး]
[နင်တို့တွေကလဲလေ... လေးစားသမှုရှိတာတော့ ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့လဲ အဲဒီတစ်ကောင်တည်းနေရတဲ့ သားရဲရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို ဘာလို့ထည့်မစဉ်းစားပေးတာလဲ]
ချောင်မိသားစုဝင်တွေရဲ့ ဒေါသထွက်နေတဲ့အမူအရာက နေရာမှာတင် အေးခဲသွားပြီး သူတို့ရဲ့စိတ်တွေကလဲ ဗလာအတိဖြစ်သွားတော့တယ်။ မြင့်မြတ်သားရဲတွေက နှောင့်ယှက်ခံရတာကို အမုန်းဆုံး မဟုတ်ဘူးလား။
မြင့်မြတ်သားရဲကို မနှောင့်ယှက်ဖို့ တားမြစ်ထားတာကလဲ အကြောင်းအရင်းမရှိတာမှ မဟုတ်တာ။ ဒီစည်းကမ်းကို ချောင်မိသားစုက နှစ်တစ်ထောင်ကြာအောင် လက်ဆင့်ကမ်းလာတာလေ။
အပြင်လောကက အသံကဆက်ပြီးတော့ ပြောလိုက်တယ်။
[အော် မဆန်းပါဘူး။ ချောင်မိသားစုရဲ့လျစ်လျူရူ့ခံထားရပြီး ညံ့ဖျင်းလွန်းတဲ့အရည်အချင်းကြောင့် မိဘတွေရဲ့ ချစ်ခြင်းကို မခံခဲ့ရတဲ့ ချောင်ယန့်စယ်က အနောက်ဘက်တောင်ကို မတော်တဆ ဝင်သွားခဲ့မိပြီး အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းချီလင်ကို ခဏလောက် အဖော်ပြုပေးခဲ့တယ်လေ။ ဒါပေမဲ့ သူက သားရဲရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို ချက်ချင်းစိတ်လှုပ်ရှားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပေါ့]
[နှစ်တစ်ထောင်လောက် တစ်နေရာတည်းမှာ တစ်ယောက်တည်း နေလာရတဲ့ ဘယ်သူမဆို ရုတ်တရက်ကြီး သူ့ဘေးနားမှာ ပြေးလွှားခုန်ပေါက် စကားပြောပြီး သူ့ကို ပျော်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့လူသားတစ်ယောက် ရှိလာတဲ့အခါ ဘယ်သူက စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေမှာလဲ]
[ပိုအရေးကြီးတာက ဒီလူသားက ဘာအကျိုးအမြတ်မှမရရင် ထွက်ပြေးသွားခဲ့တာချည်းပဲ]
[ချောင်ယန့်စယ်က ချောင်မိသားစုရဲ့သခင်လေး ဖြစ်လာပြီးတဲ့နောက်ပိုင်းမှာ သူက သူ့ရဲ့ပန်းတိုင်ကို ရသွားပြီး ဖြစ်တဲ့အတွက်  သူ့ဆီကို လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းချီလင်က ထင်ထားခဲ့တာပေါ့။ သူက ချောင်ယန့်စယ်ကို အနောက်ဘက်တောင်ကနေ အချိန်မရွေး ထွက်သွားနိုင်ပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာလဲရတယ်လို့တောင် အရိပ်အမြွက်ပြောခဲ့သေးတယ်...]
[ထင်မထားခဲ့တာက... ချောင်မိသားစုရဲ့သခင်လေး ဖြစ်လာပြီးတဲ့နောက်ပိုင်းမှာလဲ ချောင်ယန့်စယ်က သူ့ဆီမှာ ပိုပြီးတော့တောင် တွယ်တာနေလာသေးတယ်။ မကြာခဏဆိုသလို ချောင်မိသားစုက သူ့ကိုပေးတဲ့ မှော်ရတနာတွေကို ကိုင်လာတတ်ပြီး အနက်ရောင်ကျောက်စီမ်းချီလင်ကို အားတက်သရောနဲ့ လာပေးတတ်တယ်]
[ဒါကြောင့်ပဲ မနေ့ညက မော့ယွီချီလင်က သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်တော့ပဲ... ]
စူးလီက ကောင်းကင်စာအုပ်ထဲက စာလုံးတွေကိုဖတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်မှာ လျှို့ဝှက်တဲ့အပြုံးတစ်ခုဖြစ်သွားပြီး သူမရဲအသံကလဲ မြှင့်တက်လာကာ လှိုင်းတစ်ခုလို ဖြစ်သွားတော့တယ်။
[ဒီတော့ မြင့်မြန်သားရဲနဲ့သူ့ရဲ့ဇနီးငယ်လေးပေ့ါလေ~ ~]
[ချောင်ယန့်စယ်က ချောင်မိသားစုရဲ့သခင်လေး ဖြစ်လာတာကလဲ သူ့ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းနဲ့ပဲ]
[မော့ယွီချီလင်က ချောင်မိသားစုကို နှစ်တစ်ထောင်ကြာအောင် ကာကွယ်လာပေးခဲ့တယ်။ သူ ရှိနေတဲ့အတွက်ကြောင့် ဘာကိစ္စဖြစ်နေနေ ချောင်မိသားစုရဲ့ နှစ်တစ်ထောင် ချမ်းသာကြွယ်၀မှုကို ထိခိုက်တာမျိုး မရှိခဲ့ဘူး]
[ဒါက ချောင်မိသားစုရဲ့ သခင်လေးရာထူးပဲမလား။ သူ့ရဲချစ်လှစွာသော ဇနီးလေးအတွက် အကျိုးအမြတ် နည်းနည်းပါးပါး ရှာပေးတာ ဘာမှားလို့လဲ]
ဘယ်ကလာမှန်းမသိတဲ့ အသံရဲ့ လေသံက အရမ်းကို လက်တွေ့ကျလွန်းတာကြောင့် အားလုံးရဲ့ မျက်လုံးတွေက အမှတ်တမဲ့ ချောင်ယန့်စယ်ဘက်ကို လှည့်မိသွားတော့တယ်။ ချောင်ယန့်စယ်က အုတ်မြစ်တည်ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာကြောင့် ကောင်းကင်ကလာတဲ့အသံကို မကြားနိုင်ဘူးပေါ့။ သူက သူ့ထိုင်ခုံမှာ ဖြည်းဖြည်းခြင်း ထိုင်ချလိုက်ပြီး လူအများကြီးက သူ့ကို ခိုးကြည့်နေတာကို မြင်လိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ သူကလဲ နားမလည်တဲ့အမူအရာတစ်ခုနဲ့ ပြန်ကြည့်လိုက်တော့တယ်။
ဒီလူတွေက ရူးနေကြတာလား။ ဘာဖြစ်လို့ သူ့ကို ဒီလိုစိုက်ကြည့်နေကြတာလဲ။
အားလုံးက သိက္ခာရှိတဲ့အမူအရာတစ်ခုနဲ့ ကြည့်နေကြတယ်။ သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် ဝင့်ဝင့်ကြွားကြွား မော့ထားပြီး သူ့တို့ကို အစေခံလို ကြည့်နေတာ မြင်လိုက်ရတော့ သူတို့တွေ အံကြိတ်လိုက်ကြပြီး အကြည့်လွှဲလိုက်ကြတယ်။
သူတို့တွေက ချောင်ယန့်စယ်ရဲ့အမူအရာကို စိတ်ထဲမှာ အထင်သေးနေကြပေမဲ့ သူတို့ကိုယ်တိုင် သတိမထားမိတဲ့ အားကျစိတ်တွေက မျက်လုံးထဲမှာ ပေါ်နေသေးတယ်။
ခွန်အားဆိုတာက ကျင့်ကြံရေးလောကထဲမှာ အမြဲတမ်း လေးစားရတဲ့အရာတစ်ခုလေ။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြဲခြင်းကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ကျင့်ကြံသူအများစုက ထုတ်ပြောလို့မရနိုင်တဲ့ ရွံ့စရာကောင်းပြီး ညစ်ပတ်တဲ့ကိစ္စတွေတောင် လုပ်ခဲ့ရသေးတယ်။ ချောင်ယန့်စယ်ရဲ့ကိစ္စကတော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရမယ်ဆိုရင် ချောင်းဟန့်သံတချက်ထက် မပိုပါဘူး။ ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာသားရဲတွေကြားက စိတ်ဝင်စားမှုပဲ ဆိုပါတော့။
ဒီလိုစဉ်းစားလိုက်မိပြီး လူတချို့က သူတို့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ ကြိတ်ပြီး စဉ်းစားနေမိတော့တယ်။ ဒါက စွန့်လွှတ်မှုတစ်ခုပဲလေ။
လက်တွေကို တင်း‌နေအောင် ကြိတ်ပြီး‌ဆုပ်ထားကြတဲ့ ချောင်မိသားစုတချို့တောင်ရှိနေပြီး သူတို့တွေက စိတ်ထဲမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသားပုံစံ ဖြစ်နေ‌တော့တယ်။
ချောင်မိသားစုဝင်အားလုံးက နေရာယူပြီးလိုက်တဲ့နောက်မှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ အောင့်သက်သက်ဖြစ်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကို ခံစားလိုက်မိပြီး မဟာအကြီးအကဲက ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်လိုက်တယ်။ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲတစ်ယောက်အနေနဲ့ အားလုံးကို နှုတ်ဆက်စကား ပြောလိုက်တယ်။ အားလုံးက သူတို့ရဲမျက်နှာပေါ်မှာ မသင့်လျော်အမူအရာတွေကို ဖယ်ရှားထားလိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခုနဲ့ ပြန်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြတယ်။
ခန်းမထဲက လေထုအခြေအနေက အေးချမ်းလာတော့တယ်။
အထင်ကရမိသားစုထဲက မြို့သခင်တွေအားလုံး ရောက်လာတော့မဲ့အချိန်မှာပဲ မင်စုန်းခန်းမထဲကို ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် သုံးလေးခါလောက် လုပ်နေတဲ့ပုံရိပ်တစ်ခုက စူးလီရဲ့အာရုံကို ဆွဲဆောင်ထားလိုက်တော့တယ်။
မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဆွန်းက သူရဲ့ဆန်ကုန်မြေလေးသားကို တွေ့လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ အရမ်းကို ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ့အသံကိုနှိမ့်ကာ သားဖြစ်သူကို ဆူပူကြိမ်မောင်းတော့တယ်။
“ဒါက ဘာအခမ်းအနားလဲဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား။ မင်း ခန်းမတံခါးက ခြေတစ်လှမ်းလောက် ထွက်ကြည့်စမ်း ငါ မင်းရဲ့ခြေထောက်တွေကို ချိုးပစ်မယ်”
ဆွန်းရွှီက ဘာမှဂရုမစိုက်သလိုနဲ့ ခေါင်းကိုညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ့စကားကို စိတ်ထဲထည့်မနေဘူး။
“ကျွန်တော်သိပါပြီ အဖေ”
သူ့ရဲဂရုမစိုက်တဲ့အမူအရာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဆွန်း ပင့်သက်တချက် ရှိုက်လိုက်ပြီး ဒေါသနဲ့ပြောလိုက်တော့တယ်။
“ထိုင်စမ်း၊ အကြီးအကဲပိုင်ရဲ့ ဆက်ခံခြင်းအခမ်းအနားက စတော့မယ်”
ဆွန်းရွှီက ခုနတုန်းက ဆက်သွယ်ရေးပစ္စည်းကနေတဆင့် ရော့ချင်းနဲ့ ပြောတဲ့စကားတွေကို ပြန်စဉ်းစားနေလိုက်တယ်။ သူက ခန်းမဘက်ကို အထင်သေးမှု အတိုင်းသားနဲ့ လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ သူက နှုတ်ခမ်းတွေကို ကွေးထားလိုက်ပြီး ခပ်တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။
“ဒါက ငါ့ရဲ့ဆက်ခံခြင်းအခမ်းအနားမှ မဟုတ်တာ။ ငါနဲ့ဘာမှကိုမဆိုင်ဘူး။ ဒီတော့ ငါက ဒီနေရာမှာ နေ့တစ်ဝက်လောက် အချိန်ဖြုန်းနေတာပဲ”
ဒီအချိန်မှာပဲ သူက သူ့ရှေ့က အဖေဖြစ်သူကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လေသံတိုးတိုးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
“အဖေရယ်... ရူးလိုက်တာ ဒီလိုကိစ္စနဲ့များ အစ်ကိုအကြီးဆုံးကိုပဲ အဖော်လုပ်ခိုင်းပါတော့လား၊ ဘာလို့များ ကျွန်တော့်ကို အတင်းလာခိုင်းနေရသေးလဲ”
“ကျွန်တော်က ဒီနေ့ရော့ချင်းနဲ့ အပျော်လှေစီးပြီး လသွားကြည့်မယ်လို့ ချိန်းထားပြီးသား”
မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဆွန်းက သူပြောလိုက်တဲ့နာမည်ကို ကြားလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ သူ့မျက်နှာက ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းသွားတော့တယ်။
“တိတ်စမ်း”
နောက်ဆုံး မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲဆွန်းက အထင်ကရမိသားစုတစ်ခုရဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေတယ်လေ။ ဒီတော့ သူ့မှာ ဘယ်အရာကိုမှ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ပြောလို့မရဘူးပေါ့။ သူက အေးတိအေးစက် မျက်နှာတစ်ခုနဲ့ပဲ ပြောနိုင်‌တော့တယ်။
“မင်းပြောနေတဲ့ ရော့ချင်းက နောက်ကွယ်မှာ ချစ်မှုရေးရာတွေနဲ့ရမ္မက်စိတ်တွေ ပြည့်လျှံနေတဲ့ မိန်းမတယောက်ပဲ။ သူ့မှာ ချစ်သူတွေကလဲ ပေါများလိုက်တာဆိုတာ၊ ကျင့်ကြံသူအများအပြားကလဲ သူ့လှည့်စားတာခံရပြီး သူ့တိုရဲ့ကံကောင်းခြင်းတွေ၊ ချမ်းသာခြင်းတွေ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်”
“ သူက မင်းကိုကြိုက်တယ်လို့များ ထင်နေသလား။ သူ မင်းကိုချဉ်းကပ်တယ်ဆိုတာကလဲ မင်းရဲ့အရင်းအမြစ်ကြောင့်ပဲ။ မင်းသာ ငါ့သား မဟုတ်ဘူးဆိုရင် သူက မင်းကို လှည့်တောင်ကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ဆွန်းရွှီက အဖေဖြစ်သူက သူ့ချစ်သူကို ဒီလိုပြောတာ ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ  သူ့မျက်နှာက ဒေါသနှင့်ပြည့်နှက်သွားတော့တယ်။
“အဖေ၊ အဖေက ရော့ချင်းကို လုံးဝနားမလည်ပါဘူး”
“သူ ကျွန်တော့်အပေါ် ဘယ်လောက်ကောင်းတယ်ဆိုတာ အဖေသိမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက ကျွန်တော့်အတွက် ဘယ်လောက်အရေးကြီးလဲဆိုတာကိုလဲ အဖေမသိဘူး”
သူက ရော့ချင်းနဲ့ ကုန်ဆုံးခဲ့တဲ့အခိုက်အတန့်တိုင်းကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်မိပြီး သူ့အသံတွေက ပိုပြီးသိမ်မွေ့လာပြန်တယ်။
“အဖေနဲ့အမေတို့က မိသားစုအရေး ကိုင်တွယ်နေကြတာနဲ့ပဲ အလုပ်များနေကြတာလေ။ အဖေတို့က ကျွန်တော့်ကို တွေ့လိုက်တဲ့အချိန်တိုင်း ပြောတဲ့စကားတိုင်းက ကျင့်ကြံခြင်းလုပ်ဖို့ပဲ”
“ ကျွန်တော်က အနိမ့်ဆုံးနေရာမှာရှိနေတုန်းကလဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဆန်ပြုတ်တစ်ပန်ကန်းကို ကိုယ်တိုင်တိုက်ကျွေးခဲ့တာလဲ ရော့ချင်းပဲ”
သူက ဒီအကြောင်းကို ပြောလိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ ခံစားချက်အပြည့်ပါနေတော့တယ်။
“ အဲဒါက ကျွန်တော်စားဖူးသမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဆန်ပြုတ်ထဲမှာ အရသာအရှိဆုံးပဲ။ နွေးထွေးမှုနဲ့ အချစ်ဆိုတဲ့အကြောင်းအရာကို ကျွန်တော်ကိုနားလည်အောင် လုပ်ပေးခဲ့တာက ရော့ချင်းပဲ”
သူ့စကားတွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ  ဆွန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်က ဒေါသအရမ်းထွက်လာလို့ အသက်တောင်မရှူနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွား‌တော့တယ်။ သူ့အသံက အနည်းငယ် တုန်ယင်လို့နေတယ်။
“ဆွန်းမိသားစုက မင်ကို မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ ရာထူးကြီးတစ်ခုပေးထားခဲ့တယ်။ မင်းကတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဆန်ပြုတ်လေးတစ်ခွက်အတွက်နဲ့များ...”
စူးလီက ဆွန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်က ရော့ချင်းအကြောင်းကို ပြောလိုက်တာ ကြားလိုက်ရပြီးနောက်ပိုင်းမှာ သူမက ကောင်းကင်စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရော့ချင်းရဲ့ အချစ်အကြောင်းအတ္ထုပ္ပတိကို စိတ်ဝင်တစားနဲ့ဖတ်လိုက်တော့တယ်။ သူမက စာမျက်နှာသုံးရွက် လှန်ပြီးသွားတာတောင် ဇာတ်လမ်းက မဆုံးသေးဘူးတဲ့။
သူမက ရော့ချင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို အံ့သြလို့မဆုံးနိုင်သေးခင်မှာပဲ ဆွန်းရွှီရဲ့ နားကွဲလုမတတ် စကားသံကို ကြားလိုက်ရတယ်။ သူမက တစ်ဖန် ထိတ်လန့်မိပြန်တယ်။
[တကယ်တည်း ဒါက ဘယ်လို ထိပ်တန်းအချစ်ရူးမျိုးလဲ]
 [ဝိညာဥ်စွမ်းအင် ဆန်ပြုတ်တစ်ခွက်အတွက်နဲ့တဲ့၊ အဆိပ်ပါတဲ့ဆန်ပြုတ်ကတောင် ဒီလိုအစွမ်းရှိမယ်မထင်ဘူး ဟုတ်တယ်မလား]
 [အဲဒီလိုပြောတော့... ဆွန်းရွှီက ဒီအကြောင်းကိုရော သိရဲ့လား။ ရော့ချင်းက သူနဲ့အတူတူ ရှိနေတဲ့အချိန်မှာပဲ သူက အထင်ကရမိသားစုက ကလေးတွေတော်တော်များများနဲ့လဲ မရှင်းမရှင်း ဆက်ဆံရေးတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာကိုလေ]
[ဟမ် ဒီလူတွေထဲမှာ တကယ်တော့ ဆွန်းရွှီရဲ့တူလေးတောင် ပါနေတယ်တာလား]
အပြင်လောက ကလာတဲ့အသံကို ကြားလိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ ဆွန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်က ဆွန်းရွှီကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်တော့တယ်။ အပြင်ကလာတဲ့အသံက ဘယ်တုန်းကမှ မမှားခဲ့ဖူးဘူးလေ။
အခုတော့ ဆွန်းရွှီက ရော့ချင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို သူ့နားနဲ့ ကြားလိုက်ရပြီဆိုတော့ ထပ်ပြီးတော့သေချာပေါက် လှည့်စားခံရတော့မှာ မဟုတ်လော့တော့ပါဘူး...
...
အပိုင်း(၃၅)
ဟုတ်တာပေါ့။ ဆွန်းရွှီကလဲ အပြင်လောက ကအသံကို ကြားလိုက်တယ်။ သူက ရော့ချင်းရဲ့ အားနည်းပြီးကူကယ်ရမဲ့တဲ့ ရုပ်အသွင်လေးကို စဥ်းစားမိလိုက်တော့ သူရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ ရင်နာမှုအပြည့် ဖြစ်သွားပြန်တယ်။
 “ရော့ချင်းရဲ့ မိသားစုနောက်ခံက မကောင်းဘူးလေ။ သူ့ကို နေ့စဥ်လုပ်ငန်းဆောင်တာအတွက် ဖိအားပေးခိုင်းစေနေတဲ့လူတွေမှ အများကြီး၊ သူ့အတွက်ခုခံနိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ”
 [ဖိအားပေးခံရတယ်ဆိုတာ ဘာကိုပြောချင်တာလဲ ဒါကနှစ်ဦးနှစ်ဖက် ချစ်ခင်မှုအပြည့်ဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ အလိုတူအလိုပါ ကိုယ့်ဟာကိုသတိနဲ့ လုပ်ရှားနေကိုများ]
ရော့ချင်းအတွက် ဆွန်းရွှီရဲ့ဆင်ခြေပေးတဲ့စကားလုံးတွေက ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားတော့တယ်။
ဒါပေမဲ့လဲ သူက ရော့ချင်းနဲ့ ချစ်ခဲ့ဖူးတဲ့အချိန်ကို စဥ်းစားမိလိုက်တိုင်း သူမက သူ့အပေါ် ဘယ်လောက်ကောင်းခဲ့လဲဆိုတာကို စဥ်းစားမိလိုက်တိုင်း အဲ့ဒီဝိညာဥ်စွမ်းအင် ဆန်ပြုတ်ပန်းကန်လေးကို စဥ်းစားမိလိုက်တိုင်း သူ့မှာ သူမကို လုံးဝအပြစ်မတင်နိုင်ရှာဘူး။
 “ရော့ချင်းက တခြားတစ်ယောက်နဲ့ ရှိနေတယ်ဆိုတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ”
ဆွန်းရွှီက လက်တစ်ဖက်နဲ့သူ့ရင်ဘတ်ကို အုပ်ထားလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာလဲ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုအပြည့် ဖြစ်နေတယ်။ 
“သူရင်ထဲမှာတော့ ငါက အရေးအကြီးဆုံးသူဆိုတာ သိပြီးသား”
မိသားစုခေါင်းဆောင်ဆွန်း: “….”
ဒီကလေးကတော့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပါဘူး။
စူးလီက ဆွန်းရွှီရဲ့စကားကို ကြားလိုက်တဲ့အချိန်မှာ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းကို ရောက်လာပြီးကတည်းက သူ့မတွေ့ ဖူးခဲ့တဲ့ ချစ်သူတွေအာလုံးကို စဥ်းစားမိလိုက်တယ်။ သူမက အခိုက်တန့်နှုတ်ဆိတ်သွားပြီး စိတ်ထဲမှာ သက်ပြင်းချလိုက်တော့တယ်။
 [ကျင့်ကြံရေးလောကထဲက အချစ်ရူးနေတဲ့သူတွေကို သတ်ပစ်ရတာ အခက်ခဲဆုံးပဲ]
ဒါပေမဲ့လဲ ပိုင်ကျစ်ယွင်ထုတ်ထားတဲ့ စိတ်နှလုံးသန့်စင်ဆေး (ချင်းရှင်းကွာယွိ)ကို စဥ်းစားမိလိုက်တိုင်း ဆွန်းရွှီကို ကြည့်မိတဲ့ သူမရဲ့အကြည့်တွေထဲမှာ အရင်တုန်းကရှိခဲ့တဲ့ အထင်သေးတဲ့ဟန်တွေ မပါတော့ဘူး။ သူမက စိတ်ထဲကနေ ပြောလိုက်တော့တယ်။
 [စိတ်နှလုံးသန့်စင်ခြင်းဆေးလုံးက ကျင့်ကြံရေးလောကအတွက် အကျိုးရှိစေတဲ့ ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခုအမှန်ပဲ ]
ဆွန်းရွှီက စိတ်နောက်နေတယ်လို့ စိတ်ထဲမှာနှမြောတသ ဖြစ်နေကြတဲ့ လူအုပ်တွေ: !!!
ဒါကအပြင်လောကက လာတဲ့အသံပဲ။ ကောင်းကင်တာအိုနဲ့ အင်မတန်မှရင်းနှီးမှု ရှိနေတဲ့အပြင်လောက က အသံပဲ။
သူ ပြောလိုက်တဲ့စကားထဲမှာ ဘယ်တော့မှအမှားတစ်ခုမှ မပါလေဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူမကစိတ်နှလုံးသန့်စင်ဆေးလုံးကို ဒီလောက်တောင် ချီးမွမ်းနေတာတဲ့လား။
ဒါက ဘာကို သက်သေပြနေတာလဲ။ စိတ်နှလုံးသန့်စင်ခြင်းဆေးလုံးက သူတို့ထင်ထားတာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကောင်းတယ်ဆိုတဲ့ သက်သေပဲပေါ့။
ဒီအချိန်မှာပဲ ဆွန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်က သူရဲ့ဆန်ကုန်မြေလေး သားဖြစ်တဲ့ ဆွန်းရွှီကို လုံးဝ မေ့သွားတော့တယ်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ စိတ်နှလုံးသန့်စင်ခြင်း ဆေးလုံးက လွဲရင် ဘာမှမရှိလေတော့ဘူး။
ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးလုက သူ့ကို စိတ်နှလုံးသန့်စင်ခြင်းဆေး လက်ဆောင်ပေးမယ်လို့ တိတ်တိတ်လေး ပြောထားပေမဲ့လဲ အပြင်လောက ကလာတဲ့အသံကို ကြားလိုက်ပြီးနောက်မှာ သူ့စိတ်ထဲ တခြားအတွေးတွေ မတွေးနိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့တယ်။
စိတ်နှလုံးသန့်စင်ဆေးက အရမ်းကိုမှအဖိုးတန်တယ်။ ရှားပါးလိုက်တာမှ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းက ဆယ်လုံးပဲ ရှိတယ်လို့ ကြော်ငြာထားတာကိုလဲ သိနေတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ဆွန်းမိသားစုက ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးတစ်ခုရှိပြီး သူကလည်း ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးလုနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ဆက်ဆံမှုတစ်ခုရှိတယ်။ သူသာ မျက်နှာပြောင်နဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးလုကို တိတ်တိတ်လေး တောင်းခဲ့မယ်ဆိုရင်ရော။
ဒါကအပြင်လောက ကလာတဲ့အသံက အရမ်းကိုချီးမွမ်းခန်းဖွင့်နေတဲ့ စိတ်နှလုံးသန့်စင်ဆေးလုံးလေ။ တကယ်လို့များ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးလုမှာ နောက်ထပ်တစ်ခု ရှိနေသေးတယ်ဆိုရင်ကော။
ခန်းမထဲက လူအားလုံးက လုကျင်းဟွိုင်ရဲ့ကတိစကားကို လက်ခံရရှိထားခဲ့တာကိုတော့ သူ မသိလေဘူး။
ဒီအချိန်မှာတော့ သူတို့ရဲ့အတွေးတွေက ဆွန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်နဲ့ တိုက်ဆိုင်နေကြတော့တယ်။ သူတို့အားလုံးက လုကျင်းဟွိုင်နဲ့ ရင်းနှီးဖို့ရာ သူတို့ရဲ့သိက္ခာတွေကိုတောင် စွန့်စားချင်စိတ်တွေ ရှိလာကြတယ်။ မိသားစုအတွက် စိတ်ဝိညာဥ်သန့်စင်ဆေး နောက်ထပ်တစ်လုံးလောက်များ ရလိုရငြားပေါ့။ 
စိတ်နှလုံးသန့်စင်ဆေးကိုသာ ရမယ်ဆိုရင်တော့ သိက္ခာကျရလဲ ဘာအရေးလဲ။
နောက်ဆုံး ဆက်ခံခြင်းအခမ်းအနား စတင်တဲ့အချိန်မှာ ခန်းမထဲက လူအားလုံးက ကျက်သရေရှိပြီး ခမ်းနားလှတဲ့ အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ စင်ပေါ်က ပိုင်ကျစ်ယွင်ကို ပြင်းပြတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေကြတော့တယ်။
ပိုင်ကျစ်ယွင်က စင်အောက်ကလူတွေရဲ့ အကြည့်ကိုခံစားမိလိုက်ပြီး သူမရဲ့စိတ်ထဲမှာ ပျာယာခတ်သွားတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုကထိန်းမရဘဲ တိုးထွက်လာတော့တယ်။ 
သူမက ပျင်းပျင်းရိရိနဲ့ မုန့်လေးတစ်တုံးကို ကိုက်စားနေတဲ့ စူးလီ ရှိရာထောင့်လေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ သူမရဲ့အကြည့်ကို ခံစားမိလိုက်တော့ စူးလီက ခေါင်းထောင်လာပြီး သူမကို ပြုံးပြတယ်။ သူမရဲ့မျက်လုံးထဲက အမူအရာက သူမ ပထမဆုံးတွေ့တုန်းကအတိုင်း အရမ်းကို ကြည်လင်နေပြီး ဘာအမှုန်အမွှားကိုမှ မတွေရဘူး။
သူမရဲ့နှလုံးသားက ရုတ်ခြည်းဆိုသလို တည်ငြိမ်သွားပြီး မျက်လုံးတွေကလဲ တဖြည်းဖြည်း ပြတ်သားလာခဲ့တယ်။
ဧည့်အကြီးအကဲ ဆက်ခံခြင်း အခမ်းအနားက ရှုပ်ထွေးမှုမရှိလေဘူး။ ရှည်လျားပြီး ငြိမ့်ညောင်းလှတဲ့ ဆုတောင်းသံအပြီးမှာ ဝိညာဥ်စွမ်းအင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပိုင်ကျစ်ယွင်ဘေးမှာ အကြိမ်များစွာ စက်ဝိုင်းပုံစံ လှည့်ပတ်နေပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ သူမရဲ့ သွေးတစ်စက်က သူမရဲ့သီးသန့် သက်တမ်းမော်ကွန်းတိုင်ပေါ်ကို ကျသွားတော့တယ်။ များပြားလှတဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်းအင်တစ်ခုက ရုတ်တရက်ဆိုသလို သက်တမ်း မှော်ကွန်းတိုင်ဆီကနေ ဖြာထွက်လာပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံထားလိုက်ပြီးနောက်မှာတော့ သက်တမ်းမော်ကွန်းတိုင်ထဲကို ပြန်ဝင်သွားခဲ့တယ်။ ဒီအချိန်မှာပဲ အခမ်းအနားက ပြီးဆုံးသွားခဲ့တယ်။
တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတဲ့ ခန်းမက လူအုပ်ကြီးဆီက ဂုဏ်ပြုသံ ချီးမွမ်းသံတို့နဲ့အတူ ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာတော့တယ်။
ဒါပေမဲ့လဲ အစည်းကားဆုံးနေရာမှာတောင်မှ အပြင်လောကရဲ့အသံက အထူးတလည် ကြည်လင်ပြီး ထင်ရှားလို့နေတယ်။
 [ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက ဒီတစ်ခါတော့ တော်တော်လေး အားကိုးအားထားရှိမယ်လို့ ထင်တောင်မထားခဲ့ဘူး]
စူးလီက ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းလောက်တုန်းက ကောင်းကင်စာအုပ်ကို ပျင်းပျင်းရှိ လှန်လှောလိုက်ရင်း လုကျင်းဟွိုင်ရဲ့ ဝါသနာကို ဖတ်မိသွားတဲ့အကြောင်း စဥ်းစားမိလိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်တော့တယ်။
 [သူက တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဘဲနဲ့ ညတိုင်းမှောင်ကြီးမဲကြီးထဲမှာ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့ဘိုးဘွားကျောက်တိုင်ကို သွားလိမ့်မယ်လို့ တကယ်မထင်ရဘူး]
 [သူတို့တွေက နှစ်သုံးရာကျော်လောက်တောင်မှ နမ်းရှုံ့ခံလာရတာတဲ့။ လုကျင်းဟွိုင်က ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းကို တကယ့်ကို ချစ်မြတ်နိုးတာတဲ့...]
 “အဟွတ် အဟွတ်__”
ဘေးကမဟာအကြီးအကဲက မနေနိုင်ပဲ ချောင်းဟန့်လိုက်တော့တယ်။
သူနဲ့ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးတို့က သိလာကြတာ နှစ်ရာချီရှိနေပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ ဒီလိုဝါသနာမျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝမစဥ်းစားမိခဲ့ဘူး။
ဂိုဏ်းအပေါ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာက အရမ်းကိုမှထူးဆန်းတာပဲ။ ထင်တောင်မထင်ထားဘူး။
ကောင်းကင်ကလာတဲ့အသံကို မကြားနိုင်တဲ့ ပိုင်ကျစ်ယွင်ကတော့ ငေးကြောင်ကြောင်လေးနဲ့ အကြီးအကဲကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခံ့ညားထည်ဝါတဲ့ အကြည့်တစ်ခုနဲ့ လုကျင်းဟွိုင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။
သူမကပဲ အမြင်မှားနေတာလားတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့အမူအရာက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်လို့ ဘာလို့ခံစားမိနေတာလဲ။
စူးလီကလဲ အကြီးအကဲရဲ့ချောင်းဟန့်သံကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရတဲ့သူမက အကြီးအကဲရဲ့ ချောင်းဟန့်သံ အရည်အတွက်ကို ပြန်စဥ်းစားမိလိုက်ပြီး တွေးတွေးဆဆနဲ့ ပြောလိုက်တော့တယ်။
 [မဟုတ်မှလွဲရော မဟာအကြီးအကဲက သူ့သားကိုယ်တိုင် လုပ်ထားတဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်းအင် အစားအသောက်ကြောင့် အဆိပ်မိပြန်ပြီလား] 
 [မဟာအကြီးအကဲက သူ့ကိုယ်သူ အရမ်းရက်စက်တာပဲ။ သူက ငါးကြိမ် ခြောက်ကြိမ်လောက်တောင် အဆိပ်မိပြီး သတိလစ်သွားခဲ့ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့လဲ သူ့မှတ်ဉာဏ်က ဘာဖြစ်လို့ မတိုးတက်လာတာလဲ၊ ကြည့်ရတာ ဒါက နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများ ဖြစ်နေမလား]
 “အဟိ အဟိ” ထျန်းယွင်မြို့သခင်က မနေနိုင်တော့ဘဲ အသံထွက်ရယ်မိတော့တယ်။
မဟာအကြီးအကဲက ပေါင်းစပ်ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အစွမ်းရှိပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက သူ့သားအရင်း လုပ်ထားတဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်းအင် အစားအသောက်ကြောင့် တကယ်ပဲအဆိပ်မိခဲ့သလား။ အဆင့်မြင့်အဆိပ်ဆေးလုံးတွေတောင်မှ ဒီလိုအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်မှာမဟုတ်လောက်ဘူး။
ဒါက လူတွေကို ရယ်မောအောင်လုပ်နိုင်တာ ယုံတောင်မယုံနိုင်ဘူး။
 [ထူးထူးဆန်းဆန်း အဝတ်အစားတွေဝတ်ထားတဲ့ ဒီလူက ဘာဖြစ်လို့ အဲ့လောက်တောင်များ ဝမ်းသာအားရနဲ့ပြုံးနေတာလဲ]
ထျန်းယွင်မြို့သခင်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်ကအပြုံးက ရုတ်ခြည်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားတော့တယ်။ အပြင်လောကက လာတဲ့အသံက ပေါ်မလာတာအရမ်းကို ကြာနေပြီမလို့ သူမက လူတွေကို ရှာဖွေတဲ့နည်းလမ်းကိုတောင် မေ့နေပြီလေ။ သူ့မှာ နောင်တရသွားတော့တယ်။ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး အဲ့လောက်နမော်နမဲ့နဲ့ အော်ရယ်မိတာလဲ။
 [ဘာတွေအဲ့လောက် လေးနက်သွားပြန်တာတဲ့လဲ၊ ရှင်ကလဲ အရမ်းကိုစိတ်အပြောင်းအလဲ မြန်တာပဲ]
စူးလီက ထျန်းယွင်မြို့သခင်ရဲ့ အမူအရာပြောင်းသွားတာကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်စာအုပ်ကို နောက်ထပ် လှန်လှောလိုက်တော့တယ်။ ဘာတွေ့သွားလဲမသိပေမဲ့ သူမရဲ့အသံက အများကြီးပိုပြီးတက်ကြွလာပြန်တယ်။
 [အယ် ဒီထျန်းယွင်မြို့သခင်က တကယ်တော့ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ရဲ့ အဝတ်အစား ဝတ်တတ်တဲ့ဝါသနာ ရှိတဲ့သူပဲ]
 [ကျွတ်ကျွတ်ကျွတ် သူမက သူမရဲ့ အလှအပနဲ့ ကောင်လေးတွေအများကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ]
ခန်းမထဲက လူတိုင်းရဲ့ အမူအရာက ရှုပ်ထွေးသွားပြီး အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားတော့တယ်။ သူတို့တွေက အော်ရယ်ချင်ကြပေမဲ့လဲ မရယ်နိုင်အောင် ခက်ခက်ခဲခဲ ထိန်းချုပ်ထားရတော့တယ်။
စူးလီက တစ်ဖန်ခေါင်းကို ပြန်မော့လိုက်တဲ့အခါ ခန်းမတစ်ခုလုံးက အရမ်းကိုတိတ်ဆိတ်နေပြီး အပ်ကျသံကိုတောင် ကြားနိုင်တယ်။ အားလုံးကတိုက်ပွဲဝင်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေကြတဲ့ပုံဖြစ်နေပြီး သူတို့ရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာလဲ ဘာအမူအရာမှမရှိဘဲ မားမားမတ်မတ် ထိုင်နေကြတော့တယ်။
စူးလီက ဇဝေဇဝါနဲ့ မျက်တောင်အနည်းငယ် ခတ်လိုက်မိတယ်။
[ရှင်တို့တွေအားလုံးက ဘာဖြစ်လို့အဲ့လောက်အတည်ပေါက်ကြီး ဖြစ်နေကြတာလဲ]
သူမကသူတို့တွေရဲ့ တစ်ပုံစံထဲဖြစ်နေတဲ့ အမူအရာကိုကြည့်လိုက်ပြီး သူမရဲ့မျက်နှာကို ကွယ်ထားတဲ့ပဝါစကို ချထားမိသလို ခံစားလိုက်ရတော့တယ်။
သူမက ပျင်းပျင်းရိရိနဲ့ သမ်းဝေလိုက်ပြီး သိစိတ်ပင်လယ်ထဲက ကောင်းကင်စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်တယ်။ ဖရဲသီးလဲ စားလို့ပြီးသလောက် ရှိနေပြီဆိုတော့ စိတ်အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ အစားအသောက်လေးစားဖို့ အချိန်ကျပြီပေါ့။ ပိုင်ကျစ်ယွင်ရဲ့ ဆက်ခံခြင်းအခမ်းအနား ပြီးသွားတဲ့နောက်မှာ ခန်းမထဲကိုရောက်နေကြတဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်နဲ့ မြို့သခင်တွေက တန်းစီပြီး အစီအစဥ်တကျ အမူအရာတွေနဲ့ ခန်းမထဲကလျှောက်ပြီးထွက်သွားကြတယ်။
ဆွန်းမိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲခေါင်းဆောင်က ဆွန်းမိသားစုကို ပြန်ဖို့အတွက် လှေပျံပေါ်ကို ရောက်နေတယ်။ ရောက်တော့မယ်လို့ ခန့်မှန်းမိတဲ့အချိန်မှ ဆွန်းမိသားစုဝင်တွေကို ပြောလိုက်တယ်။
 “ဆွန်းရွှီကို စောင့်ကြည့်ထားကြ၊ သူ့ကို လျှောက်သွားခိုင်းမနေနဲ့”
သူက စကားပြောလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့ရဲ့အဖြေကိုစောင့်မနေဘဲ အင်္ကျီလက်ကို ခါလိုက်ရင်း ဆက်ပြောလိုက်တယ်။
 “ငါ့မှာလုပ်စရာ အရေးကြီးကိစ္စလေးတွေရှိသေးတယ်။ မင်းတို့တွေ အရင်ဆုံး ဆွန်းမိသားစုကိုပြန်သွားကြ”
ဒီလိုပြောလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက ဖျတ်ခနဲထွက်သွားပြီး ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းဆီကို ပြန်လှည့်သွားတော့တယ်။ ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းရဲ့ ပင်မတောင်ထွတ်မှာ လုကျင်းဟွိုင်က ဆွန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်ကို တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အံ့သြရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာတော့တယ်။
 “ဆွန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်က ဘာဖြစ်လို့ပြန်လာတာလဲ၊ တစ်ခုခုမေ့ခဲ့လို့လား”
ဆွန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်က ေမြကြီးပေါ်ကို ဆင်းလာပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့စကားကိုကြားလိုက်ပြီး ရှက်ရှက်နဲ့ ချောင်းနှစ်ချက်လောက်ဟန့်လိုက်တယ်။
 “ကျုပ်က ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးလုနဲ့ မိတ်ဆွေလာဖွဲ့တာပါ၊ ပုံမှန်ဆိုရင် မိသားစုကိစ္စနဲ့ အလုပ်များနေတက်တာလေ။ အခုမှအချိန်ရလို့ ခင်ဗျားကိုမဖြစ်မနေ အနှောင့်အယှက်ပေးပြီး စကားပြောချင်တယ်”
လုကျင်းဟွိုင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဆွန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်ကို ခန်းမထဲခေါ်လာခဲ့တယ်။
 “ကျုပ်ကလဲ ဆွန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင်နဲ့ စကားကောင်းကောင်းလေး ပြောချင်နေတာကြာပါပြီ”
ခြေနှစ်လှမ်းလောက် လှမ်းလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဆွန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်က လည်ချောင်း ရှင်းလိုက်ပြီး ဘာအရိပ်အယောင်မှမချန်ဘဲ စိတ်နှလုံးသန့်စင်ခြင်းဆေးလုံးအကြောင်းကို စကားစလိုက်တော့တယ်။
 “ရွှင့်ချန်ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲပိုင်လို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေနဲ့ဆိုရင် နှစ်တစ်ထောင်အထိ ပေါများကြွယ်ဝမှုကို ထိန်းထားနိုင်မှာသေချာတယ်”
သူ့ကိုအချိန်တော်တော်ကြာအောင် ချီးမွမ်းပြောဆိုနေပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက ပြုံးနေသေးတဲ့ လုကျင်းဟွိုင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မနေနိုင်ဘဲပြောလိုက်တော့တယ်။ 
“ကျုပ်က မသိလို့ပါ၊ အကြီးအကဲပိုင်လုပ်ထားတဲ့ စိတ်နှလုံးသန့်စင်ခြင်းဆေးလုံးက ရှိသေးသလား”
ဒီအချိန်မှာတော့ သူက ဝမ်းနည်းနေတဲ့ အမူအရာတစ်ခုကို မနေနိုင်ဘဲ ပြသထားလိုက်တယ်။
 “ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရယ် ခင်ဗျားလဲသိပါတယ်။ ဆွန်းမိသားစုမှာက အိမ်ထောင်ခွဲအများကြီးနဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေလဲ အများကြီးရှိနေတယ်။ စိတ်ဝိညာဥ်သန့်စင်ခြင်း ဆေးလုံးတစ်လုံးထဲက တကယ့်ကို မလုံလောက်ဘူးဗျ”သူကခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့သလိုပြောလိုက်တော့တယ်။
 “ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရယ် စိတ်နှလုံးသန့်စင်ခြင်းဆေးလုံးက အရမ်းကိုရှားပါးတယ်ဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လဲ ကျုပ်မှာ တကယ်ကိုမတတ်သာလို့ နောက်ထပ်တစ်လုံးလောက် အရှက်မဲ့မဲ့နဲ့ပဲ တောင်းဆိုရပါတော့မယ်”
လုကျင်းဟွိုင်က ကူကယ်ရာမဲ့သလို သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။
 “အေးဗျာ တခြားတစ်ယောက်သာ ဆိုရင်တော့ ကျုပ်ကအဲ့လောက် စိုးရိမ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားနဲ့ ကျုပ်ကလဲ ဒီလောက်ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိနေတာပဲ”
သူ့စကားဆုံးသွားပြီးတဲ့ နောက်မှာသူကဆုံးဖြတ်ချက် ချသွားပြီးတဲ့ပုံစံနဲ့ နာကျင်တဲ့နှလုံးသားတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားရသလို ပြောလိုက်တော့တယ်။
 “ဒါပေမဲ့ ဆွန်းခေါင်းဆောင်ကြီးရယ် အရင်ဆုံးမိတ်ဆွေ မြန်မြန်ဖွဲ့ရအောင်ပါ။ ကျုပ်က ခင်ဗျားကို အမှန်အတိုင်း ပြောရလိမ့်မယ်။ ကျုပ်လက်ထဲမှာ စိတ်နှလုံးသန့်စင်ဆေး ခုနှစ်လုံးရှိတယ်ဗျ”
 “ကျုပ်မှာလဲ တပည့်တွေက ရှိသေးတော့ ကျုပ်က ခင်ဗျားကို သုံးလုံးပဲ ပေးနိုင်မယ်”
နဂိုက ဆွန်းရွှီအတွက် ဆေးလုံးတစ်လုံးသာ လိုချင်ခဲ့ပေမဲ့ မျှော်လင့်မထားပဲ လုကျင်းဟွိုင်က အရမ်းကိုရက်ရောနေခဲ့တယ်။
သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ ကျေးဇူးတင်ရိပ်အပြည့် ဖြစ်သွားတော့တယ်။ ဒီအချိန်မှာပဲ လုကျင်းဟွိုင်ကို သူရဲ့မိတ်ဆွေအရင်းတစ်ယောက်လို သဘောထားလိုက်တော့တယ်။
 “ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး နောက်ပိုင်း ခင်ဗျားမှာ ဘာကိစ္စပဲရှိလာလာ ကျုပ်ကဘယ်တော့မှ ငြင်းဆိုမှာမဟုတ်ပါဘူး”
သူကဆေးလုံး သုံးလုံးကို လက်ခံလိုက်ပြီး ချက်ချင်းနီးပါးမှာပဲ ရင်းနှီးလာတဲ့ဝိညာဥ်စွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုက ကောင်းကင်မှာ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။
လုကျင်းဟွိုင်က လေထဲကိုမော့ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တော့တယ်။
 “ကြည့်ရတာ ဒီနေ့ ကျုပ်က အစ်ကိုဆွန်းနဲ့ ပျော်ပျော်ပါးပါးသောက်ပြီး စကားပြောနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
သူကစကားပြောလိုက်ပြီး လေးနက်တဲ့အမူအရာနဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဆွန်းကို ကြည့်ပြီးပြောလိုက်တော့တယ်။
 “အစ်ကိုဆွန်းက ဒီနေ့ဖြစ်သွားတဲ့ကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုလို စောင့်ထိန်းပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်ဗျာ”
သူက မတတ်သာတဲ့ အပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သေးတယ်။
 “မဟုတ်ရင်တော့ ကျုပ်က တခြားမိသားစုတွေကို ဘယ်လိုရှင်းပြရမယ်မှန်း တကယ်သိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး”
ဆွန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်က အလွန်မှကျေးဇူးတင်ရတဲ့အတွက် ငိုမိမတတ်ကို ဖြစ်သွားတော့တယ်။ အားတက်သရောနဲ့ သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး အာမခံလိုက်တယ်။
 “ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးလု မစိုးရိမ်ပါနဲ့”
မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဆွန်း ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ လုကျင်းဟွိုင်က အလောတကြီးရောက်ချလာတဲ့ ထျန်းယွင်မြို့သခင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အံ့သြရိပ်တစ်ခုဖြစ်သွားတော့တယ်။
 “မြို့သခင်ဖုန်းက ဘာလို့ပြန်လာတာလဲ တစ်ခုခုများမေ့ခဲ့လို့လား”
အချိန်တော်တော်ကြာပြီးနောက်မှာတော့ လုကျင်းဟွိုင်ရဲ့နောက်က တပည့်ကြီးက စိတ်နှလုံးသန့်စင်ခြင်းဆေးလုံး အတွက်ရောက်လာပြီး ပျော်ပျော်ပါးပါး ပြန်သွားတဲ့ ရှစ်ဆယ့်ခုနှစ်ယောက်မြောက်လူကို ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်တယ်။
 “ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၊ ဆရာကြီးက ဒီနေ့ စိတ်နှလုံးသန့်စင်ဆေး ဘယ်နှလုံးတောင် ပေးလိုက်ပြီးပြီလဲ”
လုကျင်းဟွိုင်က အပြုံးတစ်ခုနဲ့ သူ့မုတ်ဆိတ်ကို သပ်လိုက်ပြီး “လေးရာခုနှစ်ဆယ်ကိုးလုံး”
အကြီးဆုံးတပည့်က တအံ့တသြဖြစ်သွားတော့တယ်။
 “ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ဒီကိုရောက်လာတာ တစ်ရာ့သုံးယောက်ပဲ ရှိတယ်လေ”
လုကျင်းဟွိုင်က အဓိပ္ပာယ်ပါပါနဲ့ သူ့ကိုခေါင်းခါပြလိုက်တယ်။ သူ့ကိုရှင်းပြမဲ့အစား သူက သိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို သူ့တပည်ဆီ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။
 “ဒီထဲမှာ စိတ်နှလုံးသန့်စင်ဆေး ငါးရာ့နှစ်ဆယ်လုံးရှိတယ်”
“မင်းက လေလံအိမ်တချို့နဲ့ မှောင်ခိုပစ္စည်းလဲလှယ်တဲ့ဆိုင်တွေကို တိတ်တိတ်လေး ရှာလိုက်။ ပြီးရင် ဒီနှလုံးသန့်စင်ဆေးတွေကို အဲ့ဒီနေရာကို ပို့လိုက်”
 “မှတ်ထား၊ ရှားပါးခြင်းက တန်ဖိုးပိုတက်စေတယ်။ ဒီတော့ တစ်နေရာထဲမှာ အများကြီးမထားနဲ့”
ဆွန်းမိသားစုရဲ့လှေပျံရဲ့ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှတဲ့အဆောင်ထဲမှာ ဆွန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်က မာထန်တဲ့မျက်နှာထားတစ်ခုနဲ့ ဆွန်းရွှီကို စိတ်နှလုံးသန့်စင်ခြင်းဆေးတစ်လုံး ပေးလိုက်တယ်။
သူ့သားက အသုံးမကျတဲ့သူ ဖြစ်နေတာတောင် သူက မိဘတစ်ယောက်ရဲ့ မေတ္တာကို ခံစားမိသေးတာကြောင့် သူ့သားကိုတကယ်ပဲ လက်မလျှော့နိုင်ဘူးလေ။ သူ့ကိုလုံးဝဂရုမစိုက်လို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးပေါ့။
 “အဖေ ဒါက-”
ဆွန်းရွှီက တအံ့တသြဖြစ်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက အဝိုင်းသားဖြစ်သွားတော့တယ်ေ “စိတ်နှလုံးသန့်စင်ဆေး”
ဆွန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်က မျက်နှာပေါ်မှာ အေးတိအေးသက် မျက်နှာထားတစ်ခု ဆောင်ထားလိုက်တယ်။ ဆေးကို တစ်နေရာရာမှာ တိတ်တိတ်လေး ဝှက်မထားစေချင်တာရယ် ရော့ချင်းကို ပေးပြစ်မှာစိုးတာရယ် သူက အံ့ကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်တော့တယ်။
“အခုစားလိုက်” 
ဆွန်းရွှီက သူ့မျက်နှာပေါ်က အမူအရာကိုကြည့်လိုက်ပြီး ေနာက်ဆုံးတော့ဘာမှမပြောပဲ စိတ်နှလုံးသန့်စင်ဆေးကို ရိုးရိုးသားသားနဲ့ မျိုချလိုက်တော့တယ်။
လှေပျံက ဆင်းသက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ဆွန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်က သူရဲ့ရူးမိုက်လှတဲ့ သားကို ဂရုစိုက်မနေတော့ဘူး။ သူက အေးတိအေးစက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဆွန်းမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးခန်းမဆီကို လျှောက်သွားလိုက်တော့တယ်။
ဆွန်းရွှီက အိမ်ထဲကိုဝင်တော့မဲ့ အချိန်မှာပဲ အားနည်းပေမဲ့လဲ စွဲမက်ဖို့ကောင်းတဲ့အသံက သူ့အနောက်ကနေ ပေါ်လာတော့တယ်။ သူက လှည့်အကြည့်မှာ ဖြူဖွေးနေတဲ့ ရော့ချင်းကို တွေ့လိုက်ရတော့တယ်။
သူမကလေထဲမှာ ရပ်နေပြီး သူမရဲ့မျက်လုံးတွေထဲမှာလဲ မြတ်နိုးမှုအပြည့်နဲ့သူမရဲ့ မျက်နှာကလဲ ဖြူဆုတ်နေပြီး လေထဲမှာယိမ်းနွဲ့နေတဲ့ ပန်းပွင့်ဖြူလေးတစ်ပွင့်လို ဖြစ်နေတော့တယ်။
သူမက ဆွန်းရွှီလှည့်ကြည့်လာတာကို မြင်လိုက်တော့ ခပ်ယဲ့ယဲ့လေးပြောလိုက်တယ်။
 “ရွှီလန် နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပေါ့နော်”
အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ သူမဆီ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ အလောတကြီး ရောက်လာသင့်တဲ့ ဆွန်းရွှီက ရုတ်တရက် နောက်ကို တစ်လှမ်းဆုတ်သွားပြီး သူမကို ထူးထူးခြားခြား အေးစက်တဲ့အမူအရာတစ်ခုနဲ့ ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတော့တယ်။
ရော့ချင်း: ....
ဆွန်းရွှီက သူရဲ့အမူအရာတွေကြောင့် ထိခိုက်သွားလို့ နာကျင်ဟန်ဖြစ်နေတဲ့ ရော့ချင်းကို ကြည့်နေတော့တယ်။ အကြောင်းကြောင်းကြောင့် သူ့ရင်ထဲမှာ သနားရိပ်တစ်ခုကိုတောင် မခံစားမိလေဘူး။ အဲ့ဒီအစား သူက အင်မတန်မှ တည်ငြိမ်လာပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလုပ်ဖို့ပဲ စိတ်ထဲမှာ အားသန်နေတော့တယ်။
သူက အမြဲတမ်း လုပ်ချင်တာကို လုပ်ခဲ့တဲ့သူ။ သူက ခေါင်းမော့ပြီး အထင်သေးရွံ့ရှာတဲ့ဟန်နဲ့ ရော့ချင်းကို ကြည့်လိုက်တော့တယ်။
 “ငါက လေ့ကျင့်ဖို့လိုသေးတယ်။ မင်းက ငါ့ရဲ့ တူတော်အလိမ္မာလေးကို သွားရှာလိုက်ပေါ့”
ဒီလိုပြောလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက လှည့်မကြည့်ဘဲ အိပ်ခန်းဆီကို ပြန်သွားတော့တယ်။
သုံးနာရီလောက်ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ ဆွန်းရွှီက ကျင့်ကြံခြင်းကနေ အနားယူလိုက်တယ်။ သူက စိတ်အေးသွားတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုနဲ့ မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ ကျင့်ကြံခြင်းက ဒီလောက် ပျော်စရာကောင်းတဲ့ကိစ္စဖြစ်နေမှန်း အရင်က ဘာဖြစ်လို့မသိခဲ့မိပါလိမ့်။ ဒါက လူတွေ မကြာခဏ ပျော်ပါးရတာထက်တောင် အများကြီးခံစားလို့ ပိုကောင်းသေးတယ်။
သူရဲ့ဝိညာဥ်စွမ်းအားတိုးတက်လာတဲ့ အရှိန်နှုန်းက ခါတိုင်းထက် နှစ်ဆလောက် ထူးထူးခြားခြား ပိုမြန်နေတာကို ခံစားမိလိုက်တယ်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပြည့်နေတဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်းအင်တွေကို ခံစားမိလိုက်ပြီး ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ့လက်တွေက တင်းနေအောင်ဆုတ်မိသွားတော့တယ်။
သူပြောင်းလဲချင်တယ်။
သူ့ဘာသူ ဆယ်နှစ်လောက် သီးခြားကျင့်ကြံမယ်။ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ကိုယ်သူ နှစ်နှစ်ဆယ်လောက် တစ်ယောက်တည်း ကျင့်ကြံချင်တယ်။
ကျင့်ကြံခြင်းကမှ သူရဲ့တကယ့်အချစ်စစ်ပဲ။
...